Druckschrift 
3 (1499) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
11r
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

tanter Si antecedēter. vt ſcꝫ intellectus nō crederet niſi rō ꝯuinceret. ſic rō diminuit. et qn̄qꝫ oīnō tollit meritū fidei. qꝛ nihil eſtmeritoriū niſi volūtariū. ſed ītellectꝰ vt ſic neceſſario credit ⁊ nonſponte ꝓpter reuelatōem vel diuinā auctoritatē. Alio mō cōcomitant̉ ſiue ꝯſequenter. dū quisparatus eſt credere ⁊ credit. tn̄ ꝓmaiori credendoꝝ intellectu querit ⁊ inueſtigat latius. nō vt firmius credat. quia ſic crederet humane rationi plus qͣꝫ reuelatiōi.ſed vt clarius intelligat ⁊ poſſitpetēti rōeꝫ reddere de fide. vel vtꝑticulariꝰ ītelligat credēda ⁊ cognoſcat. At talis rō. fidei meritū auget nō diminuit. qꝛ talis inquiſitio ex maiori caritate ꝓcedit qͣꝫuis qn̄qꝫ etiā ortū haberepoſſit ex curioſitate vt sͣ patuitſer. 5. de aſſumptōe. de hūilitatequā qn̄qꝫ parit veritas. qn̄ qꝫ caritas Et cū tale credere eſt merevolūtariū et ex caritate cauſatūeſt actus meritoriꝰ ſi ſic fuerit excaritate imꝑatꝰ. Et ſic thomasnobis ꝓfuit dubitādo. qꝛ veritatem fidei plus manifeſtauit. ꝙcredimꝰ. nō quia ip̄e p̄ciſe hoc dixit. ſed quia euāgeliū hoc aſſeritEt ſic nec ip̄e fuit pͥuatus meritofidei cū credere voluit. ⁊ ſi nullūhabuiſſet hūanitatꝭ exꝑimentūAliud deniqꝫ credidit aliud vidit. Habuit itaqꝫ ſciētie claritatē. quā a mgr̄o xp̄o didicit. dumoībus tacētibꝰ dn̄s dixit. Quo

vado ſcitis ⁊ viā ſcitis. Et moxthomas inquit dn̄e neſcimꝰ quovadis ⁊ qūo poſſumꝰ viā ſcire.Un̄ meruit hāc ſalutarē audireſententiā. ſalutis nr̄e ꝯprehenſiuam. Ego ſum viā veritas ⁊ vita. Uia inqͣm dirigēs. Ueritasdeducēs. Uita btīficans. Huicvie vſqꝫ ad mortē inflexibilit̓ adheſit ⁊ veritatē quam didicit populis p̄dicauit. E Ex cuiꝰdoctrine firmitate ac ſoliditatetertio ꝯmendat̉. qꝛ ſupra fundamentū ſolidū ⁊ firmū ſe fūdauitcū inquit. fundamentū poſui .i.euāgelizaui. fundamentū eccl̓ie.ẜm traditiōm ſaluatorꝭ nō a nouo finxi. qꝛ fūdamētū alid̓ nemoponere poteſt preter id qd̓ poſitūeſt. Ex quo ſequit̉ ꝙ fundamētum accipit̉ tripliciter. ſcꝫ primoꝓ fundamēto principali et pͥmario ſuſtentāte oīa in ſe. et a nulloſuſtētatū. Et ſic xp̄s ieſus eſt fundamentū ẜm apl̓m vbi ſupͣ. ſinequo nemo aliqͥd pōt facere. Ioh̓15. Sine me nihil poteſtis facere. Scd̓o accipit̉ ꝓ fundamētoſecūdario ſiue minꝰ pͥncipali. qd̓īmediate innitit̉ fūdamēto primo iā poſito. ⁊ ſic fūdamētū dicipn̄t apl̓i Inter qͦs caput eſt ſctūspetrus. dicēte xp̄o. Tu es petrus⁊ ſuꝑ hāc pe. edi. ec. me. Sic aitaugꝰ ꝯtra epl̓am donati. loquēsde petro. cū in illo tanqꝫ in petrafūdata ſit eccīa. Et in ẜmone decathedra petri. Petrū itaqꝫ fundamētū eccie noīauit. Haud dubb 3