ꝑreximus. vbi ſcꝫ pluſqͣ ducētorū fratrū nuinrus moraret̉. reꝑimus ātiquiſſimū ſenem nomineiohānem cuiꝰ verba pariter et hūilitatem qua ſanctis omībus p̄minebat nequaꝙͣ ſilenda cenſemusSciētes eū hac maxime ꝑfectōe viguiſſe. nec ad illam ſublimitatem nos poſſe cōſcendere qui nō dicam uſqꝫ ad ſenectutem. ſed vix biennio ſubiectionis iugū ſuſtinere cōtenti ad p̄ſūptionem noxielibertatis ꝓtinus euolamꝰ. vt nō patiētie fructūediſcere ſed tempus adipiſcende licentie expectare videamur. Etatem pͥmū et gratiā viri qua eratp̄ditus admirati demiſſo in terrā vultū p̄cari cepimus. ut nobis pādere dignaretur ꝙͣ ob cauſam relicta heremi libertate et illa ꝓfeſſione ſublimi quaeum p̄ ceteris eiuſdem vite viris fama celebrauerat cenobii iugum ſubire maluiſſet. Ille velut imparem ſe anachorice diſcipline et ſublimitate tāteꝑfectionis indignū. ad iuniorū ſcolas ſe reuertiſſedicebat. Cuiꝰ reſpōſiōis hūilitatē cū r̓fragādo noſtre dep̄cationis excluderet conatus. ad extremuꝫita exorſꝰ eſt. Anachoriticā diſciplinā quā me deſeruiſſe miramini non ſolū non reſpuo nec refutoſed tota potius veneratinōe cōplector atqꝫ ſuſcipio. in qua poſt. xxx. ānos quos in cenobii cōgregatione trāſegerā annos. xx. expleſſe me gaudeo.Sed quia d̓guſtata eius puritas ſolicitudine interdū carnaliū rerū interpolata ſordebat. recurreread cenobiū cōmodius viſū eſt. ut ꝓmptior arrepti planioris ꝓpoſiti cōſūmatio cōleq̄ret̉. et minꝰde p̄ſūpta ſublimioris ꝓfeſſionis difficultate pei̓culū. Melius eſt enim deuotū in minoribꝰ ꝙͣ īdeuotū in maioribꝰ ꝓfeſſionibꝰ inueniri Et idcircoſiquid elatius imo liberius fortaſſe ꝓtulero. q̄ſout non iactātie vicio ſed edificationis noſtre ſtudio cenſeatis deꝓmptum. CIII ¶ De cōmēdatione vtriuſqꝫ vite.Emini me in huiuſmōi raptū frequēterexceſſū ut obliuiſcerer me ſarcīa corporee fragilitatis indutū. mentēqꝫ meā itaexteriores omnes ſenſus ſubito reſpuiſſe. et a cūctis materialibꝰ rebꝰ oīmodis exulaſſeut neqꝫ oculi neqꝫ aures mee ꝓprio fūgerent̉ officio. et ita diuinis meditatōbꝰ ac ſpūalibus theoriis animꝰ replebat̉. ut ſepe ad ueſperā cibū me ꝑcepiſſe neſcirem. ac ſequenti die de heſterna abſolutione ieiunij penitus dubitarē. Tandiu igitur raritas eorū qui in heremo tūc temꝑis morabanturlibertatem nobis largiendo diffuſiori ſolitudinisvaſtitate blādita eſt. ꝙͣdiu maioribꝰ remoti ſecretis frequētiſſīe ad celeſtes illos rapiebamur exceſſꝰ. ſolitudinis plane trāquilla ſecreta et illā cōuerſationem āgelicā toto animi ardore ſectatus ſumSed cū maior numerꝰ fratrū habitationē illiꝰ ſolitudinis cepiſſet repetere. et coanguſtata vaſtioris heremi libertate. nō modo ignem illum diuinecōtemplationis frigere feciſſet. ſed etiā multi modis mentem carnaliū rerū vinculis īpediret. elegihuius diſcipline utcūqꝫ implere ꝓpoſitū ꝙͣ in illatam ſublimi ꝓfeſſionē carnaliū neceſſitatū ꝓuiſione torpere. ut abiecta craſtine diei ſolicitudine ec̄id quod michi de illa theorica ſublimitate ſubtrahitur. hac obedientie ſubiectōe cōpenſetur Miſerum nāqꝫ eſt cuiuſlibet artis ac ſtudij diſciplinamquēpiam ꝓfiteri. et ad ꝑfectionem eius mīme ꝑuenire. In hac ergo cōuerſatione venditionis vl̓ coemptionis nulla eſt diſtenſio. nō ſolicitudo corporaliū rerū nulla arrogātia laudis humane. que immūdior his omībus in cōſpectu dei etiā magnoshe remi labores frequenter euacuat. ut illa p̄teriaquibus attonita aīma ac ſpūalibus theoriis ſemꝑintenta ſpecialius īgrauat̉ cōcurſꝰ ſcꝫ fratrū ſuſceptionis quoqꝫ ac deductionis officia. mutuas viſitationes. diuerſarūqꝫ fabulationū atqꝫ occupatonū intermīabilem curā. quarū etiā illo temporequo hec videntur īpedim̄ta ceſſare tamen animucōſuetudinarie inqͥetudinis aſſiduitate ſuſpenſuexpectatio ip̄a diſtēdit. atqꝫ ita fit ut anachoreſeos illa liberta huiuſcemōi nexibꝰ impeditas ad illam cordis ineffabilem alacritateꝫ p̄pedito non ꝑueniat aſcenſu. ac fructū heremitice ꝓfeſſionis amittat Qui ſi michi nūc in cōgregatiōe atqꝫ in turbis ſito fuerit denegatus. ſaltem ero ſolius euāgelici p̄cepti cōpenſatione cōtentꝰ. quod certuꝫ eſtoībꝰ heremi fructibꝰ non poſſe poſtponi. ut. ſcꝫde craſtino nichil cogitem. et vſqꝫ in finem ſubiectus abbati illū aliquatenꝰ uidear emulari. d̓ quodicit̉. Humiliauit ſemetip̄m ⁊cͣ. Et non ueni facere volūtatem ⁊cͣ. .CIIII. ¶ De vtriuſqꝫ ꝓfeſſione et imperfectione.N vtraqꝫ ꝓfeſſione magnū quidem eſt cōſūmatūquēpiam reꝑiri. quātomags ad plenā vtrāqꝫ ꝑficere arduū. Finis quidem cenobite eſt omnes ſuas mortificare et crucifigere volūtates. et ſecūdūVeuāgelice ꝑfectionis ſalutare mādatū nichil d̓ craſtino cogitare. Quā ꝑfectioneꝫ prſus a nemine niſi a cenobita impleri poſſe certiſſimū eſt. Heremite vero ꝑfectio eſt exutā mentem a cūctis habere terrenis. eāqꝫ qͣntū hūana imbecillitas ſinit unire cum xp̄o Rara eſt ergo et pauciſſimis dono deicōceſſa ꝑfectio. Is enī vere et n̄ ex ꝑte perfectꝰ ē.qui et in heremo ſqualorem ſolitudinis et in cenobio infirmitates fratrū equali magnanītate ſuſtētat. Licet vtrūqꝫ ꝑfecte abbateꝫ moyſen atqꝫ pfūcium duoſqꝫ macharios nouerim poſſediſſe. qucū vltra omnes heremi accolas ſecedentes inſatiabiliter ſecreto ſolitudinis paſcerent̉. tamen ita frequētiā ac fragilitates ad ſe cōcurrentiū ſuſtinebātut cū ad eos viſitationis vl̓ ꝓfectꝰ gratia īnumeāfaratrū multitudo cōfluere. taꝫ iugem pene ſuſceptionis inqͥetudinem īmobili patientia tolerātes.nichil aliud vel dediciſſe vel exercuiſſe omni viteſue tempore crederent̉ ꝙͣ ut cōmunibꝰ tātum aduenientiū officijs deſeruirent. Solent aūt nōnulliita diuturno ſilentio ſolitudinis efferari ut ꝓrſꝰhominū cōſortia ꝑhorreſcāt et cū paululū a ſecreti ſue cōſuetudīe interueniente fratrum viſitatione diſceſſerint. notabili mentis angore et euidentibus puſillanimitatis indicijs eſtuare. Quod velmaxime his euenire cōſueuit. qui non ꝑfecte ī cenobiis inſtituti nec excoctis pͥoribꝰ vicijs ad ſolitariā ſe vitā immaturo deſiderio trāſtulerūt Quiin utraqꝫ parte imꝑfecti ſemper ac fragiles. quocūqꝫ aura cōmotionis impulerit inclināt̉ Nā quēadmodū cōſortio vel interpellatione fratrum impatienter exeſtuāt. ita in ſolitudine cōſiſtentes eius ipſius quod expetunt ſilentii nō ferūt vaſtitatem. quippe qui nec ipſā quidem ratōnem noruntcuius cauſa deſiderari vel expeti debeat ſolitudoſꝫ hāc eſſe virtutis ac ꝓfeſſiōis eius exiſtimāt ſūaꝫvt fratrum cōſortia declinantes. hūanos tantummodo refugiant ac deteſtentur aſpectus.CV. ¶ Ꝙ in ſolitudine non extinguuntur viciorum affectus ſed repͥmūt̉ effectꝰ. Gernāꝰ