De duabus naturis chriſti

eſt qͣſi lumē: eo ꝙ ſicut ꝑ lumē res videt̉: ſic per formā cognitio ⁊ ſcientia rei habet̉: nō per māͣm: ſed h̓lumen in ꝗbuſdā eſt clariꝰ: in quibuſdā obſcurius ꝓut ma cui infundit̉ forma ē clarior ⁊ obſcurior. Quoenī maͣ fuerit ſublimior ſit ſubtilior ⁊ penetrat̉ totaa lumine: ⁊ iō ſub̓a ipſa ſapientior ⁊ perfectior: ſicutintelligentia ⁊ rōnalis aīa. Et econuerſo quo maͣ fuerit inferior ſit ſpiſſior ⁊ obſcurior: ⁊ nō ita penetrat̉ alumine: quo mā magis deſcēdit: ſicut iā ſupradictumeſt cōſtringit̉ ⁊ ſpiſſat̉ ⁊ corpulentatur: ⁊ ꝑtes eiꝰ medie ꝓhibent vltimas ꝑfecte penetraria lumine. Nonenī ē poſſibile ut tantū luminis penetret ſcd̓aꝫ qͣꝫtūprimā: nec ad tertiā tantū luminis ꝑueniat quātū admediā: ⁊ ſic paulatim dōec perueniet̉ vſqꝫ ad parteꝫmae īfimā Que qꝛ remotiſſima ē a fonte luminis: lumē debilitat̉ in illa: nec tn̄ h̓ ſicut dictū eſt ꝑꝑ lumenin ſe: ſed ꝑꝑ multā debilitatē ⁊ obſcuritatē mae in ſe.Quēadmodū lumē ſolis cū admiſcet̉ tenebroſo aerinon eſt illius virtutꝭ cuius eſt admixtū claro aeri. vl̓quēadmodū pānus albª tenuiſſimꝰ cū induitur a corpore nigro occultat̉ candor eiꝰ ꝑꝑ abūdātiā nigredinis. Uel quēadmodū ſi tres vl̓ plures feneſtre vitreevna poſt aliam recte ꝯͣ ī adiū ſolis diſponant̉ in ordine: conſtat ſiꝗdē ꝙ ſecūda minꝰ recipit luminis qͣꝫ pͥma. ⁊ tertia minus qͣꝫ ſecūda. Et ſic vſqꝫ ad vltimamſit defectꝰ luminis nō ꝑꝑ lumē in ſe: ſed ꝑꝑ elōgationē feneſtre vitree a lumīe: ita vt lumē forme vnitatisqd̓ infuſum eſt mae deſcēdēdo ſit debile ⁊ obſcurū:ita primū eius multū diſcrepet a medio: ⁊ mediū abvltīo. ⁊ ꝑꝑ hāc diuerſitatē formā vnitatꝭ nō vno mōſed pluribus dicitur aliꝗd ab vnitate vnū.¶ Capitulum ſecūdum.Num enī aliud eſt eēntie ſimplicitate vnūvt deꝰ. Aliud ſimpliciū cognitiōe vnū: vtangelꝰ ⁊ aīa. quoꝝ vnūqd̓qꝫ ē vnū cōiūctione maͣe ⁊ forme. Aliud ē ꝯtinuitate vnū vtarbor ⁊ petra. Aliud ē ꝯpoſitione vnū: vt ex multꝭ tabulis vna archa vel ex multis partibus vna domusAlia dicūtur vnū aggregatiōe: vt populus grex congeries lapidū vel aceruus tritici. Alia dicūtur ꝓpōnevnū ut rector nauis ⁊ gubernator ciuitatꝭ dicunturvnū ſimilitudine officii. Alia dicūtur vnū accidēte vtdiuerſa ſubiecta eiuſdē qͣlitatis dicūt̉ vnū in ea qualitate: ſic̄ nix ⁊ cignꝰ vnū ſūt albedīe. Alia dicūt̉ vnūnumero vt diuerſa accidētia q̄ eidē ſubiecto inſūt dicuntur vnū nūero .i. in nūerādo: vt h̓ dulce ⁊ h̓ ceruleū vel hoc longū vel hͨ latū. Alia dicūt̉ vnū rōne: ſꝫhoc duobus modis: qꝛ rōe ꝯſortii vt ens intellectus ⁊res aliꝗd ⁊ vocabulū vnū genꝰ: vel rōne vnius ſacramēti: vt ſpūs aqua ⁊ ſanguis dicunt̉ vnū: alia dicūt̉na vnū vt participatiōe ſpēi: plures hoīes vnꝰ. Aliadicuntur vnū natiōe vel lingua: vt multi hoīes dicūt̉vna gens vel vna tribꝰ. Alia dicūt̉ vnū more: ſꝫ hocduobus modis vel qꝛ ẜm conſenſū virtutis ⁊ dilectionis: vt multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ aīa. Ul̓ẜm conſenſum eiuſdē vitij. plures hoīes dicūtur: vnūvt ꝗ adheret meretrici vnū corpꝰ efficit̉. Sic oīa vnitateꝫ appetūt: vt etiam ea multa ſunt que vnum dici volunt. Quecūqꝫ enim ſunt idē qd̓ ſūt vt vera vnitate eſſe nitūtur aut eā ſimilando nitūt̉. ¶ Quicꝗdenī eſt vel eſt vnū vel eſt plura: Pluralitas āt nō eſtniſi ex aggregatiōe vnitatū q̄ vnitates ſi ſunt diſgregate faciunt multitudinē. Si v̓o fuerint continue inmateria: faciūt magnitudinē Quaꝑꝑ inter vnitateſquātitatis diſcrete: ⁊ vnitates qͣꝫtitatis cōtinue ſubſi

ſtētis in maͣ nihil intereſt: qꝛ ille diſgregate ſunt ⁊ ijle cōtinue: Cōtinuū genꝰ nō eſt niſi ex diſcreto: qꝛ intellectꝰ cōtinuitatis nō eſt in cōtinuo: niſi cōtinua tiodiſgregatoꝝ. Ac ꝑꝑ hoc neceſſe ē vt cōtinua qͣꝫtitanō adueniat in ſub̓a niſi ex vnitatibꝰ. Qn̄ .n. parte q̄titatis ſignaueris neceſſe eſt vt ſit vnū vel plura. Soīs pluralitas (vt dictū eſt) ex vnitatibꝰ ē. Un̄ aꝑtedatur ītelligi: ꝙ diſcrete ⁊ ꝯtinue qͣꝫtitatꝭ radix vnaeſt: eo ꝙ cōpoſita ſūt ex vna re: ⁊ reſoluūtur ad vnūEt ēt qꝛ corporis partes quo magis fuerint ſibi cōincte ⁊ conſtricte ip̄m corpus erit ſpiſſius ⁊ magis quatuꝫ vt lapidis ⁊ econuerſo: quo magis fuerit ꝑtes coporis diſſolute: ⁊ iure ipſum erit ſubtiliꝰ ⁊ leuiꝰ ⁊ innus quantū ut aer. Ueꝝ eſt igit̉ ꝙ continua qͣꝫtitasnō venit in ſub̓am: niſi ex ꝯiunctiōe ⁊ ꝯſtructiōe vntatuꝫ in illa. Unitas igit̉ eſt qua vnaqueqꝫ res vna ē⁊ eſt id qd̓ eſt ¶ Explicit tractatꝰ de vnitate ⁊ vno¶ Anitii Manlii Seuerini Boetij ꝯͣ Eutychen ⁊ Neſtoriuꝫ de duabꝰ naturis ⁊ vna ꝑſona xp̄i libellusNxie te quideꝫ diuqꝫ ſuſtinui: vt de ea queſerrrnin cōuentu mota eſt: queſtiōe loqueremuIabSed quoniā ⁊ tu quo minus venires: occupatione diſtractus es: Et ego in craſtinuꝫconſtitutus negocijs implicabor: mando litteris que corā loquendo ſeruauera. Meminiſti .n. cuꝫinconcilio legeret̉ epiſtola: recitatuꝫ. Eutychianos exduabꝰ naturis xp̄m conſiſtere confiteri: ī duabus ngare. Catholicos vero ⁊ ex duabus eū naturis conſiſtere: ⁊ ī duabꝰ eqͣliter credi. Cuiꝰ dicti nouitate ꝑcuſus: haꝝ cōiunctionū: que ex duabꝰ naturis vel ī dubus ꝯſiſterent: differentiaſ inquirebā. multuꝫ .ſ. refere ratus nec inerti negligentia pretereundum. Qꝛepiſcopꝰ ſcriptor epl̓e tāqͣꝫ valde neceſſariuꝫ p̄teritnoluiſſet. Hic oēs apertā eſſe differētiā: nec quicqͣꝫeo eē caliginis confuſumqꝫ ſtrepere. Nec vllꝰ ī tanttumultū: qui leuiter attingeret queſtionē: nedū quipediret inuentus eſt. Abſederā ego ab eo: quē maxiītueri cupiebā: longius atqꝫ ab eo: ſi ſituꝫ ſedentiū recorderis: auerſus pluribuſqꝫ oppoſitis. nec ſi ꝗdē cuperē: vultū nutūqꝫ eiꝰ aſpicere poterā. Ex quo mihialiqua eius darent̉ ſigna iudicij. Atqꝫ ego quidem nihil ceteris amplius afferebam: immo v̓o aliquid etiāminus. Nā de re ꝓpoſita eque nihil ceteris ſentiebāMinus v̓o quā ceteri ipſe afferebā: falſe .ſ. ſcientieſumptionē. Tuli egerime fateor: ꝯpreſſuſqꝫ ī doctoꝝgrege conticui. Metuens ne iure viderer inſanꝰ: ſi ſinus īter furioſos habere cōtenderē. Meditabar igide hinc oēs animo queſtiones. Nec deglutiebam qͥacceperā: ſed frequentis cōſilii iteratiōe rumigeTande igit̉ patuere pulſanti aīo fores: ⁊ veritas indoctoruꝫ hoīuꝫ eēt audatia qui inſciētie vitiuꝫ p̄ſumptionis atqꝫ impudentie nube conent̉ obducere. Cnō modo ſepe id quod proponatur inorent: verum inhuiuſmodi contentionibus ne id quidem quod ipſi ſequantur intelligant: quaſi non deterior fiat in ſcieticauſa: dum tegitur. ſed ab illis ad te tranſeo cui hoquantulumcunqꝫ eſt. examinandum prius perpendedumqꝫ tranſmitto. Quod ſi recte ſe habere pronuciaueris: peto vt mei nominis hoc quoqꝫ īſeras chartisſin vero vel minuendum aliquid vel addendum veliqua mutatione variandum eſt. Id quoqꝫ poſtulo ſemitti meis exemplaribꝰ: ita vt ad te reuertat̉ traſcibenduꝫ. Que vbi ad calce̓ ducta ꝯſtiterit: tū deiuꝰ