Druckschrift 
3 (1473)
Entstehung
Seite
4v
Einzelbild herunterladen
 

L. li.ad occupandam libiam & affricaꝫ inuitauit Quocū ꝑuolaſſent. ibi regnū ſuū multo tꝑe ꝯfirmauerūt & diuina & humana ſine aliquo reſpectu humanitatis uel diuinitatis ꝑturbauerunt. ℟X. De cathologo regū wandaloꝝ.Rimo igit̉ āno gratiani & deīcepſ regnauit ſuꝑ eos mōdigiſilus ānis. xxx. Poſthūc filiꝰ eius gūdericꝰ in hiſpanijs ānisxvi. hic capta hiſpali cū impie elaius. manꝰ in eccleſiā ip̄iꝰ ciuitatis extendiſſet. mox dei iudicio ademone correptus interijt. Cui gēſericus fraterin regno ſuccedēs. regnauit ānis. xlviii. hic ut fertur de fide catholica marrianā ſectā apoſtatauit.hic ſucceſſione regnādi inter filios ſuos ordinataut fratri morienti frater ſuꝑſtes. ſine ꝯtīouerſiafilioꝝ ſuccederet morit̉. Cui ſuccedēs honoricusfiliꝰ eiꝰ regnauit ānis. vmi. Hic in eccleſiā dei grauiter efferatus. tandē iudicio dei ꝑcuſſus. ſcatenſverm bꝰ miſerabilit̓ expirauit. Poſt quē gunchamūdus. ix. ānis regnauit. Poſt quē traſamūdusfrater eiꝰ. xxvi. Hic h.ldericū filiū ſuū ex eudoxiaflia valentiniani imꝑatoris a genſerico captiuataaſtrīgit ſacramēto. ne cathclicis ī regno ſuo ꝯſulerēt. Qui patre mortuo anteꝙͣ regnū ſuſciperet.omnes catholicos ab exilijs iuſſit reuocari. & epiſcopis eccleſias reformari. ſicqꝫ ſuſcepto regnoregnauit ānis. vni. euolutis. lxxii. annis. exquogenſericꝰ auus eiꝰ ſtatū eiꝰ in affrica ꝓphanauit.hūc gilemer perimēs ānis. v. poſt eū regnauit.Qui tāte crudelitatis fuit ut nec parētibꝰ ꝑceretTandē biliſariꝰ patriciꝰ a iuſtiniano imꝑatore exiuſſu dei ad affricā liberandā de manu wādaloruꝫmiſſus. noctu cū plauſtris ruſticoꝝ vrbē introeuntibꝰ ingreſſus carthaginē cepit. pecunias infinitas recepit. gilimerē ex fuga ad deditionē reductū imꝑatori cōſtantinopolim duxit. Sic wādalorum regnū deſtructū eſt. Sic tandē illa wādalicarabies cū ip̄o nomine funditus extincta eſt. X. De regno winiloꝝ ſiue lōgobardoꝝIniloꝝ qui poſtea patria lingua lōgobardi a longis barbis vocati ſūt. certa qͥdeꝫloriginē legimꝰ. ſed certū originis eorumtꝑus nō inuenimꝰ. Nā reges regnaſſe ſuꝑ eos legimus. quoꝝ etiā noīa didicimus. ſed ā̓nos regnieoꝝ ꝑ tēpora diſtinctos nō inuenimꝰ. Hi in ſcandiuania ſcithie inſula degētes. cū ita multiplicatieſſent ut eos terra ſua capere non poſſet. egreſſione tercie ꝑtis minuere multitudineꝫ ꝯſiliū habuerūt. & qui nā exire deberēt miſſa ſorte queſieruntEigo tercia ꝑs winiloꝝ ꝓut eos miſſa ſors elegerat. ducibus agion & ybor. de ſcandiuania inſulaegreſſi. de loco in locū ibāt incerti & vagabundi& a multis bellis ſepe impetiti virilit̓. qꝛ ꝓ animares erat illis. ſalutē & libertatē ſuā defendebant.Porro agion & ibor mortuis. regnauit pͥmꝰ ſuꝑeos agelmūdus. xxxiii. ānis. Qui dū ageret ſe iuſto ſecuriꝰ a bulgaribus cū multis ſuoꝝ eſt extinctus. lamiſſio regnauit ſecūdꝰ ſic dictꝰ. eo ꝙ a lama. id eſt. voragine fuit extractꝰ. lechū terciꝰ ildeoch. iiii. ⁊cͣ. Actor. Hoꝝ & ceteroꝝ qͥ ſequūtur lineā & numeꝝ ānoꝝ regni. reqͥie infra li. xx.capitulo. cxiii. ſcꝫ ſub tꝑibꝰ zenonis imꝑatoris exillo em̄ loco incipit ſigibertus lineā eoꝝ ꝓſequi.C. XI. De origīe regnigothoꝝ. Sigib̓tuſD gothoꝝ qui apud anti quos gēthe dicti ſūt. & poſtea diuiſi duo ex ſe regna.id eſt oſtrogothoꝝ & wiſigothoruꝫ fecerūt. talē originē fuiſſe ꝯgnouimus ex hiſtorijs iordanis. Iſti ſcādiuaniā ſcithie inſulā pͥmo īcoluer̄tCuiꝰ poſſeſſione nō ꝯtenti cū rege eoꝝ herith inde exierunt. & vicinas ſcithie inſulas & terras ꝑagrātes. vicinas gentes bellis laceſſebāt. & tenorenoīs ſui finitimas gētes ſibi ſubigebant. Poſt ſubflemere qnͥto rege ſuo ad ulteriora ſcithie ꝓgreſſi ad citeriores vſqꝫ ripas danubij. terras traciedacieqꝫ diu lōge lateqꝫ ſūt ꝑuagati. ibi ꝑ nl̓ta tēpora. īmo per multa ſecula in gentē magnā coaluerūt. & multas gentes victorijs ſuis applicantesnomen & fortitudinē ſuā amplificauerūt. viribꝰin gentē magnā coaluerūt. & multas gentes ingenio callentes. philoſophie quoqꝫ ſtndijs cruditi.natiuā barbariā exuentes. humanitate & honeſtate alijs barbaricis gētibꝰ p̄minebāt. Tēpore aūtdecij imperatoris trāſito danubio. cū guina regeſuo grauit̉ incubabāt romano imꝑio. qui a decioimpetiti bello exercitu romano ꝓ trito ip̄m deciūꝑemerūt cuꝫ filio decio. hac felicitate elati & ſepepoſtea ī ꝯgreſſu romanis ducibꝰ ſuꝑiorēs effectitoti vrbi romano erāt terrori. Iſti adhuc trāſdanubiū ꝯſtituti. tēpore valētis imperatoris. ceperuntciuili bello inter ſe collidi. ac alaritus dux vniusptis cū p̄ualuiſſet frigiterno duci alterius ptis frigiternꝰ a valēte auxiliū petit. xp̄ianuꝫ ſe fieri promittit. valens auxiliū mittit. eoſqꝫ in ſectaꝫ arrianoꝝ arrianꝰ ip̄e induci fecit. XII. Dediuiſionē eoꝝ in duo regna. wiſigothoꝝ & oſtroAno. xiii. valēcis. hun qͥ gothoꝝ.etiā ip̄i in ſcithia potenter debachabāt̉atqꝫ ferociter nacti oportunitatē ex inteſtina gothoꝝ ſimultate fines eoꝝ ex improuiſo inuadūt. eoſqꝫ bello initos aut ſibi ſubiugāt. aut captiuitate excruciāt. aut patria eliminant. Ita goihi qui multas gētes ſubdiderāt ſuo ſeruitio. hunoꝝ ſubdunt̉ dominio & minis eorū potentiā adaugent. dū omnes qui gothis ſeruiebāt. ꝑ gothoſhunoꝝ parent principatui taliter huni etiā omnipene ſcithia pnͥcipatū & fortitudine cunctis p̄minebāt. Gothi miti partī ſe danubio trāſito ingeſſerūt finibꝰ romani imperij & a valente petieruntterrā ad inhabitandū ſibi dari. Qua re impetratacū aliꝙͣdiu ſe ꝯtinuiſſent. ab omni armoꝝ inſolentia. tandē romanoꝝ auaricia coacti. & rei familiaris inopia in ip̄o imperij ſui ſinugͣuia ꝯcitauerūtp̄lia. Quibꝰ valēs imꝑator occurrēs bello. victꝰab eis. & igni crematus. iuſto dei iudicio reipublice nimiā ītulit incōmoditatē. hoſtibꝰ v̓o auxit elationē. Hi ergo gothi qͥ romano imperio īcubabātiviſigothos .i. ſe occidentales gothos noīabāt. &ꝑ multos ānos occidētles romanorū finēs. vſqꝫad ip̄as vlteriores hiſpanias infeſtabāt. vbi etiampoſtmodū in regnuꝫ coaluerūt. Porro gothi qͥ inpatrio ſolo tranſdanubiū. ſub hunoꝝ dominio remanere paſſi ſūt. regulos quidē ſue gentis habuerūc & ſe oſtrogothos .i. orientales gothos appellauerūt. qui & ip̄i poſtea ꝑ theodoricū regē ſuūa zenone imperatore ytalie regnū dominio acceptum. per multos annos tenuerūt. Ita gothi quaſiduobꝰ capitis ſui cornibꝰ. orientē & occidentemventilantes acerrime. duo ex ſe regna creauere.ſcꝫ wiſigothoꝝ in hiſpania. & oſtrogothorum inytalia.. XIII. De cacholego regni wiſigoGit̉ a pͥmo anno gratiam thorum.& deīceps regnauit ſuꝑ wiſigothos friꝫAgiternꝰ annis. iii. Poſt hūc athanaritus