¶ Glo. ordi. Ad Theſſalonicēſes ¶ Ca. III Nico. de lyra

a ſqͣꝫ ſi nihil pateremini. b ideo ſtare.ſꝓpter maiorem inſtructiis fierent.onem .ſ. cōpatiendo vobis. I in quo mala n.abūdantius feſtinauimus faciem veſtram vide aa ſ vel magno. I exhortādi vos. F feſtinauimus.re cum multo deſiderio: quoniam voluimus veſqui plus alijs curo.nire ad vos: ego quidem paulus ⁊ ſemel ⁊ iteꝝ: ꝑ§ omnes.§ ideo magis cauete. a ſ qͥ ſaluti aduerſat̉. b I ideo volui venireIhic.vel ideo impediuit nos ſathanas.a ſꝫ impediuit nos ſathānas. Quę ē enī nr̄a ſpes Sa § qd̓ cōmune oīm bonoꝝ. b § qd̓ victoꝝcI ſi ſteteritis inrmati.beneplacito dei: vel vos qͥ eſtis ante dn̄m bene conaut gaudiuꝫ aut corona glorię? Nonne vos an̄corona vtiqꝫ qn̄ deus venerit. 5dominū noſtrū ieſū chriſtū eſtis ī aduētu eius?a I tūc vere: qꝛ et modo apud eccleſias. b §apud nosUos enī eſtis gloria nr̄a ⁊ gaudium. ¶ Ca. III h§ quia eſtis gloria noſtra: vel quia deſolati pro nobis.qꝛ pondus erat dum neſcirem de conſtantiap Ropter qd̓ nō ſuſtinētes amplius pla§ mihi ⁊ ſiluano.5 vel los.cuit nobis remanere athenis ſolis ⁊ mi mſimus timothęū fratrē noſtrū et miniſteriū deia ſ p̄dicādū. bſ vt ī qͥbꝰ eratꝭ bonis ſtaretꝭ. cſ addēdo ſi qͥd deerat.in euāgēliū xp̄i: ad cōfirmādos vos ⁊ exhortanqa ſ defendēda. b § veſtrū. c§ ab integritate.d Ftranſitorijs.dos pro fide vr̄a: vt nemo moueāt̉ ī tribulatiōi­ sa I nec deboueri: qꝛ ad hoc deſtinati. b inferēdis tribulationiſbus vel ī titiōibꝰ ſumꝰ poſiti .i. ſtabiles. Fa deo. F in hͦ poſiti.bus iſtꝭ. Ip̄i enī ſcitis: ꝙ in hoc poſiti ſumꝰ. Naꝫ 5a ſſi p̄ſciuimꝰ: ⁊ nō fugimꝰ ⁊ vos patimini qͥ hoc ſcitis.⁊ cū apud vos eſſemꝰ: p̨̄dicebamus vobis paſſuI partim.ros nos tribulationes: ſicut ⁊ factum ē ⁊ ſcitis. ſa §quia ⁊ nos paſſi ſumus ne ꝓ nobis terreamini: non ſoluꝫ ꝓpter aliaque ſuperius dixi. bI neſcire quid ageretur apud voc Itimotheum creatum ab apoſtolo epiſcopum.Propterea ⁊ ego qͦmpliꝰ nō ſuſtinēs: miſi ad cogaI hoc de imfirmis timendū. b ſ deceperit. cſdiabolus. § cuiusfficium eſt tentare.noſcēdū fidē vr̄am: ne forte tētauerit vos is quiIne. a §quicqͥd hucuſqꝫ feciſtis.§miſi ad cognoſcendum fidem veſtram.tentat: et inanis fiat labor veſter. Nūc aūt veni­ 5ente timothęo ad nos a vobis et annūciāte noēa Iin aduerſis. b ꝙ nec ꝓ vr̄is nec ꝓ nr̄is tribulationibꝰ moti eſtīfide et charitatſ ꝙ ꝓ tribulationibꝰ non viluimuꝫbis fidem ⁊ charitatē veſtram: ⁊ quia memoriā gͦI vobis vtilem.noſtri habetis bonam: ſemꝑ deſiderantes nos h§ vos.a ſ ꝓ exemplo: vel vt de vobis gratularemur. b §deſideramꝰ videree videre: ſicut ⁊ nos quoqꝫ vos: ideo ꝯſolati ſumꝰ i§ proI penuria.fratres in vobis: ī omni neceſſitate ⁊ tribulatiōe faſ quam audiuimus firmā vel ꝑ veſtram fidem iuro. bſconſolatc I in hac miſeria. d § quaſi in celo eſſemnoſtra per fidem veſtram: quōniam nunc viui­ ma I recti et firmi. 5in fide domini. h 5conſolati ſumus nam adeo ꝙnon dignas grates agere poſſumus: et hoc eſttmus ſi vos ſtātis in domino. Quām enim gra­ 8§ ꝓ tanto beneficiotiarūactionē poſſumus deo retribuere ꝓ vobisſ nos poſiti. Iq d̓ nō cito trāſit. Fſtātes. I in bn̄placito dei.in omni gaudio quo gudemus ꝓpter vos anteqͣꝫ antedominum deum noſtrum: nocte ac die abundā§ qꝛ modo plus poſſet addere.tius orantes vt videamus faciem veſtrā ⁊ comꝑa Iq̄ olim non potuimus: qꝛ eratis paruuli.ios oramꝰ.pleamus ea quę deſunt fidei veſtrę. Ip̄e autem ꝙa§ qui poteſt. b qui vult bonum. cſper quē omnia facit pater.d F faciat directam et ab impedimentis liberā.deꝰ ⁊ pa̓ter nr̄ ⁊ dominꝰ ieſus xp̄s dirigat viā noᵉ

B

A

B

F

D