illud interp̄tantes de excommunicatis ꝓ manifeſta offēſa ut in ſuꝑiori. c. ſed ex illa ſolucione difficiloris queſtionis nodū eſt intricatꝰ .ſ. q̄ offenſa dicatur manifeſta. ¶ Proponētibꝰ. et male. Iudici. et male dicuntqꝛ in qͣlibet cauſa manifeſta iniuria dr quamiudex iudicat manifeſtam niſi ab eiuſdem diffinicione appelleretur. quia racōne iuriſdictionis ſue licet ei p̄iudicium facere ꝑtibꝰ ꝑſuam interptacionem. s. de poſtul̓. ad hoc.ff. de inſti. et iurͣ. l. fi. ¶ Sibi. qui tulit ſm̄aꝫexcōmunicacōnis. ¶ Vel parti. pro qͣ lata ēPer confeſſionem. vel ꝑ ſm̄am a qua nonſit appellatum. s. de cohabi. cle. et mū. c.veſtra. et. c. tua. ¶ Vel ꝓbacionem. hic bn̄colligitur ꝙ ſi quis ꝑ ꝓbacionem velit facere manifeſtam iniuriam aduerſarij ꝙ eſt audiendus anteꝙͣ abſoluatur aduerſarius vl̓dic ꝙ ſi excōmunicato eo tꝑe quo petit abſolucionē obicitur ꝙ fuit excōmunicatus promanifeſta offenſa quam modo vult oſtendet̉manifeſtam ꝑ probacōꝫ ꝙ nō poteſt. nec debet ꝓpter hoc eius abſolucio diferri niſi ꝓbet ꝑ probacionem vel alio modo ⁊cͣ. quodfactum pro qͦ eū excōmunicauit fuerit notūexcōmunicatori anteꝙͣ eū excōmunicaret ꝙal̓r eſſet iniuſta ſm̄a qꝛ lata eſſet niſi probata cauſa exconis et ideo ſine difficultateabſoluēdus eſt. s. de ſen. ex. ſacro. §. i. ij. q.i. nemo. et ſi velit oſtendere ꝑ probacionesq̄ recepte fuerūt ab excōmunicatore anteꝙͣexcōmnnicaretur offenſam eſſe manifeſtamvel veram bene audiretur impediendo abſolucionem. vel dic ꝙ qn̄ quis excommunicatvt ꝑs vt exeqn̄s officiū ſuū ſufficit ſi poſt ſētenciam excommunicacionis probatur cauſa iuſta. Aut euidenciam. nō habita dr̄iaan nota fuerit iudici ꝑti ain alij. ſufficit enimfactum eſſe notum ut no. s. de cohab̓. cle.⁊ mū. tua. Iſtam aūt materiam ut pleniꝰ inintelligamus ponamus ī terminis ꝑmenen̄.ep̄us pro rapia quam fecerit p̄poſitus archidyacono excommunicauit p̄poſitum p̄poſitus ab archiep̄o petit abſolucionē ⁊ cōqueritur de iniuſta excommunicacione archidyaconus contradicit quia ꝓ manifeſtaoffenſa eſt excōmunicatus. p̄poſitus autemdicit nullam iniuriam ſe feciſſe nedū manifeſtam. et addit cum negacione mea res fiatdubia. C. de inge. manū. l. iij. peto ꝙ ſufficienti caucione recepta de ſatiſfaciendo ſi apparuit me ꝓ maniᵗ eſta offenſa excōmunicatum abſoluatis. et maxime quia eciam ſi cōſtaret me iuſte excōmunicatum tam̄ cū caucione deberem abſolui. s. de ſen. ex. ꝑ tuas.in pr̄m. et multoforcius ſi dubitatur. s. d̓.ſen. ex ſacro. I. videtur econtra reſpōdit ararchidyaconus ꝙ quāuis negacione factaſit res dubia iudici a quo modo petitur abſolucio. ei tamen qui excōmunicauit nō fuitqd̓ tamen attendēdum eſt nam et econuerſo ſi coram iudice a quo petitur offenſa manifeſta niſi probata eſſet coram excōmunicatore iniuſta eſſet excōmunicacio. ij. q. i. nēo.s. e. ſacro. Cum me ergo offeram ꝓbaturum manifeſtam offenſam excōmunicatoriillatam ſum admittendus nec eciam obſtatꝙ dicit ꝙ eciam ſi conſtaret de iuſta excōmūnicacione deberet abſolui cū caucōne quodfalſum eſt vt in fi. decre. ꝑ tuas. ymo eciam ſiſit dubiū vbi non eſt appellatū. s. e. §. i. vbiꝑiculum immineret vt ibidem. ſed ſi hoc inimineret ſatis crederem abſoluendū nec obſtat decre. s. de ſen. ex ſacro. §verum. quenon loquitur qn̄ alius vul reuocar̓ ſm̄am alterius. ſed ip̄e idem cognoſcens errorem ſuum ymo qd̓ plus eſt eciam ſi conſtaret de iuſta excōmunicacione videtur ꝙ r̄mittendusſit ad excōmunicatorem vt eum ſme difficultate abſoluat ar. s. de reſcrip. ab excōmunicato. s. de ſen. ex. ꝑ tuas. §i. ſed illa intelligimus vbi eſt dubiū. vbi aūt eſt certū ꝙ l̓ordinem omiſit vl̓ cauſa non fuit ꝓbata abſoluitur a ſuꝑiore. ijq. i. nemo. Item p̄poſitus dicit aūt ſeruatus eſt ordo iuris et tuncſi non eſt appellatum non eſt dubiū notoriāoffenſam ꝑ ſm̄am. s. de coha. cle. et mū. tuaaut non ẜuatus fuit et ſic ſuꝑior reuocabit ſine aliquibus ꝓbacionibus ſm̄am. ij. q. i. nemo. et ſic nūꝙͣ videntur poſſe habere locumꝓbaciones archidyaconi. nec eſt dr̄a hic anſit appellatum nec ne. archidyaconus r̄ſpōdit. ꝓbaciones ſuas locum hr̄e qn̄ ep̄us tulitſmam non ſeruato ordine iuris quia factumerat notoriū. p̄poſitꝰ aūt reſpondit ꝙ tuncaliquis eſt ordo neceſſarius .ſ. citacio et ſm̄aſuꝑ ſatiſfactione offenſe. ij. q. i. deus. s. dediuor. porro. eciam tunc demū qn̄ nollet ſatiſfacere ẜm ſm̄am erat excōmunicādus. xj.q. iij. nemo. reſpondit archidyaconus moniconem neceſſariam. extra de ſen. ex. ſacroq̄ non poteſt eſſe ſmne citacōe et mandato cūdicit p̄cipio vt emendes rapinam quam feciſti archidyacono qd̓ mandatū vin ſme tenet in notorijs. dicimus ergo ꝓbacionē archidyaconi uper eo ꝙ offerſa ſit manifeſtaſiue ꝑ probacionem ſiue ꝑ confeſſionem ſiueꝑ euidenciam facti tunc locum habere tamēdicit ꝙ monicione p̄miſſa qꝛ manifeſta offenſa fuit in p̄poſitum ſm̄a excōmunicaconis lata fuit idem dominis ſi ꝑ manifeſtam offenſam cōmiſſa in ip̄m ep̄m monicōne p̄miſſa epiſcopus ſm̄am protuliſſet vt hic et in ſuperiori decre. niſi ꝑiculum eſſet in mora differretur abſolucio. s. de ſen. ex. ſacro. et nō. s.de ſen. ex. ſacro. ⁊ nō. s. de ſen. ex. ꝑ tuas.qn̄ videatur in mora eſſe ꝑiculū. intelligo enim ꝑiculū more in itinere ſiue ml̓tum diſtetexcōmunicator ſiue ꝓlixū terminū ad ꝓbandam manifeſtā offenſam requirāt ymo plus