Druckschrift 
1 (1499) Opera philosophica minora et theologica
Entstehung
Seite
111v
Einzelbild herunterladen
 

De interpretatione editiōis ſecūde liber. iiii.

ſimplex affirmatio ſeq̄bat̉. Cōcludēti igit̉ dicēdū ē:quoniā affirmationē ꝗdē ſimplicē ſeꝗt̉ infinita negatio: ſicut pͥuatoria ſequebat̉. Infinitā ꝟo negationē ſeꝗt̉ ſimplex affirmatio: ſicut nec negatiōeꝫuatoriā ſequebat̉. Rurſus in altera ꝑte idē ecōuerſoeuenit. Affirmationē enī īfinitā ſeꝗt̉ negatio ſimplexſicut pͥuatoriā quoqꝫ affirmationē eadē ſimplex negatio ſequebat̉. eſt non iuſtus homo: ille ex neceſſitate eſt iuſtus: ſicut etiā qui eſt īiuſtus homo:ille ex neceſſitate eſt iuſtus. At ꝟo ſi ꝟū eſt dicere: qm̄ eſt iuſtus homo: oīno neceſſe eſt illūeſſe iuſtuꝫ hominē. equus enī eſt iuſtus. oīno eſt nec iuſtus homo eſſe poteſt. ſed nullus eodē dicere pōt. qm̄ equꝰ ē iuſtꝰ. qd̓ .n. eſt: nec iuſtus homo eſſe poteſt. ſicut etiā diceremꝰ eſt iuſtus: ſequebat̉ pͥuatoria affirmatio: que dicit eſt īiuſtus homo. equus nāqꝫ eſtiuſtus. ſed de eodem equo nemo dicit: qm̄ eſt iniuſtus homo. Iterū igitur cōcludēti dicēdū eſt affirmationem īfinitā ſeꝗ ſimplicē negationē: ſicut affirmationē quoqꝫ pͥuatoria ſequebat̉. ſed cōuertit̉. neqꝫ.n. ſeꝗt̉ ſimplicē negatiōeꝫ īfinita affirmatio: ſicutnec pͥuatoria affirmatio ſeq̄bat̉. ſic ergo ſint quatuor ꝓpoſitiōes due ſimplices due īfinite ſūt: quarūquattuor due ſimplices ſunt: eſt iuſtus homo: eſtiuſtus homo: due vero īfinite eſt iuſtus homo:eſt non iuſtus homo. harū quatuor due quidē .i. negatio īfinita negatio ſimplex ſequūtur duas: ideſtnegatio īfinita ſimplicē affirmationē ea que diciteſt iuſtus: eam que dicit ē iuſtꝰ: affirmatio v̓o īfinitā ſeꝗtur negatio ſimplex: affirmatōeꝫ .n.īfinitā que dicit ē iuſtꝰ: ſeꝗtur ea q̄ꝓponitē iuſtꝰ negatiua ſimplex: due vero alie .i. affirmatio ſimplex affirmatio īfinita ſequitur negatio īfinitā ſimplicē negationē: hoc āt ēt ī pͥuatorijseuenit: vt affirmatio priuatoria ſequat̉ ſimplicēnegatiōeꝫ: illā ſimplex negatio ſequat̉. rurſus negatio pͥuatoria ſequat̉ affirmationē ſimplice̓: ſimplex affirmatio ſequat̉ pͥuatoriā negationē. Recteigit̉ dictū eſt. haꝝ quattuor ideſt duaꝝ ſimpliciūpoſitionū: duarū infinitarū duas duabꝰ eſſe cōſeqͥntes: habere quādā cōſequētiā ad alias: ſicut infinita negatio ſimplex negatio ſequūtur ſimplicē affirmatōeꝫ: īfinitā affirmatōeꝫ ſicut pͥuatōes quoqꝫ pͥuatoria negatio ſeq̄bat̉ ſimplice̓ affirmationē: ſimplex negatio ſeq̄bat̉ pͥuatoriā affirmationeꝫ: ergo due hn̄t cōſequētiā .i. īfinita negatio ſimplex negatio ad ſimplicē īfinitā affirmatōes: ſicut pͥuationes quoqꝫ: nāqꝫ pͥuatiōes ſimiliter ſūt: vt ſupra ſepe mōſtraui: due vero minime hn̄t cōſequentiā: neqꝫenī negatiuā īfinitā ſimplex ſeꝗtur affirmatiua: aut īfinita affirmatiua ſimplicē negatiuā ſequit̉: ſicut īuationibꝰ quoqꝫ fuit. In pͥuationibꝰ nāqꝫ nec affirmatio ſimplex priuatoriā negationē ſequebat̉: nec ſimplicē negationē priuatoria affirmatio cōſequuta eſt:ſenſus ergo huiuſmōi ē. quatuor iſte erūt: ideſt qͣtuorꝓpoſitiōes: ex quibꝰ duplicē fieri opoſitioneꝫ dixerat.qͣtuor āt iſte ſūt due ſimplices affirmatiua: ē iuſtꝰ:negatiua eſt iuſtus: due īfinite: affirmatiua ē iuſtus homo: negatiua ē iuſtus homo. Qua īquit due negatiua .ſ. īfinita negatiua ſimplex ſicſe habebūt ad affirmationē negationē ẜm cōſequētiaꝫ .i. ita alias duas affirmationes ſimplicē īfinitaꝫipſe due negatiōes ſequunt̉: vt eas priuatiōes ſequebant̉. Due ꝟo minime .i. ſimplex affirmatio īfinita

affirmatio non ſeſe habebūt ẜm cōſequētiā ip̄e ducaffirmatiōes ad duas negatiōes īfinitā .ſ. ſimplicēquas ſequebātur: ſicut nec dudū has negationespriuatorie quoqꝫ affirmatiōes ſequute ſunt. Qd̓ ꝟoait ẜꝫ cōſequētiā ad affirmationē negationē: itaītelligēdū ē: quaſi vna ſit affirmatio aut vna negatio. Sed qm̄ ī qͣtuor ꝓpoſitionibꝰ: ī quibꝰ due ꝗdē affirmatiōes erūt: due vero negatōes: affirmatōes ſimplex ꝗdē ē iuſtꝰ: īfinita āt ē iuſtus: negationes āt ſimplex ꝗdē ē iuſtꝰ. īfinita aūt ē noiuſtus. Qm̄ affirmationes duas ſimplicē quidēiuſtus: īfinitā āt ē iuſtꝰ: due negationes ſequebātur: ſimplex negatio que ē ē iuſtꝰ: infinitaaffirmationē: dicit ē iuſtus: rurſus infininegatio ſimplicē affirmationē ſequebat̉: qm̄ ergo (vdictū ē) duas affirmationes ſimplicē īfinitā: dinegationes ſimplex īfinita ſequebāt̉: hoc āt ī pruationibꝰ erat: idcirco dictū ē ad affirmationē negtionē ẜm cōſeq̄ntiā ſic ſe habere haꝝ qͣtuor ꝓpōnuꝫduas: ſicut etiā ſe priuatiōes hērēt: ad affirmatiōenaūt negationē dixit: duas affirmatiōes due negtiōes cōſeq̄rētur: due vero minime .i. due affirmatnes negatiōes duas ſeq̄rētur: neqꝫ .n. ſequebatunegationē īfinitā ſimplex affirmatio: aut ſimplicē ngationē īfinita affirmatio: ſicut nec in priuationibierat: qd̓ ſepe ſupra mōſtratū ē. Ne ꝗs āt nos arbititur de eodē genere ꝓpoſitionū dicere ſeꝗ negationeaffirmatiōes: neqꝫ .n. dicimꝰ negationē ſimplicē ſeꝗaffirinationē ſimplicē: hoc .n. īpoſſibile ē: nūqͣꝫ eninſibi ꝯſētiūt ſimplex affirmatio ſimplexqꝫ negatio: nerurſus īfinita negatio: īfinita affirmatio: neqꝫ enifieri pōt: vt aut negatio que dicit ē iuſtus homiaffirmationi ꝓponit ē iuſtꝰ ꝯſētiat: aut affirintio dicit eſt iuſtus: cōſētiat negationi dici ē iuſtus homo: .n. que dicit ē iuſtus ſimplicem affirmationē ſequit̉ priuatoria negatio: dcit ē īiuſtꝰ homo. ſꝫ negatiuā īquiūt īfinitā: ē:eſt iuſtꝰ: īſequitur affirmatiua ſimplex dcit eſt iuſtus homo: ergo quēadmodū negatiua priutoria: que eſt ē īiuſtus homo: ſequit̉ affirmatiuaſimplicē que dicit eſt iuſtus homo: eodē modo e ſimplex affirmatio: que dicit ē iuſtus hoinfinitā negationē: que dicit non eſt iuſtus homoQuibus dicendū ē eos hāc cōſequētiā recteligere: nec quicquā in hac huiuſmodi ꝓpſequētia diſcrepare. Cur enī hoc notauerquitur negationem īfinitā que ē ē iuſtusaffirmatio que dicit eſt iuſtus homo: hocrabile debet videri: idcirco .n. ſimplex affirmatiodicit ē iuſtus homo: ſequitur īfinitā negadicit eſt iuſtus: qm̄ nec antea priuatorquebatur: neqꝫ .n. ſequebatur eadē ſimꝑtio dicit ē iuſtꝰ: priuatoriā negatioē iuſtus: ea cauſa eſt: cur īfinitā qutur. īfinita enim priuatoria (vt ſupra ſeſibi conſentiunt. Quare nulla eſt diſcreſimplex affirmatio negationem priuatoriam ſequertur: eodē quoqꝫ modo infinitam negationem/ ſequeretur: nūc aūt quoniam ſimplex affirmatio negatio priuatoriam non ſequitur: nec īfinitaꝫnegatiuā. Illi āt qui ſumpſerūt quoniaꝫ ſepriuatoria negatio ſimplicem affirmationem: in edem cōſequētia diſcrepare dixerūt: ſimplex amatio ſeq̄retur īfinitā negationē: ita oportuidiſcrepātiā ſumere: ſed magis ſi quēadmoduꝫ priue