Sermo30HALI

ſtantialitas quedam. quia in ipſa eſſentia anime eſt intellectio ⁊volitio. Eſt et diſtinctio illorumactuum realis inter ſe et ab eſſentia anime. ſicut manifeſtū eſt exeorū ſeꝑabilitate. Uerūtn̄ magna eſt hic diſſimilitudo. eſt enimhic nedum vera realis diſtinctiopartium imaginis. Sed etiameſſentialis qua ſic diuerſificant̉.ꝙ etiam non ſolum hec nō eſt illa. ſed etiam non ſunt aliquodidem hec et illa. Et ideo non eſtin eis vera ꝯſubſtantialitas. ſeddumtaxat quedam intima preſentia ac inheſionis indiſtantiaque non niſi extenſe nimis ꝯſubſtantialitas dici poteſt. Neqꝫex hac parte ẜm Augꝰ. j5. trinitatis. ⁊ Hil̓. aliqua ſimilitudodari poteſt inter creatorem ⁊ creaturam. vt non maior ſit diſſimilitudo qͣꝫſimilitudo. quia nulla vna res ſimplex in creaturꝭ dari poteſt q̄ ſit tres res realiter diſtincte. Et ſi aſſignarent̉ partesimaginis in potentijs anīe. eritmaior diſſimilitudo. Quia autponerentur diſtingui ab anima⁊ ſic nō eſt ꝯſubſtantialitas. autidem anime ſic nulla eſſet diſtinctio realis. et neutro modo ſaluatur originis ordo. ¶ Et preterea inter illa tria ē ordo originis talis qualis in diuinis. Sicut pater in diuinis habet fecuditatem ad ꝓducendum filiumet ſpiritumſanctū. et filio cōmunicat fecunditatem ꝓducendi

ſpiritūſanctum Ita ipſa animeſubſtantia eſt fecunda. et tam ꝓductiua actus intelligendi qͣꝫ volendi. Actui vero intelligēdi tribuit fecunditatem reſpctū actꝰvolendi. Neqꝫ enim anima ſineactu intelligēdi ꝓducere poteſtactum volendi. Procedit ergoſimul ab anima et intellectioneactus voluntatis. ſicut a patreet filio ſpūſſanctus. Sic ergoanime ſubſtantia nō eſt ab aliocreata. Intellectio vero ab anima. Uolitio autem ab vtroqꝫ.ſicut in diuinis pater a nullo. filius a patre ſolo. ſpūſſanctus abvtroqꝫ. ¶ Eſt quoqꝫ equalitasin hijs tribus. vt ſe mutuo capiant. et non excedant. ꝯſimiliterad dicta. Augꝰ. x. de trinitate.Nam anima actus quos producit in ſe capit. Intellectione veroſe ipſam et que in ea ſunt noſcitUolitione ſe ipſa ⁊ omnibuscognitis vtitur. ita ꝙ nihil eſt inanima obiectiue quod noticianō rn̄tet. nec aliqͥd ꝯgnitum qd̓volicio nō āplectat̉ nec refutet.¶ Ipſa demū aīa vt potēs ꝓducere intellectionē et amorē. dicit̉memoria ꝑfecta a beato Augº.qͣre ſibi recte attribuit̉ potentiaſicut pr̄i. Ut autem ſtat ſub actuali noticia genita dicit̉ intelligentia. cuiꝰ vt ſic eſt ſapīa q̄ attribuitur filio. Ut autem eſt ſubactu volendi perfecto. perfectavoluntas d̓r. cuiꝰ vt ſic eſt amoret bonitas que ſunt ſpūſſancti.

x 2