verſu virginitatis & nuptiaꝝ ꝯtra ſe diſſerentiūAduerſū eunomiū libri duo De ſpūſancto li. iiijContra iulianū imperatorē li. j. Secutus eſt autēpolemiuꝫ dicendi caractere. viuoqꝫ ſe ep̄m ordinans ruri vitā monachi exercuit. Deceſſitqꝫ antehoc fere triennium ſub theodoſio imperatore.¶ Actor. Hic ſcripſit apologeticū. quē quidamin latinū tranſferens. in ꝓlogo eiuſdem ſcribit. ꝙiſte gregorius ſignaculū caſtitatis integrū cuſtodiens. cū ph̓ie ſtudijs adhuc minor apud athenaſfloreret. vidit ꝑ ſoporē ſedenti ſibi & legēti duasſatis decoras dextera leuaqꝫ feminas conſediſſe.Quas ille caſtitatis inſtīctu oculo t cruiorē reſpiciens. que nā eſſent. & quid ſibi vellēt ꝑcūctabat̉At ille eū familiarius ꝯplectentes aiūt. Ne moleſte accipias iuuenis. note tibi & ſatis familiarestibi ſumꝰ. Altera em̄ ex nobis ſapientia. altera caſtitas dicit̉. & miſſe ſumꝰ tecū habitare. qꝛ iocūdū ſatis & mundū in corde tuo habitaculuꝫ p̄ ꝑaſti. Deinde cū ob eximiū literarū ꝓfectū athenisut oratoriā doceret aſtringeret̉. furtim nauem ingreſſus abſceſſit. mariſqꝫ tempeſtate vexatꝰ. deoſeruituꝝ ſe vouit. & ita fecit. Cū aūt a patre ep̄oin ſacerdotiū eſſet ſurrogatus. Hoc egre ferēs diſceſſit ad tꝑus. Poſtmoduꝫ v̓o regreſſus. ſcripſitapologeticū in libris duobus cauſas diſceſſionisſue. uel etiā reditus allegans. Poſt hoc etiā defūcto patre ſucceſſit in ep̄atum apud nazanzo breueopidū. Et inde cū poſt valentis arriani tꝑa. catholici recepiſſet eccleſias. ꝯſtantinopolim ad inſtituendā eccleſiā uel docendā tranſire exortatus eſtut videlicet ſuperiꝰ dictū eſt. Ibi ergo ep̄us ꝯſtitutus docuit. vbi & hieronimus ſanctaꝝ ſcripturarū ſtudijs ab eodem eruditū ſe dicit. cauſas quidem ſui diſceſſꝰ quas in apologetico exponit hicinſerere volui ad eius humilitatē atqꝫ prudentiādeclarandā. ſimul etiā ad quorundā p̄ſumptuoſaꝫambitionē ꝯfūdendā. qui dignitates eccleſiaſticasnō ſolū humiliter nō fugiūt. ſed etiā importune ſeingerūt. ¶. XCI. ¶ De apologia eius ſuper fuga p̄dicta. ¶ Gregorius nazanzenꝰ in apoAlius ꝑturbationislogētico li. ij.mee cauſa quā tāqꝫ ꝑtinaciter ꝯtradixi.& ſoluta verecūdia que ſemꝑ indiſſolubilis michi comes extitit tam imprudent̓ reſtiti.fuit repentina ſuꝑuentio. ſicut cū ſonus repentinus increpuerit. turbant̉ ſubito terrore percuſſi.Deinde recordatio quietis & ſilentij mei. Cū hocviderem michi impediri. qd̓ ab initio vite dilexi.& in maximis periculis deo voui. Nichil em̄ reuera michi videbat̉ homini p̄ſtantius ad beatā vitāꝙͣ clauſis carnalibꝰ ſenſibꝰ extra carnē mundūqꝫeffectū quēpiam in ſemetip̄m ꝯuerti. Alienūqꝫ amortalibꝰ curis effectū. ſibi ſoli & deo loqui. utcūctis viſibilibꝰ altior factus. mentē ſuā diuinisſenſibꝰ repleat. & celeſtibꝰ formis abſqꝫ admixtōne terrena. vere ſpeculū immaculatū effectꝰ imaginis dei. & ex ip̄ius lumine ſemꝑ lumen accipiēsAuſpicia quedā uel initia futuri ſeculi in eo ferēs.atqꝫ in terris adhuc poſitꝰ ꝯſortio angeloꝝ qd̓ammodo ꝑfruens. Deſpectaqꝫ atqꝫ derelicta frāgilitate terrrena. ad ſuꝑna ſpirituſſancti ſubuectōetranſferri. Si quis forte veſtrū huiuſcemodi amoris ardorem aliquādo ſenſit. ſcit que dico. & queloquor agnoſcit. Sed quibuſdaꝫ inuidie languorrecte iudicandi impedit ſenſū. & operi optimo nōmen infligūt. vicioſum philoſophiā xenodoxiamvocantes. & p̄claram ſapientiā ac ſtudia. iactātieappellationibꝰ infamantes. Paratior em̄ eſt imperitoꝝ turba ad derogandū bonis ſtudijſ ꝙͣ ad īmitandū. ut ſit eis omni genere delictū. dū & manifeſta & publica mala nō vitant. & occultis & recōditis bonis nō credūt. Erubui quoqꝫ de quibuſdam quos vidi nichil penitus ad emendationeꝫvite ſue ꝑtinens habere. & immūdis pedibus inſancta certatim irruere. & priuſꝙͣ primo aditu acianuis digiti haberent̉. ad tribunal ꝯtinuo tendere. atqꝫ ad ſacerdotiū feſtinare. ac repulſis ceterisip̄i ſacris altaribꝰ incubare. ita ut ẜm antiquū ꝓuerbiū merito dicat̉. qͥd ſaul inter ꝓph̓as. Quāuisautē ꝑdifficile ſit ſcire regi. id eſt. regenti ſe obtēperare. multo difficiliꝰ eſt ſcire alios regere. cuiꝰſcꝫ regiminis. quāto ſpes & gloria maior eſt. tanto periculū grauius quippe habentibꝰ intellectuꝫNam & ſi quis eſt in rectore vicioꝝ morbꝰ. facile in eos qui ad obtemperandū preſto ſūt ei tranſfundit̉. & multo facilius qd̓ malū eſt ab eo trāſit.ꝙͣ ſi quid in eo virtutis & induſtrie fuerit. Nichilem̄ tam facile ꝙͣ fieri malū etiā ſi nemo doceat uelꝯpellat. ꝑdifficile eſt aūt fieri bonū. parati ſumusad recipiendū malū ꝙͣ plurimi velut ſi aride ſtipule quis ſcintillā ignis inijciat. que inſuꝑ uētis etiāinſpirātibꝰ animet̉. velociuſqꝫ malicie ꝑua ſcintilla ꝯſumimur. ꝙͣ virtutis ignibꝰ uel accedi uel etiāꝯcaleſcere poſſimus. ¶. XCII. ¶ De periculo & cautela cure paſtoralis.Erendū eſt autē ne inueniamur morūmi p̄ alijs pictoribꝰ id ē plebeis qͥ quā& virtutis decore pictores quidā peſſidebent in ſemetip̄is depingere imaginē. eius peſſima p̄bentes exemplaria. uel certe ne accidat nob̓vſitati ꝓuerbij. & qui ad alios curandos p̄ſumuſinueniamur ip̄i ſcatentes vlccribꝰ. Ceteꝝ nō ſatiſeſt malū nō eſſe. eū cui docendi ſūma ꝯmittit̉. qd̓vtiqꝫ culpabile & dedecoroſū eſt etiā his qui docent̉. Sed oportet eū omnibꝰ bonis eſſe p̄ditum.Nūꝙͣ etiā putare debemꝰ aliquē finem nobis bonoꝝ factū aut ꝓficiendi terminuꝫ poſitū. nec itaad lucem deducenda ſūt que recte a nobis geſtaſūt. ꝙͣ detrimento ꝯputanda que nondū implerevoluimꝰ. & aſcenſus quidā nobis putandꝰ ē vitahec. ex quo nichil refert explicuiſſe. ꝙ aſcenderis.niſi qd̓ reſtat euaſeriſ nec noſmetip̄os ex ceteroꝝcollatione mētiamur. ut magnū aliquid eſſe putēmur. ſi forte aliquibꝰ preſtantiores inueniamur.ſed damnū potiꝰ illud arbitremꝰ. ſi nō nos digneloco & gradū noſtrogeramꝰ. Et ſi qͣ a nobis gerant̉. nō ex negligentiū ꝯparatione. ſed ex p̄ceptiautoritate pendant̉ Nō oportet aūt illos qui preſūt. vi uel neceſſitate ſubiectos ꝯſtringere. ſed ratione & vite exemplis ſuadere. qꝛ omnē qd̓ extorquet̉ inuitis cū eo qd̓ tirānicum videt̉. nec ꝑſeuerare quidē poteſt. Solet em̄ redire quidqͥd violēter attrahit̉. ſicut nouelle arboris ſi quis cacunēinclinauerit. relaxata rurſus in q̓ fuerat redit.Qd̓ aūt ex ꝓpoſito & volūtate fit. tā legitimū eſtꝙͣ certū. validiſſimis vīculis ꝓprie volūtatis aſtrictū. Reuera michi videt̉ ars artiū eſſe. & diſciplina diſciplinaꝝ. hoīem regere uel imbuere. qui ſiccerte eſt & inter omnes animantes maxime moribꝰ varius & volūtate diuerſus. Nobis qui pͥſumus ſummū ſtudiū eſt vincere eos qui carnaliteramant. nec vllo modo volūt nobis cedere. aduerſus ſemetipſos dimicantes. ita ut ſint nobis velū