Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
101r
Einzelbild herunterladen
 

reo vnus cum eo ſpūs fiat et dicat. Defecit caromea & cor meū ⁊cͣ. Siquidē ex mortalibꝰ quiſpiāad illud raptim interdū & ad momentū admittit̉ſubito diei malicia ꝑturbat corpus mortis aggrauat neceſſitas carnis ſolicitat. Heu redire in ſe recidere ī ſua ꝯpellit̉ & miſerabiliter exclamare. Domine vim patior ⁊cͣ. Infelix ego homo ⁊c̓. Oportetaūt nos in hunc affectū quādoqꝫ tranſire. vt quōdeus omnia voluit eſſe ꝓpt̓ ſemetip̄m. ſic nos quoqꝫ nec noſi p̄os nec aliquid aliud fuiſſe vel eſſe velimus. niſi eque ꝓpter ip̄m .ſ. ob ſolā ip̄ius volūtatem n̄ noſtrā voluptate. Quod et quotidie poſtulamus in oratōne cū dicimus. Fiat voluntas tua ſicut in c. & in ter. ⁊cͣ. O amor ſanctus & caſtus. odulcis & ſuauis affectō. O pura & defecata volūtatis intentō. eo certe purior & defecatior. quo inea de ꝓprio nil iam admixtū relinquit̉. eo ſuauior& dulcior quo totū diuinū eſt qd̓ ſentit̉. ſic afficideificari eſt. Quō em̄ ſtilla aque modica multo infuſa vino d̓ficere a ſe tota videt̉. dū & ſaporē viniinduit & calorē. Et quō ſerrum ignitū & candēsigni ſimilimū fit ꝓpria forma exutum. & quō ſolisluce ꝑfuſus aer in eandē tranſformat̉ luminis claritatem. adeo. vt nō tam illuminatꝰ ꝙͣ ip̄m lumē eſſe videat̉. ſic omnē tunc in ſanctis humanā affectōnem quodā ineffabili modo neceſſe erit a ſemetip̄aliqueſcere. atqꝫ in dei penitus trāſfundi voluntatem. Alioquin quō deus omnia in om̄ibus erit ſi īhomine de homīe quicꝙͣ ſuꝑerit. Tunc itaqꝫ facileſummū gradū obtinebit cū in gaudiū domini ſuiꝓmptiſſime & auidiſſime feſtinantē nulla iā carniſillecebra retardabit. nulla moleſtia ꝯturbabit. XLI. Qualiter ad ſummū gradūſancti proficiunt.Vtamuſne ſanctos martires hanc vl̓ exparte aſſecutos ī illis adhuc victorioſiscorꝑibus cōſtitutos. Magna ꝓrſus visamoris illas animas introrſum rapuerat. q̄ ita corpora ſua foris exponere & tormenta ꝯtemnere valuerūt At ꝓfecto doloris acerrimi ſenſus non potuit niſi turbare ſerenū. & ſi non ꝑturbare Quidaūt iam ſolutis corꝑibus ſi qd̓ non negat̉ ſua corpora reciꝑe deſiderat & ſꝑant. liquet eas necduma ſeip̄is penitus īmutatas. Quibus cōſtat necduꝫpenitus deeſſe de ꝓprio que vel modice reflectat̉intentō. Itaqꝫ ante reꝑatōnem corꝑum nō erit illedefectus animoꝝ qui ꝑfectus & ſummꝰ eſt ip̄oꝝſtatus ne carnis iam ꝯſortiū ſpūs nō require̓t et ſine illa ꝯſummaret̉. Valet itaqꝫ anime diligēti deūcorpus ſuū infirmū valet mortuū valet reſuſcitatūPrimo quidē ad fructū penitētie. ſcd̓o ad requieꝫpoſtremo ad ꝯſummatōeꝫ. Merito ergo ſine illo n̄vult ꝑfici qd̓ in omni ſtatu ꝑſentit in bonū ſubſeruire ſibi. Deniqꝫ hoc ꝯuiuiū triplex celebrat ſapiētia. laborātes cihās. quieſcētes potans. regnantesmebriās. Vnde dicit in cāticis. Comedite amici ⁊cͣ.Comedite hic ante mortē in carne mortali. cū labore qd̓ glutiendū eſt maſticātes. & bibite poſt mortem in vita ſpūali ſuauiſſima quadā facilitate qd̓ ꝑcipit̉ celātes tanꝙͣ poſt panē doloris vinū amorisplenius haurire ꝑmiſſi. nō tamē purū. ſed quō ſubnomine ſponſe in canticis d̓r. Bibi vinū meū cumlacte meo. Vino em̄ diuini amoris miſcꝫ etiam tūcdulcedinē naturalis affectōnis. qua reſumere corpus ſuū ip̄mqꝫ glorificatū deſiderat. Eſtuat ergoiam tunc ſancte caritatis potata vin o ſed nōdumẜſqꝫ ad ebrietatē. quia temꝑat interim ardorē illūlactis huius ꝑmixtio. Ebrietas nāqꝫ ſolet menteseuertere & īmemores ſui reddere. At nō ſui oblitaeſt ex toto. que adhuc de ꝓprio corꝑe cogitat ſuſcitando Sed tandē inquit inebriatū in vita immortali mira plenitudīe exuberātes. Merito cariſſimi qꝛcaritate inebriati. merito inebriati. quia ad agni nuptias introducti. XLII. De humilitate & gradibus eius. Idem in libro de gradibus humilitatis.Vmilitas eſt virtus quā homo veriſſimacognitōne ſibiip̄i vileſcit. Hec aūt cōuenit his qui aſcenſionis gradibus ī cordeīuo diſpoſitis de virtute in virtutē .i. de gradū ingradū ꝑficiūt. donec ad cl̓tū humilitatis ꝑueniātIn quo velut in ſion .i. in ſpeculatōnis culmine poſiti veritatē ꝓſpiciūt. Etem̄ benedictōnem inquitda. le. ⁊cͣ. Dulcis em̄ et rectus dominꝰ legē dabit.viā humilitatis ꝑ quā redeāt ad cognitōem veritatis dat occaſionē recuꝑande ſalutis quia dulcis eſtnon tamē abſqꝫ diſciplina legis. quia rectus ē. dulcis quia ꝑire nō patit̉. rectus quia nō punire obliuiſcit̉ Hanc itaqꝫ legē quā redit̉ ad veritatē. beatꝰbenedictus ꝑ. xij. gradus diſponit. vt ſicut ꝑ. x jcepta legis & geminā circūciſionē in quo duod̓narius implet̉ numus ad xp̄m venit̉. Ita his. xij. gradibus aſcenſis veritas app̄hendat̉. Illud quoqꝫ qd̓in ſcala illa que in tipo humilitatis iacob mōſtrataeſt dominꝰ innixus apparuit. Quid nobis aliud innuit niſi quod in culmine humilitatis ꝯſtituitur cognitō veritatis. Dominꝰ quippe de ſummitate ſcale ꝓſpiciebat ſuꝑ filios hoīm vt videret ſi ſit ītelligens ⁊cͣ. ac requirentibꝰ ſe clamat dicēs. Trāſitead me o. q. me. & a ge. m. adim. Et illud. Venite īquit. Quo. Ad me veritatē. Quo fructu. & egoreficiā vos. Sed que eſt refectō quā veritas ꝓmittit. An forte ip̄a eſt caritas. Vere dulcis & ſuauiscibus eſt caritas. quia feſſos alleuat. debiles corroborat. meſtos letificat. Iugū deniqꝫ veritatis facitſuaue & onus leue. Bonus cibꝰ caritas que mediain ferculo ſalomonis deſcribit̉ quia eius ſuauitasnec inſipiētibus p̄ſto eſt ꝓhibente timore. nec ꝑfectis ſatis eſt ꝓ abundāti ꝯtemplatōnis dulcedineHi adhuc a noxijs carnaliū d̓lectōnum humoribꝰtimoris amariſſima. potōne purgādi nondū lactisdulcedinē exꝑiunt̉. Illi iā auulſi a lacte epulari abintroitu eccleſie glorioſius delectant̉ ſolis medijſi. ꝓficientibꝰ ita iā melleas quaſdā ſorbiciūel̓as caritatis exꝑtis vt illis interim ꝓ ſui celſitudinē ꝯtēti ſint. Primꝰ ergo cibus humilitatis eſt purgatorius cū amaritudine. Fecūdus caritatis ꝯſolatoriꝰin dulcedine. Tercius ꝯtemplatōnis ſolidꝰ cū fortitudine. Bona itaqꝫ via humilitatis quā veritas īquirit̉. caritas acquirit̉ generatōnes ſapiētie ꝑticipant̉. XLIII. De gradibꝰ inquirendi veritatē et primo de miſericordia.Ixi ꝓut potui quo fructu hūilitatis gradꝰ aſcēdere debeāt. dicā vt potero quoordine ad ꝓpoſitū brauiū veritatis ꝑducant. Sed quia ip̄a quoqꝫ veritatis agnitō in tribꝰgradibus ꝯſiſtit. ip̄os ſi poſſim breuiter diſtinguoquatenus ex hoc clarius īnoteſcat ad quē terminūveritatis. xij. gradus humilitatis ꝑtingat. Inqͥrimꝰnāqꝫ veritatem in nobis. in ꝓximis. in ſui naturaIn nobis noſmetip̄os diiudicādo. In ꝓximis. eoruꝫmalis ꝯpatiēdo. In ſui nat̉a. mūdo corde ꝯtēplādoObẜua ſicut numerū ita & ordinē. Prīo te doceatveritas. ip̄a quare prius in ꝓximis ꝙͣ in ſua d̓beat