voluit fieri monachꝰ nō rere penitendo. ſed vt ignominiam ſuam parūꝑ tegeret. Nam ſi viueret cogitabat ſe redituruꝫ ad pͥorem vitam. & ideo trahit habitū religionis ſicut rem quaꝫ ꝑuam eſtīabatCapra em̄ et clipeꝰ tormēta ſūt damnacōnis ſue.Poſt hoc vident diuerſas perſonas religioſas. monachoꝝ. monialiū. ep̄oꝝ. p̄ſbiteroꝝ. et clericorum.quorū qͥdam ridebant et cachinnabāt. alij ꝯuiciabātur. alij ſtudebant gule atiande. alij libidini explēde. Non ꝙ iſte voluptates poſt mortē ſint. ſed admaiorē ꝯfuſionem et cruciatōnem ſimilitudīes peccatoꝝ p̄teritorum in ip̄is ſuis cruciatibus repn̄tātdemonibus ad hec eos cogentibꝰ. Qui etiaꝫ poſteaeos ꝑcutiebant fuſtibus ꝑ media capita vſqꝫ ad excuſſionem cerebroꝝ. & eiectionē oculoꝝ. & hoc īceſſabiliter. Poſt hoc angelꝰ raphael duxit nouicium vſqꝫ ad ꝓfundū inferni. vbi vidit rotaꝫ horribilem igneam et hoīem extentū deſuꝑ. et dum rotavolueretur. quedam vox dixit ad nouicium territūVides remterribilem. ſed adhuc terribiliorē videbis. Et ecce rota rapido curſu d̓ſcendit vſqꝫ ī ꝓfūdum inferni. & tam magnū farſū fecit in cadēdo.vt totus mūdus cecidiſſe videretur. celū. terra. mare. & dum rota caderet. oēs anime captiue que ibierant. omneſqꝫ demones pulſabāt illū homine; etmaledicebāt ei & exconuicabāt eū. Hic erat iudaſtraditor. X. De reditu anime illiꝰ ad corpꝰ.T dum inde redirēt. angelꝰ raphael .ſ. &nouicius. apparuit eis angelꝰ qͥ gubernaEt ſolem in humani generis ẜuitutem.Poſt hoc angelꝰ raphael dixit ad nouiciū. Oꝑtꝫ teredire ad corpꝰ tuū. Viſione: iſtā nulli narres niſiabbati tuo. & ī ꝯfeſſione. Tūc nouicuis reuixit. quitribus diebus iacuerat mortuus. & cepit oſcitareet gemitꝰ & planctꝰ dare. Et oblitꝰ p̄ceptū angeli cepit ſtatī narrare que viderat dicens circūſtantibus & querentibꝰ quid vidiſſet. Vidi infernum.vidi ꝑad ſū. Et cū hec diceret. ecce ſanctꝰ bn̄dictꝰvenit cuꝫ baculo ante eū. et ꝑcuſſit os infirmi mōbediētis. Infirmꝰ aūt opponēs manū ictui. ꝑcuſſꝰeſt grauiter in digito. Et querēs cām ꝑcuſſionis.audiuit a ſancto bn̄dicto quia īobediens fuiſti. &ſi leſus es in carne ſcito qͥa magis leſus es ī animaEt quia peccaſti loquēdo loquelā ꝑdes. ix. diebꝰ. Etiniuncta ei pnīa diſꝑuit. Per illos aūt. ix. dies grauiter infirmatus eſt. & manꝰ eiꝰ ītumuit. Poſt. ix.dies ſanus factꝰ eſt. et dixit abbati ſuo ſoli q̄ viderat. Abbas vero qͥ p̄ceptū tacendi non acceꝑat. adedificacōnem audientium & legentiū viſionē reuelauit. ¶ XI. ¶ De fratre chriſtiāo heremita gaſtinenſi helinandus.O tēꝑe qͣdaꝫ cenomanēẜ noīe chriſtianꝰiuuenis ꝯuerſus eſt in heremitoriū qd̓damin archiepiſcopatū thuronēſi qd̓ dicit̉ gaſtinetum. vbi dum fortiter tēptaretur a carne ſua.affligebat ſe ī qͣdrageſima ieiunebat abſtinens ſe abomni potū p̄ter vnū diem ī ſeptīana. In hieme ſtabat veſtitus in aqͣ frigida vſqꝫ ad collū. diſciplinaꝫſibimet dabat vſqꝫ quo virge dirumpentur. Quodcum quadā die hoc faceret. & ſe cecidiſſet vſqꝫ adſanguinē. audiuit voceꝫ a ꝑte occidentis dicentemNil ꝓdeſt tibi quod facis. Iſte dens quē inclamasnon dabit tibi qd̓ petis. ſed ꝯuertere ad me et auxiliabor tibi. Qd̓ ille audiens intellexit voce̓ eſſe inimici. Et cū oraſſet deū vt auxiliaretur ſibi contratemptatōnes ꝓpoſuit aggredi ꝑegrinatōem ad viuerſos ſāctos vt ita finiret vitam ſuā in ꝑegrinando. et cuꝫ diu hoc cogitaſſet. accepto baculo egreſus eſt nudis pedibus. & cum veniſſet an̄ quādameccleſiaꝫ flexis genibus rogauit deū vt daret ei bonum cōſilium. Vix ab orōne ſurrexerat. et ecce ſenſit fetorem magnū. ꝑ quod intellexit dyabolū ꝓpeaſtare. qͥ ei ſuggerebat relinq̄re habituꝫ religioniset locū ſuū & gratias agens dn̄o de tali ſigno reuerſus eſt ad fratres ſuos. Hic aliqn̄ in feſto ſāctiſtēphani dormiebat ad matutinas. Et cum legeret̉illa lectio vbi legit̉. et lapidabāt ſtephanū exſꝑgefactꝰ ad hoc uerbū rep̄hendit ſe de ſomnolentia dicens. Ve mihi q̄ ſic dormio ad obſequium dei. Iſteſanctꝰ non dormiebat qn̄ lapidabatur & ꝓ ꝑſecutoribus orabat et ego miſer debuerā rogare iſtuꝫſanctum martireꝫ vt oraret̉ ꝓ me. Et poſt hoc cepit intentiſſime vigilare et rogare ſanctū ſtephanum vt oraret ꝓ ſe. Incraſtino cū eſſꝫ ī refectorioantequā aliquid guſtaret venit vox ad eū dicens.Tu intēdis ad terrenas eſcas. et non cogitas deglorioſo ꝓthomartire q̄ orat ꝓ te. Tunc aꝑti ſuntoculi eius. et leuans oculos in celū vidit martiremorantē ꝓ ſe ſicut vox ei dixerat. Quod cū vidiſſꝫ.ſtatī ſurrexit et petijt locū ſecretum ī quo oraretet dixit. Sancte ſtephane quas tibi gratīas agaꝫ d̓hoc tanto bn̄ficio tuo. nihil habeo ꝓpriū qued tibidem. ſed tamē hoc do tibi quodāmō ꝓ amore tuonō induar lineis ſed laneis tm̄ qd̓ & ſecit. Hic duꝫpoſtea moueret ceteros vt in bono ꝓpoſito ꝑſiſterēt. narrabat dicens. Eram aliqn̄ ī gaſtimēto iacēſin lecto pleno paleis ī ſolario quodam. et cū vellērepauſare ſentiebaꝫ neſcio quid qd̓ ſe mouebat ſubrenibus meis. Dixi quoqꝫ hec magiſtro meo. ſed illa motio non qeuit. Quadam aūt̄ die inſpirantemihi dn̄o cepi euertere paleā lecti mei. Et euerſapalea cum nihil inuenirem leuaui vnū de aſſeribusſolarij ſub quo īueni vnū pedulem. & ī eodeꝫ magnam maſſā denarioꝝ. quos cum īueniſſem. relictisillis encurri ad magiſtrū noſtꝝ et ꝯfeſſꝰ ſum quidinueniſſeꝫ. Ile iuſſit mihi vt afferē illos ad ſe. Qd̓cum feciſſem omēs iuſſit ꝯgregari fratres. qui oēsexcōmuīcauerūt illum qui hoc fecerat. Quod cumaudiſſet carpentarius qͥdām dixit ſe hoc ſeciſſe. &petijt veniaꝫ humiliter correctionē ꝓmittēs. Magiſter aūt īdulſit ei. & iniūxit ei pnīaꝫ. ſꝫ denarioſmale acquiſitos retinere noluit. immo diuiſit eospau ꝑibus et egenis ¶ XII. ¶ De tranſitu eiꝰ adordinem ciſtercienſemOſt hec idem frater xp̄imus audiens fama d̓ ordīe ciſtercienſi. cepit admonereſocios ſuos vt ad illū trāſirent. At illi noluerūt. ſꝫſtatuerūt inter ſe. vt qui vellēt de ip̄is ad ordinemciſtercienſem tranſire. trāſirent. Et eundem xp̄ianūmiſerūt ad abbatiā de elēoſina. cum quo iuit priorſuus cum vno ſocio. Poſt annū quoqꝫ ꝓbatōis expletum. ſpūs maligni ſepe apparebāt eidem xp̄iāoin viſione noctis. minantes ei ꝙ expellerēt illuꝫ dedomo illa. & ī vanum illū laborare dicebant. quianō duraret ī ordine illo. At ille recurrebat ad orationem. Et dum hoc bellū haberet cū demonibus.quadam die facta eſt ad eū quedā vox a capite lecti ſui dicens. Memor eſto huiꝰ verſiculi de pſalterio. Deꝰ ī noīe tuoſaluū me fac & ī virtute tua in.me. Quod audiens ille retinuit. et ad omnes temptacōnes dyaboli ſemꝑ poſtea de illo verſiculo tanqm̄ clipeo ſe muniuit. Cum aūt demones viderunteum habere fiduciam in iſto verſu dicebat. Etulte.hoc nos te docuimus. hoc volumꝰ vt dicas. Tunc