Druckschrift 
3 (1473)
Entstehung
Seite
4r
Einzelbild herunterladen
 

miranda fortitudo corinei ducis. qui tam vaideꝑ̄cuſſit ꝯſulem vnū in ſūmo capite. ut eū diſſecārec in duas ꝑtes toto corpore diuiſo. Nepos aūtbruti turnus. & ip̄e fortiſſimꝰ miles qui ſolo gladio ſuo. d̓c. viros ibi ꝑemit. hoſtiū gladijs occiſeſt. deditqꝫ nomen turoni ciuitati. qꝛ in loco illoſepultus fuit. Finito illo certamine. vbi ex utraqꝫꝑte multi ſūt interfecti brutus cuꝫ ſuis ad nauesredijt. ceptūqꝫ iter aggreſſus. tandē ad inſulā deſtinatā ꝑuenit. Frat aūt nomen illiꝰ inſule albion& a ſolis gigātibꝰ inhabitabat̉. cū quibꝰ ceriaēꝑſepe habuerūt. brutꝰ vero de ſuo nomine inſulāappellauit britāniā. hoīeſqꝫ ſuos britones uel britanos. Dux aūt corineus terrā q̄ ſorti ſue ceſſeratcorieā vocauit. que modo cornubia. vel a cornubritānie. vel ꝑ corruptionē p̄dicti noīs appellat̉. VI. De ſucceſſoribꝰ bruti & qualit̓ſaxones angliam obtinuerūt.Orro ex actis. xxiiii. ānis exquo inſulamingreſſi ſunt. mortuꝰ eſt brutus relictistribꝰ filijs regni ſui heredibꝰ. Qui ſepulto pat̓re diſtribuerūt inter ſe regnū patris ſinguli ꝑtem ſuā de noīe ꝓprio appellantes. Primus cuinomen erat lotrinus. media ꝑtem inſule poſſedit.q̄ poſtmodū leogna eſt appellata. Scd̓s qui cāberdicebat̉. accepit ꝑtem illaꝫ que cambria dicta eſt& modo gualia vocat̉. Terciꝰ cui nomen albanactus. poſſedit terrā q̄ nūc ſcotia dicit̉. eiqꝫ nomēindidit de noīe ſuo albaniā. Regnauit aūt lotrinꝰx. ānis & mortuus eſt. Et ita uſqꝫ ad iuliū ceſarēbritāni libera dignitate regnauerūt. ſub cuiꝰ īperio romanis tributarij facti ſūt. Porro tꝑe marcianthonij veri inſtātia lucij britāniaꝝ regis. ꝑ legatos eleucherij pape. miſteria xp̄ianitatis ſuſceperūt. in qua aliqui eoꝝ ubiqꝫ ad martirij coronā ꝓuecti ſūt. Orta em̄ ꝑſecutōe ſub dyocleciano ceſare. licet fides in pluribꝰ defecerit. in alijs tamēfrangi nec mortē potuit. Sed poſtꝙͣ maximꝰ tyrānus inſulā britānie militū p̄ſidio euacuauit. & irruerūt picti. cetereqꝫ barbare nationes cū eis. populūqꝫ imbellem & terrā totā. cede & p̄da vaſtare ceperūt. Acceſſit huic malo & aliud. ꝙ rex vertigirnꝰ ad tutamen ſui hoſtiūqꝫ expugnationē. inuitauit gentē ſaxonū adhuc paganoꝝ. Nā cū aliquā diu ſtiēnue ac fortiter eos tutati fuiſſent. dominādi cupiditate illecti. dignitates ciuiū a regepetierūt. ut & nō iaꝫ opē ferre ciuibꝰ ſed potiustyrānidem exercere in eos liberiꝰ poſſent. Qd̓ britānij p̄cauentes expulerūt eos. ſed illi repulſi ml̓tiplicius redierūt pacēqꝫ ſimulātes pene vniuerſos principes eoꝝ fraudulent̓ occiderūt. p̄ualēteſigit̉ ad tꝑus. ciuitates & caſtella occupauerunt.donec ſuigeret rex aureliꝰ ambroſiꝰ. qui eoꝝ duceꝫ int̓fecit. ciuitates eis abſtulit. & reliquias eoꝝeffugauit. Poſt quē ſurrexit vterpendragon aurelij frater. qui genuit artuꝝ regē inuictū atqꝫ magnificū. Poſt hos ſex reges de gente eoꝝ regnauerūt. & tūc p̄ualentibꝰ anglis auxilio affricanorūaliaꝝqꝫ gentiū. britōnes monarchiā inſule & dyadema regni amiſerunt. & alij quidē in minorē britāniaꝫ. vbi eoꝝ & genꝰ & nomen ꝑmanet. alij v̓oin gualiā tranſfugerūt. denuo cū redirent regnūobtinuerūt. Sed nō multo poſt vrgente eos diuina vltione. ꝑ famem & mortalitatē. inſulaꝫ alienigenis gētibꝰ inuadendā reliquerūt. & ab illo tꝑeſaxonēs .i. angli angliā de nomine eoꝝ nūcupataꝫſub dominio uo tenuerūt.XA II .VII. De cathologo regni britānie.Rimo igit̉ āno gratiam. & deinceps. rehoſtiū irruptionibꝰ artenuati ſūt. & qꝛ a romaīsvndiqꝫ bello laborantibꝰ nichil ſubſidij habe̓ poterant. ſubtrahūt ſe ab eoꝝ dn̄atione. Inito autēꝯſilio direxerūt london enſem archiep̄m ad regeꝫminoris britānie aldroenum ut eis ſuccurre̓t. Atille tradidit eis fratrē ſuū cōſtantinū. cū armatamilitū manu. Sicqꝫ cōſtantinꝰ erectꝰ eſt in regēregnauitqꝫ. x. ānis habuit aūt tres filios. cōſtantem qͥ monachꝰ factꝰ eſt. aureliū ambroſiū. & vt̓pendregon. Itaqꝫ poſt alios. xxiii. annos ponūt qͥdam anglos veniſſe in britāniam. ſcꝫ āno. dececxlvii. & ambroſiū aurelium hinc regnare cepiſſe.Sed veriꝰ videt̉ eos multo ante veniſſe ꝙͣ regnaret. Deniqꝫ poſt ānos. xlv. ab āno p̄notato ponūtinitiū regni angloꝝ. Nā in hac re multū diſſonanthiſtorie. Itaqꝫ britāni non valentes ampliꝰ ferrevirtutē angloꝝ. ut victi ꝯceſſere in ius & nomeneoꝝ. & primꝰ de gente angloꝝ cili & ſcd̓us celimalter alteri mortuo ſuccedēdo regnauerūt apudeos ꝑ ānos. lxx. Poſt hos tercius regnauit edilbertus ānis. lv. Poſt hūc caldbaldꝰ filiꝰ eius. xxim.cuiꝰ filiꝰ caruſbertꝰ āno dn̄i. dcxl. regnauit ānisxxv. hic in anglia pͥmꝰ ydola deſtruxit. & fidē xp̄idilatauit. poſt hūc filiꝰ eius. egbertus ānis. viii.Poſt hūc frater eiꝰ lother. xii. edrith. ij. Quo mortuo externigentiū reges regnū anglie diſcindūtānis. iiij. Poſt wycrec filiꝰ egberti anglos ab illoꝝoppreſſione liberat. & ſuꝑ eos regnat̉ ānis. xxxvipoſt hūc filiꝰ etꝰ edilbertus ānis. vni. ſcꝫ vſqꝫ adannū dn̄i. dcc̄. xxxv. Ab hinc aūt regnū angloruꝫānotare ſuꝑſedeo. qꝛ maioꝝ hiſtorias qͣs ſequarnō habeo..VIII. De origine regriAndali quoqꝫ de ſichia wandaloꝝ.oriūdi. a gothis victi alienas terras inHuadere ceperūt. qͥ ſuas r̓tinere nō potuerūt. hos circa danubiū ꝯmorātes rurſuꝫ. poſt multū tꝑus giberith gothoꝝ rex bello victos inde exturbauit. & ad hoc perpulit ut quas quoquō mōhabere videbant̉ relictis ſedibꝰ romano imperioſe ſubderēt. a ꝯſtantino magno locū habitādi ſibidari ſupplicit̓ peterēt. Qd̓ & impetrauerūt & pānonias ab eo ſibi delegatas. ꝑ. lx. ānos pacifice inhabitauerūt. Vnde anno archadij. xiii. & honorijeuocati. inſtinctu ſtiliconis rebellionē ꝯtra rēpublicam meditantis. infuderūt ſe ꝑ gallias iūctisſecū alanis. eaſqꝫ aliꝙͣdiu miſerrime dilacerauer̄tEt inde eos expellebāt gothi nō quidē ꝓſpiciētesgalliaruꝫ quieti. ſed vacue faciētes patriam ſue rapacitati. wādali hiſpanias aggreſſi. nūc hiſpaniaſnūc gallias in ulto tēpore depopulati ſūt. Sꝫ necibi a gothis tuti eſſe potuerunt. qͥppe qꝛ gothi nimis ytaliā inquietabāt. Honoriꝰ deliberato cumſbis ꝯſilio. hiſpanias & gallias quas ſibi a wandalis & alijs gentibꝰ p̄reptas dolebat. gothis rataꝯfirmatione donauit. Cū ergo gothi a finibꝰ ſibideputatis wādalos alioſqꝫ hoſtes effugare maturarēt & wandali vndiqꝫ concluſi. timore gothoꝝeſtuarent. populi peccatis facientibꝰ. inopina &grata occurrit eis felicitatis oportunitas. Naꝫ int̓bonefaciū & echiū romanos duces. per inuidiamorta ſimultate. bonefaciꝰ factꝰ inferior. cuꝫ doloreꝫ ſue iniurie nollet vlciſci niſi damno & periculo reipublice ad hiſpanias tranſiuit & wandalos