ex eo confeſtim vicia que latebant. et uelut equi īfrenes certatim ē ſuis repagulis ocio longiore nutriti. acrius ad perniciem aurige proprij ferociuſqꝫ prorūpunt. Magis enim exercitio uſuqꝫ humano ceſſante. efferuntur uicia in nobis. niſi fuerīt ātea purgata ipſamqꝫ vmbrā patiētie quā poſſidere imaginarie permixti fratribus ſaltem pro eorūreue rētia et nota publica uidebamur. deſidia ſecūritatis amittimꝰ. Quaſi uero uniuerſa uirulentaſerpētium genera uel ferarum cuꝫ ſuis in cubilibꝰimmorantur pronūciari poſſint innoxia quia nullinocent. hoc enim eis non affectus bonitatis ſꝫ neceſſitas ſolitudinis confert. ¶ XXXIII.¶ Ꝙ nec etiam contra inſenſibiles creaturas iraſDeoqꝫ perfectionē q̄rentibꝰ ci liceatnon ſufficit contra hominem non iraſciAemīmus enim in ſolitudine commorāIIItibꝰ nobis contra calamū cum aut craſſitudo eius aut exilitas diſpliceret. cōtra ue ſcalpellum cū incendia hebeti acie ſegniter execaret. itaindignationis irrepſiſſe motum. ut non alias perturbatōnem mentis qͣm uel contra inſenſibiles materias. ul̓ certe aduerſus dyabolum maledictōneprolata digere atqꝫ euaporare poſſemꝰ. Quāobrem ad perfectionis rationem non ſatis prodei̓tabeē homines. in quos ira moueamur. cū etiā etga res mutas exerceri poſſit. niſi forte in eo putemus cōmotionibus noſtris aliquod remediū cōparari. ꝙ maledictionibꝰ vel iracūdie noſtre minime res inaīate reſpondeāt. et intemꝑantia cordis noſtri ad maiorem nequaꝙͣ prouocēt inſaniāQuapropter ſi illam ſūmā diuini premij cupimꝰadipiſci d̓ qua dicitur. beati mundo corde quoniam ipſi deum videbunt. non ſolum ē noſtris actionibus hec amputanda eſt. ſed etiam de internisanime actibus radicitus extirpāda. Radices enīviciorum potius excidi precipiuntur. ꝙͣ fructusa domino. qui non ſolum pro operatōnis effectuſed etiam pro voluntatis deſiderio vnicuiqꝫ autp̄mium reddit aut penam. ſecūdum illd̓. Ego aūtopera eorum et cogitatōnes uenio ut congregemIn eo autem quod in quibuſdam exemplaribꝰ inuenitur. qui iraſcitur fratri ſuo ſine cauſa reꝰ eritiudicio. ſuperfluum eſt ab his adiectum qui aniputandam iram pro iuſtis cauſis minime putauerunt. qui propoſitum non intellexerūt ſcripturevolentis fomitem iracundie omnimodis amputare. finis enim patientie nō iraſcendo iuſte ſed penitus non iraſcendo conſiſtit. Cuius morbi hec erit medicina perfecta. vt primitus credamus nullo modo ſiue iuſtis ſiue iniuſtis ex cauſis nobis licere iraſci. ſcientes nos diſcretiōis lumen et iuſticie moderamina protīꝰ amiſſuros ſi prīcipale cordis noſtri eius fuerit tenebris obſcuratum. tū deinde puritatem mentis noſtre mox perturbādamtemplumqꝫ eam ſpūſſancti effici omnino nō poſſe. iracundie in nobis ſpiritu cōmorante. Poſtremo vt cogitemus neqͣꝙͣ licere nobis orare nec iratos fundere preces ad deum. Et pre omnibꝰ incertum ſtatum conditionis hamane pre oculis habētes. quotidie nos credamꝰ ē corpore migraturosXXXIIII. ¶ De triſticia ꝑnicioſa et ſalubri¶ Ex libro nono.Vinto nobis certamine edactis triſticieſtimuli retundendi ſunt. que ſi paſſimhabuerit facultatem. ab omni nos ſeꝑat diuine cōtemplationis intuitu. non orationes explere cumſolita cordis alacritate permittit. non ſacrarū lectionum ſinit remedijs incubare. tranquillum quoqꝫ ac mitem cum fratribus eſſe non patitur. et adcūcta operationum vel religionis officia impatiēteꝫ et aſperū reddit. Sicut enim tinea veſtim̄to etvermis ligno. ita triſticia viri nocet cordi Nōnunꝙͣ ire precedentis vicio ſubſequi ſeu cōcupiſcētielucri ue cuiuſdam minꝰ adepti generari ſolet. cūſe harum rerum ſpe mente concepta quis videritexcidiſſe. Interdum vero etiam nullis exiſtentibuscauſis. inimici ſubtilis inſtinctu tanto repente merore depremimur. vt ne caroꝝ quidem ac neceſſariorum noſtrorum aduentum ſolita ſuſcipere. afffabilitate poſſimus. vel quidquid ab eis cōpetētifuerit confabulatione prolatum. importunum nobis ac ſuperfluum iudicetur. nullaqꝫ a nobis reddatur eis grata reſpōſio. uniuerſos cordis noſtrireceſſus felle amaritudinis occupante. Vnde manifeſtiſſime comprobat̉. non ſemper nobis aliorūvicio cōmotionū ſtimulos excitari. ſed potiꝰ noſtro. qui reconditas in nobiſmetipſis habemus offenſionum cauſas. ac ſeminaria viciorum. que cuꝫmentem noſtram temptationum imber aluerit ingermina confeſtim fructuſqꝫ prorūpunt. Nunꝙͣenim quis alterius vicio laceſſitus peccare cōpellitur. ſi repoſitam materiam delictoruꝫ in ſuo corde non habeat. Nec tunc ſubito quiſpiam deceptꝰeſſe credendus eſt. cum inſpecta mulieris forma ībaratrum cōcupiſcentie turpis inciderit. ſed potius occultos ac latentes medullitus morbos. occaſione viſus in ſuperficiē tunc fuiſſe ꝑductos Ideoqꝫ perfectio cordis non tam ſeꝑatione hominuꝫꝙͣ patientie virtute conquirit̉. que firme poſſeſſaſicut poteſt nos etiam cū his qui oderunt pacempacificos conſeruare. ita ſi parta vel nacta nō fuerit. et ab his qui perfecti ac meliores nobis ſūt facit iugiter diſſidere. Occaſiones enim cōmotionūob quas eos quibus iūgimur deſerere feſtinamusin conuerſatione humana deeſſe non poterunt. etidcirco triſticie cauſas ob quas a pͥoribus ſeparamur. non euadimꝰ ſed mutamus. Procurandumitaqꝫ nobis eſt vt noſtra potiꝰ emendare uicia feſtinemus. que proculdubio ſi fuerint emendata ettunc non dicam cum hominbus. ſed etiam cū fei̓set beluis faclliime nobis conuenit. ſecundū illud.Beſtie terre non verebimur Extrinſecus enim veniētia pacata erunt tibi offendicula. ſi in nobis intus radices eorum recepte. inſertaqꝫ fuerint. paxenim multa diligentibus nomen tuum. et nō eſt ill̓ſcandalum Eſt enim aliud deteſtabiliꝰ triſticie genus. quod deſꝑationem anime iniqͥt delinquenti.Quod nec chaim fecit poſt fratricidiū penitere.nec iudam poſt traditionem. Sed illa triſticia quepenitentiam ad ſalutem ſtabiliri operatur. obediens eſt. affabilis. manſueta. hūilis. ac patiens. vtpote ex dei caritate deſcendens. ad omnem dolorem corporis ac ſpiritus contritionem infatigabiliter ſemetipſā deſiderio ꝑfectionis extendens etquodāmodo leta ac ſpe profectus ſui uegetata.habens omnes in ſe fructus ſpūs. quos enumeatapoſtolus. Nec vero ſeculi triſticia eſt aſperrimaimpatiens. dura. plena rancore. et merore fructuoſo. Quapropter abſqꝫ illa que uel ꝓ ſalutari penitentia uel pro ſtudio perfectionis ſeu ꝓ deſiderio ſuſcipitur futuroꝝ. omnis triſticia tāꝙͣ ſecl̓i