valeas. certus apud deum nullum omnino bonumirremuneratū. & ſicut non capillū de corꝑe. ſic nede tꝑe momentū ꝑituꝝ. ¶ XvI. ¶ De ſtulticiacupidoꝝ qui nolunt relinquere ſimpla ꝓ cētuplisEquit̉. Et omnis qui reliquerit domuꝫaut patrem aut matrem ⁊cͣ. Quid īſanieeſt ꝙ cunctant̉ hoīes relinquere ſimplaꝓ centuplis Vbi eſt cupidꝰ. vbi ambitioſꝰ. Quidad fidele negociū & nundinaſ queſtuoſiſſimas auaricia intepuit. & obdormiuit in terra. Cui id iudeonegares homo. cui ſacrilego dare qd̓ habes cūctareris ꝓ centuplo. Sed execrabilis tibi eſt manꝰ domini. vt ab eo ꝯmutatōem accipere nō acquieſcasAn non fictus in p̄cepto labor. onus leue. ſuaue iugum. crux inuicta. vbi .ſ. xp̄s morte multat̉. cruce turpat̉. Quis ſuoꝝ delicias ſiue gloriā ſuſtīerequeat. ne dum querere audeat. Sicut exercitij ſpiritalis & cure cordis indiciū eſt euidēs cōtemptꝰexterioꝝ. ſic eoꝝ ſolicitudo ſignum eſt certū mentis inculte de ſtercore boū la. pi. qui xp̄m lucrifacere negligens corde vacuo & deſerto foras cogit̉euagari. Ve ue miſero. dum ſtercorat̉ ornari putatur. Bos erat paulus qui omnia hec arbitrabat̉ vtſtercora. vt ſane mentis āpliorem credit nō eſſe invirtutibus ꝙͣ in vicijs delectōnem. Neqꝫ em̄ carri vel mundo vel dyabolo. ſed xp̄o ſeruire regnare eſt. In via inquit mādatoꝝ tuoꝝ delectatꝰ ſumſicut in o. di. Quid erit in patria. ſi tanta ē delectatōnis copia in via Nam & apoſtolꝰ. nō in ſpe ſolūſed etiā in tribulatōnibꝰ docuit delectari. Et oīsinquit qui reliquerit domū aut agrū ⁊cͣ. Ipſe enimhic loquit̉ qui dicit alibi. Celū & terra trāſibūt verba aūt mea non trāſibunt. . XVII.¶ De illis qui relinquunt poſſeſſiones ſed non ꝓprias voluntates.Ed audiui ait homo qui ꝑditōnis ſue occaſionē & vt vulgo d̓r feſtucā querit vn̄eruat ſibi oculū Audiui inquit de illo &illo qui reliquerāt omnia & ad vomitū ſūt reuerſiquō iſti acceꝑunt centuplū. Sunt quidē loculi. ſednon ſolū pecunie ſed etiā ꝓprie voluntatis. Scrutetur ꝓuide vias ſuas & ſtudia ſua qui ꝓmiſſam cētupli gratiā ſibi deeſſe cauſat̉. Nec dubiū quin inueniat angulū & diuerſoriū reclinatoriūqꝫ nō filijhominis. ſed aut foueā vulpis. aut volucris nidū.Magis aūt obſecro relinquat om̄ia. nichil ſibi retineat. ne modicū fermenti totā maſſam corrumpat& ſolū ſequat̉ xp̄m iactās cogitatū ſuū in eo enutriendus ab eo. & centuplū ſine dubio recepturuſNemo ergo cū ſe viderit nō om̄ia reliquiſſe. cētuplū non accepiſſe miret̉. p̄cioſa ſiquidē diuina ꝯſolatō eſt. nec om̄ino tribuit̉ admittentibꝰ alienā. Infelix tu eſau qui dixiſti. Nūquid vnā tantū benedictōnem habes pater. Quāto melius diceres cū ꝓpheta. vnam petij a domīo hanc requirā Indignuſem̄ celeſti benedictōne ꝯuincit̉ qui eam dubio q̄ritaffectu. duplici intentōne. aliud ſibi refugiū ꝑansſi nō eam forte obtinere ꝯtīgat. Maior eſt (inquitcam) iniqͥtas mea ꝙͣ vt veniā merear. Quid ergoRenuat cōſolari aīa tua ſi veniā nō meret̉ hoc ſolum cogita & deplora Sed om̄is inquit qui īuencrit me occidet me. Graue damnū. grauis iactura.ſi corpꝰ pimat̉ qͣndo quidē aīa perijt. Eic em̄ ſe occidendū cauſabat̉ infelix tanꝙͣ ꝓ magno beneficiohabiturus. ſi ꝓhiberet̉ occidi. qd̓ & factū eſt. Cōſolatōnē miſerā obtinuit quā queſiuit. & oblituſ ēilliꝰ ꝓ quā maxime ſupplicare debuerat. Sic et ſaulpoſtꝙͣ peccauit amalech rege ſeruato primo quidēſamueli viſus eſt ꝓ indulgētia ſupplicare. Sꝫ eo tn̄in ſententia ꝑſiſtente nunc inquit honora me corāom̄i populo ſic vſqꝫ hodie dilectiſſimi cuiꝰ ad alias delectatōnes ꝯſolatōnis mens inhiat. & nō penitus renuit in caducis & trāſitorijs cōſolari. ip̄eſibi ꝓfecto celeſtis ſubtrahit gratiā cōſolatōnis.quā ſi digna deuotōne & pleno affectu peteret. q̄reret. pulſaret. ſine dubio acciꝑet. ¶. XVIII.¶ Ꝙ p̄dictū centuplū nemo ſcit niſi qui accipit.Orte adhuc ſecularis quiſpiā dicit. Oſtēde michi centuplū qd̓ ꝓmittis. At inꝙͣ.Nunqͥd hoī on̄dēti potiꝰ crederes. ꝙͣ veritati ꝓmittenti. deficis ſcrutās ſcrutinio. niſi credideris non intelliges. Manna abſconditū ē. nemoſcit niſi qui accipit. An non om̄ia poſſidet cui oīacooꝑant̉ in bonum. An nō centuplū habet̉ omniūqui implet̉ ſpirituſancto qui xp̄m habꝫ ī pectoreQuā magna inquit multitudo dulcedīs tue domīequā ab. ti. te. & memoriā abundātie ſuaui. t. e. Hocergo centuplū eſt adoptō filioꝝ. libertas & primitie ſpiritus delicie caritatis. gloria ꝯſciētie. regnūdei quod eſt intra nos. non etiqꝫ eſca vel potꝰ. ſꝫiuſticia & pax. & gaudiū in ſpūſancto. nō tantuꝫin ſpē glorie ſed etiā in tribulatōnibꝰ. Nec eſt virtus ex alto que andreā fecit amplecti crucē. laurentium ridere carnificē. ſtephanū in morte ꝓ lapidātibus flectere genua ad oratōnem. Nec gratia deuotōnis et etiā vnctō docens de oībus quā in exꝑtus ignorat qꝛ nemo ſcit niſi qui accipit Fis itaqꝫp̄ueniat vos deus benedictōnibꝰ dulcedinis. adſolatiū vtiqꝫ & remediū p̄ſentis laboris. ne deficiamus in via. vt de p̄ſentiū exhibitō ne numeruꝫ fuma ſit expectatō futuroꝝ.¶ De meditatione hominis circaſe. ¶ Idem in libro meditatōnum.Vlti multa ſciunt & ſemetip̄os neſciuntalios inſpiciūt et ſeip̄os deſerūt. Deumquerūt ꝑ iſta exteriora. deſerentes ſua īteriora. quibus interior eſt deꝰ. Idcirco ab exterioribus redeam ad interiora. et ab interioribꝰ ad ſuꝑiora acēdam adherēdo ſic veritati ꝑ cognitōemNam ab illa defluendo ꝑ amorem amādo .ſ. uanitatem ꝓ illa. homo vanitati ſimilis factus eſt. Et qͥdvanius. ꝙͣ diligere vanitatē. Et quid iniquins ꝙͣꝯtemnere veritatem. Itaqꝫ appetitꝰ vanitatis eſtꝯtemptus veritatis. et ꝯtemptus veritatis cauſa ēnoſtre cecitatis. Vnde quia non ꝓbauerūt in iqͥ deum habere in noticiā. tradidit illos in reꝓbū ſenſūQuāto aūt in cegnitōne mei ꝓficōtanto ad cognitōnem dei accedo. ſcd̓m interiorē hominē tria ī memoria mea inuenio ꝑ que deū recolo cōſpicō et cōcupi ſco. ſunt autem hec tria memoria. intelligētiavoluntas ſiue amor. Per memoriā remīſcor. ꝑ ītellectū intueor. ꝑ voluntatē amplector. Cuꝫ dei reminiſcor in memoria mea eū īuenio. et eo d̓lectorIntelligētia intueor quid ſit deus in ſeip̄o. quid īangelis. quid in ſanctis. quid in creaturis. quid inhominibus. In ſeip̄o eſt incōprehēſibilis. quia principium et finis Ex me intelligo ꝙͣ incomp̄hēſibilisſit. quando me intelligere nō poſſum quē ip̄e fecitIn angelis eſt deſiderabilis. quia in eum deſiderātꝓſpicere. In ſanctis eſt delectabil̓is. quia in eo aſſidue felices letant̉. In creaturis eſt admirabilis.quia omnia potenter creat. ſapienter gubernat. benigne diſpenſat. In hominibus eſt amabilis. quiaeoꝝ deꝰ eſt. et ip̄e in eis habitat tanꝙͣ ī tēplo ſuo.