Druckschrift 
1 (1499) Sermones de festivitatibus Christi
Entstehung
Seite
137v
Einzelbild herunterladen
 

In feſto penthe.

ſponit iuſticia q̄ qͥs recte ſe hꝫ adalterū dando cuilibet qd̓ ſuū ē.Circa ſeip̄m ⁊ appetibilia ſibin̄pͥº ſiue ex ſe. puta q̄ ſtatī ex ſe naſt̓ ꝯueīre. vt ſt̓ honor. delectatōꝑficit tꝑantia Sꝫ circa appetibilia ſibi nō pͥº ſꝫ qͣi ſcd̓ario ꝓpt̓pͥº appetibilia. ſic̄ ē velle vindicare ſe circa offendētes. puta pͥmabona auferētes aut velle ſuſtinere offenſā Et circa hͦ ſufficiēt̓ diſponit ac ꝑficit fortitudo Depͥmis ꝟtutibꝰ theologicis hr̄. jͣ.Coꝝ. 13. Excellētiore viā vob̓ demonſtro. Et ſeqͥtur. fides. ſpes.caritas tria hec. maior horū eſtcaritas. De alijs virtutibusmoralibus que cardinales dicūtur. habet̉ Sapīe. 7. Sapiētiaem̄ ſobrietatē. iuſticiā. prudentiam. et virtutē id eſt fortitudinēdocet. qͥbus in vita nihil vtiliꝰ ēhoībus. Iſte ergo ſeptenariꝰ vitutum. quarū quelibet multashabet ſpēs. ſi ꝑfectiſſimꝰ eſt. ꝑfectiſſime ꝑficit viatorem. IUnde omnes habitus ꝑfectiuiviatoris. reſpectu creatoris velcreature. qͣtinꝰ ꝓmouent ad ſalutem. ad alique de illis ſeptemhabitibꝰ reduci habent. vel plures eoꝝ. qͣꝫuis in ſcripturꝭ varijsnominibꝰ nomīant̉ Unde ⁊ betitudines dona et fructus. nonſunt niſi habitus virtutum. velſaltem delectationes actus eorum ꝯſequentes. propter quedāque in fructibus numerantur.Unde qui ꝑfectiſſime habet il-

las ſeptem virtutes. habet omnes fructus dona et beatitudines. Qd̓ ſic̄ p̄t on̄di. Nā donū ſapīe duas ꝯplectit̉ theologicas ꝟtutes. caritatē ſcꝫ et ſpeEſt em̄ ſapīa dicta qͣi ſapida ſcientia. et cōiter in ſcript̉a accipit̉ꝓ habitu caritatꝭ qꝛ ſapīa eſt habitꝰ qͦ ſapit habeti obiectu ſummum et eternum. quod in ſe eſtſapidum. id eſt quo placet illudbonum in ſe. et illud volo mihi.Et hoc eſt quod dicit mgr̄ in. 3.diſ. 35. Sapientia nō modo capimus ſuꝑiora. ſed etiam in cognitis delectamur. Sapit autemſiue diligitur deus ſapientia. vtdictum eſt. et quia in ſe bonus.qua dilectione volo deo bonū.et quantum ad hunc actum perficit caritas Hac enim deum inſe et propter ſe diligimus. volendo ſibi bonum ſummū. Uerumqui ſapit bonū et ſaporem in ſeapprobat. etiam ſibi id bonumappetit tanqͣꝫ cōmodum ſuum. ⁊ad ſic appetendum perficit ſpesvt alio ẜmōe dictum eſt. Sapientia ergo generaliter accepta.qua ſummū bonum mihi ſapitin ſe. et appeto mihi. caritatemcomp̄hendit ſimul et ſpem.☞ G Donum autem intellectus et donum ſciētie ſimulfidem exprimunt. ẜm eius perfectionem ⁊ imꝑfectōm. Nam innaturalibus. 6. Ethicoꝝ. Intellectus d̓r noticia pͥncipioꝝ. ſcientia vero ꝯcluſionis. Ita in ꝓpo