matreꝫ domini virtutibus decorata eſſet ac ſublimata publice fatebatur. In hac auteꝫ cōfeſſione acdeuotōne ſolidatur neruis. ꝯpage m̄broꝝ reformata. ſurrexit ſanꝰ & fortis ¶ VI. ¶ Denouicio ciſtercienſi temptato a ſathana helinandus.Vit ī anglia eo temꝑe vir quidā magnaꝝririum corꝑis. et ꝓpter illas vires magninomīs. Hic poſt multa rep̄henſus a ſuaeſcīa peccata. ꝓpoſuit ire hieroſolimā vt ibi viresſuas expenderet in ẜuitio dei. iuxta illud. Fortitudinē meā ad te cuſtodiā et cetera. Et de hoc votoꝯſuluit abbatē quēdaꝫ ciſtercienſis ordinis. qui perſuaſit ei vt crucem religionis acciperet. & ad celeſtem hieroſolimā ꝓperaret. Et fecit ſic. Et cepit eſe valde feruēs in religione. poſtea vero temptatꝰa ſathana mutauit ꝓpoſitum. et ꝓpoſuit ſe corꝑaliter ituꝝ hieruſalē. ſicut pͥus vouerat. Sed qͥa tuncabbas p̄ſens non erat diſtulit receſſionem contraſuā voluntateꝫ vſqꝫ in diem craſtinū. Fadē em̄ nocte cuꝫ de neceſſarijs ad lectum rediret. vidit ſuperquandā trabem dormitorij demoneꝫ ſedentē in ſpecie ſimie. Et cepit cogitare ꝙ dyabolꝰ eſſꝫ. quia inillo ordīe tales beſtie non nutriuntur. Dyabolusautē ſentiēs ſe cognituꝫ deſilijt de trabe ſuꝑ illuꝫ.& verberauit eum tā fortiter ꝙ ſanguis de naribꝰeius et ore exibat. Et hoc facto euanuit. Illo auteꝫclāmante fratres excitati ſunt. et videntes illuꝫ nōuicium taꝫ grauiter leſum portauerunt ī infirmitorium. Qui iacuit exenſis tribus diebꝰ in lecto ſuo.& videbatur magis mortuꝰ ꝙͣ viuꝰ. Aꝑtiſqꝫ oculis nihil videbat. Qui cum ita iaceret. apparuit eiſanctꝰ benedictus dicens Bn̄dicite. Et ille. Dominus. Queſiuitqꝫ dicēs. Quis eſtis domine. Ego ſūinquit frater bn̄dictus. ſe quere me. ¶ VII.De viſionibꝰ qͥbus per bratam virginē ꝯfortatꝰ ēA ſecutus eſt eū ī ſpū. Et ceperūt aſcēdere ſublimes gradꝰ. & erāt in ſingulis gradibus duo demones qui intentabāt aſcendētes. & īſingulis gradibꝰ ꝑcutiebant illū nouiciūQui defatigatꝰ abictibus demonū vix iam ſequipoterat ductorem ſuū. Reſpiciēs aūt pꝰ ſe ſāctꝰbn̄dictus poſuit manū ſuā ſuꝑ caput nouicij & cōfortauit eum. Poſt illos gradꝰ aſcenſos vidit nouicius locuꝫ magne claritatis & viriditatis in regione puri etheris. et vidit̉ ibi capellā in aere pendēteꝫtam ꝑuazata vt ad miraretur ad qͥd tā ꝑua capellafacta erat. Ad quē ſanctꝰ benedictꝰ. Noli mirarioꝑa dei qui ſolꝰ ſcit rōnem oꝑuꝫ ſuoꝝ. Intrās aūtſanctꝰ benedictꝰ iuſſit nouiciū ſtare poſt hoſtiū.ibi em̄ erat quidaꝫ candidatoꝝ grex ſedentiū in circuitu interiori capelle. & ſedebat inter eos matermīe reſplendēs ſicut ſol īter ſtellas ad quā accedēsſanctꝰ bn̄dictus. ait. Benedicite. At illa. Dn̄s. Domina inquit ecce nouicius quē adduci iuſſiſtis. Etilla. Facite illū corā me venire. Qui cum acceſſiſetdixit ad eū dn̄a. Vis morari in domo mea mecū adſeruiendū mihi ſicut ꝓmiſiſti. Ait. Etiā dn̄a. Ergoinquit iura mihi ſuꝑ illud altare & voue ꝙ mihi ſēper ẜuies. et oꝑa facies domini & cuſtodies. Quicū iuraſſꝫ. dixit dn̄a noſtra ad ſanctū bn̄dictū. Reducite euꝫ vnde adduxiſtis. Tunc ſanctꝰ benedictꝰpoſuit eū poſt hoſtiuꝫ dicens. Aſpice diligēter etretine firmiter quod viſurus es. quia vtile erit tibihoc ridiſſe. Tūc ſāctus benedictꝰ accepit peluim& lintheo p̄cinxit ſe et dedit peluē dn̄e noſtre. Etilla cepit lauare pedes omniū ibi ſedētiū ꝑ ordineꝫEt ſāctꝰ bn̄dictus poſt eaꝫ extergebat flexis genibus. factoqꝫ illo mādato. ſanctꝰ benedictꝰ reduitnouiciū ꝑ loca florida & delectabilia et ſuauiter redolentia. Et ecce multitudo monachoꝝ & nouiciorum occurrerūt eis. Ex qͥbus qͥdaꝫ pulcras coronas habebāt ī capitibꝰ ſuis alij nōduꝫ eas habebātin capitibus. ſed cū fiducia eas expectabant. Interquos erat quidā monachꝰ qͥ ꝑſignū petijt a ſāctobenedicto licentiaꝫ loquēdi cū illo nouicio & accepit. Quā accepta dixit ad nouiciū. Frater gūtelineego fui monachꝰ de domo tua. p̄cor vt dicas abbati meo et tuo ex ꝑte mei ꝙ frater matheꝰ quondaꝫmonachꝰ ſuus mādat ei vt ſe corrigat ſolicitiuſqꝫſe habeat qͣm hucuſqꝫ habuit ad cuſtodiēdū ordinēſuū. hiſqꝫ interſignis credat. ꝙ cū ego migrareꝫ decorꝑe vidi quādam coronā deſcendēteꝫ de celo quāputaui meā fore. ſed data eſt cuidam monacho quiante mortuus eſt. Pro qua re ꝯtriſtatꝰ fui inuidenſbono fratris mei. De qͣ re eidē abbati ōcfeſſionē feci et penitui. Teip̄m etiā admoneo vt in ꝓpoſitotuo ꝑ maneas humilis & obrdiens. et honores fugiens. et tuaꝫ ꝓpͥam voluntatē nūquā facere de lecteris & ſꝑ deū timeas. ¶ VIII. ¶ De viſiōe ꝑadiſiOſt hec verba ſanctꝰ bn̄dictus iuſſit ſācto raphaeli vt duceret nouiciū quo ducēdus. erat. Tunc ſanctꝰ raphael duxit eumin ꝑadiſū. Et cū appropīquarēt vidit nouicius ciuitatem quādaꝫ ex auro. cuiꝰ porta īmenſe pulcritudinis erat. Quā cū miratur. angelus miſit eū intraportam & vidit ītra ꝑadiſū herbas et arbores pulcerrimas et aues cantātes. Sub vna arbore erat fc̄slimpidiſſimꝰ. cuiꝰ riui ꝑ mediam ciuitatē fluebantCunqꝫ nouicius vellet pauſare iuxta fontē. duxit eum angelus ad aliā arboreꝫ mire altitudinis & pulcritudīs. ſuꝑ quā erat homo pulcerrimꝰ et pregrandis ſtature qͥſi gigas. veſtitꝰ reſte diuerſoꝝ coloꝝa pedibus vſqꝫ ad pectꝰ. Hic eſt inquit angelꝰ pater humani generis ꝓthoplaſtꝰ adam ꝑ ſāguinemhieſu xp̄i filij dei redemptꝰ. Veſtimētuꝫ aūt eius ēveſtis illa glorie quā ſpoliauerat euꝫ humani generis iimicꝰ ꝑ trāſgreſſionē diuini mādati. Ab abelem̄ filio ſuo pͥmo iuſto cepit ip̄e recuꝑare veſtē ſuāꝑ bona oꝑa filioꝝ ſuoꝝ & filiaꝝ. qn̄ vero totus veſtitus erit. erit ſanctoꝝ numerꝰ cōſūmatꝰ et fineꝫhabrbit ſeculum. IX. ¶. De viſione inferniOſt hoc venerūt angelus & nouiciꝰ ad r̓O gionē vmbre mortis et terrā tenebroſamEt vidit nouiciꝰ quaſi facies horribiles.et putauit ꝙ ibi eſſet infernꝰ. Sed angelꝰ dixit. nōeſt. Ille aūt. turres ſūt & camini īfernales ꝑ quosfumꝰ et flama ignis eterni exeunt. Poſt hec vidēthominē in ardente cathedra ſedentē. ante quem ſtabant quaſi pulcre femine. que tenebāt cereos ardentes quos impingebāt in faciem eius et ī os. & retrahebant ſimiliter ardentes ꝑ eius inte̓ranea. & ſēꝑhanc penā patiebatur. Hic homo ait angelꝰ amicꝰfuit carni ſue. et inimicus aīe ſue guloſus et etiamluxurioſus. Cathedra em̄ ſignat ꝙ potens fuit ī malicia. amauit mulieres. & ideo maligni ſpūs in taliſpecie torquēt eū. Poſt hoc vidēt hoīem quē nigerrimi ſpūſ excoriabāt viuū et fricabāt cū ſale et ſuꝑcraticulam eū aſſabāt. Hic inquit angelus potensfuit. & crudelis ī ſubditos. Poſt hoc vident homine in ſuꝑ equū ardentē clipeū igneum gerenteꝫ. &ſuꝑ collū equi ſui caprā tenētem. & ad caudā equiſui trahebat habituꝫ monachi. Hic inquit angeluꝫpauꝑ homo fuit ſemꝑ de rapina viuens. Capraꝫ rapuit vnā aquadaꝫ pauꝑe femīa circa finem vite ſue