In librum de interpretatione editio prima.

dictio eſt: ſed affirmationem: ideſt impoſſibile eſſeſequitur negatio: non poſſibile eſſe. Negationem vero: ideſt non impoſſibile eſſe: ſequitur affirmatio poſſibile eſt eſſe: ſed non poſſibile eſt eſſe: ⁊ poſſibile ē eēcōtradictio eſt: ſed negationem poſſibilis: ideſt nonpoſſibile eſſe conſequetur neceſſe eſt nō eſſe affirmatio: ſed affirmationem poſſibilis: ideſt poſſibile eſſeſequetur non neceſſe eſt non eſſe negatio. Quare itapoſitis nihil euenit impoſſibile: ſed omnia cōſentiūt:⁊ ẜm ſuperiorem poſſibilis ⁊ impoſſibilis moduꝫ affirmationis ⁊ negationis conuerſo ordine contradictorie ſequuntur. Et ſenſus quidem totius huiuſmodi eſt. Eſt autem ordo ſic verborum. Quoniam īquitei quod eſt poſſibile eſſe: nec illud: quod ē neceſſe eē:nec illud quod eſt neceſſe non eſſe conſentit. Relinquitur vt id quod eſt non neceſſarium non eſſe ſequatur poſſibile eſſe. Hoc enim quod dicitur non neceſſarium non eſſe verum eſt dicere de neceſſe eſſe noneſſe: ⁊ ſubaudimus: quoniam eſt eius contradictio.Hec enim que dicit non neceſſe eſſe non eſſe: contradictio ſit eius que ſequitur negationem poſſibilis .i.non poſſibile eſſe: Hec eſt autem ea que dicit neceſſeeſſe nō eſſe: illud enī quod eſt nō poſſibile eē: vtrūqhorum ſequitur ⁊ quod eſt impoſſibile eſſe: ⁊ quod ēneceſſe eſt non eſſe. Cuius affirmationis: ideſt neceſſeeſt non eſſe: negatio eſt non neceſſe eſt nō eſſe. Sꝫ hecſequitur non impoſſibile eſſe ⁊ poſſibile eſſe: igiturhe contradictiones ẜm predictum modum ſe ſequuntur: ſcilicet contradictorie: ſed conuerſim: ⁊ his poſitis atqꝫ ita ordinatis nihil contingit impoſſibile.¶ Dubitabit autem aliquis. ſi illud quod eſt neceſſarium eſſe poſſibile eſſe ſequatur. Naꝫ ſi nō ſequitur. cōtradictio ſequetur nō poſſibile eſſe. ⁊ ſiquisdicat non hanc eſſe contradictionem. neceſſe eſtipſum dicere poſſibile non eſſe. Sed vtreqꝫ falſeſunt de neceſſe eſſe. At vero rurſus idem videtureē poſſibile īcidi. ⁊ n̄ īcidi: ⁊ eē et n̄ eſſe. Quare eritneceſſe eſſe cōtingēs nō eſſe. hoc autem falſum eſt.¶ Ad ſuperiorem poſſibilis ⁊ neceſſarij conſequentioreuerſus eſt queſtionem. Dicit enim dubitari poſſe: ſiid quod eſt poſſibile eē conſentiat ei propoſitiōi queeſt neceſſariū eſſe: ſiue enim conſentire dicat̉: ſiue nōconſentire: aliquid īpoſſibile ⁊ inconueniens vtroqꝫmodo contingit: nam ſiquis dicat id quod dicit̉ poſſibile eſſe nō conſentire ei quod eſt neceſſarium eſſe:conſentiet negatio poſſibilis ea que eſt non poſſibileeſſe: ſed ſi iſta conſentiet: erit ideſt neceſſarium eē: qd̓eſt non poſſibile eſſe: quod ſi hoc rurſus aliꝗs neget:⁊ dicat non eſſe negationem eius propoſitionis queeſt poſſibile eſſe eam que dicit non poſſibile eſſe: ſecillum potius que proponit poſſibile eē nō eſſe: qͣꝫqͣꝫfalſum ſit: tamen ne hec quidem ei quod eſt neceſſarium eſſe conuenire poteſt. Si enim eſt negatio eiusque eſt poſſibile eē: ea que dicit poſſibile eē nō eē: ſiaffirmatio poſſibile eē nō ſeꝗtur affirmationem quedicit neceſſe ē eē: ſeꝗtur negatio que eſt poſſibile eſtnō eē: ſed qd̓ neceſſe ē eē: falſum ē dicere qm̄ poſſibile eſt non eē. Quod enim neceſſe eſt eē: dici nō pōt fieri poſſe vt non ſit: quod ſi quis dicat rurſus ſequi idquod dicitur neceſſe eē: ⁊ conſentire ei que dicit poſſibile eſſe: ſic quoqꝫ aliquid incōueniēs reperit̉. Qd̓enim poſſibile eſt eſſe: ideſt poſſibile non eſſe: erit igitur quod neceſſe eſt eſſe: poſſibile non eſſe: ⁊ erit contingens quod neceſſarium eſt. Poſſibile enim ⁊ con-

tingens in vtrāqꝫ partem facile vertitur ⁊ ad id qd̓eſt eſſe ⁊ ad non eſſe. Quod aūt neceſſe ē: intercluſuꝫhabet euentum ad contrariā dictionē. Ut ſi neceſſeeſt eſſe: vt non ſit fieri non poteſt: ⁊ ſi neceſſe eſt noneſſe: vt ſit impoſſibile ē. Quare qui dicit poſſibile eēconſentire ei quod eſt neceſſe eſſe: quoniam id quodeſt poſſibile eē poteſt ēt nō eē: ⁊ hoc ē cōtingēs: dicitid qd̓ eē neceſſe ē: poſſe nō eſſe: ⁊ eſſe cōtingens: qd̓ ⁊īcōueniēs. Hāc igit̉ dubitationē ſoluēs: ita ſequitur.¶ Manifeſtum eſt autem: quoniam non omne poſſibile vel eſſe: vel ambulare: ⁊ oppoſita valet: ſedeſt in quibus non ſit verum ⁊ primum quidem inhis: que non ſecundum rationem poſſunt: vt igniscalefactibilis eſt: ⁊ habet vim irrationabilem: ergo ſcd̓m rationē ptātes eedē plurimorū etiā ꝯtririorum ſūt. irrōnabiles vero non omnes ſed quēadmodum dictum eſt: ignem non eſt poſſibilecalefacere ⁊ non calefacere: neqꝫ. quecunque aliaſemper agunt. alia vero poſſunt ⁊ ſecūduꝫ irrationabiles poteſtates ſimul oppoſita: ſed hoc idcircodictum eſt: quoniam non omnis poteſtas oppoſtorū eſt. neqꝫ quecūqꝫ ſecūdū eādē ſpeciē dicātur.¶ Multa īꝗt ſūt q̄ vnū eē pn̄t id qd̓ ſūt nō etiā aliualiꝗd qd̓ nō ſūt. Plura .n. ſūt q̄ ab eo qd̓ ſūt nō intātur. Alia vero ſūt q̄ mutari pn̄t: vt celū vnā rē ſolpōt .i. moueri: huic vero oppoſitū: ideſt nō moueripōt: ergo oē qd̓ eſt poſſibile vel eē vel ābulare: idenō oē de quo q̄libet poſſibilitas p̄dicat̉: etiā oppoſita valet vt vtrūqꝫ poſſit fieri ⁊ face̓ qd̓ facit: ⁊ huioppoſitū .i. nō facere qd̓ facit: ſꝫ ſūt q̄dā ī ꝗbꝰ ita poteſtates p̄dicēt̉: vt nō ſit veꝝ de his dici: qm̄ ⁊ oppoſta pn̄t: vt ēt ī his q̄ p̄ter rōnē aliqͣ pn̄t vt igniſ ē. nāqignis p̄ter rōnē aliquā calidꝰ ē: nō ē .n. reddere rōnecur ignis ſit calidꝰ: nā .n. ē calidus: ⁊ cū poſſit eē cadus: nō tn̄ pōt id qd̓ ē oppoſitū .i. nō pōt nō cale̓: qꝛē oppoſitū ei .ſ. qd̓ ē calere: ergo ẜm rōnē ptātes ipeedē plurimoꝝ ēt ꝯͣrioꝝ ſūt. Ptātes īꝗt q̄ ſūt ẜmnē ideſt ī ꝗbus ē aliqͣ ratio: nō vniꝰ poſſibilitatis: ſeplurimoꝝ ſūt atqꝫ oppoſitoꝝ: vt poſſibilitas mne ē curare: qͥ qm̄ ẜꝫ rōnē ſit: vt curet medicꝰ: ⁊bilis ptās medico curādi: nō ſolū pōt curare: ſꝫ etinō curare: ⁊ pōt aliꝗd pluſqͣꝫ vnū: ⁊ ip̄ꝫ qd̓ pōtſitū eſt .i. nō curare. Oppoſitū nāqꝫ eſt ei qd̓ īid qd̓ dr̄ nō curare: q̄ oppoſita ꝯͣria vocāt̉. Affirmtio nāqꝫ ⁊ negatio ꝯͣrietatibꝰ diſcernūtur. Irrōnalis vero n̄ oīs: ſꝫ quēadmodū dictū ē: ignē n̄ ē poſſible calefacere: ⁊ oīs īꝗt ẜm rōnē ptās oppoſita quovalet. Irrōnabiliū vero nō oīs huiuſmōi ptās eſt:oppoſita n̄ valeat. nā cū ferꝝ ſine rōne cale̓ potēsno .n. ex rōne calet: qm̄ rōnē n̄ hꝫ) pōt nō ēt calerigni āt cū irrōnabilis ptās ſit caleface̓: nō pōt ⁊ n̄le facere. Quare dictū ē irrōnabiles ptātes n̄ oēs n̄poſſe ꝯͣria: ſꝫ qͣſdā: vt ignē ꝗ cū ſit calefactibilis: n̄ celefactibilis n̄ ē. Que āt ſint irrōnabilia: q̄ vnā tm̄ lbeant poteſtatē nō etiā oppoſitā: ſic demonſtrat dicens: nec quecūqꝫ alia ſemper agūt: ignis .n. oppoſinō pōt: ſꝫ nō ſolū ignis: ſꝫ illa quoqꝫ oīa vnū pn̄t ⁊multa nec oppoſita: q̄cūqꝫ agūt ſemꝑ ut ſol ſēꝑ actē lucidꝰ: idcirco nō pōt nō lucere: ⁊ nix ſemꝑ actuſgida ē: ⁊ iō nūqͣꝫ eē pōt n̄ frigida: ergo q̄cūqꝫ ſemagūt .i. ī eo qd̓ ſūt: ſemꝑ ī actu ſūt. Māifeſtū ē: qm̄ ſicut igniſ n̄ capit frigꝰ: ita nec illa quoqꝫ oppoſita piIdcirco .n. ignis quoqꝫ oppoſita n̄ pōt: qꝛ ſemꝑ ī acthabet