argentum in atrio quod eſt inter ciuitatem et eccleſiam beati martini. p̄ſente populo multū erogauit manu ꝓpria ¶ XIIII ¶ De ſymacho patricio boecij ſocero et dictis eius. ¶ Sigibertus.Odem tempore ſymachus patriciꝰ rēpublicam illuſtrauit. & cum eo gener eiꝰ boecius uir cōſularis. cōſpicuꝰ in vtraqꝫ līgua. eruditōne omniū liberaliū artiuꝫ. quas peneomnes a greco in latinū trāſtulit & expoſuit.¶ Actor. Scripſit aūt ſimachus epl̓aruꝫ librumvnum. de quo paucas iſtas notabiles ſententi olas hic excerptas ſubieci. Omnis oſtentatō nō caret ſuſpitōne mendacij. quia quidquid aſſumit̉ ꝓpriū nō putatur. Facit affectio tenerior vt ſit q̄rela ꝓcliuior. Mollis eſt animus diligētis. et ad omnem ſenſum doloris arguit̉. Si negligentius tractes cito marceſcit vt rōſa. ſi durius teneas liqueſcit ut liliū. Leticia loquax res eſt. atqꝫ oſtētatrixſui. Semper natura gaudet equalibꝰ. & familiareſibi eſt omne quod ſimile eſt. Natura rerū eſt. vtqui balbutiūt plus loquātur. affectant enim cōpiam ſermonis pudore defectus. Quorū mens honeſta eſt imbecilla frons eſt. Iuſta cōiectura eſt q̄de amicorū pondere et eſtimatōne colligit̉. Prooptimis viris quiſqꝫ interuenit. non magis illorūvidetur iuuare ꝯmodum. ꝙͣ ſuū cōmendare iudicium. Leuatur egritudine animus. quotiens ī officia amita dirigitur. Minus eſt alienā ſententiā ſꝑnere. ꝙͣ a ꝓpria diſcrepare. Odiui ꝑuo corꝑe longa uelamina. Illa veſtis decenter induitur. que n̄trahit puluerem. nec in humum dimiſſa calcatur.Scio ſenes ad capeſcendū laborem ſegnes fieri. ſꝫquia creſcūt vicia cum temꝑe. aptius eſt negocijſitimādis viue uocis indiciū. Suꝑuacanei laboriseſt cōmendare cōſpicuos. vt ſine ſole poſitis facēp̄feras. Ex meo animo mētior amiciciā non poſſeſentire officiorū ſacietatem In re aꝑta piget eſſe ꝓlixum. in arduis aūt rebus multū valet longior diligentia. Reuera omnis affectio impatiens eſt. etiam iuſte & legitime tarditatis. Aediocribus ſcriptis amicorum benignitas ſcit fauere. aliorū autēinuidia neſcit ignoſcere Patriā d̓ſectu alimentoꝝlaborantem ꝑiculoſū eſt inhabitare. crudele et impium deſerere. Non deeſt nobis uſus aduerſa tolerādi. nā crebro ictum fortune ferre didicimus.Sicut in veſtitu hominū ceteroqꝫ vite cultu locoac temꝑi apta ſumūtur. ita ingeniorū varietas infamiliaribus ſcriptis negligentiā quandam debetimitari. ī forenſibus aūt acuere arma facūdie. Bonis familiare eſt ſtudia bona cumulare. quoꝝ gratiā ſentiunt non ꝑire. ¶ Xv ¶ De ſcriptis hoecijet quibuſdā dictis eius.Oecius quoqꝫ multa cōpoſuit. Temporenāqꝫ eius vt legitur exorta eſt hereſis detrinitate. ſed ip̄e cōgregata omni ſynodoſe ſubtraxit. ne ſibi ꝓpter facūdiam eloquentie cauſe imponerent̉ agendē. Ob quā cauſam cū ſuſpectus a xp̄icolis haberet̉. cōpoſuit contra ip̄os hereticos de ſācta trinitate librum vnū. Quādo autem rex gōthorū theodoricus romanā rempublicam armis inuaſit. boecius plus omnibꝰ ei r̓ſtititpoſtmodū apud eū accuſatus. ꝙ ſolicite laborae̓tvt ſenatum et rempublicā ab eius manibus eriperet. cum pluribꝰ alijs ꝓſcriptus atqꝫ in exiliū miſſus. papie incarceratꝰ eſt. In carcere aūt poſitusquaſi de graui glorie ac rerū mutatōne doleret. utcōſolatōnis medicinas tanto dolori non tā ſibi ꝙͣalijs quereret. librū edidit de cōſolatōne ph̓ie. oſtendens gloriā & dignitatem ceteraqꝫ terrena nōvera bona. ſed nichil eſſe. & ideo nulli appetendaeſſe. nec de eorū amiſſione dolendū. vel adeptionegaudendū. Tādem vero longo exilio fatigatꝰ. abip̄o theodorico ꝑemptus eſt. Anno domini quingenteſimo. .xxj. ſecūdum cronica. preter hec etiaꝫque p̄dicta ſūt inuenit̉ ſcripſiſſe librū de diſciplīaſcolariū. & librū de muſica. de logica vero librostopicoꝝ et diuiſionū. libros ec̄ cathegoricorū ſilogiſmoꝝ & ypoteticorū. et cōmenta ſuꝑ ariſtoteliſlibros et alia plura. de quibus ad p̄ſens hic inſerere placuit hec pauca moralia. ¶ Boecius in librocathegoricorum ſilogiſmorū. Nemo ſi quid in puerilibꝰ diſciplīs acceꝑit. id ſacroſāctum iudicet.quādoqͥdem res teneris auribus accōmodatas. ſenior ph̓ie tractatus eliminat. ¶ Idem in libro yp̄otiticorū ſecūdo. Nullū bonum eſt quod nō pulcꝰeluceſcat. ſi plurimorū noticia cōꝓbetur. Hoc inſe obtinet ꝓpriū munus amicicia. vt nolit habereſolitarias cogitatōnes. nam quod honeſte quiſqꝫcogitat nulli ꝓmptiꝰ ꝙͣ ei quem diligit cōfitetur.Idem in libro diuiſionum. Quis hoc nō videatplurimū ad bonarū artiū valere defectuꝫ. ſi apudmentes hoīm nūqͣ ſit deſꝑatio diſplicendi.¶XVI ¶ Iterum de dictis eiuſdem. ¶ Idem īlibro de cōſolatōne philoſophie primo.Ors hominū felix que ſe nec dulcibꝰ ānisIngerit. & meſtis ſepe vocata veīt Quidme felicem totiens iactaſtis amici. Qui cecidit. ſtabili non erat ille gradū. Studia ph̓oꝝ infructuoſis affectuū ſpinis. vberē fructibꝰ rationis ſegētem necant. hoīmqꝫ mentes aſſuefaciuntmorbo non liberāt que dolores eius nullis fouētremedijs. ſed dulcibus inſuꝑ alūt venenis. ſirenesuſqꝫ in exitiū dulces. Talia tibi cōtuleramꝰ armaque niſi piror abieciſſes. inuicta te firmitate tuerentur. Stultorū et ſi numeroſus exercitus tamēſpernendus eſt. quia nullo duce regit̉. ſed erroretātum temere ac paſſī limphāte raptatur. Si opēmedicantis expectas oportet vt vulnus detegas.Hoc cōſcientie libertas habet. ꝓtuendo iure. ſpreta a me potentiū ſemper offenſio. Minuit ſe quodāmodo ꝓbantis cōſcientie ſecretū. quotiēs oſtēdendo quis factū recipit fame p̄cium. Vltimamhanc dixerim aduerſe fortune ſarcinā. ꝙ dū miſeris aliquod crimen affigitur. que ꝑferunt meruiſſecredūtur Quātas rerum lubrica ue̓ſat fortuna uices. Premit īſōtes debita ſceleri noxia pena. Ac ꝑuerſi reſident celſo mores ſolio ſāctaqꝫ calcāt. latet obſcuris cōdita virtus clara tenebris. Nubibꝰatris cōdita nullū fundere poſſunt ſidera lumen.Tu quoqꝫ ſi vis lumine claro cernere verum. tramite recto carꝑe calleꝫ. gaudia pelle. ſpemqꝫ fugato. pelle timorem nec dolor aſſit. Nubila mens eſtuinctaqꝫ frenis. hec vbi regnant ¶ XVII¶ Adhuc de eodem. ¶ Idem in libro ſecūdoMAnis ſubita rerū mutatō. non ſine quaſiquodam fluctu cōtingit animoꝝ An p̄cōſam eſtimet quis felicitatem habiturā. ancara ſit fortuna p̄ſens nec manendi fida. & cū diſceſſerit alatura merorem. Nō qd̓ ante oculos ſitueſt ſufficit intueri. Rerum exitus prudentia mētitur. Quis enim eſt tam cōpoſite felicitatis ut nōaliqua ex ꝑte cum ſtatus ſui qualitate rixetur Nemo facile cum fortune ſue felicitate cōcordat. Inēenim aliqͥd ſingulis. quod inexꝑtus ignoe̓t. exꝑtꝰ