incipientium ob hoc dyabolica factōne hͨ euenire credatur illuſio. ut cum eos intenſioribꝰ ieiuniis ſtudere cognouerit. omnes eorū conatꝰ hac aſte ſubuertat. ut dum ſe non ſolum nichil ad puritatem corporis diſtrictiore ieiunio ꝓfeciſſe verūetiam grauius ſentiūt fuiſſe pulſatos. magiſtramincorruptionis ac puritatis aletricē. abſtinentiediſtrictionem. tanꝙͣ emulam ꝑhorreſcantCXIIII ¶ Ꝙ non ſemper ꝓ carnis pollutiōeſit abſtinendum a ſacra cōmuniōeNni quidem induſtria quātuꝫ in nobis¶ ritateꝫ illo vel maxime temꝑe teneamꝰeſt ſtudere debemus. ut caſtimonie puquo venerādis aſſiſtere optamus altaribus. Verū ſi hoſtis ille nequiſſimꝰ ut nobis celeſtis remedii ſubtrahat medicinā cuſtodiaꝫ ſopitementis illuſerit. ita dūtaxat. ut nullo rep̄henſibiliinterueniente pruritu. nullo oblectatōnis cōtaminemur aſſenſu. ſed egeſtione aut naturali neceſſitate ꝓpulſa. aut certe dyabolica īpugnatiōe abſqꝫ ſenſu voluptatis elicita ad impedimētū noſtreſāctificationis obtenderit. poſſumꝰ et debemꝰ adgratiā ſalutaris cibi cōfidenter accedere. Si ueronoſtro vicio hec fuerit egeſta cōcretio. illud apl̓icum formidemus. Qui māducauerit panem et biberit calicem domini indigne ⁊cͣ. Nouimus fratrēqui cū caſtimoniā cordis et corporis ſūma circumſpectione atqꝫ hūilitate ꝓmeritā iugiter poſſide̓tac nequaꝙͣ nocturnis ludificatōibus temptaret̉.quotienſcūqꝫ ſe tamen ad ꝑcipiendā cōmunioneꝫdomīcam p̄paraſſet. īmūdo fluxu dormiens fedabatur. Qui cum multo ſe temꝑe a ſacroſāctis miſteriis trepidus abſtineret. tandem hanc ad ſeniores detulit q̄ſtionem. remediū impugnationū acdoloris ſui medicabili eorū cōſilio cōſecuturuꝫ ſeeſſe cōfidens. Sed cum pͥmam cauſam morbi huiꝰſpūalium medicoꝝ doctrina diſcuteret. que ſoletex abūdanti ciboꝝ p̄ſūptione deſcēdere. eāqꝫ memorato fratri dep̄henderent non ineſſe. inquirūtde ſecūda cauſa diſcutiētes ne aīme forſan culpacaro exhauſta ieiunio impuris illuſionibꝰ urgeretur. quibꝰ etiam diſtrictiſſimi viri cū paululū elati de ſui corporis fuerint puritate ꝑ ſuperbie vicium polluūtur. quā cauſa in fratre non dep̄henſa.ad terciā recurrentes occultas dyabolice factiōisinſidias ꝑuiderūt. ꝓbanteſqꝫ nec anime culpā eſſenec carnis. ſacroſāctis eum epulis debere miſcericōfidentiſſime cenſuerūt. ne ꝑ hanc fraudem medicina remedii ſalutaris imꝑpetuū fraudaret̉. Quofacto omnis dyabolice factionis ſcena detecta ēut mox virtute dn̄ici corꝑis ꝓtegente. illa p̄teriteilluſionis cōſuetudo ceſſaret. Vt ergo fallax imaginatio ſomnioꝝ illectrix egeſtionis impure. uelimꝑpetuū vel certis menſibus ignoret̉. poſt illaꝫfidem qua de dei ſpecialit̓ gratia puritatis donuꝫiugiter ſperare nos cōſueuit. eſce potuſqꝫ nimietas ē caſtigāda. quorū r̓dūdātia huiuſmōi humores ꝓpenſius gigni neceſſe eſt. qui ꝙͣ cōcreti nonpoſſunt nō egeri. ita ad nature ip̄iꝰ legem poſſūtꝓpelli. ne ſub occaſione cuiuſcūqꝫ pruritus atqꝫ illuſionis emergāt. In qua nobis caſtimonie puritate fūdatis peccatū in nobis iam non dominat̉. Interioris enim fotū ac pabulo puritatis ſūmīſtrari neceſſe eſt etiam exteriori homini caſtitateꝫ. Etideo fatue ille virgines glorioſū ſponſi thalamuꝫnon meruerūt intrare. que integrū ſpūm ſanctumſuū et animā et corpus ſine querela in die domininon ſeruauerūt CXV Ꝙ a culpis venialibꝰnemo p̄ter xp̄m ſit immunis.Vltos quidem eſſe ſāctos ac iſtos negare non poſſumꝰ. ſed inter ſanctū et īmaculatū multa diſtātia eſt Aliud eſt enimeſſe quēpiam ſanctū .i. diuino cultui cōſecratū. hoc enim nomen non ſolū hominibꝰ ſedtiam locis et vaſculis templi atqꝫ lebetis ſcriptura atteſtāte cōmune eſt Aliud eſt eſſe abſqꝫ peccato quod vnius domini noſtri hieſu xp̄i ſingularit̉cōuenit maieſtati. De quo etiam apl̓us velut precipuū quid ac ſpeciale ꝓnūciat dicens. Qui percatum non fecit. Hac ergo ſola ab hominibus nobis exceptione diſtinguit̉. quia nos nō abſqꝫ peccato. illum ſine peccato cōſtat fuiſſe temptatum.Quis etenim hoīm ꝙͣuis fortis atqꝫ bellator ſithoſtibus tamē telis plerūqꝫ non pateat Quis uelut impenetrabili carne circuidatus. tantis preliorum periculis ſine ꝑiculo miſceat̉ Ille ſolus ſponſus p̄ filiis hominū. cōditionem mortis hūane cuꝫvniuerſa carnis fragilitate ſuſcipiens. nulliꝰ ē unꝙͣ ſordis maculatꝰ attactū. Ceterū iuſtos ac ſanctos uiros non īmunes a culpa eſſe manifeſte ſcrptura ꝓnūciat dicens. Septiēs in die cadit iuſtꝰ⁊cͣ. Nec iuſticie eius p̄iudicāt lapſus fragilitatishumane. quia multū intereſt inter ſancti et peccatoris hominis lapſū. Aliud enim eſt admitte̓ mortale peccatū. et aliud cogitatione que peccato nōcaret p̄ueniri. vel ignoratie aut obliuinois agierrore. aut facilitate ocioſi ſermonis offendere. autad punctū in fidei theoria aliquid heſitare. aut ſl̓tili quadam cenodoxie titillatione pulſari. aut neceſſitate natura aliqͣntiſꝑ a ſūma ꝑfectione recide̓Hec enim ſunt. vii. lapſuū genera in quibꝰ uir ſāctus licet nōnūꝙͣ cadat. tamen iuſtꝰ eſſe nō deſunit. Apl̓orū eximiꝰ petrus. quid aliud credēduseſt fuiſſe ꝙͣ ſāctus. p̄ſertim quando ei a dn̄o dicebatur. Beatus es ſimon bariona. Et tamē pꝰ paululum cum ignorās miſterium paſſionis. tāte vtilitati humani generis inſcius obuiaret dicens. abſit a te. merebat̉ audire. Vade poſt me ſathanas.¶ Germanus. Quomodo ergo beato paulo quēad ſūmum ꝑfectionis culmen certum eſt ꝑueniſſeillud poterit cōuenire ꝙ dicat. non enim facio bonum quod uolo ⁊cͣ ¶ Theonas. Intrantem me tutiſſimum ſilentii portū rurſus ad īmenſū ꝓfundiſſime q̄ſtionis pelagus reuocare conamini Sed hicinteri taciturnitatis anchorā iaciemꝰ. vt cras flatu ꝓſperi ſpūs explorato diſputationis vela pandamus. CXVI ¶ De excellentia et ꝑſpicuitate vite cōtemplatiue. ¶ Ex libro ſexto.Euerſa igitur luce ita affatus eſt. QuidO ſit prīcipalit̓ bonum quod apl̓us nō potuerit ꝑficere cuꝫ vellet diligentiꝰ indagemus. Eſt enim bona caſtitas. laudabilis cōtinentia. mirāda prudentia larga hūanitas.circūſpecta ſobrietas. modeſta temꝑantia. pia miſericordia ſancta iuſticia Que omnia in apl̓o paulo eiuſqꝫ cōſortibus ita plena atqꝫ ꝑfecta fuiſſe n̄dubium eſt. ut virtutū potius ꝙͣ verboruꝫ magiſterio ab eis religio doceret̉. Sed vnā et ſola theoria .i. cōtemplatio dei cui merito omnia iuſtificationum merita. vniuerſa virtutuꝫ ſtudia poſtponunt̉. et eius cōꝑatione fuſcantur Bonū ergo hocſūmum .i. dei cōſpectu frui et chriſto iugiter inherere. ut ꝑfecte apl̓ꝰ poſſit adipiſci diſſolui optata corpore. quod caducū et multis fragilitatis ſue