& honorē & filioꝝ affectuꝫ. & ſi quid aliud eratnegabimꝰ. Videmꝰ em̄ te ingratū eſſe deo. qui &ip̄m tibi eſſe & reſpirare prebuit. qui celos & terra mn ſtabiliuit. hoīemqꝫ formauit. & immortalitate dotauit. Ac regem cūctoꝝ que in terra ſūt ꝯſtituit. Ip̄mqꝫ a dyabolo voluptate deceptū. & omnibꝰ his bonis pͥuatū. morte crucis ſue redimēsin priſtinā libertatē reſtituit. Tu autē eū reſpuis& in eius crucē offendis. totus delicijs corporalibus deditus. & exterminādis ſubditꝰ paſſionibꝰꝘ ydoloꝝ errore pollutꝰ. Scito igit̉ qꝛ nō acquieſcam tibi. neqꝫ meū benefactorē & ſaluatorē negabo. Etiā ſi me beſtijs deuorandum ꝓijcias. velgladio & igni tradas. qd̓ nūc eſt tue poteſtatis.Nō em̄ mortē timeo. nec p̄ſentia amo. quorū leticie & exultationi omnis copulat̉ dolor & triſticiaUis ab eo dictis. rex ait. Vndiqꝫ miſer tui ꝑditōꝫmeditatꝰ ad hāc/ ut arbitror) es fortuna ꝑductꝰAcuiſti em̄ mentē & linguā tuā. ut hanc effunderes fatuā & vanā fabulationē. Sed niſi in principio ſermonis ꝓmiſiſſeꝫ tibi. ꝙ de medio ꝯſilio irāremouerem. nūc itaqꝫ igni carnes tuas tradereꝫ.Quoniā vero anticipans me talibus circūueniſtiſermonibꝰ. ſuffero mō tuā ꝓcacitatē. qṅ & ꝓpterpriorē meā erga te amiciciā. Surge ergo & fugeex oculis meis. ne vltra te videā & male te ꝑdamTūc egreſſus vir dei ſeceſſit in deſertū. ꝯtriſtatꝰquidē ꝙ martiriū nō ſuſtinuit. Martiriū tn̄ quotidie in ꝯſcientia tolerabat. pugnās aduerſus principes & poteſtates. aduerſus mūdi rectores tenebraꝝ harū. Tunc ampliꝰ rex iratus. ꝑſecutionēgrauiorē ꝯtra monachos meditat̉. & ampliori honore cultores ydoloꝝ venerat̉ & amat. ¶ III.¶ De ortu ioſaphat & recluſione eiꝰ ī palatioAter hec naſcitur ei filiꝰ pulcerrimꝰ. Incuiꝰ ortu gauiſus valde. ioſaphat eū nōminauit. ac ꝓ eo īmolaturus & gratiaꝫredditurus ad ydoloꝝ templa ſtultus abijt. atqꝫad pueri natalicia multitudines populoꝝ vndiqꝫꝯgregari fecit. Afferentes ſecū que ſacrificio erātydonea. ſicut cuiqꝫ poſſibile erat. & regaleꝫ dignitatem decebat. Tūc etiā ꝯuenerunt ad regē quaſilv. aſtrologi. quos accerſitos ad ſe. rex edicere ſingulos rogabat. quid futurꝰ eſſet puer qui ſibi natus erat Illi vero plurima ꝑſcrutantes dicebant.illū magnū eſſe futuꝝ in diuitijs & potētia. & ſuꝑgreſſuꝝ omnes qui ante fuerūt reges. Vnꝰ aūtde aſtrologis excellentior cūctis ait. Sicut ex hisqui me docuerūt aſtrorum curſus valeo ꝯijcere orex. pueri huius ꝓfectus qui nūc natus eſt tibi.nō in tuo erit regno. ſed in alio meliori. & incōparabiliter eminentiori. eſtimo vero illū quā ꝑſequimur xp̄ianoꝝ religionē fore ſuſceptuꝝ. nec puto ꝙ ſua ſpē ip̄e priuet̉ Hoc dixit ſicut olim balaāaſtrologia nō vera p̄nūciante. ſed deo ꝑ aduerſarios ea que ſunt veritatis ſignificante. ut omnemimpij excuſationē adimeret. His auditis rex grauiter ferens annūciationē hanc. triſticia illi leticiāintercidit. In ciuitate itaqꝫ ſeorſū palatiū edificauit ſpecioſiſſimū. & in ea cameras ſplendidas artificioſe atqꝫ operoſe ꝯſtruxit. Ibiqꝫ pueꝝ poſuitad habitandū. Poſtꝙͣ infantie impleuit etateꝫ. &inacceſſibileꝫ fore omnibꝰ imperauit. Pedagogos& mīſtros illi cōſtituit. iuuenes etate & aſpectupulcerrimos. p̄cipiens illis ut nichil hoꝝ q̄ in hacvita tri ſticiā generant. manifeſtuꝫ illi facerent nōmortē. nec ſenectutē. nec infirmitatē. nec pauꝑijmriq axpeuasr ore acra. 3jj.yexpeꝫ gumiCrepe mamoꝝuoiIamal muam Aauymignhmusſaymaīpmiamonixamatatem. nec aliquid aliud qd̓ eū ꝯtriſtaret. & leticiāei minuere poſſet. Sed omnia iocūdā & delectabilia p̄ponerent. quatinꝰ his mens illiꝰ iocūdata& delectata. nichil om̄ino de futuris cogitare valeret̉. Precepit etiā ut nec modicū verbū de xp̄o& de eius dogmatibꝰ penitus audiret. hoc etem̄magis oībus occultare ei cupiebat. aſtrologi metuens p̄nūciationē. Si quē vero miniſtrantiū ei infirmari ꝯtigiſſet. hūc mox inde eijcere. aliū vero ꝓip̄o floridū & ſanū dabat. ut nichil oīno fedū uelenorme oculi viderent illius pueri. Precones itaqꝫ ꝑ vniuerſas regiones p̄cepit diſcurrere. clamantes ut nullus omnino poſt tres dies horū monachoꝝ inueniret̉. Si aūt aliqui poſt tres dies inuenirent̉. ꝑ ignē & gladiū ꝑderent̉. ¶ IIII.¶ De amico regis quē ip̄e in dolo temptauit.Nterea vir quidā inter pͥmos illiꝰ regnip̄pollebat pius fide. & ſalutis ſue ſolicitus. ſed ꝓpt̓ timorē regis latebat. Cūqꝫaliquādo cū rege ad venationē egreſſus eſſet ſingulariter ambulans. inuenit hoīeꝫ in loco quodāneōroſo in terrā ꝓiectū & male tͣctatū. hn̄tē pedēa beſtia ꝯtritū. Qui videns eū p̄tereuntem. rogabat ne ꝑtranſiret illū. ſꝫ miſeret̉ ei in tāto magnoeuētu. & in ſuā domū deferret adiiciens. qꝛ nō inutiliter tibi & omnino inefficaciter inuentus ſuꝫinquit ego. Ego em̄ medicus ſū verboꝝ. Si enimaliquādo in verbis aut colloquiis ledatur aliquisaut in tribulatione inueniat̉. ꝯgruis medelis iſtacurabo. ne amplius morbꝰ ſuccreſcat. Igit̉ religioſus vir ille qd̓ dictū fuerat pro nichilo ꝯputauit.Illū vero ꝓpter mandatū dei ꝯducere in domumſuā fecit. & ꝯpetenter curā ei exhibuit. At v̓o inuidi homines ac malicioſi derogant viro apud regem. qꝛ nō tantū illius amicicia obliuiſcens negauit deoꝝ cultū. & ad fidem xp̄ianoꝝ declinauit.ſed etiā mala meditat̉ aduerſus ipſiꝰ regnū & turbam ꝑuertens atqꝫ ſolicitans & ſibimet cunctosꝯſilians. Sed ſi vis inquiūt certus fieri nichil nosfictū dicere. voca eū ſeorſū. & dic temptādo velle te derelinquere paternā ſectam & gloriā regni& xp̄ianū fieri. & monachicū ſumere habitū queꝫquondā ꝑſecutus es. Rex vero erga ſe viri amiciciam non ignorans. derogationē falſam putauit.Remtamen exanimare voluit. Vnde aduocās eūſeorſū. ait ei temptans. Noſtio amice quāta malaoſtendi monachis & omnibus xp̄ianis. Nūc veropenitentia ductus ſuꝑ hoc. & deſpiciēs pn̄tia ſpeilliꝰ immortalis regni qd̓ predicāt. ad aliā futurāvitam cupio ꝑtingere. Nam preſens morte vtiqꝫamputabit̉. nec aliter hoc ꝯſequi potero niſi xp̄ianus fiam. & abrenūcians regno meo. & ceteriſ delectationibꝰ & iocūditatibꝰ huiꝰ vite. heremitas& monachos requirā vbicūqꝫ ſint. quos iniuſte ꝑſecutus ſum illiſqꝫ me admiſceā. Ille vero ut hocaudiuit dolū nō intelligens. ꝯpūctus animo & lacrimis ꝑfuſus ſimpliciter reſpōdit. Rex ineternuꝫviue. cōſiliū em̄ bonū & ſalutare reperiſti. Qui& difficile eſt ad inueniendū regnū celoꝝ. attamēomni virtute eſt querendū. Nam qui querit muenit illud. Delectatio vero preſentiū et ſi in p̄ſentiiocunda ſit & delectet. tamen bonū eſt illā abiicere. Nam in ip̄o ſuo eſſe nō eſt. et qd̓ letificat ſeptēpliciter rurſus ꝯtriſtat. Nam dulcedo quidē hoꝝtꝑalis. dolores vero ꝑhēnes. xp̄ianoꝝ vero labortemporalis eſt. dulcedo vero & ſatietas eterna.Dirigat̉ ergo regis bona volūtas. bonuꝫ vero &