Druckschrift 
2 (1473)
Entstehung
Seite
155v
Einzelbild herunterladen
 

16qui balnei curā habebat. aſpere locutus eſt viroſancto Sed ſtatim poſt verba deſcendens. ut imperatori pararet balneū. mente captus in feruentem aquā deſcendit. ibiqꝫ extinctꝰ eſt. Erat autēaccepſimas in careſtis in cella recluſus. qui. lx. annis. nec viſus eſt ab alio. nec locutus eſt alicui.Tūc valentē anthiochie furenteꝫ reuocauit liberthemiſtij philoſophi in quo ꝑorauit. qꝛ ꝓpt̓ diſcordiā eccleſiaſticā deberet eſſe ita infeſtus. cumapud paganos vltra. ccc. ſectaꝝ differentia videret̉. & vnuſqͥſqꝫ in ſua ſententia ꝑmaneret. & forte hoc deo potius gratū eſſet. acile cognoſcit̉. & diuerſo glorificat̉. quatinꝰ vnuſqͥſqꝫamplius timeat. duꝫ integritatē ſcientie eius. uelquomō uel qualiter. uel quātuſqꝫ ſit magis ignorat. Hieronimꝰ. Eodē anno. id ē. valentis. xij.theodoſius theodoſij poſtea imperatoris pater &plurimi nobiliū occiſi ſunt. Socrates in hiſtoria triꝑtita. Eo ſiquidem tꝑe. valens nigromātiaꝫfecit. ꝑſcrutans quis poſt imperaret. Demonaūt quattuor literas demōſtrauit. t. e. o. d. Imperator aūt zelo ductus. multos huiꝰ noīs occidit.putans eos tirānidem velle aſſumere Occidebant̉ergo theodoti. theodori. theodoli. & quicūqꝫ hasliteras in capite ſui nominis habebāt. Quo timore plurimi ſua nomina mutauerūt. negantes cumiuram̄to que prius habuerant. Actor. Ex hacoccaſione videtur occiſus fuiſſe theodoſius patertheodoſij imꝑatoris. ꝙͣuis hieronimꝰ tacuerit. C. De morte valentis & fine croniNno deniqꝫ im­ corum hieronimi.perij ſui. xiiij. Valens de anthiochia exire ꝯpulſus ſera penitentia noſtros de exilijs reuocat. lacrimabile bellū in trachia ꝯmiſſū eſtIn quo deſerente equitū p̄ſidio. romane legionesa gothis cincte vſqꝫ ad internitionē ceſe ſūt. Ip̄eaūt imperator valens ſagitta ſaucius fugeret.& ob dolorem nimiū ſepe equo laberet̉. ad cuiuſdam ville caſam deportatus eſt. quo ꝑſequētibꝰbarbaris & incenſa domo ſepultura quoqꝫ caruitHic finit hieronimꝰ cronicā ſuā. Fluxerūt aūt abincarnatione dn̄i vſqꝫ ad finē valentis anni. ccc.lxxx. Ab vrbe ꝯdita. M. c. &. xxxi. ſcꝫ ſub regibꝰanni. cc. xl. ſub ꝯſulibꝰ. ccc. lxiiii. Sub auguſtis &ceſaribꝰ. d. xxvi. Ab initio aūt mūdi ẜm hebraicāveritatē. iiii. milia. ccc. xliii. ẜm. lxx interp̄tes. v.milia. d. lxxviii. Ab hinc ergo ſcribūt proſper &beda. ſigibertuſqꝫ monachus gēblacenẜ Nos aūtpͥuſꝙͣ vlterius ꝓcedamꝰ. quia ꝯſtat maxime circahec tꝑa floruiſſe ſanctos patres egipti & ſyrie. ceteriſue mundi partibꝰ. De quoꝝ geſtis & dictismulta iam ſupͣ poſuimꝰ. Placuit ut ad vtilitatemlegentiū. intermiſſo paululū ordine hiſtorie. quorūdam quoqꝫ de quibꝰ ad liquiduꝫ inuenire nonpotuimꝰ ſub quibꝰ fuerint imperatoribꝰ. vnicoſequēti libello geſta adbreuiata ꝯp̄hendamꝰ. ſiml̓etiā & alioꝝ ſanctoꝝ quorundā ep̄oꝝ & ꝯfeſſorūvtriuſqꝫ ſexus qui floruerūt in diuerſis mūdi ꝑtibus. quoꝝ itidem tempora ignoramus. Et primoquidem a barlaam & ioſaphat. quoꝝ actus iohānes damaſcenꝰ ſcripſiſſe reperit̉. Narrationis hꝰexordium ſumamus.Continentia. xvj. libri.☞MExtuſdecimꝰ liber nullā certi tꝑiſꝯtinet hiſtoriā. ſed geſta quorūdāſanctoꝝ confeſſoꝝ & monachoꝝquoꝝ inuenire potui certitudiinē tꝑoꝝ ut barlaam & ioſaphat. zozime quoqꝫ &plurium alioꝝ. Habet aūt capitula. c.Pchriſtianos.E rege auemur & eius edicto contraDe eius archiſatrapa facto monachoeum confudit.De ortu ioſaphat et recluſionē eiꝰ ī palātio. iii.De amico regis quē ip̄e in dolo temptauit. iiii.Qualiter ꝯſilio infirmi irā regis placauit. .v.De duobꝰ monachis martirizatis.Qualiter ioſaphat a patre obtinuit libertatē procedendi.De leproſo & ceco. & ſenę curuo quos in via viDe aduētu barlaā ad ſub ūbra negociatoriſ. ixNarratio eius de rege humili qui caute rep̄henſorem arguitInſtructio ioſaphat & cultu vniꝰ deiFabula de philomena contra cultores ydoloruminductaAdmonitō facta ioſaphat ꝑſeuerātia ī fide. xiiiExhortatio ad eundē de vita ꝑfectioriParabola de vnicorne ꝯtra ſeculi amatōe̓s. xv.Parabola de tribꝰ amicis ꝯtra eoſdem.Ad idem de rege qui locum exilii ſui diuitiis premuniuit..xvii.Exhortatio ad ꝯtemptū diuitiaꝝAd idem de illo qui ꝯtempta nobili ſponſa pauperculam duxitDoctrīa barlaā deo creatorē oīm & rectore. xxBarlaam ioſaphat vitā ſuam enarratIoſaphat volentē ſequi. barlaā repͥmit xxiiXardan duro corde verba barlaā audit xxiii.Cilicium & doctrine finem ioſaphat a barlaamacccepitRecedente bar. zardā ſecretū regi aperit xxvDe vano ꝯcilio arathis. & ī ſectatōe barlaā. xxviDe cuneo heremitarū qui ferebant reliquias ſanctorumNe ſimulato barlaam. id eſt nachorxxviii.Rex filiū a bar. ſeductꝰ ſit rep̄hendit .xxix.Iram patris filius placare nititur. eūqꝫ ad rectaꝫviam ꝯuertere.Ioſaphat in oratione ꝑnoctat & fictionē regisviſionem agnoſcit.Nachor in cōcilium vocatus conſilio ſuo capitur& illaqueatur..xxxii.Idem contra ꝓpoſitum ſuum vera loquit̉ de deo..xxxiii.& de errore chaldeoꝝ.De errore grecoꝝ & egiptioꝝ..xxxiiijDe errore iudeoꝝ. & vera fide xp̄ianoꝝ. xxxv.De fine certamīs quo nachor oēs ꝯfutauit. xxxviIoſaphat eum ducit ſecuꝫ & ſecreto arguens grati as egit..xxxviiNachor verbis eius cōpunctus ad heremum conuolauit..xxxviii.Rege circa cultū deorū vacillante theodas magꝰaccerſitus eſt..xxxix.Huius concilio rex omnes ad ſolennitatem deoꝝcōuocat.Idē ioſaphat mulieres ſeducēdo ꝯſiliū dat. xliIoſaphat ſpiritu fornicationis vexatus orationeſe armat.Puella regia eum de fornicatione multiplici colloquio temptat.Ioſaphat vacillanti dn̄s felicitatem ſanctorum &penas reproboꝝ viſū demonſtrat. .xliiii.