In librum de interpretatione editio prima.

eſt ita quoqꝫ in his que ẜm modū dicūtur: qm̄ totaꝫꝓpoſitioneꝫ cōtinet modus: aut poſſibilis: aut ꝯtīgētis: aut īpoſſibilis: aut neceſſarij: hec p̄dicari. Res vero alie ſubiecte eſſe dicūtur. Hoc eſt .n. quod ait.¶ Eodem quoqꝫ modo hoc loco eſſe quidem ⁊ nōeſſe ſubſtantiuum ſit: poſſe vero ⁊ contingere appoſitiones determinationes quemadmodum inillis eſſe ⁊ non eſſe veritatem ⁊ falſitatem: ſimiliterhe in eo quod eſſe poſſibile: ⁊ eſſe non poſſibile.¶ Nā quemadmodū in ſimplicibus ſi ad eſſe ⁊ nō eſſenegationes fiāt: vna ſemper vera eſt: altera falſa. itaquoqꝫ in his que ẜm modum dicuntur: ſi ad ipſummodū enūciatio negationis aꝑtetur: velut ad qͣſdamappoſitiones p̄dicationeſqꝫ veritas īappoſitionibus⁊ falſitas terminatadiuiditur. Atqꝫ hoc eſt qd̓ ait.Simil̓r he etiā ī eo quod eſt eſſe poſſibile: ⁊ eſſe nonpoſſibile. Similiter .n. ẜm poſſibile: ⁊ nō poſſibile facta oppoſitio: veritatem falſitatemqꝫ determinat: ſicut in ſimplicibꝰ ⁊ p̄ter modū poſitis ẜm eſſe ⁊ nō eēnegatio. Hinc in omnibus ẜm modū affirmatiōibusoppoſitiōes digerit ꝯuenientiū negationū dicit eniꝫ.¶ Eius vero que eſt: poſſibile eſt non eſſe negatioeſt non ea que eſt: non poſſibile eſt eſſe: ſed ea queeſt: non poſſibile eſt non eſſe: ⁊ eius que eſt poſſibile eſt eſſe: non ea que eſt: poſſibile eſt non eſſe: ſed eaque eſt: non poſſibile eſt eſſe. quare ⁊ ſequi ſeſe inuicem videbuntur he poſſibile eſt eſſe poſſibile eſtnon eſſe. Idem enim poſſibile eſt eſſe: ⁊ non eſſe. Non enim ꝯtradictiones ſunt ſibi inuiceꝫ huiuſmodi: poſſibile eſſe. ⁊ poſſibile non eſſe. Sedpoſſibile eſt eſſe. ⁊ non poſſibile eſt eſſe nunꝙͣ ſimul in eodem vere ſunt. opponuntur enim at veropoſſibile eſt non eſſe. ⁊ non poſſibile eſt non eſſe nūꝙͣ ſimul ſunt. Similiter autem ⁊ eius que eſt neceſſarium eſſe. non ea que eſt neceſſarium non eſſe.negatio eſt. ſed ea que eſt. non neceſſariū eſſe. Eiꝰvero que eſt. Neceſſarium eſt non eſſe. ea que eſt.non neceſſarium eſt non eſſe. ⁊ eius que eſt impoſſibile eſſe. non ea que eſt impoſſibile non eſſe. ſednon īpoſſibile eſſe. eius vero que eſt impoſſibile nōeſſe ea que eſt. non impoſſibile eſt non eē.¶ Ut demōſtret eā que dicit poſſibile eſt nō eſſe: nonmō non eſſe negationē eius que eſt poſſibile eſt eſſe:ſed oīno negationeꝫ non eſſe: huius aliā īuenit negationeꝫ. Nā eiꝰ q̄ eſt poſſibile eſt n̄ eſſe: quā affirmationis loco poſuit: negatio reꝑit̉ illa q̄ dicit n̄ poſſibile ēnon eſſe: ſcd̓m modū .ſ. addita negatione: vn̄ fit īquitvt ea que dicit poſſibile eſt eſſe: ⁊ illa q̄ ꝓponit poſſibile eſt non eſſe: ſeſeīuiceꝫ ꝯſeqͣntur: idem nāqꝫ poſſbile eſt eſſe: qd̓ eſt poſſibile n̄ eſſe. Cur āt ſe ꝯſeꝗ pn̄thec cā eſt: qm̄ nō ſūt oppoſite. Nā ſi eſſent oppoſite:ꝑimerent ſe potius: qͣꝫ ꝯſequerentur: ⁊ diſſentirentmagis qͣꝫ cōſentirent: vt eſt ī his poſſibile eſt eſſe: etnō poſſibile eſt eſſe. He .n. ita a ſe diſiuncte ſunt vt ſmul eſſe non poſſint. Idcirco aūt hoc euenit: quoniāſūt oppoſite: ſemꝑ igit̉ ẜm modū ponenda negatio ē:ſi ītegra oppoſitiōis natura facienda eſt. qd̓ planiſſime exequit̉ ſingulis ꝓpoſitionū modis negationes accōmodās: atqꝫ ītegras naͣliter efficiens oppoſitōes.At vero īꝗt ea q̄ eſt poſſibile eſt nō eſſe: cū ea que dicit nō poſſibile eſt nō eſſe: ſimul eſſe n̄ poterit. Nāqꝫ

oppoſitas eſſe manifeſtū eſt: ſi ꝗdeꝫ haꝝ negatio admodū eſt poſita: qui eſt poſſibile eſſe. eius aut que eſtneceſſarium eſt eſſe: nō opꝫ dici illā eſſe negationem:ꝑ quā dr̄ neceſſariū eſt nō eſſe: huius enī alia negatio īueniri pōt: qm̄ eſt affirmatio q̄dā: eſt āt eiꝰ negatio ea q̄ dicit nō neceſſariū eſt nō eſſe. Sꝫ potiꝰ ei quedicit neceſſariū eſt eſſe: ea opponentia eſt q̄ dicit nonneceſſariū eſt eſſe. Ad illā nāqꝫ q̄ dicit neceſſariū eſtnō eſſe: opponit̉ (vt dictū eſt) nō neceſſariū eſt nō eēEius quoqꝫ q̄ eſt īpoſſibile eſt eſſe: n̄ dicēda ē illa eēnegatio: ꝑ quā dicimꝰ īpoſſibile ē n̄ eē: ſꝫ ea potiꝰ qͥꝓponit non īpoſſibile eſt eſſe. Namqꝫ affirmatio quedam eſt impoſſibile eſt non eſſe. Huius enim inuenitur negatio que eſt non impoſſibile eſt non eſſe.¶ Uniuerſaliter vero quemadmodum dictuꝫ eſt)eſſe quidem ⁊ nō eſſe opꝫ ponere: quemadmodumſubiecta affirmationem vero ⁊ negationem hec facientem ad eſſe ⁊ non eſſe apponere: ⁊ has putareopꝫ eſſe oppoſitas dictiōes ⁊ negationes poſſibilenō poſſibile: cōtīgēs nō contingens impoſſibile nōīpoſſibile: neceſſariū nō neceſſariū: verū nō verū.¶ Regulā dat vniuerſalē dicēs: hoc vniuerſaliter ī obus faciendū eſt: qd̓ ſupra iā diximus: vt ſubiectū eē⁊ non eē ponat̉. Affirmationē āt ⁊ negationeꝫ ipſosmodos faciamus. Hoc eſt enī qd̓ ait. negationē vero⁊ affirmationē hec faciēteꝫ: modos .n. ip̄os .i. poſſibile ⁊ cōtingēs: ⁊ ceteros ꝓ affirmationibus: ⁊ ad hosnegatiuo aduerbio iūcto ꝓ negationibꝰ diſponentesaut ad id qd̓ dicimꝰ ē ⁊ n̄ ē apponimꝰ: vt quēadmodū ad vnā rē: qd̓ ē hō: ē verbū ⁊ nō ē negatio p̄dicatū quoddā ē ī his ꝓpōnibus que p̄ter modū ſūt: vt ſea ꝑ quā dicimꝰ hō eſt: ſic in his ꝓpōnibꝰ: qͥ cum mōſūt. ē ꝗdē aut nō ē ſubiecta ponamꝰ: modos ꝟo ip̄osaut affirmationem: ſi ſimpl̓r dicātur: aut negatiōemſi cū negatione ponant̉: faciētes ad ſubiectū: q d̓ẜmeē ⁊ n̄ eē diſpoſuimꝰ p̄dicemꝰ: vt has arbitremur eēoppoſitas dictōes ⁊ negatiōes: q̄ ẜꝫ modos facte ſinteaꝝ āt oīuꝫ negatōes ⁊ affirmatōes ī ꝯͣriū diſponāt̉.Affir­ Poſſibile ē eē Oppōnes Nō poſſibile ē eēmatio­ Cōtingit eēNō cōtingit eē Neganes ſe­ Impoſſibile ē eē Nō īpoſſibile ē eē tiōescūdū eē Neceſſariū ē eē Nō neceſſariū ē eē ſecundum modos.Affir­ poſſibile ē n̄ eē. oppōs. n̄ poſſibile ē n̄ eē Negamatio­ Cōtigit nō eē Nō cōtīgit nō eēnes ẜm Impoſſibile ē n̄ eē n̄ īpoſſibile ē n̄ eē ſcd̓ꝫnō eē Neceſſariū ē n̄ eē Nō neceſſariū ē n̄ eē mōs.¶ Quod autem addidit verum nō verū: ad demōſtrationē omnium modoꝝ valet. Nam ſi quis dicat verueſt: nō eſt ipſiꝰ negatio veꝝ n̄ ē. ſꝫ potiꝰ n̄ veꝝ ē. Alioquin eiꝰ q̄ eſt verū nō ē: illa negatio ē q̄ dic̄ n̄ veꝝ n̄ꝭ¶ Conſequentie vero ſecundum ordinem fiunt itaponentibus. Illi enim que eſt poſſibile eſt eſſe: illaque eſt ꝯtingens eſſe. ⁊ hec illi ꝯuertitur. ⁊ nō īpoſſibile eſſe. ⁊ non neceſſarium eſſe. illi vero que eſtpoſſibile non eſſe. ⁊ ꝯtingens non eſſe. ea que eſt nōneceſſarium non eſſe. ⁊ n̄ impoſſibile non eſſe. Illivero que eſt non poſſibile eſſe. ⁊ non ꝯtingens eſſe. ea que eſt neceſſarium non eſſe. ⁊ impoſſibile eſſe. Illi vero que eſt non poſſibile non eſſe. ⁊ nonꝯtingēs nō eē. illa que ē neceſſe ē eē. ⁊ īpoſſibile nōeē ꝯſideret̉ āt ex ſubſcriptōe quēadmodū dicimꝰ¶ Expeditis