fraudare ſed ſuꝑior iudex excōmunicato petenti abſolucionem ad cautelam dabit putacū p̄ſtita caucōne de parendo iuri ⁊ mādadatis eccl̓ie ⁊ p̄ſtita caucone queret quarenon dedit decimas vel aliud qd̓ notorium ēde iure deberi. ⁊ ſi probaſſet iuſtam cauſaꝫdenegacōnis abſoluet eum a p̄ceptis ⁊ ſi n̄probauerit cōdemnabit eū. s. c. i. ſacro. F. i.⁊. ij. §. verum. Nam p̄ſumpcio in hoc caſutrāſfert in eum onus probaconis vt al̓ no..s. de p̄ſump. illd̓. ⁊ qui illd̓ negat qd̓ de iure debetur illid̓ probare debet. ff. de proba.ab ea. ⁊ quia notorium de iure eſt. ſufficit.hunc ordinem ẜuare ſicut apparet in p̄all̓.l. aliū ordinem ẜuar̄ non p̄cepit niſi ꝙ probꝫar. ad hoc qꝛ non ẜuatur ordo in notorio facti nec in notorio iuris. Sed dices nonneiſte p̄latus in omnem caſum debebat cognoſcere an ſua eſſet iuriſdictio ⁊ an falſum eſſꝫpͥuilegium ⁊ an exemptum eſſet. ar. s. d̓ reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ff. de iudicis. ſi quis ex r̓ſcpͥ.qꝛ tūc habet locū ꝙ iudex habꝫ cognoſcerean ſit iudex qn̄ inter partes contendit̉ an ſitde hoc quia vnus dicit iudici vos eſtis iudex ⁊t reſpondet verum ē ⁊ aliꝰ dicit contͣrium quia tunc non iudicat in ꝓpria cauſa.ſed in aliena. ff. qn̄ iudex ꝓſequitur ſuā cauſam qualis eſt iudex in ſuꝑioribꝰ cauſis. vtrūaūt exemptus ſit vel non vtrum pͥ̓uilegiumſit verum vl̓ falſum vel aliquid aliud qd̓ tangat principalem cauſam de hijs cognoſcerenon debet quia iā eſſet iudex in ſua cauſa qd̓eſſe non debet. pͥuilegiū aūt de quo hec decre. loquitur reſtringi debꝫ ut illi tm̄ auctoritate eius excōmunicari poſſunt qui notorie contra eccl̓iam deliquerūt. ar. s. de off.del̓. ſtatuimus. ſtultē aūt faceret ep̄ūs ſi inillo caſu vbi ſibi nō exhiberetur p̄uilegiū peteret arbitros nec eſt. de iure ꝙ petāt qꝛ illd̓c. ſi clericus loquitur qn̄ platus vult conuenire ſubditum. ſed hic platus nūꝙͣ debet ſeconſtituere actorem ſed reum qui fauorabilior eſt et tanꝙͣ reus debet ſub ſuo iudice cōueniri exempti al̓ aūt ſi notoria eſt exempcōnon tenetur compere. ff. qui ſatiſda. cogͦ.l. ſi vero. ff. de fer̓. l. i. ſi aūt eſt dubium compareant allegaturi pͥuilegiū ⁊ recedant. ff.de iudic̄. ſi quis ex aliena. ⁊ tucius eſt ſi appellerē vt dictū eſt ⁊ ſi non comꝑent tenꝫ ſētencia excommunicaconis in eos lata vel alia mulcta ex ſola ea cauſa qꝛ non comparētallegaturi pͥuilegium ar. pall̓. l. ſi qͦs. ¶ Excaucio. Item ſi excōmunicatus ſit ꝓ ſola cōtumacia dūmodo conſtet de iuſta contumacia non abſoluetur contumax niſi pͥus refuſis expenſis ⁊ alio intereſſe quia tunc ꝙͣtumad hoc poteſt dici manifeſta offenſa. ¶ Priuilegiū. qd̓ continetur in pͥuilegio de. ur̓ cōmum eſt. ſed ad hoc valet qꝛ ſolet plus timeri ⁊cͣ. xxiij. di. quamꝙͣ. Congrua. hec ſūtderba que dubitācionem recipiebant. namcanonici dicebāt congruam ſatiſfactionemet emendacionem damni vel iniurie eſtimacionem. ſed cōmitiſſa dicebat congruam ſatiſfactionem ſi p̄ſtaret caucionem iudicio ſiſtihanc aūt dubitacionem dominus papa ſoluit hic. Iure. de hͦ no. s. de ſen. ex. ſolet.idem eſt ſi in quolibet negocio ſit contumiaxverbi gra qꝛ non vadit ad conciliū. v. q. ij.preſenti. xviij. di. ſi ep̄us. ⁊. c. ſe. idem̄ eſt ſinon ꝓſequitur actionem ceptam. iiij. q. v. c.i. in fi. ⁊ idem dico ſi p̄ciꝑet quid ad qd̓ adofficium eius ꝑtinet. vij. q. i. qꝛ frater. et id̓ſi p̄cipiat alicui ſpecial̓r ꝙ non faciat furtū l̓fornicacionem cū aliqua ſpecialiter ⁊ non obediat hic excōmunicari poteſt ſme aliqͣ monicione facienda ſuꝑ emendacōne cr̄iminisꝑpetrati. qꝛ vere contumax eſt q̄ ſola ſuffic̄ad iuſtificandam excōmunicacionem. x. q.iij. certum. Idem dicunt quidam ⁊ ſi ſingulariter vel ſimpl̓r moneat aliquem ſuꝑ fornicacione qd̓ non credo quia ſicut ꝓ contumacia de exp̄ſſo crimine debet excōmunicari ſicet de expreſſo moueri ar. ij. q. i. nemo: extrade ſen. ex. cum medicinalis. Offenſa. ſuple ⁊ contūacia. nam ex ſolo crimine non eſtquis excōmunicandus ab homine ſi velit ſecorrigere. xj. q. iij. nemo. ij. xlv. di. ſꝫ illud.xxiiij. q. iij. c. tam ſacerdos. ⁊ ꝙ dicit in offenſa. idem intelligitur in quolibet crimines. de ſen. ex. gͣuamen. s. de off. del̓. ex lr̄is.xxiij. q. viij. p̄eſſimam. xvij. q. iij. de p̄ſbiterorum. xj. q. iij. excellentiſſimus. Manifeſta. que offēſio dicatur manifeſta m. c. ꝓxi.dicitur. ¶ Fecerunt. plus placet vt no. s.d̓ cen. venerabilis. ¶ Si vero dubia. i. ſi iudex ſuꝑior dubitabat an ſit notoria vel nontunc ſtatim abſoluet eum niſi aduerſariusofferat ſe ꝓbaturum ꝙ inferior iudex excōmunicauit eum ꝓ manifeſta offēſa. j. c. ꝓxi.s. de reſcript̉. ab excōmunicato. in fi. vbi d̓rꝙ ſuꝑiori iudici relinquitur hec cognico anex iuſta cauſa fuerit excomunicatus nec nūꝙͣ potuit eſſe iuſta niſi excōmunicatori eſſetnotoria vel ꝑ confeſſionem vl̓ probacionemvel ꝑ euidenciā facti. j. proxi. qꝛ ſi iudici cōſtaret ꝙ pro dubia offenſa eſſet excōmunicatus ab inferiori iudice. tunc ſme vlla caucōeſtatim eum abſoluet quia conſtaret ꝙ ſm̄a eſſet iniuſta q̄ nou debet ferri in dubijs. ſꝫ tm̄cauſa probata. ij. q. i. nemo. et. c. nomen.xxiij. di. habuiſſe. niſi forte non ut iudex ſedvt pars tuliſſet ſm̄am quia tunc eciā pro oftenſa non notoria dūmodo poſtea appareatbera poteſt quis excōmunicari ut nō s. decexi cum venerabilis.Vni olim. dum. ¶ Anſam vnam. qͣſidum minimā queſtionem ſoluimus nnigrauiorem incidimus ſoluimus enim verbūqd̓ erat in pͥuilegijs .ſ. ꝙ nemini liceat. ⁊cͣ