In librum de interpretatione editio prima

Nā noīs eſt ſignificare ſubiectū. Metapſus aūt ſubiec̓tū n̄ ſignificat. Nō igit̉ nomē e. Ac rurſus ſi huiꝰ cōſtituere eſt ſubiectū: noīs aūt ſignificare ſubiectum ēNon. enim nomē aliꝗd diceret̉: niſi a ſubiecti ſignificatione hoc traheret: p̄cipue cū nomē dr̄ a notamineItaqꝫ cū metapſus ſubiectū ſignat: nomē eſt. Cōſtatigit̉ nomen eſſe ſecundū placitū: ſed tunc qn̄ ſit notaideſt quando aliquod ſubiectū ſignificat.¶ Nam deſignant ⁊ illiterati ſoni: vt ferarum: quorum nihil eſt nomen.¶ Dixerat ſuperius in diffinitione: nomen eſſe ſecundum placitum non natura. Hoc autem diligentiꝰ mōſtrat nunc dicens: nihil eſſe nominū naturaliter. Atqꝫ ideo nō illi ſufficit ad definitionē quod eſt ſignificatiua vox niſi illud quoqꝫ adderet: quod ſecūdū placitum vox ſignificatiua eſt. Alioquin multi illiterati ſoni ſignificant: vt ſibilus aliquid interdū ſignificat. Ferarum quoqꝫ multorūqꝫ animalium voces interdumaliqua ſignificatione preditas eſſe perſpicimus. Quedam enim vox canum iraꝫ ſignificat: hinnitus quoqꝫequoꝝ ſepe alteriꝰ equi conſuetudinem q̄rit. Sꝫ hecnaturaliter ſignificāt: atqꝫ ideo noīa non ſunt: qd̓ igitur naturaliter ſignificat: nomē nō eſt. Atqꝫ hec hacthenus. Nūc quemadmodū facta ſit definitio videamus. Quod dixit nomen eſſe vocē. Traxit a generedefinitionē. Qd̓ ſignificatiuā eſſe conſequenter appoſuit. Nomē ab nō ſignificantibus vocibꝰ ſeparauit.Qd̓ ſecūdū placitū a naturaliter ſignificantibꝰ vocibus noīs natura diuiſa eſt. Qd̓ ſine tempore: ad verborum diſcrepantiam reſpicit. Quod eius nullā partem extra ſignificare propoſitum eſt: iccirco dictū eſtvt nomen ab oratiōibus diſtare videretur. Hactenquidem de tota nominis definitione tractatum eſt.Et quibus differentijs ab alijs vocibus diſtare poſſitnomen explicitum eſt. Nunc autem que videntur indeffinitiones nominis incurrere: an nomina ſint diligentius querit.Non homo vero non eſt nomen. At vero nec poſitum eſt nomen quo illud oporteat appellare. neqꝫ enim oratio neqꝫ negatio eſt. ſed ſit nomen infinitum. quoniam ſimiliter in quolibet eſt. ⁊ quod ē.⁊ quod non eſt.¶ Nunc diſſerit qualia eſſe arbitrari oportet: que cumſub definitione noīs quidem cadant: integra tamē nomina non eſſe videantur. Unde ſit: vt his diligentiſſime diſtributis integerrima nominis definitio cōcludatur. Hoc enim quod dicimus non homo: quid ſitambigit̉. Oratio eniꝫ non eſt. Omnis eniꝫ oratio verbis nominibuſqꝫ coniungitur. Hoc autem quod dicimus non homo: duabus quidem partibus conſtat: ſꝫvnum in ſe retinet nomen: verbum vero non hꝫ. Negatiua enim particula: que eſt non: neqꝫ nomen neqꝫverbū eſt. Rurſus. negatio non eſt. Omnis enim negatio verum falſum ve ſignificat. Nō homo vero qd̓dicimus: neqꝫ verum eſt neqꝫ falſum. Niſi enim (vtſupra ait) aliquid quod ſit proximū ad id quod eſt eēaddatur: nulla veritatis aut falſitatis ratio ī qualibꝰorationis partium compoſitiōe perficit̉. At v̓o nomēnon eſt: Omne .n. nomen vnam rem ſignificat definitā: vt cum dicimus homo: ſubſtantiā ſignificat: nec̄quālibet: ſed rationalem atqꝫ mortalem. Eodem modo ⁊ cetera nomina. Qui vero dicit non homo hominem quidem tollit. Quid autem illa ſignificatiōe velit oſtendere: non definit: poteſt enim quod homo

nō eſt: ⁊ equus eſſe: ⁊ canis: ⁊ lapis: ⁊ cetera quecūqꝫhomo non fuerint. Quare quoniam id quod definiteſignificare poteſt: aufert in eo negatiua particula: qd̓vero ſignificare debeat: definite nō dicit: ſed multaatqꝫ infinita vnuſquiſqꝫ auditor intelligit. Dicatur inquit nomen infinitū. Hoc enī quod dicimus non hō:tā multa ſignificat: quā multa ſunt: que a definitiōehominis diſiungunt̉. Sed hoc ariſtotelis vocabulūcū infinitū nomē vocaret primus inuenit. Apud antquiores enī iſta quidē erat dubitatio: ſed huic differētie qua differt nomē definitū ab huiuſmodi nominequod cū negatiōe proponit̉: impreſſum vocabulū nōerat: quod ip̄e teſtat̉ dicēſ. At v̓o nec poſitū eſt nomēquo illud oporteat appellare. Nullus enī poſuit vocabulū: quo oporteat appellare id quod dicimus nō hēſed ariſtoteles perſpicaciter infinitū nomen huiuſmdi predicamētū cenſuit appellari.¶ Catonis aūt vel catoni. ⁊ quecūqꝫ talia ſunt noſunt nomina. fed caſus nominis.¶ Omnis inquit caſus alteriꝰ caſus eſt. Itaqꝫ ſit: vt qucunqꝫ caſus ſit: alterius īflexio videat̉. Ergo quod dcimus huius catōnis vel huic catōni: vel alia hmōicaſus nominamus. Unde ſit vt hi caſus īflexiōes queqꝫ dicāt̉: ſed oīs inflexio alicuius inflexio eſt. Qd̓ aūinflectit̉: ab eo quod ipſa inflexione fit prius eſt. Qure cū id quod dicimus cato nomen ſit: ⁊ ſic primū diſtat inflexiōibꝰ ſuis. Inflexio aūt nomīatiui genitiu⁊ ceteri. Nullus enī dixerit recte nominatiuū caſū eSi .n. id quod dicimꝰ cato alicuiꝰ caſus ſit. cuiꝰ caſueſſe poſſit oportet oſtendi: ſed ante id qd̓ dicimꝰ catenulius p̄dicat̉ caſus: igit̉ qm̄ cato nomē nulliꝰ inflexioeſt: nec oīno caſus eſt. Ceteri aūt caſus qui dicūt̉ nominatiui inflexione formāt̉: catōis: ⁊ catōni: ⁊ catonquare ſi diſtāt ea que ab inflexione naſcūt̉: ab his.inflectūt̉: diſtant quoqꝫ hi omnes caſus: qui ſunt catnis: catoni: catonē: ab eo quod eſt cato: ideſt a nomprincipali: ſed hic cato nomen eſt: caſus igitur nomina non ſunt. Aliud enim eſt ipſe caſus: aliud cuiꝰ ē qſus. Quocirca ſi nominis hec oīa caſus ſunt: hec nomina non ſūt. Atqꝫ ideo prudenter veteres oēs caſigenitiuū: datiuum: accuſatiuum: vocatiuuꝫ: ablatiuſuis diuerſiſqꝫ nominibus vocauerunt. Primumalias rectū: qͣſi a nullo inflexum: alias nominis ipſiuvocabulo nominatiuum dixerunt. Quare nunc hoAriſtoteles exequitur: qui caſus noīuꝫ videantur reſſe nomina ſed tm̄ nominū inflexiones .i. caſus.¶ Ratio autem eius in alijs quidē eadem eſt. ſedifferunt. quoniam cum eſt vel fuit. vel erit adiuictum neqꝫ verum neqꝫ falſum eſt. nomē vero ſemper vt catonis eſt vel non eſt. nondum enim aliꝗverum dicit neqꝫ falſum.¶ Ratio inquit .i. definitio nominis: ⁊ caſus nomineadē eſt. nam ſicut nomen vox ſignificatiua ē ẜm. plcitū ſine tꝑe: vt eius pars nulla extra ſignificet: ſic ēcaſus. Nā vox eſt ⁊ ſcd̓m placitū deſignatiua: ⁊ cuius ſeparate partes nihil extra deſignāt. Ergo eadēdiffinitio ratioqꝫ nominis eſt ⁊ caſus nominis: ſꝫ hivna additur differentia: quod omne nomen cum.quod dicit̉ eſt: aut nō eſt. coniunctū: aut affirmatiuenunciationē facit: aut negatiuā: vt ſocrates eſt: vſocrates non eſt. Hic enim quoniā veritas aut falſtas incidit: enunciationem eſſe neceſſe eſt. in caſibiv̓o quāuis addas eſt: aut non eſt nulla inde affirmatio neqꝫ negatio fit. Neqꝫ enī vlla in hos veritas aufalſita-