De interpretatione editiōis ſecūde liber. iiii.
ſimplex affirmatio ſeq̄bat̉. Cōcludēti igit̉ dicēdū ē:quoniā affirmationē ꝗdē ſimplicē ſeꝗt̉ infinita negatio: ſicut eā pͥuatoria ſequebat̉. Infinitā ꝟo negationē nō ſeꝗt̉ ſimplex affirmatio: ſicut nec negatiōeꝫ pͥuatoriā ſequebat̉. Rurſus in altera ꝑte idē ecōuerſoeuenit. Affirmationē enī īfinitā ſeꝗt̉ negatio ſimplexſicut pͥuatoriā quoqꝫ affirmationē eadē ſimplex negatio ſequebat̉. nā ꝗ eſt non iuſtus homo: ille ex neceſſitate nō eſt iuſtus: ſicut etiā qui eſt īiuſtus homo:ille ex neceſſitate nō eſt iuſtus hō. At ꝟo ſi ꝟū eſt dicere: qm̄ nō eſt iuſtus homo: nō oīno neceſſe eſt illūeſſe nō iuſtuꝫ hominē. equus enī nō eſt iuſtus hō. nāꝗ oīno hō nō eſt nec iuſtus homo eſſe poteſt. ſed nullus d̓ eodē dicere pōt. qm̄ equꝰ ē n̄ iuſtꝰ hō. qd̓ .n. hōnō eſt: nec nō iuſtus homo eſſe poteſt. ſicut etiā cū diceremꝰ nō eſt iuſtus hō: nō ſequebat̉ pͥuatoria affirmatio: que dicit eſt īiuſtus homo. equus nāqꝫ nō eſtiuſtus hō. ſed de eodem equo nemo dicit: qm̄ eſt iniuſtus homo. Iterū igitur cōcludēti dicēdū eſt affirmationem īfinitā ſeꝗ ſimplicē negationē: ſicut affirmationē quoqꝫ pͥuatoria ſequebat̉. ſed nō cōuertit̉. neqꝫ.n. ſeꝗt̉ ſimplicē negatiōeꝫ īfinita affirmatio: ſicut eānec pͥuatoria affirmatio ſeq̄bat̉. ſic ergo cū ſint quatuor ꝓpoſitiōes due ſimplices due īfinite ſūt: quarūquattuor due ſimplices ſunt: eſt iuſtus homo: nō eſtiuſtus homo: due vero īfinite eſt nō iuſtus homo: nōeſt non iuſtus homo. ⁊ harū quatuor due quidē .i. negatio īfinita ⁊ negatio ſimplex ſequūtur duas: ideſtnegatio īfinita ſimplicē affirmationē ea que dicit nōeſt nō iuſtus hō: eam que dicit ē iuſtꝰ hō: affirmationē v̓o īfinitā ſeꝗtur negatio ſimplex: affirmatōeꝫ .n.īfinitā que dicit ē nō iuſtꝰ hō: ſeꝗtur ea q̄ꝓponit nōē iuſtꝰ hō negatiua ſimplex: due vero alie .i. affirmatio ſimplex ⁊ affirmatio īfinita nō ſequitur negationē īfinitā ⁊ ſimplicē negationē: hoc āt ēt ī pͥuatorijseuenit: vt affirmatio priuatoria nō ſequat̉ ſimplicēnegatiōeꝫ: cū illā ſimplex negatio ſequat̉. ⁊ rurſus negatio pͥuatoria ſequat̉ affirmationē ſimplice̓: cū ſimplex affirmatio n̄ ſequat̉ pͥuatoriā negationē. Recteigit̉ dictū eſt. haꝝ quattuor ideſt duaꝝ ſimpliciū ꝓpoſitionū: ⁊ duarū infinitarū duas duabꝰ eſſe cōſeqͥntes: ⁊ habere quādā cōſequētiā ad alias: ſicut infinita negatio ⁊ ſimplex negatio ſequūtur ſimplicē affirmatōeꝫ: ⁊ īfinitā affirmatōeꝫ ſicut pͥuatōes quoqꝫnā ⁊ pͥuatoria negatio ſeq̄bat̉ ſimplice̓ affirmationē:⁊ ſimplex negatio ſeq̄bat̉ pͥuatoriā affirmationeꝫ: ergo due hn̄t cōſequētiā .i. īfinita negatio ⁊ ſimplex negatio ad ſimplicē ⁊ īfinitā affirmatōes: ſicut pͥuationes quoqꝫ: nāqꝫ ⁊ pͥuatiōes ſimiliter ſūt: vt ſupra ſepe mōſtraui: due vero minime hn̄t cōſequentiā: neqꝫenī negatiuā īfinitā ſimplex ſeꝗtur affirmatiua: aut īfinita affirmatiua ſimplicē negatiuā ſequit̉: ſicut ī pͥuationibꝰ quoqꝫ fuit. In pͥuationibꝰ nāqꝫ nec affirmatio ſimplex priuatoriā negationē ſequebat̉: nec ſimplicē negationē priuatoria affirmatio cōſequuta eſt:ſenſus ergo huiuſmōi ē. quatuor iſte erūt: ideſt qͣtuorꝓpoſitiōes: ex quibꝰ duplicē fieri opoſitioneꝫ dixerat.qͣtuor āt iſte ſūt due ſimplices affirmatiua: ē iuſtꝰ hō:negatiua nō eſt iuſtus hō: ⁊ due īfinite: affirmatiua ēnō iuſtus homo: negatiua nō ē nō iuſtus homo. Quarū īquit due negatiua .ſ. īfinita ⁊ negatiua ſimplex ſicſe habebūt ad affirmationē ⁊ negationē ẜm cōſequētiaꝫ .i. ita alias duas affirmationes ſimplicē ⁊ īfinitaꝫipſe due negatiōes ſequunt̉: vt eas priuatiōes ſequebant̉. Due ꝟo minime .i. ſimplex affirmatio ⁊ īfinita
affirmatio non ſeſe habebūt ẜm cōſequētiā ip̄e ducaffirmatiōes ad duas negatiōes īfinitā .ſ. ⁊ ſimplicēquas nō ſequebātur: ſicut nec dudū has negationespriuatorie quoqꝫ affirmatiōes ſequute ſunt. Qd̓ ꝟoait ẜꝫ cōſequētiā ad affirmationē ⁊ negationē: nō itaītelligēdū ē: quaſi vna ſit affirmatio aut vna negatio. Sed qm̄ ī qͣtuor ꝓpoſitionibꝰ: ī quibꝰ due ꝗdē affirmatiōes erūt: due vero negatōes: affirmatōes ſimplex ꝗdē ē iuſtꝰ hō: īfinita āt ē nō iuſtus hō: negationes āt ſimplex ꝗdē nō ē iuſtꝰ hō. īfinita aūt nō ē noiuſtus hō. Qm̄ affirmationes duas ſimplicē quidēiuſtus hō: īfinitā āt ē nō iuſtꝰ hō: due negationes ſequebātur: ſimplex negatio que ē nō ē iuſtꝰ hō: infinitaaffirmationē: q̄ dicit ē nō iuſtus hō: ⁊ rurſus infininegatio ſimplicē affirmationē ſequebat̉: qm̄ ergo (vdictū ē) duas affirmationes ⁊ ſimplicē ⁊ īfinitā: dinegationes ſimplex ⁊ īfinita ſequebāt̉: hoc āt ⁊ ī pruationibꝰ erat: idcirco dictū ē ad affirmationē ⁊ negtionē ẜm cōſeq̄ntiā ſic ſe habere haꝝ qͣtuor ꝓpōnuꝫduas: ſicut etiā ſe priuatiōes hērēt: ad affirmatiōenaūt ⁊ negationē dixit: ꝙ duas affirmatiōes due negtiōes cōſeq̄rētur: due vero minime .i. due affirmatnes negatiōes duas nō ſeq̄rētur: neqꝫ .n. ſequebatunegationē īfinitā ſimplex affirmatio: aut ſimplicē ngationē īfinita affirmatio: ſicut nec in priuationibierat: qd̓ ſepe ſupra mōſtratū ē. Ne ꝗs āt nos arbititur de eodē genere ꝓpoſitionū dicere ſeꝗ negationeaffirmatiōes: neqꝫ .n. dicimꝰ negationē ſimplicē ſeꝗaffirinationē ſimplicē: hoc .n. īpoſſibile ē: nūqͣꝫ eninſibi ꝯſētiūt ſimplex affirmatio ſimplexqꝫ negatio: nerurſus īfinita negatio: ⁊ īfinita affirmatio: neqꝫ enifieri pōt: vt aut negatio que dicit nō ē iuſtus homiaffirmationi q̄ ꝓponit ē iuſtꝰ hō ꝯſētiat: aut affirintio q̄ dicit eſt nō iuſtus hō: cōſētiat negationi qͣ dicinō ē nō iuſtus homo: eā .n. que dicit ē iuſtus hō ſimplicem affirmationē ſequit̉ priuatoria negatio: q̄ dcit nō ē īiuſtꝰ homo. ſꝫ negatiuā īquiūt īfinitā: q̄ ē: nōeſt nō iuſtꝰ hō: nō īſequitur affirmatiua ſimplex qͥ dcit eſt iuſtus homo: ergo quēadmodū negatiua priutoria: que eſt nō ē īiuſtus homo: ſequit̉ affirmatiuaſimplicē que dicit eſt iuſtus homo: nō eodē modo edē ſimplex affirmatio: que dicit ē iuſtus hoinfinitā negationē: que dicit non eſt nō iuſtus homoQuibus dicendū ē nō eos hāc cōſequētiā recteligere: nec quicquā in hac huiuſmodi ꝓpſequētia diſcrepare. Cur enī hoc notauerquitur negationem īfinitā que ē n̄ ē nō iuſtusaffirmatio que dicit eſt iuſtus homo: nā hocrabile debet videri: idcirco .n. ſimplex affirmatiodicit ē iuſtus homo: nō ſequitur īfinitā negadicit nō eſt nō iuſtus hō: qm̄ nec antea priuatorquebatur: neqꝫ .n. ſequebatur eadē ſimꝑtio q̄ dicit ē iuſtꝰ hō: priuatoriā negatioē iuſtus hō: ⁊ ea cauſa eſt: cur īfinitā qutur. īfinita enim ⁊ priuatoria (vt ſupra ſeſibi conſentiunt. Quare nulla eſt diſcreſimplex affirmatio negationem priuatoriam ſequertur: eodē quoqꝫ modo infinitam negationem/ ſequeretur: nūc aūt quoniam ſimplex affirmatio negationē priuatoriam non ſequitur: nec īfinitaꝫ ꝙnegatiuā. Illi āt qui ſumpſerūt quoniaꝫ ſepriuatoria negatio ſimplicem affirmationem: ⁊ in edem cōſequētia diſcrepare dixerūt: ꝙ ſimplex amatio nō ſeq̄retur īfinitā negationē: nō ita oportuidiſcrepātiā ſumere: ſed magis ſi quēadmoduꝫ priue