exhorreat. Adde ꝙ feliciſſimi cuiuſqꝫ delicatiſſīꝰſenſus eſt. & niſi ad nutum cūcta ſuppetāt. om̄isaduerſitatis inſolens. minimis quibuſqꝫ ꝓſternit̉adeoqꝫ ꝑexigua ſunt que fortunatiſſimis ſūmambeatitudinis detrahunt. Locus iſte quem exiliumvocas. incolentibus patria eſt. Adeo nichil eſt miſerum niſi cū putes. cōtraqꝫ beata ſors omnis eſtequanimitate tolerātis. Quis enim eſt ille tā felixqui cum dederit impatientie manus. ſtatum ſuuꝫmutari non optet. Paucis minimiſqꝫ natura contenta eſt. cuius ſatietatem ſi ſuꝑfluis urgere velisaut iniocūdum quod infuderis fiet. aut noxium.Pluribus adminiculis opus eſt. adtuendā p̄cioſeſuppellectilis varietatē. Verūqꝫ illud eſt ꝑmultisindigere. qui ꝑmulta poſſident. cōtraqꝫ minimisqͥ abūdātiā ſua naͣe nccͣte n̄ ābitꝰ ſuꝑfluitate mētiunt̉ Cetera aīalia ſuis finibus cōtenta ſūt vos autem deo mente cōſimiles a rebus infimis excellentis nature ornamenta captatis. nec intelligitis qͣntam cōditori veſtro faciatis iniuriā. Ille genus humanū terrenis omnibus p̄ſtare voluit. vos dignitatein veſtram infra infima queqꝫ detruditis. naꝫſi omne cuiuſqꝫ bonū. eo cuius eſt cōſtat eſſe p̄cioſius. cum viliſſima rerū veſtra bona eſſe iudicatiseiſdem voſmetip̄os veſtra eſtimatōne ſūmittitis.In omni aduerſitate fortune infeliciſſimū infortunij genus eſt fuiſſe felicem Quā multis amaritudinibꝰ hūane felicitatis reſꝑſa eſt dulcedo. que & ſifruenti iocūda videatur. tamen quo minus cū velit abeat retineri non poteſt. Liquet igitur ꝙͣ ſitmortaliū rerum miſera beatitudo. que nec a pudeqͣnimos ꝑpetua durat. nec anxios tota dilectat.Diuitie magis effundendo ꝙͣ coaceruādo nitent.Tunc enim p̄cioſa eſt pecunia. cum trāſlata in alios largiendi uſu deſinit poſſideri. Auaricia ſemꝑodioſos. claros largitas facit. O anguſtas inopeſqꝫ diuitias. quas nec habere totas pluribus licet& ad quemlibet ſine ceterorū pauꝑtate non ueniunt. ¶ XVIII ¶ Adhuc de eodem.Vmane nature iſta cōditō eſt. vt tunc enīceteris rebus cuꝫ ſe cognoſcit excellat eadem tamen ī beſtias redigatur. ſi ſe noſſedeſierit. Nam ceteris animalibus ſeſe ignorare nature eſt. hominibus vicō venit. Tu qui nunc contum gladiūqꝫ ſolicitus ꝑtimeſcis. ſi uie huius callem vacuus viator intraſſes. corā latrone cātaresO p̄clara opū mortaliū beatitudo. quā qͥ adeptꝰfuerit ſecurus eſſe deſiſtit. Non virtutibus ex dignitate. ſed ex virtute dignitatibꝰ honor accedit& collata imꝓbis dignitas. non modo non efficitdignos. ſed ꝓdit potiꝰ & oſtentat indignoſ Noſniſi ad populares aures īaneſqꝫ ruinores recte facere neſcimus. & relicta cōſcientie virtutis p̄ſtantia de alienis pͥmia ẜmunculis captamꝰ. Quidamcum adorſus eſſet cōtumielijs quēdam qui non advere virtutis uſum ſed ad ſuꝑbā gloriā falſū ſibinomen ph̓i induerat. adiecit iam ſe ſciturum an ille philoſophus eſſet. videlicet ſi illatas iniurias patienter toleraret. Tum ille patientiā parū aſſump̄ſit. acceptaqꝫ cōtunielia. velut inſultās iam tandem inquit ph̓im me eſſe intelligis. At alter nimiū mordaciter. Intellexrā inquit ſi tacuiſſes. Fugare indigentiā copia querimus. ad hoc nobis incōtrarium cedit. quippe pluribꝰ adminiculis opꝰeſt. ad tuendam p̄cioſe ſuppellectilis varietatem.verūqꝫ illud eſt ꝑmultis īdigere. qui ꝑ multa poſſident. Mors ſpernit altam gloriā. inuoluit humile ꝑiter & celſum caput. equatqꝫ ſūmis infima.Ego plus hominibus reor aduerſā ꝙͣ ꝓſperam ꝓdeſſe fortunā. Illa ſemper ſpēm felicitatis blandamentitur hec ſemper vera eſt. Illa fallit. hec īſtruit. Poſtremo felix a vero bono blādimentis deuios ducit. aduerſa plerūqꝫ ad vera bona reducensvnco retrahit. An hoc etiam inter minima eſtimādū putas. ꝙ amicorū tibi fideliū mentes hec aſꝑahec horribilis detegit. hec tibi certos ſodaliū vultus ābiguoſqꝫ ſecernit. Illa diſcedens ſuos aufe̓ttuos relinquit. Felix nimiū prior etas Cōtēta fid̓libus aruis. Nec inerti ꝑdita luxu Facili que ſeraſolebat Ieiunia ſoluere glande Nō bachica munera norat Liqͥdo cōfundere melle Nec lucida vellera ſerūtirio miſcere veneno. Somnos dabat he̓baſalubres. Potū quoqꝫ lubricus amnis. Vmbras altiſſima pͥmus Vtinā modo noſtra redirent In mores temꝑa priſcos. Sꝫ ſeuior ignibꝰ ethne Feruēſamor ardꝫ habendi Heu pͥmus quis fuit ille Auiri qͥ pōdera tecti Gēmaſqꝫ latere volentes. Precioſa ꝑicula fodit. Si nūc inter mures uideres vnūaliquem ius ac pote ſtatem p̄ ceteris vendicātemquanto mouereris cachīno. Quid vero ſi corpusſpectes imbecillius homine reꝑire queas. Nemoautem in quēpiā ius aliquod niſi in ſolum corpꝰ.& quod infra corpus ē (fortunā loquor) exe̓cerepoteſt Omnia fortune bona ad īꝓbiſſimū quēqꝫvberiora ꝓueniunt. & collata imꝓbis dignitas n̄modo efficit dignos. ſed ꝓdit potius & oſtentatindignos. ¶ XIX ¶ De eodem in libro tercioAnis mortaliū cua̓ quāml̓tipliciū ſtudiorum labor exercet. diuerſo quidem calleꝓcedit. ſed ad vnū tamen beatitudīs fontem nititur ꝑuenire. quo quis adepto nichil vltradeſiderare queat. ē enim cūcta intra ſe bona continens. Liquet ergo beatitudinem eſſe ſtatū bonorum oīm cōgregatōne ꝑfectū. Quem ut diximusmortales omnes diuerſo tramite adipiſci conātur.Eſt enim hoīm mentibus veri boni naturalit̓ īſita cupiditas. ſed ad falſa deuiꝰ error adducit. Nature quidem minimū. auaricie vero nichil ſatis ē.Regum familiares. regia poteſtas ſepe incolumisſepe elapſa ꝓſternit. Quem felicitas amicū fecit.infelicitas inimicum faciet. Nulla peſtis efficaciorad nocendum ꝙͣ familiaris īimicus Si tuā non habes. ſplendidū te aliena claritudo non efficit. Voluptatum appetentia eſt plena anxietatis. ſacietasvero penitentie. Pecuniā ne cōgerere conaberis.at ne eripies habeti. Dignitatibꝰ fulgere vis. dāti ſupplicabis. & qͥ p̄ire ceteros honore cupis poſcendi humilitate vileſces. Potentiā ne deſiderasſubiectorū inſidijs obnoxiꝰ ꝑiculis ſubiaceb̓ Gloriam petis. ſed ꝑ aſꝑa queqꝫ diſtractus ſecuruseſſe deſiſtes. Voluptariā vitam degis. quis n̄ ſꝑnat & abijciat viliſſime rei .ſ. corporis ſeruitium.Quis legem det amātibus. maior lex amor eſt ſibiQuod quiſqꝫ p̄ ceteris petit. hoc ſūmum bonumiudicat. Potentem cēſes qͥ ſatellite latus ambit qͥquos terret ip̄e plus metuit. Tragicus exclamatO doxa doxa. que mentibus hominū nichil alid̓ facta es ꝙͣ aurium inflatō magna. Qui falſo p̄dicatſuis ip̄i neceſſe eſt laudibus erubeſcant. Si uolūptas corporalis beatum facit. beatiores ſūt pecudes hominibus. quarū omnis ad explendā corporalem laſciuiam feſtinat intentio. O qui perpetuamundū ratōe gubernas Terrarū celiqꝫ ſator. quitēpus ab euo iubes Stabiliſqꝫ manēs das cūcta