amaſtrinā. et ad eccleſias ponti reliquas. ſexta adguoſianos. et ad pinitum eiuſdeꝫ vrbis epiſcopūqui & ipſe ſcripſit ei elegantē epiſtolā. in qua docet nō ſemꝑ lacte populos nutriēdos. ne qͣſi ꝑuuli ab vltimo occupent̉ die. ſed et ſolido debere veſci cibo. vt in ſpiritualē ꝓficiāt ſenectutē. Septīavero ad romanos. quā ſcripſit ad ſortē ep̄m eorūOctaua ad criſophorā ſanctā feminā. Claruit ſb̓imꝑatore marcho antonino v̓o & lucio aurelio cōmodo. ¶. Euſebius vbi ſupra. Hic dioniſiꝰ ī epiſtola ad atheniēſes deſignat ꝙ dioniſiꝰ ariopagites qͥ ab apoſtolo paulo inſtructus credidit xp̄oſcd̓m ea que in apoſtoloꝝ actibꝰ deſignāt̉. pͥmusathenis ab eodem apoſtolo paulo ep̄s fuerit ordinatus. ¶ Hieronimꝰ vbi ſupra. Theophilꝰ quoqꝫ ſextus antiochene eccl̓ie ep̄s ſub imꝑatore marcho antonino vero. libꝝ ꝯtra marcionē cōpoſuitqui vſqꝫ hodie extat. Ferunt̉ eiꝰ & ad autholicuꝫtria volumina. & cōtra hereſim hermogenis libervnus. & alij breues eleganteſqꝫ tractatꝰ ad edificationem eccleſie ꝑtinentes. Legi ſub nomine eiꝰin euangeliū & ꝓuerbia ſalomonis cōmentarios.qui michi cū ſuꝑioꝝ voluminū elegantia & fraſinō vident̉ ꝯgruere. Appollinaris aſie ierapolitanus ep̄s ſub imꝑatore marcho antonino vero floruit. cui & inſigne volumen de fide xp̄ianorū dedit. Extant eiꝰ alij quinqꝫ aduerſus gentiles libri.& de veritate duo. & aduerſus cathafrigas tuncprimū cum priſca & maximilla inſanis vatibꝰ incipiente montano. Philippus ep̄s cretenẜ vrbis.alibi corinthie gortine. cuiꝰ dioniſius in epiſtolaſua meminit. quā ſcripſit ad eiuſdē ciuitatis eccleſiam. p̄clarum ad marcionē edidit libꝝ. tꝑibuſqꝫmarchi antonini veri & aurelij cōmodi claruit.¶ CXIII.¶ De morte aurelij& antonmi. ¶ Augo vbi ſupra.Gitur aurelius cōmodus dum cū fratre in vehicūlo veheret̉. xi. imꝑij ſui anno caſu morbi quē greci apoplexim vocant ſuffocatꝰ eſt. Quo defūctōmarchus antoninus ſolus paucis diebus reipublice p̄fuit. Deniqꝫ ſeueriores leges nouis ꝯditōibꝰtemꝑauit. Per om̄s em̄ ꝓuincias tributa donauit.om̄iaqꝫ fiſcaliū negocioꝝ calumnioſa monimentaſimul ꝯgeſta in foro iuſſit incēdi. Hic. xiiiiꝰ. ab auguſto in pānonia ꝯſtitutꝰ. r̓pentino morbo obijtOb cuiꝰ honorē templa. columne. & alia ml̓ta cōdita eſſe reꝑiunt̉. Cui ſucceſſit luciꝰ aureliꝰ cōmodus filiꝰ eiꝰ. Tēporibꝰ antonini veri floruit theodocion tercius diuine legis interpres. & acticusph̓s platonicus. ¶. Euſebiꝰ in cronicis. Hoꝝ imꝑatorum tꝑibꝰ fronto orator inſignis habet̉. Quimarchū antoninū verum latinis literis erudiuit.Seleūcia ſirie vrbs cū trecentis milibꝰ hominuma romanis capta eſt. Apud piſas ꝑegrinꝰ ph̓s rōgo quē ex lingnis cōpoſuerat incenſo ſemetipſuꝫſuꝑiecit. Eo tꝑe ſmirna vrbs aſie terremotū ruitAd cuiꝰ inſtaurationē decēnalis tributoꝝ immunitas data eſt. Tanta etiam ꝑ totum orbē peſtilentia fuit. ꝙ pene vſqꝫ ad internitionē romanꝰ exercitus deletus eſt.¶. CXIIII.De imperio aurelij cōmodi. ¶. Hugo vbi ſupra.relius igit̉ cōmodus patre defunctoimꝑauit annis. xiii. ¶ Euſebiꝰ in cronicis. Cepit aūt anno dn̄i. clxxxi. md̓i ve̓oquartimilleſimo. cxliiii. ¶ Hugo. Hic luxurie &obſcenitati deditꝰ. interfecit plurimos ſenatoruꝫ.illos tn̄ maxime quos aduertit induſtria vel nobi-litate p̄cellere. ¶ Euſebius quinto libro. Ea tempeſtate pax eccl̓ijs ꝑ omnē terrā ꝓpagabat̉. & ſermo dn̄i ex om̄i genere hoīm ad agnitionē & pietatem dei ſūmi animas ꝯgregabat. Deniqꝫ & in vrbe romanā multos ex illis illuſtribꝰ & p̄diuitibꝰviris cū liberis & ꝯiugibꝰ ac ꝓpinquis. atqꝫ omniꝑiter familia ſociauit ad fidem. Sed hoc nō equisoculis ille antiquꝰ humane ſalutis hoſtis aſpexit.Continuo deniqꝫ aggredit̉ varijs noſtros machinis impugnare. Primo in vrbe roma appolloniumquendā viꝝ in fide noſtra & in om̄ibus ph̓ie eruditionibus illuſtrē. ad iudiciū ꝑtrahit. accuſatoe̓ci ſuſcitato quodā infeliciſſimo et deſperate ſalutiſhomine. Quīqꝫ qm̄ lex que oblatos puniri iuſſeratxp̄ianos. in delatorem prius animaduertendū cēſebat. A ꝑhennio iudice vt eiꝰ crura cōminuerētur ſn̄iam primꝰ excepit. Tunc deinde exorat̉ beatus appoloniꝰ martir. vt defenſionē pro fide ſuaquā audiente ſenatu atqꝫ om̄i populo luculent̓ &ſplendide habuerat ederet ſcriptā. & poſt hoc ſecundū ſenatus ꝯſultū capite plexus eſt. Ita enima prioribꝰ lex iniquiſſime ꝓmulgata cenſebat.¶ CXV.¶ De ſancta eugenia& protho & iacincto.Hilippus aūt illuſtriſſimꝰ vir romanusab imꝑatore cōmodo ad egiptū directꝰvt alexādrie p̄fecturā ageret. filiaꝫ ſuaꝫeugeniā literis liberalibꝰ ꝑfectiſſime edocuit. pucra erat corꝑe. ſed pulcrior caſtitate. Cūqꝫ a multis in ꝯiugiū peteret̉. omnino obſiſtebat. Iā em̄ licꝫ ſb̓ paganiſſis ꝑentibꝰ uitā age̓t. aīo xp̄iana eēceꝑat. Et qꝛ xp̄iani iuſſi fuerāt ab alexādria diſcedere. rogauit pentes vt in vehiculo ꝑmittereturpredia ſua in ſuburbano poſita circūire. Qd̓ cumſtatim impetraſſet. & ab vrbe ad villam ꝓperaret.inſtructōeꝫ apoſtoli tecle virgini factā. in baſterna legens. audiuit chriſtianos pſallentes & dicentes. Om̄s dij gentiū demonia ⁊cͣ. Tūc ſuſpirās &flens ad enuchos ſuos ꝓthum et iacinctū dixit.Philoſophoꝝ ſilogiſmos vano labore perſcrutatiſumꝰ. Ariſtotilis argumnēta. et platōnis ideas. etquidqͥd poeta cecinit. quidqͥd orator inuenit. velph̓s cogitauit. cuncta in hac ſn̄ia excludunt̉. quatripudiantes chriſtianos audimꝰ dicentes. Om̄esnnt̓ xceſſit illedij gentiū demonia ⁊cͣ. Tunc vehiculū ſtare precepit. et diutiſſime vim carminū ꝯſiderās ait. Si nolumꝰ ꝑire credendū eſt. Dūqꝫ de deo v̓o mutuoſermone tractarēt. fit cōcordia fidei. et ordo queritur quo poſſit ſācta fuga ſtatui. et fides rectateneri. Tūc illa dixit. Audio helenū dici epiſcopūcuiꝰ eſt habitatio illa. in qua die noctūqꝫ dei laudibus inſiſtit̉. ſed ad ꝯgregationis huiꝰ diuerſorium nullā feminā accedere patit̉. Hoc ergo conſiderans. tonderi me debere exiſtimo. vt vacua pertranſeu̓te baſterna. nos tres virili habitu ſiml̓ addei hoīes ꝓperemꝰ. Factū eſt aūt vt eadē hora qͣad monaſteriū venerūt. ſanctꝰ helenus ꝑueniretepiſcopꝰ et cū eo pſallentiū multitudo. Cunqꝫ ſeiunxiſſent pſallentibꝰ. queſierūt quis eſſet ſeniorqui ſolus aſelli vehiculo vteret̉. et in medio ppl̓ſequētis et precedētis. Et audierūt ꝙ hic eſſet beatus helenꝰ epiſcopꝰ ab infantia chriſtianꝰ. Quidum infantulꝰ in monaſterio creſceret. tāte ſanctitatis virtutibꝰ cingebat̉. vt ſi quando miſſus eſſꝫignem ē vicino petere. prunas ardētes veſtimētodeferebat illeſo. Deniqꝫ inquit et poſt hos paucos dies venit hūc quidā magus. qui verborum