Druckschrift 
2 (1473)
Entstehung
Seite
88v
Einzelbild herunterladen
 

montem. ad cuius radices erat grandis ſpeluncaque lapide claudebat̉. Quo remoto (vt eſt cupiditas hoīm occulta cognoſcere) animadu̓tit intꝰgrande veſtibulū. qd̓ aperto deſuꝑ celo. patulisdiffuſa ramis vetus palma ꝯtexerat. fontē lucidiſſimum oſtendēs. cuiꝰ tm̄ modo riuū foras ſtatimeadē que genuerat terra ſorbebat. Erāt p̄terea ꝑextenſū montē pauca habitacula. in quibꝰ erantſcabre. incudes & mallei. quibꝰ pecunie deſignarividebant̉. Hunc locū egiptioꝝ litere ferunt furtiuam fuiſſe monete officinā. eo tꝑe tēpeſtatis quocleopatre iūctꝰ eſt anthoniꝰ. Quo adamato. oēꝫibidē in ſolitudine & oratōe duxit etatē. Cibūqꝫ& veſtimentū ſibi palma p̄bebat. Cūqꝫ iā. cxiij.annoꝝ eſſet. et beatꝰ antoniꝰ in alia ſolitudine nonagenariꝰ moraret̉. cogitare cepit antoniꝰ nulluꝫvltra ſe monachū in heremo cōſediſſe. atqꝫ illi denocte quieſcēti reuelatū eſt eſſe aliū interius multo meliorē ſe. ad quē viſendum deberet ꝓperareQui diluculo ꝯſurgēs artus baculo regēte ſuſtentans. cepit ire quo neſciebat dicēs. Credo in deomeo ꝙ ẜuum ſuū quē michi ꝓmiſit oſtēdet. Interea ꝯſpicat̉ hoīem equo īnixū quē centauꝝ vocāt.Quo viſo. ſigno crucis ſe armauit. Qua inqͥt ꝑtehic ẜuus dei habitat. At ille barbaꝝ neſcio qd̓ frēdens. & frāgens potiꝰ verba ꝙͣ ꝓloquēs. int̓ horrentia ora ſatis blādum q̄ſiuit alloquiū. & cū dextere manus ꝓtenſione cupitū indicat iter ac ſi pe̓rpatentes campos volucris ſe mittens in fugā. exoculis mirātis euanuit. Nec mora int̓ ſaxoſā ꝯuallem grandē homunculū videt aduncis naribꝰ. frōte cornibꝰ aſperata. cuiꝰ extrema ꝑs corꝑis in caprarum pedēs deſinebat. Ad hoc attonitus antonius ſpectaculū ſcutū fidei. & loricā ſpei qͣſi bonꝰp̄liator arripuit. et nichilominꝰ predictū aīal palmarum fructꝰ eidē ad viaticū quaſi pacis obſideſofferebat. Quo viſo gradū p̄ſſit antoniꝰ. & quiseſſet interrogās. hoc ab eo r̓ſponſū accepit. Mortalis ego ſū. & vnꝰ ex accolis heremi quos varioerrore deluſa gentilitas. faunos ſatiroſqꝫ & incuhos colit. legatōne fungor gregis mei. p̄camur vtꝓ nobis cōmunē oīm deū dep̄ceris. quē olim ꝓ ſalute mundi veniſſe cognouimꝰ. & in om̄eꝫ terraꝫexiuit ſonus eiꝰ. Nec eo loquēte longeuus viatorvbertim faciem lacrimis rigabat. & baculo ꝑcutiens humū dicebat. Ve tibi alexādria q̄ ꝓ deo portenta veneraris. Ve tibi ciuitas me̓trix. in quā totius orbis demonia cōfluxere. Quid nūc dicturieſtis. cū beſtie xp̄m loquunt̉. Necdū verba cōpleuerat. & qͣſi pēnigero volatu petulū aīal aufugit.Hoc ne cui ad incredulitatē ſcrupulū moueat. ſb̓rege cōſtātino vniu̓ſo mundo teſte defendit̉. Nāalexādriā iſtiuſmodi homo viuꝰ ꝑductꝰ. magnūſpectaculū populo p̄buit. Et poſtea cadauer exanime ne calore eſtatis diſſiparet̉. ſale infuſū. antiochiā vt ab imꝑatore videret̉ allatū eſt. Anthoniꝰaūt cepta regione ꝑgebat. ferarūqꝫ tāta veſtigiaintuens. quo ſe verterēt. quid ageret neſciebat.LXXVII. Qualiter inuenit eū antoniꝰGit̉ altera die diluculo ꝓcul intuet̉ lupāces montis. quā ſecutꝰ oculis & iuxtaſitis aidoribꝰ anhelantē irreꝑe ad radiſpeluncā cū fera abijſſet. accedēs cepit introſpice̓Et ingreſſus callidꝰ explorator atqꝫ paululū progrediens. ſepiuſqꝫ ſb̓ſiſtens. ſonū aure captabat.ādem ꝑ tetre noctis horrorē ꝓcul lumē intuēsdum auidiꝰ ꝓperabat. offenſo pede lapide cōcitauit ſtrepitū. Poſt cuiꝰ ſonitū beatꝰ paulꝰ oſtiumpatens firmauit. Anthoniꝰ v̓o ꝓ foribꝰ corruensvſqꝫ poſt meridiē aditū p̄cabat dicens. Quis ſim.& vnde. & cur venerim noſti. Scio me nō mereriꝯſpectū tuū. tn̄ niſi videro nō recedā. Qui beſtias ſuſcipis: cur hominē repellis. Queſiui & inueni. pulſo vt aꝑiat̉ michi. Alioquin h̓ moriar antepoſtes tuos. certe ſepelies vel cadauer meū. Cuipaulus. Nemo cū lacrimis calumniā facit. & minaris ſi nō recipiāte cum moriturꝰ adueneris. Et ſicarridens paulꝰ patefecit ingreſſū. Et tunc ꝓprijsſe ſalutauere nominibꝰ. & ſimul deo gratias retulere. Cunqꝫ ſermocinarent̉ ſuſpiciunt alitē coruūramo arboris ꝯſediſſe. que inde lenit̓ ſubuolās panem integꝝ ante admirantium ora depoſuit. Eyainquit paulꝰ dn̄s nobis prādium miſit. lx. iā anniſunt ex quo dimidij ſemꝑ panis fragium accipio.Veꝝ ad aduentū tuū militibꝰ ſuis xp̄s duplicauitannonā. Qui gratias agētes. ſuꝑ vitrei fōtis marginem ꝯſederunt. Hic v̓o quis frāgeret panē oborta ꝯtentio. pene diem duxit in veſꝑum. Paulusmore cogebat hoſpitis. anthoniꝰ v̓o iure repellebat etatis. Tādem ꝯſilium fuit inter eos. vt app̄henſo ē regione pane. duꝫ ad ſe quiſqꝫ niteret̉. ꝑsſua remaneret in manibꝰ. De hinc paululū aq̄ portio ꝓni in fonte ore libauerunt. & immolātes deoſacrificium laudis noctē vigilijs trāſegere.LXXXVIII.. De dormitōepauli & eius ſepultura.E hinc alia die dixit paulus ad antoniūOlim te ꝯſeruum michi ꝓmiſerat deusIſꝫ qꝛ iā tempus dormitōis mee aduenittu miſſꝰ es a deo q̓ humo corpuſculū tegas. Quāobrem ꝑge q̄ſo & pallium qd̓ tibi athanaſiꝰ ep̄usdedit affer. ad obuolendū corpuſculū meū. Hocaūt rogauit vt anthonio recedēti meror ſue mortis leuaret̉. Quo audito. authoniꝰ flens & gemēsſtupefactꝰ ꝙ de athanaſio & d̓ pallio eiꝰ audie̓atqͣſi xp̄m in paulo videns vltra nichil reſpōdit. Sꝫcum ſilentio lacrimās deoſculatis manibꝰ & pedibus eiꝰ ad monaſterium ſuuꝫ reuerſus eſt. Cunqꝫduo diſcipuli occurriſſent dicētes. Vbi moratuses pater. Reſpondit. Ve michi peccatori. qꝛ falſum nomen monachi fero. Vidi heliā. vidi iohāneꝫin deẜto. & vere paulū in padiſo. ac ſic ore ꝯp̄ſſo& manu verberās pectꝰ. e cella pallium ꝓtulit. &nec modicum cibi ſumens regrediebat̉. Timebatem̄ ne ſe abſente ſpiritū reddēt. qd̓ & fecit. Viditqꝫ alia die int̓ angeloꝝ cateruas animā pauli cādore niueo ſulgente in ſublime ꝯſcende̓. et ſtatim infaciem ꝓcidens. ſabuluꝫ capiti ſuꝑiaciebat plorās& vllulās. Cur me inqͥt paule dimttis. Cur abisinſalutatꝰ. Iā tarde notus. tā cito recedis. Hocdicto. reſiduuꝫ vie ad inſtar auis ꝑuolauit. Et introgreſſꝰ ſpeluncā. vidit cadauer exanime. genibus cōplicatis. erecta ceruice. extenſis in altummanibꝰ. & tunc primum euꝫ viuere credens ꝑiterorabat. Poſtꝙͣ v̓o nulla vt ſolebat ſuſpiria precātis audiuit. in flebile oſculū ruens ītellexit. ꝙ etiācadauer ſācti deum cui om̄ia viuunt officio geſtꝰprecaret̉. Itaqꝫ obuoluto corꝑe. pſalmis quoqꝫ exxp̄iana traditōne cātatis ꝯtriſtabat̉. qꝛ ſarculumquo terrā foderet nō habebat dicens. Si ad monaſteriū redeā tridui iter eſt. Si hic maneā nichilvltra ꝓficiā. Moriar ergo vt dignum eſt. Et ecceduo leones ex interiori ꝑte heremi currentes volatibus ꝑ colla iubis ferebant̉. Qui directo curſu