Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
188r
Einzelbild herunterladen
 

filio per angeli miniſterium hoc implendum eē nōdubitatur. Sic enim in euangelio dicitur. mittet āgelos ſuos cum tuba & ꝯgregabunt electos eiusa quattuor ꝑ. t̓. Et iterum Exibunt angeli & ſeperabūt malos de m. iuſtorum. Nec itaqꝫ vox ab omnibus audietur. eiuſqꝫ virtute mortui reſuſcitabūtur. boni quidem in gloriam immutaturi. & ī multis bene diſpoſiti. Mali vero quantum ad diminutōnem membrorum incorrupti. ſed prauis & paſſibilibus corporum qualitatibus non priuati. Om̄sigitur reſurgemus boni & mali in momēto ī ictuoculi. Non enim ꝑit deo terrena materies. de quamortalium caro contrahitur. ſed ī quemcunqꝫ puluerem cinereꝫ u e reſoluatur in quoſlibet alitus auraſqꝫ diffugiat in quamcunqꝫ corporum ſubſtantiam. vel in ip̄a elementa vertatur. in quoruncunqꝫanimalium vel etiam hominū. cibum carnemqꝫ mutetur. illi anime in puncto temporis eam reddet.que illam primitus vt homo viueret aīmauit. Reſurget autem non fantaſtice ſed vere. quidquid ēde veritate humane nature. Et in eo reſurget vnūquodqꝫ in quo primitus habuit oportunum ſuumeſſe. Vnde coſta ade detracta non reſurget in adāſed in eua. Quia formata muliere perfectior fuithomo quantum ad conſeruatōnem ſpēi ꝙͣ ante Eadem etiam ratōne manus hominis ꝯmeſta ab hoīealio reſurget in primo. Quia vero corpꝰ humanuꝫperfectiſſimum eſt omnium corpoꝝ inferioꝝ. carobouina ab homine cōmeſta & in carnem eius mutata reſurget in ip̄o cōmeſtore. nimirū non in ſuaſpē prima. ſicut nec terra de qua formatus eſt adāſed ſub ſpē carneitatis humane. Deciſio quoqꝫ q̄ſit ex parentibus in humana generatōne non in ipſis reſurget. ſed in prole. quoniam in ea primo habet oportunū ſuum eſſe. nec etiam vnꝙͣ fuit vt dicunt quidam de ſubſtantia carnis ꝑentum actu ſꝫpoteſtate. Fit em̄ de ſuperfluitate humiditatis tercie parata vniri membroꝝ ſubſtantie. Tunc ſecundum apoſtolum omnes electi de diuerſi mundi ꝑtibus occurrent ſibi inuicem in virum perfectum.id eſt in virilem perfectōnem. quaſi ſcilicet in ſtatu etatis. xxx. circiter annoꝝ. in qua chriſtus habuit annorum & corporis plenitudineꝫ. Igitur vnuſquiſqꝫ menſuram corporis plenitudinem ſui recipiet. quam in etate. xxx annoꝝ habuit. etiam ſi ſenex obijt. vel quam in illa habiturus eſſet ſi vſqꝫad eam perueniſſet. Ita vero modificabitur ī vnoquoqꝫ materies illa corporis. vt nihil ex eo pereatnihilqꝫ ſuperfluat. Sed & ſi quid alicui defuerit ille ſupplebit qui d̓ nihilo fecit quod voluit Et ſi qͥdenormiter abundauerit in parte aliqua per totumſpergitur. ita ꝙ ibi nihil indecoꝝ erit. ſed omīa decentia. Nec erit neceſſe ea que de cadauere dilapſaſunt ad eaſdem partes redire corporis vbi priusfuerunt. Sed ſicut ſtatua quando iterum funditurquod prius erat de naſo ſit de pede vel econuerſoidem tamen ſimpliciter qui prius & naſus & peserit. licet non eadem materia ſit. quia non iudicat̉ydemptitas ſecundum materiam ſed ſecundū formam. Sane ibi erit etiam ſexus diuerſitas. non quide in ſeruiens vſui vel libidini. ſed nouo decori &diuine laudi. Porro hermafroditus ī eo ſexu reſurget quein ei natura dediſſet ſi non impedita fuiſſetMortui ergo qui in chriſto interim quieſcūt reſurgent primi. non quia ibi ſit ordo temporis ſed dignitatis. Reſurget autem vnuſquiſqꝫ in ſuo ordīeſcilicet apoſtolus vt apoſtolus. ꝓpheta vt ꝓpheta& ita de ceteris. Tunc & illi qui viui reperiētur.ſecundū apoſtolum ſimul cum illis qui dormierūtobuiam in aera chriſto rapientur. & vt dicit in ip̄oraptū morientur. ſtatimqꝫ reſurgent vt anima decorpore quaſi per ſoporem egreſſa. eidem ī momēto reddat̉. CXIII. De miraculo & cāreſurrectōnis noſtre.Nime quidem etiam exute corporibꝰ appetunt incorporatōnem. Vnde & illoappetitu vtcunqꝫ retardant̉ ne ex toto cōfluant in ſūme maieſtatis contemplatōneꝫ. Sed &corpus naturaliter appetit animam tanꝙͣ perfectione in ſuam. verum licet in vtroqꝫ ſit mutue coniūctōnis deſideriū. non tamen poſſūt a natura iterato coniungi. ſed miraculoſe tantum. Primo quidēquia non poteſt fieri regreſſus a priuatōe in habitum per naturam. ergo nec a morte ad vitam. Deinde quia ip̄a reſurrectō ſubito fienda legitur. natura ſucceſſiue operatur. Tercō quia coniunctioip̄a indiſſolubilis erit. & corpꝰ impaſſibile. quodnatura nullatenꝰ poteſt facere. Quarto quia reſurget idem corpus numero. natura vero nō facit idēnumero ſed ſpē. Ex ſimilibus nanqꝫ ſimilia procreat. ſpēmqꝫ per indiuiduoꝝ multiplicatōnem conſeruat. veruntamē duplex erit in reſurrectōe corporum coniunctō. vna ſcilicet actō quam miracūloſe faciet deus angeloꝝ mīſterio. alia vero relatōmedia inter partes coniunctas; Et hec naturaliserit. ſicut in ceco illuminato viſus habitus fuit miraculoſus. & viſus actus naturalis. Itaqꝫ nō oꝑtꝫdicere. ꝙ reſurrectō ſit naturalis. quoniam illa ſecunda coniunctō. que eſt relatō nō eſt reſurrectōſed conſequens ad reſurrectōnem. Dicitur autemreſurrectō chriſti cauſa noſtre reſurrectōnis forequia quodammodo cauſa motiua eſt liberalitatispatris. vt amore chriſti faciat fratres eius reſurgere glorioſe. Sicut cum rex terrenus filium ſuū milicem facit eius amore multos alios etiam militesfacit. Eſt etiam cauſa motiua quantum ad nos. qꝛmouet nos ad reſurrectōnis gloriam bonis operibus adquirendam eſt iterum eius cauſa formalisid eſt exemplaris. Nec omnia que dicta ſunt anteiudicium illud extremū fut̉a ſūt. CXIIII De aduentꝰ iudicis illuſtratōe.Mnibus itaqꝫ refurgentibus & in occurſūiudicis ꝓperantibus. Obuiabit in primispeccatoribus iſta facies delictoꝝ ſuorūomni tormēto amarior. Inde nanqꝫ conſcientie remorſio. inde timor doloꝝ. deſperatō. Inde etiaꝫ ineſtimabilis confuſio. dum vniuerſa multitudo ſpectantium leget ī eorum pectore. ſtilo ferreo ſignatas ymagines peccatoꝝ. Tunc em̄ ſecundū apoſtolum cogitatōnes animam accuſabunt. non vtiqꝫque tunc erunt. ſed que nunc ſunt. quia quaſdamſui notas & ſignacula. in corde velut in cera relinquunt. Hi funt libri ſinguloꝝ qui tunc omnes aperientur. quia per aduentum iudicis non ſoluꝫ tenebre aeris illumīabuntur. ſed etiam abſcondita cordium manifeſtabuntur. Et tunc illud euangelij īplebitur. nihil opertum quod non reueletur &c̄.Quadam em̄ virtute diuina fiet. vt vnicuiqꝫ oꝑaſua bona vel mala. cūcta ī memoriam reuocenturac mētis intuitu mira celeritate cernantur. vt hominem vel accuſet conſcientia vel excuſet. eaqꝫ teſte uel damnetur uel ſaluetur. In electis autē uelomnino delebitur memoria priſtīe conuerſatōnisſuccedentibus eternis bonis. uel potius habebunt