Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
149v
Einzelbild herunterladen
 

liber.quāto ſummo ſimplici & inuariabili maieſtati magis accedebat. tāto in eius aīmo purius reſultabātCunqꝫ ſubtilis & attenuatus ſpūs eius incendiopij amoris ꝯcrematus. tanꝙͣ virgula fumi ex aromatibus ſuꝑceleſtia penetraret. & quaſi ꝑ quoſdāgradus in regione vutoꝝ ꝑambulas ꝑ vicos et plateas querebat̉ quē diligebat. nūc ſanctaꝝ virginūliliis delectata. nunc ſanctoꝝ martirū roſis odoriferis recreata. aliqn̄ a ſanctoꝝ apl̓oꝝ ſenatu venerabilit̓ recepta. quandoqꝫ cetibꝰ angeloꝝ ſociata. cum ꝑ omnes gradꝰ aſcendiſſet. cum ꝑ omīa ꝑadiſi loca aīmo letanti ꝑambulaſſet. paululū cū oīaꝑtranſiſſet. inueniebat quem ardenter eius aīa deſiderabat. ibi demū ꝑfecte quieſcebat. Cū autē libꝝvite vicinius inſpiceret. multa ꝑ ſpm̄ intellectꝰ ineo ꝑcipiebat. Que tādē ad ſe reuerſa ꝓphetico ſpiritu p̄nunciabat. Vnde tribꝰ annis anteꝙͣ homīesſignarent̉ otra hereticos ꝓuintiales dixit. ꝙ viderit cruces ſuꝑ hoīm multitudineꝫ de celo copioſedeſcendentes. Cum autē ſancti chriſti martires qͥzelo crucifixi chriſti a longinquis ꝑtibus vt chriſtidedecus vindicarent deueniſſent ad locū qui dicitur mons gaudij. ibidē ab inimicis chriſti īterfectiſunt. Ipſaqꝫ licet ꝑ tanta terraꝝ ſpacia remota eētvidit ſanctos angelos ꝯgratul ātes. & interfectorum aīmas abſqꝫ aliquo purgatorio ad ſuꝑna gaudia deferentes. Vnde tm̄ huius ꝑegrinatōnis recepit ardorē ꝙ retineri non poſſet. ſi ſine ꝓximoruꝫſcandalo aliquo mō ꝑgere valeret. Cunqꝫ quaſi ridendo q̄reremꝰ ab ea quid illic ſi ꝑueniſſet faceretſaltē aīebat illa. dominū meū honorarē nomē eiusꝯfitendo illic. ſ. vbi impij abnegauerūt eum blaſfemandoXLII IIteꝝ de eodem exemplaVm quidā familiaris noſter & amicꝰ domus noſtre apud oegnies moreret̉. viditilla multitudinē demonū quaſi rugientiuꝫpreꝑatoꝝ ad eſcā. Cunqꝫ ipſa demones increparetet vt recederent a chriſti mīſtro qui crucis vexillomunitus erat p̄ciꝑet illis. multa ei crimīa malicōſeimponebāt. & quod in veritate non ꝓceſſiſſet obiciebant. Cunqꝫ illa domīo ꝓ infirmo ſupplicarꝫ. vidit quādā crucē lucidā ſuꝑ ip̄m deſcendentē eūqꝫvndiqꝫ ꝓtegentē. Et licet homo ille morte preuentus ꝑegrinatōnē ſuā non ꝑfeciſſet. magna ꝑs puigatorij eidē cruce ſignato dimiſſa eſt. eo ꝙ voluntate in haberet. & non ſtetit ꝑ eum ſicut ſācte mulieri dominꝰ reuelauit. In nocte aūt tercie ferie qͥeſt ante caput ieiunij. qn̄ .ſ. ſolent homīes ꝯmeſatōnibus vacare. vidit aliquos demones a quadā muliere religioſa triſtes & ꝯfuſos reuertentes. qͥ quidem eam grauiter temptatōnibꝰ impugnauerant.ſed domīo ſuccurrēte nequaꝙͣ p̄ualuerant. Cū aūtpoſt hoc a muliere q̄reret quomō ei fuerat Ego inquit illa vehement̓ fui grauata. ſed illa hora ꝑ deigratiā fui liberata. & ꝯgnouit ꝙ illo temꝑe viditdemones ꝯfuſos r̓ceſſiſſe Quidā aūt ſacerdos aliquando pn̄te ea miſſā celebrabat. & quia ꝓ ſac̓dote illo frequent̓ deo ſupplicauerat. ꝓpoſuit ille cuꝫnon haberet maius aliquid quod ei tribueret. ne ingratus videret̉. ꝙ ꝓ illa miſſā iſtā celebraret. Cūqꝫ ſacerdos miſſā finiſſet. ait illa ſacerdoti. miſſaiſta mea fuit. hodie em̄ filiū patri ꝓ me obtuliſtisCunqꝫ ille miraret̉ & quereret qūo hoc cognouiſſet. nam ſolꝰ deus nouit cogitatōes hoīm. Ego inquit illa vidi columbā pulcerrimā ſuꝑ caput vr̄min altari deſcendentē. que quaſi volitado alas ſuasad me extendebat. & ꝯgnoui in ſpū ꝙ ſpūſſanctꝰmiſſā illā ad me trāſferebat. Cum aūt ſacerdotesmiſſas digne & deuote celebrarēt. videbāt ſāctosangelos gaudentes. & ſacerdotibꝰ cum magna hilaritate cooꝑantes. & eoſdē ſacerdotes vultu benigno intuebāt̉. eoſqꝫ deuotiſſime venerabant̉ Veigitur ſacerdotibꝰ miſeris. iude ꝓditoris ſocijs. qͥchriſtū qͣntū in ſe eſt iteꝝ crucifigūt. & ſanguinēteſtamēti pollutū ducūt. qui manibꝰ pollutis. oculis impudicis. ore venenato. corde impuro. duꝫ adreuerendū ſacramentū irreuerent̉ accedūt. āgelosſanctos aſſiſtentes offendūt. & de ſalutari medicina ſibi mortē miſerabilit̓ adquirūt XLIII De ſpū ſapientie eiuſdem.Ellifluo ſapīe dono cor eius medullitꝰ afficiebatur. verba dulcorabant̉. & omīa eiꝰoꝑa ſuauitate ſpūalis vnctōis impīguabātur. Mitis corde. dulcis ore. ſuauis oꝑe. ebria caritate. Aliqn̄ cum in lecto ſuo ꝑ tres dies iacuiſſet.& cum ſponſo ſuauiter quieuiſſet. pre nimie iocūditatis dulcedīe dies illi adeo furtiue labebant̉ ꝙvix ꝑ vnū momentū ſibi iacuiſſe videbat̉ Mirabiliaūt affectōnū varietate deum aliquādo eſuriebat.quādoqꝫ vero eum ſitiebat. qͣntoqꝫ em̄ dominumplus ſentiebat. tātomagis deſideriū creſcebat. Anxiebatur clamabat. & vt remaneret ſupplicabat ei.vt non recederet. qͣſi inter brachia amplexādo ſtrigebat. atqꝫ vt ſe ampliꝰ ei oſtenderet. cum lac̓misobſecrabat Aliquādo aūt ꝑ tres dies vel plures utſibi videbat̉ eundē quaſi ꝑuulū inter vberā ꝯmorātem ſtringebat. & ſeſe vt non videret̉ ab alijs occultabat. Aliquādo em̄ cū eo tanꝙͣ cū puero oſculādo ludebat Aliquādo tanꝙͣ agnū māſuetū iuxtagremiū. qͣndoqꝫ quaſi columbā ad ſolatiū filie ſuepiꝰ filiꝰ v̓ginis ſe on̄debat Quādoqꝫ qͣſi aries ſtellam lucidā habens in fronte circūiens eccleſiā. fideles ſuos vt ei videbat̉ viſitabat. In diuerſis aūt ſolennitatibus deū quaſi cōfiguratū ſolennitati ſueſe ei oſtendebat. Nam in natiuitate apparebat ei qͣſi puer vbera matris virginis lactās vl̓ in cunabulis vagens. et tunc ad eum afficiebat̉ tanꝙͣ ad ꝑuulum ſꝫ in oſtenſiones varias habens varias affectōnes. & ita ſingulis annis renouabant̉ feſtiuitatesIn feſto aūt purificatōnis videbat beatā virgineꝫfiliū ſuū in templo offerentē. & ſimeonē eum int̓vlnas recipientē. Et in hac viſione non minꝰ exultabat pre gaudio ꝙͣ ſi preſens fuiſſet quando hocaccidit in templo. In hac aūt feſtiuitate cum cereꝰeius diu extinctꝰ fuiſſet in ꝓceſſione. ſubito lumēclaritatis clariſſimū nullo niſi deo accēdente recepit. In paſſione autē dominꝰ ei aliquando in crucepparebat. ſed raro. qꝛ vix ſuſtine̓ pot̓at. XLIIIIIIterum de eodemVm aūt aꝓpinquaret aliqua megna ſolēnitas. quandoqꝫ. viij. diebꝰ ante gaudiū ſētiebat. Et ita ſꝫm anni totius curſū varijsmodis mutabat̉ & mirabilit̓ afficiebatur. Quādoaūt alicuiꝰ ſancti dies feſtus īminebat. ſanctꝰ illefeſtū ſuū ei nūciabat. In die em̄ ſuo ad eam veniēscum ſocioꝝ celeſtiū multitudīe eam viſitabat. itaꝙ cum ſancto illo ꝑ totū diē ſpūs eius cum gaudio quieſceret. Ex familiari autē et frequenti collocutōne ſanctoꝝ ſicut aliqͥs vnū de vicinis noſtrisab alio ſcit diſtinguere. ita vnū ſanctū uel angelūab alio diſtinguebat Quādoqꝫ etiā ſanctꝰ aliquisin ꝑtibus iſtis ꝓrſus incognitꝰ. feſtū ſuū quod inremotis ꝑtibus fiebat. vt in eiꝰ ſolēnitate gauderꝫei nunciabat. Nullo quoqꝫ nunciante diſtinguebat