.lib̓.iuſtinus. cū ſecundo iā librū ꝓ religionis noſtredefenſione cōſcriptū tꝑis illius iudicibus obtuuſſet. remuneratōeꝫ lingue fidel̓ et erudite martirij munus accepit. quodaꝫ ph̓o creſcēte nomine.cane tam ꝓ ꝯfeſſione ꝙͣ moribus. dolos viro inſidiaſqꝫ tendēte. qm̄ quidē ſepe cū eo diſputans auditoribus medijs nō ſolū obtinuerat eū. verū etvehementius veritate ſibi ſuffragāte confuderat¶ Hieronimꝰ de illuſtribus viris. Cū ergo in vrbe roma diatribas haberet. ad eundē cinicū qͥ aduerſum xp̄ianos blaſphemabat redarguens guloſum et mortis timidū. luxurieqꝫ et libidinū ſectatorem. ad extremum ſtudio eiꝰ et inſidijs accuſatus ꝙ xp̄ianus eſſet. ꝓ xp̄o ſanguinē fudit. ¶ Euſebius libro quarto. Idem quoqꝫ iuſtinus priuſqꝫpprium deſudaret. alioꝝ qui ante ſe martires extiterunt deſcribēs agones. & ego inquit ſpero meab aliquo hoꝝ quibus ꝓ veritate obſtiti inſidias¶. XCVIII.eſſe paſſuꝝ.De ꝑſecutione lugdunenſis & viennenſis eccleſiarum. ¶ Hugo vbi ſupra.Ec quoqꝫ ꝑſecutio duriſſima lugdunenſem atqꝫ viennēſem vrbes nobiliſſimasgalliaꝝ quas p̄cipiti lapſu rodanꝰ p̄terfluit ſubintrauit. Vnde fotinꝰ egregiꝰ ep̄s lugdunenẜ. & iuſtꝰ viennenẜ in eiſdē vrbibꝰ martirizati ſūt cum multis alijs. ¶ Fuſebius libro quinto.Precipue aūt milites ꝑurgebant ſāctum nominequendā diaconū viennenſē. & maturū. neophituꝫquidē. ſed in fide & patientia robuſtiſſimū. Sꝫ &actalū ꝑgameum ciuē qui columna & fundamentum eccleſie noſtre in om̄ibꝰ fuit. & blandinā feminā ꝑ quā xp̄s oſtendit. qꝛ ea q̄ apud hoīes deſpecta ſūt & in ꝯtemptū habent̉. in magna gloriao poſitū rō ert vt cuumapud deū ducunt̉. Et qꝛ caritas ea q̄ fragilia ſuntꝑ naturā. per gratiā fecit eſſe firmiſſima. Cū em̄nos om̄s de ea trepidaremꝰ. ſed & ipſa eiꝰ carnalis domina q̄ erat vna ex numero martirū vereret̉. ne forte blandina cederet in tormētis. et ꝓ debilitate corꝑis vix ad pͥme ꝯfeſſionis tormēta ſufficeret. tanta tolerantie virtute firmata eſt. ut reſolueret̉ priꝰ & cōciderent carnificū manꝰ. qui ſibi ꝓ ꝯtentioſa iudicis animoſitate inicere ſuccedebant. Deniqꝫ a pͥma luce vſqꝫ ad veſperā tormenta ſemꝑ innouantes. ad vltimū victos ſe ꝓfitent̉.ſtupentes quomodo ī ea ſpūs ꝑmaneret. cum nichil in illa ex corꝑis ſupplicio reſediſſet. Sꝫ illa vere beata ut poſtmodū nobis diſſeruit. ipſa quotiens voce ꝯfeſſionē emiſit. et xp̄iana ſū ꝓclamauittotiens noue vires corpori reddebātur. et tāꝙͣ ablutis ꝑ ꝯfeſſionem doloribꝰ. inſtaurabat̉ recentōrad agones. Diaconꝰ quoqꝫ ſāctꝰ noīe. etiā ip̄e ſupra ꝙ dici poteſt. & ſupra ꝙͣ fas eſt naturam ferre. acriꝰ inſiſtentibus miniſtris demonū. ꝙ aliqͥdab eo elicere poſſent ꝯfeſſionis illicite. noua penarum genera ꝑtulit. & que longe ſubſtantiā hūaneꝯditionis excederent. At ille vir deo plenus intm̄crudelitates eoꝝ irriſit. & feriā in qͣſtione ſeuiciāut nunꝙͣ dignatꝰ ſit ul̓ quis eſſet genere. vl̓ domorel patria. vel nomē ſaltem eis fateri. Sꝫ de hijsſingulis interrogatꝰ. nichil aliud in om̄ibꝰ torm̄tis niſi xp̄ianum ſe eſſe reſpōdit. Hoc inqͥt michinomen. hoc genꝰ. hec patria. Aliud inqͥt omninonichil ſū ꝙͣ xp̄ianꝰ. vnd̓ & incredibilis eos agitabat inſania ꝙ tātis penaꝝ gn̓ibus ꝯſūptis. extorōre ei ne ꝓfeſſionē quidē ꝓprij vocabuli potuiſſē.Ad vltimum cādentes laminas eris & ferri erg.inguīs loca. & delicatiora queqꝫ membroꝝ inſtauratis ignibꝰ adhibebāt. Exquo carnes quidē eiusaduſte igni defluebāt. Ipſe v̓o ꝑmanebat immobilis. incōcuſſus. intrepidus. celeſtibꝰ eterniſqꝫ fontibus qͥ ꝓcedunt d̓ vētre ih̓u humanas in ſe temperās flamas. Veruntn̄ membris om̄nibꝰ martirerat. & toto corꝑe vnū vulnꝰ horrebat. Perijt ineo humane forme agnitio. & nō ſolū quis eſſet. ſꝫetiā quid eſſꝫ tormētorum crudelitas ne cognoſcipoſſꝫ abſtulerat. Chriſtꝰ tn̄ in eo ſolꝰ ꝑ martirijgloriā cognoſcebat̉. Sed artifices ſceleꝝ nequaꝙͣmarciris erubue̓ virtutē. Poſt paucos etem̄ diesꝯſiderātes ꝙ ſi tumentibꝰ adhuc vulneribus q̄ indignarent̉ etiā ad molliſſimū manus tactū. tormēta rurſus inferrēt. & denuo membra iā putrefc̄avexarēt. vnū e duobꝰ fore. aut in ſua eū impietatis iura ceſſurū. Aut ſi in tormētis animā poſuiſſet. terrorē crudelitatis & metū ceteris intentandum. ſꝫ hoc longe cōtra qͣm impij cogitauerāt ceſſit. Nā qd̓ uix credi ab infidelibꝰ poteſt. r̓ſtitutūeſt in pͥmam ſpēm corpꝰ ꝑ ſcd̓a torm̄ta. & officiamembroꝝ q̄ abſtulerat pͥma crudelitas. ſcd̓a reꝑarauit. ita ut iterata ſupplicia nō ei iā penā contulerint ſꝫ medelā. Sed & blandina quā paulo ante cōmemorauimꝰ ſimili exēplo ad ſcd̓a ſupplicia reuocatur. Que cū ſemiuiua pene. & in mortis quodāꝯfinio poſita iteratis fuiſſet pulſata cruciatibꝰ. velut e ſomno quodā ſubito euigilās. in memoriā future beatitudinis venit. & voce ꝯſtanti tanꝙͣ deexcelſo & edito ꝯcionaret̉ ad populū. & ait. Multum erratis o viri. ꝙ putatis infantū viſceribusveſci eos. qui nec mutoꝝ animaliū carnibꝰ utunt̉Et ſic in ꝯfeſſione ꝑdurans. iterū numero martiꝝꝯſociata retrudit̉..XCIX.Paſſio ſāctorum fotini & ſociorum eius.Fatus aūt fotinꝰ lugdunenſiū ep̄s. cumnonagenario maior eſſet etate. et corꝑeutpote illiꝰ eui inualidus. cetera pene iāmortuꝰ ſolo martirij amore viuebat. ducit̉ ad tribunalia. potiꝰ defert̉ ſenio et languore reſolutusCuiꝰ ad hoc anima ſolum ẜuabat̉. ut xp̄s ꝑ eū magnificentiꝰ in fragili corꝑe triūpharet. Statuit̉ interea ſenior cū tribunalibꝰ. impie plebis undiqꝫclamor attollit̉. huncip̄m eē inſonāt xp̄m. Cuꝫ v̓oa p̄ſide interrogatꝰ quis nā eēt xp̄ianoꝝ deus. reſpondit. Si dignꝰ fueris ſcies. Hinc v̓o cunctosvelut rabies immēſi cuiuſdā furoris inuaſit. ita utqui ꝓpe aſtabāt. alij pugnis. alij calcibꝰ ſubigerētſenem. nec etati. nec grauitati aliqͥd reuerētie d̓ferentes. Illi v̓o qui longiꝰ erāt quidqͥd furentibuſteli veniſſet ī manꝰ enmꝰ iaciebāt. ita vt vnuſqͥſqꝫ ſūmi ſibi eē delicti ducerꝫ. vbi aliqͥd in eo ſceleris nō intuliſſet. In hoc etem̄ vindicādos deos ſuos eē credebāt. Quē cū ſeminecē ꝓijeciſſent ī carcerē. incōtaminatuꝫ paulo poſt ſpm̄ reddidit. Deniqꝫ maturꝰ. et ſanctꝰ. ac blandina. et attalus in illis diebꝰ. innumeris milibꝰ gentiuꝫ diu̓ſarum adſpectaculuꝫ ꝯgregatis ſtatuunt̉ in medio hareneEt rurſum maturꝰ cuꝫ ſācto. quaſi nichil priusgeſtum fuiſſet. ad om̄ia tormētoꝝ et verbeꝝ gn̓arenouant̉. certantibꝰ oīmodis aduerſarijs. quatenus eorum patiētiam frāgerent. et ab ipſo vt itadicam vertice coronas eoꝝ deriperēt. inſanis populi vocibus inſtigati. Sꝫ illis eo magis animosroborabat ſpes vicine iā glorie. qͣ ſibi ianuāqꝫ manū cōtingere et ꝯtrectare dexteris videbātur. Cūqꝫ ad ſupplicioꝝ gene̓a et ſpectacula pene iā tꝑs