Prime editionis in porphi. li. i.

porphyrius nomen generis hoc modo in tres diuiditꝑtes: vt dicat vocari ſemel genus eorum īter ſe plurimorūqꝫ collectionē: qui ab vno quocūqꝫ nomē generis trahūt: vt romani a romulo trahentes genus:ex eodem genere eē dicuntur. Secundo vero loco dici genus affirmat: vt cuiuſcūqꝫ rōnis principiū aut agenerāte aut a loco ī quo ꝗs gēitꝰ ē: ut eneā ab anchiſe. ⁊ genere dicimus eſſe troianū Tertium v̓o genꝰdicit̉ illud cui ſupponitur ſpēs. Uictorinus v̓o duo ſuperiora in vnuꝫ genus redigit: Nā ⁊ multitudinis cōgruentiam inter ſe per eandē generis nūcupationeꝫ⁊ quorūcūqꝫ a genere lineam ⁊ locū in quo quis natꝰeſt: vno generis vocabulo ⁊ deſignatione eſſe declarat: Addit autem ipſe qd̓ ſoli latine lingue cōgruerepoſſit. dicit eniꝫ ſecundo mō genus dici: vt eſt genꝰcauſe honeſtū. Que genera cauſaꝝ greci in rhetorica arte genera eſſe non putant: ſed ſthemata vocant⁊ figuras. Genera aūt ſola principalia accipiunt: demonſtratiuuꝫ: deliberatiuum .ſ. ⁊ iudiciale. Que ip̄aε1δη rhetorices vocant .i. ſpecies rethorice: generav̓o cauſarum nos dicimꝰ Tertiū v̓o genus .i. qd̓ porphyrius ponit .i. ſub quo differentijs diſtribute ſpecies ſupponunt̉. Sed qm̄ de tertio genere tractaturus eſt: victorini culpā. vel ſi ita cōtigit emendationēequi boniqꝫ ſaciamus. Nunc ergo ad pͥorem apud victorinuꝫ generis ſignificationē reuertamur ⁊ eius utſunt v̓ba enodāda atqꝫ expediēda ſumamus. Genusnāqꝫ inꝗt dr̄ quorūdā ad aliꝗd quodāmō ſe habētiūcollectio. Hic ergo nūqͣꝫ monſtrauit ⁊ cognationeminter ſe multitudinis ⁊ linee ductū: Nā cū dicit geneſſe quorūdā collectionē ad ſe inuicē quodāmō habētiū .i. aliqͣ īter ſe cognatione iunctorū: ⁊ qd̓ addidit:ad aliꝗd generis lineā ſignificat: quā ſinguli cōtingētes ⁊ ad vnā ſeſe ipſius generationis applicatiōe iūgentes: plures ex eadem linea iūcti atqꝫ cognati ſūt:ut ſit hic ordo. Genus dr̄ quorundā collectio quodāmō ad aliquē habētiū .i. ad alicuius lineā ꝑ genus cōtingentiū: vt ꝑ collectionē cognationē demoſtret: vtꝑ habitudinē quodāmō ad aliquē colligatā: lineā generis ductumqꝫ deſignet. Seꝗtur ergo ⁊ ad id planius lucidiuſqꝫ ſignificat: cū dicit. Dr̄ rurſus genuscuiuſcūqꝫ natiuitatis principiū: aut a generāte: autab eo loco in quo ꝗs genitus eſt. Idipſum latius expedit qd̓ ſuꝑius ſtricto ⁊ ſentuoſo breuitatis vinculocolligauerat. Dicit .n. rurſus genus dici: aut a generante: aut ab eo loco in quo ꝗs genitꝰ eſt. Sꝫ rurſusꝑticula ſi ad hoc cōnectat̉ qd̓ ait aut ab eo in quo ꝗsgenitus eſt: intellectus non titubat: ut ſit ordo. Dr̄ genus vniuſcuiuſqꝫ natiuitatis prīcipiū: aut a generāteaut rurſus ab eo loco in quo ꝗs genitus eſt: vel certeerit ſimplicior expoſitio ſi priorē generis ſignificationem .i. quorūdā ad aliquē quodāmō habētium collectionē. Ad ſolius cognationē multitudinis accipiamꝰLineę v̓o ductuꝫ ⁊ loci gn̓ationē in inferiori ſignificatione diſtribuit. Ita tn̄ ut vnam quodāmō generisſignificationem: ⁊ multitudinis cognationē: aut agenerāte lineā ⁊ loci natiuitatē ſignificet. Hec eniꝫoīa de ſola cuiuſlibet natōe tractantur. Quare nonabſurdū eſt oīa que ad ortum genitalē cuiuſlibet pertineāt: vna ſignificatione generis cōtineri. Proprietn̄ ⁊ ſimpliciſſime expoſitionis eſt quatuor ſignificationes generis cōſtituiſſe victorinuꝫ: ut ad tres porphyrii vnā ipſe addiderit generis cauſaꝫ: ut ſint hequatuor ſignificationes multitudinis cognatio. lineeductus. genus cauſe. genus ſpecierū. Sequit̉ ſecūda

generis diuiſio apud victorinū: vt ē genuſ cauſe quegreci (vt dictū eſt). nō genera: ſed ſchemata vocantTertie v̓o ſignificatiōis generis hic modꝰ eſt: genꝰdici cui ſupponitur ſpēs. .i. genus illud a quo ſpeciesderiuant̉: quod ait ad ſuperioꝝ fortaſſe ſimilitudinūequitatē diſpoſitū. Sic enī genus ſpeciebꝰ ſuis principium eſt. vt romulus ijs ꝗ ab eo cognati ſūt iunctiqꝫ romani. Itē eodē mō nomē romuli romanos oēscōtinet: quēadmodū noīe generis ſpēs cōtinent̉. Nāſicut a dardano dardanide prioris nomen dardaniin ſeſe ipſos poſteriores accipiunt. Ita ⁊ aīalis. cumverbi gratia ſpecies habeat hoīeꝫ atqꝫ equū. Equus.ſ. atqꝫ hō aīalis in ſe vocabulū capere: vt dicāt̉ ipſaaīalia non recuſant Eodē igitur mō ſpecies ſub generibus cōtinent̉ quēadmodū cognati hoīes ſub illoa quo illaꝫ cognationē forte traxerūt. Nā ⁊ genꝰ ſpeciebus principium eſt ⁊ plurimarū in ſe ſpecieꝝ collectiuum eſt. Rurſus primū cognationis nomē ⁊ ipſisgenerationis eſt principium: ⁊ in illius ſolius vocabulo diuerſitas hōinū vocabuli ⁊ generis participatiōecolligit̉: atqꝫ hoc eſt qd̓ ait his v̓bis Aliter dr̄ genuscui ſuppōit̉ ſpecies: iuxta ſimilitudinē forte ſuperiorum appellatū: etenī principiū quoddā eſt genꝰ his ꝙſub ipſo ſūt: ⁊ videt̉ multitudinē cōtinere oīum queſub ſe ſūt. Sꝫ cautiſſime additū eē videt̉. Si enī nihil hec oīa diſtarent: vna ſignificatio generis eſſet ⁊ea qua ſpecieſ fundit̉: ⁊ ea que in cognatione diuidit̉Sed eſt inter hec genera talis diuerſitas: ⁊ ꝙ genera eaꝝ ſpecieꝝ que ſub ſe habent alias ſpēs: equeuisſpeciebus eqͣliter ſunt genera. Hoīeꝫ enī ⁊ equū: quiſub aīali ſūt: neutꝝ neutro poſſumꝰ dicere priꝰ: quātū ꝑtinet ad tempus inchoationēqꝫ naſcendi. Nā ſiqͣ res vna ſit prior: altera poſterior: ⁊ eas ſub vniuſcuiuſqꝫ generis noīe ꝗs velit aptare: non poterit. Genus enī ſpeciebus ſuis eqͣliter genus eſt. Qd̓ ſi genꝰſpeciebus ſuis eqͣliter genus eſt: ſpecies ip̄e eiꝰ oririinter ſe equali tꝑe ortūqꝫ cenſent̉. At v̓o in generibꝰq̄ cognatōes efficiūt nō ita eſt: Quiſꝗs enī fuit caꝑis pater: ꝗ capuam condidit: ſi ſolum filiū capim ꝓgenuit: ⁊ ab vno capuanoruꝫ cognatio vel cūcta manauit: diſtat a genere cui ſpecies ſupponuntur: ꝙ genus vni ſpeciei genus nunqͣꝫ eſſe pōt niſi pluribꝰ: qd̓qm̄ eſt idoneū genus illud .i. principiū cognationumetiā ab vno filio colligere ⁊ cōgregare cognationemqd̓ genꝰ ꝑ ſpēs ductū facere non pōt. niſi plures ſpēsſupponant̉. Cōſtat in hoc diſtare genꝰ qd̓ cognationē colligit: ⁊ a quo ſpecies diuidūt̉. Pōt aūt diſtareī hoc etiā ꝙ genus .i. principiū cognationis pōt habere ſub ſe duos ex ſe nō equali tēporis conditione ꝓgenitos: ſꝫ alium poſterioris ortus: aliū vero ſeniorisquod in generibꝰ ſpēbuſqꝫ nō cōuenit. Nā (vt ſuꝑiusdictū ē) ſpēs niſi ſibi eqͣles fuerint nō merito: ſed natura: ſub gne̓ poni nō poſſūt. his igit̉ expeditis ſeꝗt̉.¶ Totiens igitur de genere dicto poſtrema ſignificatione inter philoſophos diſputatio ē. quod definientes ita declarant.¶ Qd̓ dicit totiens: tertio demōſtrare vult: atqꝫ hocꝑꝑ lucidā operis ſeriē admiſſū ē: ut qm̄ genus plurimoꝝ nomē eſt: oīs eiꝰ primū ſignificatio diceret̉: vtde qͣ diſputādū eēt alijs relictis eligeret̉. Qd̓ ait hocmō: cū totiēs hoc .i. tertio genus dicat̉: apud philoſophos: vnde ipſe tracturus eſt de poſtrema generis ſignificatiōe quā dixit .i. de illo genere qd̓ ſub ſe ſpēshꝫ diſputatio cōſideratioqꝫ vertit̉. At v̓o de ſuꝑiori-