et que mnortem inferat equaliter repellenda eſt. ſicut fornicationis ſpiritus. ſeu filargirie vel ire.Hoc enim modo vniuerſa triſticiarum genera valebimus ſuperare. cum eternarum rerum ac futurarum intuitu ſemper leti. nec caſibꝰ deiecti p̄ſentibus. nec proſperis fuerimus elati. vtraqꝫ velutcaduca et mox tranſeuntia contemplantes.XXXV. ¶ De tedio vel accidia ¶ Idem ex libro decimo.Extum nobis certamen eſt contra accidiam ſiue tedium ſiue anxietateꝫ cordisAffinis hec triſticie. ac ſolitariis magisexperta. Que cum miſerabilem obſederit mentem. horrorem loci. faſtidium celle. fratrūquoqꝫ qui cum eo vel eminus cōmorantur. tanꝙͣnegligentium ac minus ſpūalium aſpernationemgignit. ad omne quoqꝫ opus quod intra ſepta ſuicubilis eſt facit deſidem et inertem. ab omni ſe doqꝫ a nobis redſos cordis noſlet ſpirituali queſtu inanem in loco vacuumqꝫ cōnte. Vnde maſiſtere. vtpote qui cum poſſet etiam alios regere.ac prodeſſe plurimis. nullum edificauerit nec quēturi ſed pociꝰ.ꝙͣ inſtitutione ſue doctrine lucratus ſit. Abſētialongeqꝫ poſita magnificat monaſteria. conſortiaquoqꝫ ibidem ſuauia. et plena ſpirituali conuerſatione depingit. Econtra vniuerſa que habentur īmanibus aſpera. vt nulla re alia tantē oppugnationis remedium. ꝙͣ viſitatione fratris cuiuſpiam.ꝫ peccare cōpedlictoruꝫ in ſuo coſeu ſomni ſolatio poſſe eſtīet īueniri. Deīde ſuggerit ſalutationes exhibendas fratribus. viſitatōulieris forma īneſqꝫ infirmorum. parentes inquiri ſalutandos. ilſciderit. ſed pōtlam religioſam deuotamqꝫ deo feminam omni p̄ſidio deſtitutam frequentiꝰ inuiſere. magiſqꝫ oportus morbos. ococ fuiſſe ꝑductos ꝟoetere ī his operam pietatis impendi ꝙͣ ſine ullo ꝓfectu in cellula reſidere. Agitur itaqꝫ infelix anīain ſeꝑatione hotalibꝰ inīcorū machīs accidie ſpū velut ariete varit̉. que firme poſeli.lidiſſīo fatigata. hoc quo vtitur ad pn̄s remedio.paulo poſt acriꝰ infirmanda. frequētiꝰ enim ac duarta vel nacta nō fuineliores nobis ſūt ſarius aduerſarius attemptabit. quem cōſerto prelio prebiturum cōminus ſibi terga cognoſcit. ſaluſes enim cōmotionūtemqꝫ ſibi non de victoria. nō de flictū. ſed de fuga ſperare preuidet. donec paulatim protractꝰ acella. actum ſue ꝓfeſſionis incipiat obliuiſci. qͥ n̄g a pͥoribus ſeparieſt aliꝰ ꝙͣ cōtemplatio diuine puritatis. que nō alibi poteſt niſi in ſilentio et iugi celle perſeuerātiamendare uiciaac moderatione perquiri. atqꝫ ita milicie ſue fugifuerint emendatꝭ ettiuꝰ effectus implicet ſe negocijs ſecularibus. eibus ſedciumn cū ſacui ſe probauit minime placiturꝰ. Itaqꝫ inſtabileꝫeum de cetero reddet ac vagum et ad omne opusExriiſſetus cum v̓deſideꝫ. nichilqꝫ aliud proturare ꝙͣ vbi quo ve conpicula ſi in ſobis īlore occaſionem refectioni future valeat p̄parareſet ſitimens enim ocioſi nichil aliud cogitare nouit ꝙ d̓.5.ieſcis ac ventre. Et neceſſe eſt eū inhoneſtum eſſe.dum neceſſaria victꝰ requirit. adulationi quoqꝫopera dare. nouitates etiam rumorū ſectari. cauj i. ppitilꝰſarū fabularūqꝫ occaſiones cōquirere. per quas ſibimētipſi aditū paret ac facultatē qua diuerſoruꝫdomos valeat penetrare ¶ XXXVI ¶ De hu.iſius vicij remedio quod eſt laboris exercicium.Erum ſi ille qui ewangeliū predicabat.ſignis illud virtutibuſqꝫ cōmendās. negrauaret quēpiam. gratis panem mādūcare non audebat. quomodo illi nō eſtiment ſe grauare. qui quotidie eum ocioſi vacāteſIꝫ p̄ſumunt. In actibus etiam apl̓oꝝ graue nobisſue conuerſionis reliquit exemplū cum ſe non ſolum id operatū eſſe teſtatur quod neceſſitateꝫ ſuicorporis expediret. ſed etiam quod vſibꝰ eorumqui ſecum erant poſſet ſufficere. Et hoc ipſum dicit eſſe mādatum domini qm̄ ipſe inquit dixit. Beatius eſt magis dare ꝙͣ accipere. Nec eſt aūt imꝑtientis beatior largitas. ꝙͣ accipiētis penuria. quenon de pecunia per infidelitatem vel diffidentiaꝫreſeruata. nec de reconditis auaricie theſauris impeditur. ſed que d̓ fructu operis ꝓprii et pio ſudore profertur. Et duplici gratia decorat̉. ꝙ et ꝑfectā nuditatem chriſti vniuerſarum rerū ſuaruꝫabiectione poſſideat. et inunificentiā diuitis labore ſuo exhibeat et effectu. Hic quidē honorat deum de ſuis iuſtis laboribus. et delibat ei d̓ fructibꝰ iuſticie ſue. ille vero ocij corpore reſolutus etinertia. indignum ſe eſſe etiam cibo panis apoſtoli probat ſententia. dum contra eius ſcilicet interdictum ocioſus eum non ſine reatu peccati cōtumacieqꝫ p̄ſumit. Nec merebitur īcorruptōis ueſtimento ornari. quiſquis ſomno ocii vel accidie ſoꝑatꝰ n̄ īduſtrie ſue labore ſed mercie paīs īcopiā oꝑiri maluerit. quos abſcidēs de plenitudine ſcripturarum. non veſtimentū decoris. ſed ignominioſum excuſationis velamen ſue coaptauit ignauieSolent enim hac ſegnicie diſſoluti. nolētes operemanuum ſuarū ſuſtentari. quod apoſtolꝰ īdeſinēter exercuit. vel nobis exercere precepit. quibuſdam vti teſtimoniis ſcripturarū. qͥbus inertie ſuevelamen imponāt dicentes ſcriptum eſſe. Oꝑamini non cibum qui perit. Et meus cibꝰ eſt. vt faciāvoluntatem patris. In deſideriis eſt omnis ocioſus. et ad extremum multa mala docuit ocioſitas.Nec eſt apud egiptum ab antiquis patribꝰ ſāctaſententia. operantē monachum demone vno pulſari. ocioſum vero īnumeris ſpiritibus deuaſtari.Deniqꝫ abbas paulus ꝓbatiſſimus patrū cum inheremo vaſtiore conſiſtens. que porphirion nūcupatur. palmarū fructibus et orto modico ſecurꝰhaberet ſufficientem alimonie ſubſtantiā. nec poſſet aliquid aliud vnde ſuſtentaretur oꝑis exercere. eo ꝙ ab opidis uel habitabili terra ſeptem māſionibus ſepararetur. uel eo amplius deſerti illiꝰhabitatio. pluſqꝫ expeteretur pro mercede vecture ꝙͣ ualere poſſet preciū operis deſudari. collectis palmarum folis quotidianum pēſum uelut exinde ſuſtentandus a ſemetipſo iugiter exigebat.Cūqꝫ opere totius animi antruꝫ eius fuiſſet impletum. ſuppoſito igne cōcremabat. intātum probāsſine opere manuum nec inloco poſſe monachumperdurare. nec ad perfectionis culmen aliquādoconſcendere. vt cum hoc fieri nequaꝙͣ neceſſitasuictus exigeret. pro ſola purgatione cordis et cogitationum ſoliditate. ac perſeuerātia celle. uel accidie ipſius uictoria et expurgatione perficeret.Cum incipiens in heremo cōmorari abbati moyſiomnium ſanctorū ſūmo dixiſſē me egritudinē accidie confectum ad abbatem paulum ꝓtinus cucurriſſe. ille te non ait ab ea liberaſti. ſed magis eideditium ac ſubditum prebuiſti. Grauius enī tevt deſertorem ac fugitiuum deinceps aduerſariꝰimpugnabit queꝫ de conflictū ſuꝑatum protinꝰaufugiſſe conſpexit. ¶ XXXVII. ¶ De inanigloriā ſpirituali et occulta. ¶ Ex libro vndecīo.Eptimum nobis certamen eſt cōtra ſpiritum cenodoxie multiformem atqꝫ ſubtilē. Tātoqꝫ eſt pernicioſior ad cōflictūqͣnto obſcurior ad cauendum. Qui cuꝫpro elatione carnali pulſauerit mentem. et fueritreſponſionis ſcuto repulſus. rurſꝰ priore habitu