Druckschrift 
2 (1473)
Entstehung
Seite
82r
Einzelbild herunterladen
 

lil̓iab aliquo mīſtrari At ecce media nocte apparuitci quidā ſenex vnguenta ferens in manu ſua. & dirit illi. Filia qn̄ tu iſta ſupplicia ſuſtinebas ibi erā.& nunc ideo ad te ueni ut ꝑ me recipias ſanitateꝫAgatha reſpondit. Domine medicinā corꝑi meonunꝙͣ adhibui. & turpe eſt ut ꝑdam quod tandiucuſtodiui. Dixit ei ſenex. Filia. ego ſum xp̄ianꝰ &noui medicinā. ne me uerecūderis. Agatha reſpōpit. Domine unde te uerecūdarer. cū tu ſis ſenex& grandeuus Ego vero licꝫ puella ſim. ita turpitlacerata ſum. ꝙ etiā ſi xp̄iana nō eſſem. nemo poſſet de me cuꝑe uoluptatem. Gratias quidā tibiago pater ꝓpter tuam bonā uolūtatē. Sed ſciasꝙ nullā recipiam medicinam. quia ih̓us criſtus ſivult poteſt me ſanare. Tunc ſubridens ſenex aitFilia. ih̓s xp̄s miſit me ad te cuiꝰ ego apoſtolꝰ ſū:& in nomine eiꝰ te ſcias eſſe ſanatā. Et ſtatim diſparuit. Tunc ꝓcidens beata agatha & gr̄as āgēsinuenit ſe ex om̄i ꝑte ſanatā. Cū ergo tota nocteex immēſo lumine territi cuſtodes aufugerent. &carcerem aꝑtum relinquerēt. rogabāt eā quidā vtfugerēt. At illa. abſit inquit vt fugiā. & coronā patientie p̄dam. & cuſtodes meos tribulatōibꝰ tradam. Ego em̄ aduuta a dn̄o. ꝑſeuerabo in eo qͥ meſanauit & ꝯfortauit.. XL IIII. De conſūmatione agonis eius.Oſt quattuor ergo dies dixit ei quincianus vt deos adorarꝫ. ne grauiora adhucſupplicia ſuſtineret. Agatha reſpondit.iſer & ſine intellectu & ſine ſenſu. quomō visvt ymagines ligneas & lapideas adorē. et deū celi qͥ me ſanauit dimittā. Dixit ei quincianꝰ. Quiste ſanauit. Agatha reſpondit. Chriſtus filiꝰ dei.Quincianꝰ dixit̉. Iteꝝ audes xp̄m noīare. Nuncvidebis ſi xp̄s te ſanabit. Et iuſſit teſtas fractasſpargi. & carbones ignitos ſubmitti. & ibi nudāA volutari. Qd̓ cū fieret. ecce ſubito terremotꝰfactꝰ eſt magnꝰ. qui totā ciuitatē ita ꝯcuſſit. vtpars muri corruēs duos ꝯſiliarios quinciani occideret. & populꝰ ad eū ꝯcurreret ꝯclamās ꝙ ꝓpteriniuſtū agathe cruciatū tm̄ periculum ſuſtineret.Tunc quincianꝰ ex vna ꝑte terremotū. ex alterapopuli ſeditionē formidās. agathā mitti iuſſit incarcerē. Ingreſſa aūt carcerē orauit. & ſtatim migrauit ad dn̄m. Qd̓ audiētes fideles. cū corpꝰ cōdientes aromatibꝰ in ſarcophago collocarēt. ecceſubito angelꝰ attulit tabulā marmoreā & poſuitad caput eiꝰ. Erat aūt ī eo ſcriptū. Mentē ſanctāſpontaneā. honorē deo. & patrie liberatōneꝫ. Qd̓ſic exponit̉. Mentē ſanctā habuit. ſpontaneā ſe obtulit. honorē deo dedit. et patrie liberatōeꝫ fecit.Et hoc miraculū audiētes multi etiā iudei & gentiles ſepulcꝝ eiꝰ multū honorare ceperūt. Quincianus aūt ꝑgens inueſtigare diuitias eiꝰ. cū eſſꝫ innaui. duobꝰ equis calcitrātibꝰ. in flumē ꝓiectuseſt. et corpꝰ eius nuſqͣ potuit inueniri. Reuolutoanno martirij eiꝰ. mons quidā maximꝰ iuxta vrbe̓ruptus emiſit ignem. qui qͣſi torrēs de monte deſcendēs. et ſaxa & terrā cōburens. ad vrbē cū impetu veniebat. Tūc multitudo paganoꝝ de monte deſcēdit. & fugiēs ad ſepulcꝝ eiꝰ arripuit cortinam qua erat opertū. et oppoſita igni. eū ꝓtinusrefrenauit. LV.. Paſſio ſanctorum. vii. dormientiū. Ex geſtis eoꝝ.Ecius aūt imꝑator ꝑſequēs xp̄ianos cuꝫveniſſet epheſū. iuſſit edificari tēpla inmedio ciuitatis. vt om̄s cū eo miſcerent̉ſacrificijs ydoloꝝ. Cū ergo om̄s xp̄ianos inquiriiuſſiſſet. inuentos aut ſacrificare. aut mori cōpelleret. tantus penaꝝ terror cunctis aderat. ꝙ amicūamicus. & filiū pater. & patreꝫ filius abnegabat.Tūc in illa vrbe inuēti ſunt. vii. xp̄iani. Maximianus Malchꝰ. Martinianꝰ. Dioniſiꝰ. Iohānes. Serapion. & Conſtantinꝰ. Qui hoc videntes nimisdolebāt. Et cū eſſent primi palatij. ſacrificia ydolorum ſpernētes. in domo ſua ſe celabāt. & ibi ieiunijs & oratōibꝰ vacabāt. Accuſati igit̉. ante deciū ſtatuunt̉. et cōprobati veracit̓ xp̄iani. dato eiſreſipiſcēdi ſpacio. vſqꝫ ad reditū decij dimittunt̉At illi patrimoniū ſuū interim pauꝑibꝰ expendētes. inito ꝯſilio in montē celiū ſeceſſerūt. et ibi eēſecretiꝰ vſqꝫ ad reditū decij decreuerūt. Diu ergo ibi latentibus. vnꝰ eoꝝ ſemꝑ miniſtrabat. Etquotiēs intrabat vrbē. figura ſe & habitu mēdiciveſtiebat. Cū ergo decius in vrbē rediſſet. et eosad ſacrificandum ꝑquiri iuſſiſſet. malcus miniſtereoꝝ territus ad ſocios redijt. et eis furorē imꝑatoris innotuit. Qui cū grauit̓ terrerent̉. malcus tn̄allatos panes eis appoſuit. vt cito ꝯfortati fortiores ad p̄lium redderent̉. Poſtꝙͣ aūt cenati ſūt. ſedentes & colloquētes in luctu & lacrimis ſubitoſicut deꝰ voluit dormierūt. Mane aūt facto cumqueſiti inueniri nō poſſent. et deciꝰ doleret ꝙ tāles iuuenes ꝑdidiſſet. accuſati ſūt in monte celiohucuſqꝫ latuiſſe. et ſua pauꝑibꝰ erogātes in ſuoꝓpoſito ꝑmanere. Iuſſit ergo deciꝰ ut ꝑentes eoꝝadeſſent. et cōminatꝰ eſt eis mortē niſi de eis dicerent quiqͥd ſcirēt. Illi aūt eos ſimilit̓ accuſauerūt.et diuitias ſuas pauꝑibꝰ expēdiſſe cōqueſti ſunt.Tūc cogitans qͥd de eis faceret. nutu dei iuſſit osſpelūce lapidibꝰ obſtrui vt ibi morerent̉ fame etinopia circūcluſi. Qd̓ miniſtri quidē fecerunt etduo xp̄iani theodorꝰ et rufinꝰ eoꝝ martirium deſcribentes caute inter lapides poſuerūt.LXLVI. Paſſio ſanctoꝝpetri et pauli cū ſocijs ſuis. Ex geſtis eoꝝ.Mꝑante decio apud lamoſacū. comp̄hēſus eſt petrꝰ et optimo ꝓconſuli oblatꝰQui cū xp̄ianum ſe eſſe cōſtant̓ ꝓfiteretur. ꝓconſul iuſſit eundē adoleſcentulū ſpecioſuꝫin rotis tendi. et ad ligna in circūitu poſita vincul̓ferreis totuꝫ corpꝰ eiꝰ fecit ꝯſtringi. Quo ꝯtortoeffracta minutatim oſſa eiꝰ defecerunt. At quātotorquebat̉. tāto fortior apꝑebat. et tirāni ſtulticiam ridens xp̄o gratias agebat. Cuiꝰ ꝓconſul ꝑſeuerantiā videns. iuſſit euꝫ gladio ꝑcuti. Et cuꝫ adciuitatē troadem ꝑrexiſſet. oblati ſunt alij tres. andreas. paulꝰ. et nichomachꝰ. Qui cum om̄s xp̄ianos ſe ꝓfitent̉ eſſe. iuſſit nichomachuꝫ app̄henſuꝫꝓconſul torqueri. Cūqꝫ nimiuꝫ torq̄ret̉. & iā ꝓpeeſſꝫ vt emitteret ſpirituꝫ. exclamauit ſe nunꝙͣ fuiſſe xp̄ianum ſed demonibꝰ ſacrificatuꝝ. Tunc iuſſus deponi. cum ſacrificaſſet. arreptꝰ eſt a demonio. et eliſus ī terra comedens linguā ſuā dentibꝰexpirauit. Puella autē quedā virgo dioniſia annorum. xvii. exclamauit dicens. O te infideliſſimumhoīm qͥ ꝓpt̓ vniꝰ hore ſpacium ꝑpetuā et inenarrabilem tibi penā acqͥſiſti Interrogata ergo ꝯfeſſaeſt ſe xp̄ianam eſſe. et ideo infelicem illum plāgere. ꝙ nō adhuc modicuꝫ toleraſſet. vt ꝑpetuā requiem inueniret. Procōſul iuſſit eā duobus iuuenibus corrumpendā tradi. andreā v̓o et paulumrecludi. Cunqꝫ iuuenes virginem ad hoſpitiuꝫ ſuum duxiſſent. pugnantibꝰ eis vſqꝫ ad noctem vt