fornaci īcubās vehemēter accēſe. micātes ſcītillashiātibus exciꝑe faucibus letabat̉. Quartus ſupͣ pīnaculum templi reſidēs leuioris aure ſpiritū aꝑtoore attrahebat Et ſi quo minus influere videreturclabello ſibi ventū faciebat. acſi totuꝫ ſperaret aerem deglutire. Quintus ſeorſum poſitos rid̓bat ceteros ip̄e quoqꝫ ridendus & maxime Propriaſ em̄carnes īcredibili ſtudio ſugere laborabat. nūc manum. nunc brachium ori imponēs Miſeratꝰ hoīeſcauſamqꝫ miſerie ſciſcitatꝰ a ſingulis. vnā om̄ibuſrepio validiſſimā vtiqꝫ famem. Iunc macilentiſſimas eoꝝ facies ꝯtemplatus. recordabar ꝓphete gementis & dicentis. Aruit cor meū. quia oblitꝰ ſuꝫꝯmedere panē meū. Quid ꝓſunt hec vobis inquioNon ſunt naturales cibi. famē magis ꝓuocāt hecꝙͣ extinguūt. Nimirū ad ymaginē dei facta animaratōnalis ceteris om̄ibus occupari poteſt. repleriomnino nō poteſt. Capacē dei quidqͥd deo minuseſt nō implebit. Inde eſt ꝙ naturali deſiderio om̄squidē ſummū bonū appetere ꝓbant̉. nullā niſi eoadepto requiē habituri. Sed errāt miſeri viā nō inueniētes. & vt ſcriptū eſt. In circūitu impij ambulant. dum minora bona querētes illud ſemꝑ deſid̓rant qd̓ necdū ſibi vicinus vident̉ adepti. vnuſqͥſqꝫ qd̓ valet tra hit in ꝑtem. nec aliquādo poterit.hic circūitus ꝑagrari. Vis ꝑuenire. incipe tranſireIn circūitu ſiquidē ambulas. & qd̓ ꝓpe erat cordituo. terga vertēs declinas. Hinc eſt ꝙ vociferant̉ad te Reuertere reuertere ſunamitis re. re. ⁊cͣ. Anfractuoſa via eſt & inambulabilis facilius ꝑueīesſpretis omnibꝰ ꝙͣ adeptis. ¶. XIII. ¶ Leillis qui reformidāt aggredi via ꝑfectōnis;Cce inquit nos relīquimus omnia & ſecuti ſumus te. Quātos mundi ſapiētiamaledicta ſupplantat. & ꝯceptū in eis extinguit ſpiritū quē domīꝰ voluit vehemēter accēdi. Noli īquit p̄cipitanter agere. diu libera. magnūeſt qd̓ ꝓponis. exꝑire qͥd poſſis. amicos ꝯſule. Heceſt ſapiētia mundi. terrena. animalis dyabolica. ſalutis inimica. ſuffocatrix vite. mater tēpiditatis q̄deo ſolet vomitū ꝓuocare. cum a deo verbū eſſe n̄dubites. quid opus eſt de liberatōe. vocat magniꝯſilij angelus. & quid aliena cōſilia p̄ſtolaris. quisfidelior illo vel ſapiētior. Seduc me domīe et ſeducar. fortior eſto & inualeſce. vt ab ore putei gehenne eripiar. & indutias petam & cunctabor exire ſiforte interim fiat aliquid. Abſcondi ignem in ſinumeo. & exuſto iam latere. & iā ſanie defluente diudeliberandū eſt an excutiā illum. Magnū eſt quodoffert̉. ſed eo vtiqꝫ libentius & feſtinātiꝰ ſuſcipiēdum obuijs manibus & cum feruore & hilaritateProbet aūt ſeip̄m qui de ꝓpria virtute p̄ſumit. Nādiuina quidē omnino ꝓbata eſt Amicos conſulatqui non legit inimici hominis domeſtici eiꝰ. Quidfrequētat euangeliū qui euāgelio non obedit. Sineinquit mortuos ſepelire mortuos ſuos.C. XIIII. ¶ De brauio ſequuētium chriſtum ꝑviam p̄dictam.Equit̉. Vos qui ſecuti eſtis me in regeneratōne cū ſederit filius hoīs ⁊cͣ. Que ēhec noua regeneratō. Tercia generatō.non illa .ſ. que fit ex ſanguinibus & voluntate virinec illa que fit ex aqua & ſpūſancto. ſed corꝑiſ futura reformatō. Homo nimirū ex anima & corꝑeꝯſtans totus ſimul cecidit. ꝑ peccatum in mortemſed totus ſimul reſurgere nō poteſt. Dignūqꝫ eſtvt ea portio que videt̉ potior reꝑaret̉ prior. Neceſt anima. Prior ergo reficiat̉ que prior corruit.p̄ſertim eo ꝙ ab eius culpa corꝑis pena ꝓdierit.Vnde prius vtiqꝫ peccata mundi nō moleſtias tollere carnis ſaluator veīt. quod in ſeip̄o manifeſtiꝰdocuit penis om̄ibus corpus exponēs. animā aūtimmunē ꝓrſus a peccato cuſtodiēs. Nō ſic hodienon ſic filij hominū. ſed anime curā negligūt. curāaūt carnis ꝑficiūt. dantes oꝑam eius valitudī. īmoetiā voluptati. de ſcola īpocratiſ & ep̄icuri didicerunt hec. Tempus hoc aīabus nō corꝑibus eſt aſſignatum. dies ſalutis vtiqꝫ nō voluptatis. At neoinquiūt carnē ſuam odio habuit. Verū eſt. ſꝫ zeluꝫhabēs abſqꝫ ſcientia. dū ꝓdeſſe feſtinat inuenit̉ obeſſe. Cum em̄ iudiciū carnis ex anima pēdeat: nihilcarni poteſt vtiliuſꝙͣ ſalus aīe ꝓuideri vt vid̓licꝫin tꝑe ſit reſpectus illius & ſociā paſſionis. felicitatis quoqꝫ ꝯſortiū mereat̉ Vnde apoſtolus ſaluatorem inquit expectamus ⁊cͣ. Requieſce in hac ſpecaro miſera qui ꝓpter animā venit ꝓ te quoqꝫ vēturus eſt. In regeneratōne inquit cū ſederit filiushominis ī ſe. ma ſ. ſe. & v. ⁊cͣ. Felix regeneratō qn̄renaſcit̉ ad ſeſſionē miſer homo natꝰ ad laboremCorpus em̄ reſurrectōnis iam nō morit̉. & iam nōerit amplius neqꝫ luctus neqꝫ clamor. ſed nec vllꝰdolor quoniā priora trāſierūt. Felices lacrime. qͣsbenigna manus ꝯditoris abſterget. Et beati oculiqui in talibꝰ liquefieri potius elegerunt ꝙͣ eleuariin ſuꝑbiam. ꝙͣ omne ſublime videre. ꝙͣ auaricie petulantie famulari. Sedebit igit̉ corpus īmortalitatis & īpaſſibilitatis gemina quadā felicitate dotatum. liberū ab omni neceſſitatē et ab om̄i ꝯcupiſcētia alienū. īmune ab oī corruptōe. plenū gratia. cōfiguratū deniqꝫ claritati xp̄i. Sedebit & aīa ſicutnil metuēs. ſic nec cupiēs vltra. Ceterū in regeneratōne corꝑum ſedebit in ſede maieſtaris qui proaīaꝝ regeneratōne ſtetit in ignominioſo ſuppliciocrucis. ¶ XV. ¶ De aſcenſu ad regnum &tꝑe qd̓ ad hoc homini eſt conceſſum.Cala vero qua ad deum aſcendimꝰ treshabet gradꝰ .ſ. ſobrie viuere quo ad noſiuſte quō ad ꝓximū. pie quo ad deū. Latera. vilitas et aſꝑitas. innixa boſibus id eſt. duobꝰlignis crucis. deſuꝑ etiā capitellis coercenda .ſ. ſpeſuꝑne glorie. et voluptatis eterne. Quis vero ſecūlaris honor excogitari pōt. qui non ꝓrſus ī tāte ſb̓limitatis comꝑatōne vileſcat. Nō vniu̓s ſiquidemciuitatis aut populi ſeu regionis vnius. ſed vniū̓ſitatis iudices habēt p̄ſidere cum xp̄o. Nec ſolumip̄os homīes ſed ip̄os angelos iudicabūt. qui pēteſad modicū vaporem p̄ſentis glorie dedignātes etexuſflantes. imꝑium xp̄i vniuerſis p̄ſerunt titulisdignitatum. Infelix ꝓrſus ambitō que ambire magna nō nouit. querēs de modico creſcere. de maximo aūt minui. Amāt em̄ primas cathedras q̄ ſicutgroſſi ficuū velociter ſunt caſure. Nec em̄ eſt ꝑfectoꝝ gloria ſingularis. inter ip̄os etiā eminere fid̓les. et ceteris quoqꝫ ſaluandis p̄minere autoritateiudiciarie poteſtatis. Magna quidē ꝓmiſſio diuīaſed longa nimiū dilatō et moleſta expectatō terrenam deſerere ſortem et nōdum obtinere celeſtem.Breues dies hominis ſunt. Sed eſto tibi multa annoꝝ curricl̓a reſtant. adoleſcēs es vſqꝫ ad ſenectutem victurus et ſeniū. Quid neceſſe habes amittere tꝑa tanta. ꝑdere lucra tanta. Nichil tꝑe p̄cōſiusſed heu hodie nichil vilius eſtimat̉. Tranſeūt diesſalutis. et nemo ſibi non reditura momenta ꝑiſſecauſat̉. Sede ꝯputa. quid diebꝰ ſingulis acquirere