De ſanctoIohanne bap.
nifeſte on̄ſa dicēte. Ecce agnꝰ ⁊c̄ioh. x. ¶Fuit etiā hec vite auſteritas b̓ti iohīs vtilis ſibi. nā cūpurꝰ viator erat. ꝑ hͦ meruit greet caritatis augmentū. etiā glorie ꝓ p̄mio recipiēde. atqꝫ facilius qͥbuſcūqꝫ tentatoris ſuggeſtionibꝰ reſiſtebat. neqꝫ putanduꝫbtm̄ iohēm in deẜto nūqͣꝫ fuiſſetentatū cū etiā tentator callidusxp̄m accedere auſus ē. vt habet̉matt. 4. ¶ Dn̄s vero ⁊ ſaluatornr̄ qͥ venit in hūc mundū pctōresſaluos facere .i. thi. i. ſeipſum dedit nobis. ephe. 5. nedū in incarnatōe ⁊ paſſiōe. ſꝫ in oī ſua actōeita ꝙ nihil egit in hūana naturaqd̓ nō in nr̄am ſalutē ordinauit.quēadmodū ſepe audiſtis. neqꝫem̄ ſibi augmentū gr̄e aut glorieper oꝑa ſua meruit ſꝫ omnē fructū opeꝝ ſuoꝝ nobis ꝯtulit. ſic gͦvixit quō maxīe nobis ꝯgruumnouerat G ¶ Cōgruebat aūtlaxior ꝯuerſatio xp̄i nobis ꝓptertria. quantū hic ſufficit. Primovt ſuo exēplo qͥ via ē veritas ⁊ vita Io. 14. doceret fideles. qꝛ licitū eſt talibꝰ vti. ſcꝫ veſtiri pānismorari ſub tectis. veſci cibis licitis ⁊ ꝑmiſſis. dūmō tn̄ tꝑate. etcū bn̄dictōe vteremur Sic̄ apoſtolꝰ ait .i. ad thi. 4. oīs creaturabona ē. et nihil reijciendū qd̓ cūgr̄aꝝactōe recipit̉ Sctīficat̉ em̄ꝑ v̓bū dei ⁊ or̄oem. Nouit dn̄sꝙ venturi erāt heretici. ſic̄ apl̓usvbi sͣ ait. Prohibentes nubereet abſtinere a cibis quos deꝰ cre
auit. ad ꝑcipiendū cū gr̄aꝝactōefidelibꝰ. dicentes etiā ꝙ fidelestenuiſſimo cibo panis ⁊ aq̄ ꝯtētieſſe deberētꝭ. nec lauciꝰ ſe reficere poſſent ſine pctō. quoꝝ ꝑuerſūdogma vt ſuo exēplo ꝯfutaret.(cuiꝰ oīs actio nr̄a ē inſtructio)vſus eſt laucioribꝰ cibis qͣꝫ baptiſta. ¶ Scd̓o ꝓpter fortores neeū in vite illiꝰ artitudine q̄ iohānes vixit īmitantes. ſeipſos deſtrueret ac deo īutiles redderēt.atqꝫ ne infirmi hoc nō valentesde ſua ſalute deſꝑarēt. Hīc ipſeait qͦ ad pͥmos. Iugū meū ſuaueeſt ⁊ onꝰ me. le. mat. xi. Suo mōad ſcd̓m ait Iſa. 42. calamū qͣſſatū nō ꝯfringet. ⁊ linū fumigaſnō extinguet. Nūc aūt qꝛ tale inexterioribꝰ vitā p̄tulit q̄ imitabilis ē. oēs ad ſe allexit. ¶¶ Tercō iōdn̄s duxit vitā laxiore. ſꝫ excellētiſſimā interiorē. vt ꝑ hoc doceret fideles ſuos. quia nō eſt ſtandū in ſolis exterioribꝰ. ſꝫ ꝑ ea tēdere debemus ad interiora. magisqꝫ curandū eē cuilibet fidelide animi virtutibꝰ ⁊ bonis actibus interioribꝰ qͣꝫ de exterioribꝰceremonijs P Exercicia em̄exteriora. vt ieiunia. vigilie. genuflectōes vocales or̄oes. et cetere corꝑis caſtigatōes. inſtrumenta quedā ſunt ꝑueniendi ad illainteriora. neqꝫ de ſe bone ſūt. niſi ordinent̉ ad hūc finē. aut a bonis actibus interioribꝰ imꝑent̉Sed interiores virtutes etiamſine illis. dūmō ille ſub precepto