Vm ergo quodā tempore in monaſteriopoſitus. inciſionem vitalium paterer. crebriſqꝫ anguſtijs ꝑ horarū momenta ad exitū ꝓpinquarem. quā medici moleſtiam greco eloquio ſincōpin vocant. & niſi me frequēt fratrescibo reficerent. vitalis michi ſpūs interdici videretur. paſchalis ſuꝑuenit dies. Et cum ſacratiſſīoſabbato in quo omnes & etiam ꝑuuli pueri ieiunant. ego ieiunare non potuiſſem. cepi plus merore ꝙͣ infirmitate deficere. Sed triſtis animus conſilium citius īuenit. ut eleutheriū virū dei ſecretōin oratoriū ducerem. eumqꝫ peterem. quatinꝰ utmichi die illo ad ieiunādum virtus daretur. ſuisapud dominū p̄cibus obtineret. Quod factū eſt.Nam mox vt oratoriū ingreſſi ſumus a me humiliter poſtulatus. ſeſe cū lacrimis in oratōnem d̓dit& poſt paululū ꝯpleta oratōne exijt. & ad vocembenedictōnis illius. virtuteꝫ tantā meꝰ ſtomachꝰaccepit. vt michi fūditus a memoria tolleret̉ cibꝰ& egritudo. Et cepi mirari quis eſſem quis fueriQuia & cū ad aīm redibat infirmitas. nichil ī meex his que meminerā recognoſcebā. Cunqꝫ ī diſpoſitōne monaſterij occupata mens eſſet. obliuiſcebar fūditus egritudinis mee. Si vero vt p̄dixi rediret egritudo ad memoriā. cū tam forteꝫ me eſſeſentirem. mirabar ſi non comediſſem. Qui ad velperuꝫ veniens tante me fortitudinis inueni. vt ſivoluiſſem ieiunium vſqꝫ ad diem alterū trāſfe̓repotuiſſem. Sicqꝫ factū eſt. vt in me ꝓbarē ea etiam de illo vera eſſe. quibus ip̄e minime interfuiſſem. Dū iuſſione pontificis mei in ꝯſtantinopolitane vrbis palatio reſponſis eccleſiaſticis deſeriurem. illuc ad me venerabilis maximianꝰ caritateexigente cum fratribus uenit Qui cū ad monaſtenium meū romā rediret. in mari adriatico nimia tēpeſtate dep̄henſus. īeſtimabili ordine & inuſitatomiraculo. erga ſe cūctoſqꝫ qui cum eo aderāt omnipotentis dei & iram cognouit & gratiā. Mamcu in eoꝝ morte uentoꝝ nimietatibus eleuati fluctus ſeuirēt. ex naui claui ſūt ꝑditi. arbor abſciſſaeſt. vela in vndis ꝓiecta. totūqꝫ vas nauis quaſſatū nimijs fluctibus ab omni fuerat ꝯpage ſua diſſolutum. Rimis itaqꝫ patentibus intrauit mareatqꝫ vſqꝫ ad ſuꝑiores tabulas impleuit naueꝫ. itvt non tam nauis inter vndas. ꝙͣ vnd̓ iā intra nauem eſſe uiderentur. Tunc in eadem naui reſidētes non iam ex mortis vicinia. ſed ex ip̄a eius p̄ſētia & viſione turbati. omnes ſibimet pacem dederūt corpus & ſanguinē redemptoris acceperunt.deo ſe ſinguli ꝯmendantes. Sed om̄ipotens deꝰ qͥmentes eoꝝ mirabiliter terruit. eorū quoqꝫ vitaꝫmirabilius ſeruauit. Nllā diebꝰ. viij. nauis vſqꝫ adſuꝑiores tabulas aquiſ plena ꝓpriū iter ꝑagēſ enacauit. Nono aūt die in cōtronenſis caſtri portumdeducta eſt. vbi cū omnes egreſſi fuiſſent incolumes. mox in eiuſdē portus ꝓfundū nauis demerſa eſt. ac ſi illis egredientibus ꝓ pondere ſubleuatōne caruiſſet. LXXXIII ¶ De viro dei ſanctolo & eius tranſitu.Ie quadā a longobardis captus quidā dyPaconus tenebatur ligatꝰ. eūqꝫ ip̄i qui tenuerāt interficere cogitabāt. Adueſꝑaſcente aūt die. vir dei ſāctolus ab eiſdem longobadis petijt. vt relaxari eiqꝫ vita concedi debuiſſet:Quod poſſe ſe facere oīno negauerūt. Cūqꝫ mortē illius deliberaſſe eos cerneret. petijt vt ſibi adcuſtodiam tradi debuiſſet. Cui ꝓtinus reſponderunt. Tibi quidē eum damꝰ ad cuſtodiendū. ſꝫ eacōditōne interpoſita. vt ſi ipſe fugerit ꝓ eo ipſomoriaris. Quod vir domini libenter accipiens. p̄dictū dyaconū in ſua ſuſcepit. Nocte media cū lōgobardos om̄es ſomno graui dep̄ſſoſ aſpice̓t. excitauit eum & ait. Surge et ꝯcitꝰ fuge liberet te omnipotens ꝯn̄s. Sed iſdem dyaconꝰ ꝓmiſſiōnis eius non īmemor reſpondit dicens. Fugere pater n̄poſſum. quia ſi ego fugero ꝓ me ſine dubio morieris Quē vir domini ſāctolus ad fugiendū compulit dicens. Surge & vade. om̄ipotens doīnus teeripiet. nā ego in manus eius ſum. tantū ī me poſſunt facere. quātum ip̄e ꝑmiſerit. Fugit itaqꝫ dyaconus. et quaſi deceptus in medio fideiuſſor remāſit. Facto igitur mane. lōgobardi qui dyaconumad cuſtodiendū dederāt venerūt. et quē dederātpetierūt. Sed hunc venerandus p̄ſbiter fugiſſe reſpondit. Tunc omnibus qui illic aderāt longobardis placuit. vt eū capite truncare debuiſſēt. quacenuſ ſine graui cruciatu vitā eiꝰ cōpendioſa morte terminarēt. Venerandus igitur uir inter armatos deductus. ad ſua arma ſtatim cucurrit. Nampetijt. vt ſibi paululuꝫ orandi licentia daret̉. Cuidū cōceſſū fuiſſet. in t̓ra ſe ſtrauit et orauit. Quidum paulo diutiuſ oraret. hūc electꝰ interfectorcalce pulſauit vt ſurgeret dicens. Surge et flexugenu tende ceruiceꝫ. Surrexit aūt vir domini. genū flexit. et ceruicem tetēdit. Sed tēſo collo. eductam cōtra ſe ſpatā intuens. hoc vnum fert̉ publice dixiſſe Sancte iohānes ſuſcipe illā. Tūc electꝰcarnifex euaginatum gladiū tenens. ac niſu fortiin altum brachiū ꝑcuſſurus leuauit. ſed deponerenullo modo potuit Nā repente diriguit. et erectoin celum gladio brachiū inflexibile remāſit. Tuncomnis longobardoruꝫ turba que ad illud mortisſpectaculū aderat. in laudis fauorem cōuerſa mirari cepit. virūqꝫ dei cum timore venerari. qꝛ ꝓfecto claruerat cuius ſanctitatis eſſet. qui carnificis ſui brachiū in aere ligaſſet. Itaqꝫ poſtulatꝰ utſurgeret. ſurrexit. poſtulatus ut brachiū ſui carnificis ſanaret. negauit dicenſ Ego ꝓ eo nullo modoorabo. niſi michi ante iuramentū dederit. qd̓ cummanu iſta xp̄ianum hoīeꝫ non occidat. Om̄es igit̉tante uirtutis hoīem cognoſcentes: boues & ium̄ta que depredati fuerant. certatim ei offerre ī munere uolebant. Sed uir domini tale munus ſuſcipere renuit. munus aūt bone mercedis q̄ſiuit dicens. Si michi vultis aliquid cōcedere. ꝯmnes captiuos quos habetis michi tribuite. ut habeā unde ꝓ uobis debeam orare. LXXXIIII.¶ De uita anime poſt obitum;¶ Ex libro quarto.Arnales quiqꝫ quia inuiſibilia ſcire nō ualent ꝑ exꝑimentum dubitant utꝝ ne ſit qd̓corporalibus oculis non uident. Que nimirum dubietas pͥmo ꝑenti noſtro eſſe nō potuitquia excluſus a paradiſi gaudijs. hoc quod amiſerat quoniam viderat recolebat Hi aūt ſentire uelrecolere audita non poſſunt. qui eoꝝ nullū ſicutille ſaltem de preterito exꝑimentum tenent. Ac ſienim pregnans mulier mittatur in carcerem. ibiqꝫpuerum pariat. qui natus in carcere nutriatur &creſcat. cui ſi fortaſſe mater que hunc genuit. ſolēlunam. ſtellas. montes. & campos. uolantes auescurrentes equos nominet. ille uero qui eſt ī carcere natus et nutritus. nichil aliud ꝙͣ tenebraſ carceris ſciat. et hoc quidem eſſe audiat. ſed quia ea ꝑ