Sermocy

B ¶ Quāuis rebus cognatosſermones eſſe debere. antiqͦꝝ tradat auctoritas. qꝛ tn̄ cū mgr̄i eēdeberetis ꝓpter tp̄s. rurſum indigetis vt doceamī. que ſunt elementa exordij ſermonū dei. et facti eſtis quibꝰ lacte opus ſit nonſolido cibo. hec enī ꝯcupiſcētijsvr̄is viteqꝫ inordinatiōe clare inſinuatis. Ideoqꝫ pͥmo plano ſermone dicendū. qui digne. qͥ indigne accedūt. deinde qͣꝫtum pctm̄indigne ſumentes incurrūt. hecduo. verba thematis in ſe claudunt. ¶ Quo ad primū dupliciter aliqͥs intelligit̉ digne ſiue nōindigne accedere. vel qꝛ accedendo non incurrit nouū peccatummortale. etiam ſi nō ꝯſequat̉ effectum huiꝰ ſacramenti. Et ſic indigne accedit qui ꝓpter ſui indiſpoſitionē accedēdo mortaliterpeccat. Et ſic loquitur apl̓us deindigne accedentibꝰ in themateUel ſcd̓o mō digne accedit qͥ accedendo ꝯſequit̉ fructū huiꝰ ſacramenti tam in gr̄e et caritatisaugmēto. qͣꝫ in feruore eius. Etita ſepe loquunt̉ doctores qͥ multa ponūt requiri ad digne ſuſcipienduꝫ. ſine quibꝰ raro aut nūqͣꝫ huius cibi dulcedo in feruoreſpiritus ſentitur. Unde videndum eſt primo qͥd requirit̉ ad ſicdigne ſumendū vt vitatur nouaoffenſa dei. Ad hoc aūt requirūtur quattuor ex ꝑte ſumentis.C ¶ Primum etas adulta. oportet nanqꝫ accedentem ẜm apl̓m

poſſe diſcernere inter hūc cibumet alios. Ad hoc aūt talis requiritur etas in qua qͥs habet libeꝝrōis vſum. Ideo pueri. fatui. nimiū ſenes. qui nedum corꝑe deficiunt. ſed etiam mente repuereſcūt. ab hoc ſacramēto ꝓhibent̉et licet ipſi ſumendo nō peccarētqꝛ vſu rationis qui etiā peccatopſupponit̉ carent. tn̄ qui hec procurat aut nō ꝓhibent cum teneantur. grauiter delinquūt. Cuꝫaūt tantū pͥualet rō. vt diſcernere poſſint inter cibū hunc ſpūalem et aliū cibuꝫ corꝑalem. Puta dum cognoſcere poſſunt ꝑ fidem ſub ſpeciebus panis ꝯtineri chriſtū dominū noſtrū. verumdeum. verū hominē. ꝓ nobis devirgine natum. crucifixum ⁊cͣ. ethunc aliquatinꝰ amare ⁊ venerari. tanqꝫ ſummū omniū. ac creatorem ⁊ redemptorē. iam cenſentur ex hac ꝑte ydonei. ad ſacramenti ꝑceptionem. Nam qd̓ minus eſt in intelligentia. ſuppletin eis vite īnocētia vt vult Tho.in. 3. ꝑ. q. 80. In pueris aūt nonſimul tꝑe apparēt hmōi diſcretionis ſigna. in alijs citius. ī alijstardius. ẜm ꝙ etiaꝫ in exterioribus pueri eiuſdeꝫ etatis nō ſunteque ingenioſi. ¶ Poteſt aūt capi de hijs experimentū ſi ordīatemoueant̉ ſibi q̄ſtiōes fidei. ſcꝫ ſicredant aliqua ſummā rem foreque omnia creauit que deꝰ dicitur. Si credant illum ꝓduxiſſehominē. vt poſt hanc vitaꝫ eter-