.xxxj.palato cordis dies feſtos a nō feſtis. eo ꝙ dulciusei ſapiebāt dies ſolennes ꝙͣ ſimplices. Celebrabatem̄ dies feſtos in aīmo ſcriptos & impreſſos ī corde ſuo tanꝙͣ in martirilogio. Vnde cuꝫ eſſet aliqn̄in eccleſia ſancte gerdrudis in villa que d̓r laulos& quoddā feſtū ſancte virginis gerdrudis in craſtino eē deberet. ꝙ ſacerdos eiuſdē ville feſtū illd̓non aduerteret. ipſa in aīmo ſuo ſentiens ſolennitatem immīere. non iam ſe poterat ꝯtinere. Cunqꝫſacerdos non ꝯpareret vel aliꝰ qui campanas ſicutfieri ſolet in feſtoꝝ dierū reſꝑis p̄cedentibꝰ pulſaret. ipſa de loco ſuo ſurrexit. et campanas ꝓut potuit pulſae̓ cepit. Quo audito ſac̓dos admirās &ad eccleſiā currens. cur inqͥt tāꝙͣ ſit feſtū pulſatiscum non habeamꝰ in ꝯſuetudīe. cum non ſit feſtuꝫhac hora pulſare Tūc iſta verecūdā & pauidā aitIgnoſcite mihi inquit dn̄e. magnū em̄ feſtū ſed neſcio cuius eſt in hac nocte. Iam em̄ hanc eccleſiamſentō gaudio eſſe repletā. Tunc ſacerdos aꝑto kalendario reꝑit ꝙ die craſtina deberet eſſe feſtū ſācte gerdrudis XLV ¶ Iterū exēpla de eodemOt autē & tantas habebat ꝯſolatōes a domino. ꝙ licet null̓ exterioribꝰ ſicut fit quādoqꝫ ad recreatōnē intēta eſſet. ſꝑ in vnoloco abſqꝫ alicuiꝰ ꝯſortio ſine accidia vel tedio ſedere poſſet. Aliquādo em̄ dum eſſet in cellula ſuaudiuit vocē dulciſſimā domī dicentis. Nec eſt filia mea dilecta in qua plurimū delector. Quādoaūt extra ſe rapiebat̉. videbat̉ ei ꝙ caput ſuū teneret ſuꝑ genua chriſti glorificati. Aliqn̄ etiā nūciante aliquo angeloꝝ ſalutabat̉ ab aliquo ſuꝑnoꝝ ciuium cum oraret ante altare ſancti nicolai. aliquādo videbat̉ ei ꝙ de reliquijs eius lae flueret. Videbat aūt ab imagine crucifixi aliquādo quoſdam radios exeuntes & ad eam ꝑtingētes. & quaſi vſqꝫad cor eius penetrātes. In quibꝰ oībus valde delectabatur. et miro mō ſpūs eius in talibꝰ ꝯfortabat̉Apparuit ei aliquādo beatꝰ bernardꝰ ciſtercienſishrdīs pater & lucerna. quaſi alatꝰ. et alas ſuas circa eam expandebat. Cunqꝫ ipſa diu cum eo in cancello ſediſſet eccleſie. & illa etiā cuiuſmodi eſſenthe ale quereret. rn̄dit. ꝙ ipſe velut aquila ſublimivolatū ſubtilia & ſublimia diuine ſcripture attigerat. & multa de archanis celeſtibꝰ ei dominus reſerauerat. Cum aūt ip̄a in magna veneratōne et ſpeciali amore diligeret ſanctū iohannē euāgeliſtam.accidit ꝙ ſacerdoti cuidā cum magnis lacrimis &gemitibꝰ veniale modicū ꝯfiteret̉. Cunqꝫ ſac̓dosille q̄reret cur ita lacrimis afflueret. neq̄o inquit lacrimas reprimere. Videbat em̄ aquilā quandā ſuꝑpectus ſuū. que quaſi in fontē figebat roſtrū ī eiꝰpectore. & magnis clamoribꝰ aera replebat. & intellexit in ſpū ꝙ lacrimas eius & gemitū beatꝰ iohannes deferebat domīo. Aliquādo etiā vidit quēdam ſacerdotē cum lacrimis deuote celebrantē. viſumqꝫ eſt ei ꝙ colūba quedā ſuꝑ humeꝝ ſacerdotis deſcenderet. et ꝙ fons clariſſimꝰ de eius hūeroſcaturiret. Aliquādo aūt virginis filiū quaſi pueꝝcum maxima claritate circa pixidem in qua corpuschriſti reponit̉ videbat. Cunqꝫ q̄reremꝰ cuiuſmōieſſet claritas. rn̄dit Ꝙ quātū lumē ſolis lumen cādele excedit. tm̄ vel ampliꝰ claritas illa claritatemſolis excedebat XLVI ¶ Adhuc de eodemVando aūt alique reliquie ad eccleſiā nōſtram deferebant̉. ip̄a in ſpū preſentiebat.reliquiaꝝ aduentū. & tota nocte cum ſāctis reliquijs exultabat. chriſtūqꝫ gaudentē & alias reliquias quaſi cum exultatōne & veneratēe nōuas reliquias ſuſcipientes videbat. Vtrū aūt eēntvere reliquie eius ſpūs mirabilit̓ ꝑcipiebat De modica quidē cruce que eſt in eccleſia de oegnies. inqua de ligno ſancte crucis habet̉. luminoſū valdequaſi claritatis celeſtis radiū exire videbat. Quid̓aūt familiaris noſter & domꝰ noſtre amicꝰ interalias reliqͥas quas habebat repꝑit os cuiuſdā ſāctiſine literis. Cuiꝰ aūt eſſent reliquie ignorabat. Cūqꝫ ad eam vt certificaret̉ attuliſſet reliquias. ipſain ſpū virtutē reliquiaꝝ ꝑcepit. Cunqꝫ oraret vtdeus cuius eſſent ſibi oſtenderet. apparuit ei qͥdaꝫſāctꝰ magni meriti & preclarꝰ. Interrogabat aūteum ſācta mulier. Tu quis es. Ille vero ſe non nōminauit. ſed quatuor literas ante mentis eius oculos deſcripſit. Cunqꝫ illa literas memorit̓ retinerꝫſed quid ſignificarent neſciret. vocato quodā clerico literas ei dixit ſcꝫ. a. i. o. l. et quid ſignificarētqueſiuit. Ille vero colliterās & ſubiungens ꝙ aiolſignificarēt. reſpondit. Tunc illa manifeſte cognouit ꝙ beati aigolphi qui apud pruuinū in campania in magno honorē habet eſſent p̄dicte reliquieCum autē pre deſiderio eterne fruitōnis. pre amore diuine viſionis. ꝓ dilatōne optate beatitudiniseterne in hoc exilio langueret. vnicū tamē & ſummum ei erat remediū & ſingulare ſolatium mānapanis celeſtis. donec veniret ad terrā ꝓmiſſionis.Iam em̄ in hoc ſeculo ꝑ exꝑientiā didicerat qd̓ aitdominꝰ in euangelio. Niſi manducaueritis carneꝫfilij homīs & biberitis eius ſanguinē. nō habebitisvitā in vobis. Qui māducat inquit carnē meaꝫ. &bibit ſan. m. hꝫ vi. et̓. Nec erat ei durꝰ hic ſermo. ſicut iudeis. ſed ſuauis. quippe que omnē delectatōnem. & omnē ſaporis ſuauitatē in eius ꝑceptōe interius in aīmo & etiā in ore eius mellifiuo ſentiebat̄. Cūqꝫ ampliꝰ ſāguinē viuificū ſitiendo facerenon poterat. aliquādo poſt miſſaꝝ ſolennia vt ſaltem calicē nudū ſuꝑ altare diupoſſet inſpicere exigebatXLVII ¶ De trāſitu eius a locovillembroch apud oegniesVnqꝫ multo temꝑe iam apud ſepedictuꝫlocū qui willembroch nūcupatur. ſeip̄amdomīo īmolaſſet. ex vicinitate ꝓxime ville que niuella dicitur frequētiam hoīm adeaꝫ ex deuotōne ꝯcurrentiū. que ſoli deo vacare cupiebat.non iam ſuſtinere poterat. Cunqꝫ multotiēs multiſqꝫ precibꝰ domīo ſupplicaſſet. vt locū ꝓpoſitoſuo idoneū. & ꝑſonas que deſiderio ſuo ſꝫm deuꝫhumilit̓ ꝯdeſcēderēt. ancille ſue ꝓuideret. oſtēſuseſt ei locꝰ in ſpū de oegnies. quē nunꝙͣ priꝰ viderat. de quo etiā ex nouitate & paupertate domusvix inter homīes aliqͣ mētio tūc erat. Tūc illa duce domīo ad locū ſibi deſtinatū iter arripiēs. cumadhuc aliquanto ſpacōremota eēt. beatꝰ nicolaꝰeiuſdē loci patronꝰ cum magna exultatōe ei obuiam venit. eamqꝫ vſqꝫ ad eccleſiā ſuā deduxit Eoqꝫquo venit die fratres de oegnies magnū feſtū faciebant de eius tranſlatōne. Cum aūt primo ad locum illū veniſſet. miro modo & loci diſpoſitōneꝫ& fratres eiuſdē domꝰ ſicut ei deus prius oſtēderat agnouit. & ꝙ feſtū ſancti nicolai eſſet ꝑcepit& ꝙ in eodē loco diem extremū clauderet p̄dixitLocum etiā in eccleſia vbi defuncta ſepulcꝝ habere deberet mihi poſtea ſecreto oſtendit. quod reipoſtea exitus opbauit. Poſtꝙͣ aūt de terra & deꝯgnatōne ſua exiuit domīo .ſ. precipiente. poſtꝙͣſub vmbra illius quem deſiderauerat ſedit. tanto