Druckschrift 
2 (1473)
Entstehung
Seite
60r
Einzelbild herunterladen
 

lib.ire ꝑ aurifices & gēmarios. & dū ꝓbaueritis auꝝeſſe verum & gēmas veras nūciate michi. Qd̓ cūfeciſſent ait. Itē & redimite vobis terras quas vēdidiſtis. quia celorū premia ꝑdidiſtis. Emite vobis ſericas veſtes vt pro tꝑe fulgeatis ſicut roſacuiꝰ flos dū odorē pariat. rubore oſtendat. repete marceſcat. In aſpectu ſeruorū veſtroꝝ ſuſpiraſtis. & vos effectos pauperes gemuiſtis. Eſtotecloridi vt marceſcatis. eſtote diuites tꝑaliter vtin ꝑpetuum mēdicētis. Ecce voſipſi inuocato nōmine dn̄i hieſu xp̄i infirmos ſanaſtis. demonia fatigaſtis. cecis lumina reddidiſtis. Ablata eſt hecgratia vobis. & facti eſtis miſeri qͥ eratis fortes& magni. Et qͥ terrorem iuſſu veſtro īcuciebatisd̓monijs. āmodo ip̄i demonia timebitis. Amatorem̄ pecunie. ſeruꝰ eſt māmone. Māmona aūt nomen eſt demonis qui p̄eſt carnalibꝰ lucris. & hijsqui mundū diligunt dn̄atur. Hec & alia plurā dicente apoſtolo. efferebat̉ iuuenis mortuꝰ. quemturbe faciētes exequias cū matre eiꝰ vidua. iactauerunt ante pedes eiꝰ rogātes. vt ſicut druſianāita & hūc iuuenem ſuſcitaret. Tantuſqꝫ oīm eratfletus. vt etiā ipſe apl̓us vix a fletu & lacrimistemperaret. Iūc ꝓſternens ſe in orationē. diutiſſime fleuit & ait. O iuuenis ſtactee lacrimas dn̄o& p̄ces ſimul effudi. ut ſurgas a mortuis vinculoreſolutus. & hijs duobus accecto & eugenio annuncies quātaꝫ amiſerint gloriā. & quātam incurrerint penā. Tūc exurgens ſtacteꝰ adorauit apoſtolum. & cepit increpare diſcipulos eius dicensVidi angelos veſtros flētes. & angelos ſathanein veſtra deiectione gratulātes. iā regnum ꝑatuꝫvobis & zetas plenas epul̓ & delicijs ac gaudijsamiſiſtis. & loca tenebraꝝ vobis acquiſiſtis plenadracōnibꝰ & flamis ſtridentibꝰ. plena cruciatibꝰdoloribꝰ. fetoribꝰ. terrore & horrore. vbi nō ceſſat vlulatꝰ & luctus. Rogate igit̉ apoſtolū vt ſicut me reſuſcitauit a mortuis ad vitam. ita & animas veſtras que iā de libro vite delete ſūt ſuſcitꝫad ſalutē. Tunc ipſe ſtacteꝰ ꝓſternens ſe cū illis& om̄i populo om̄s pariter orabāt apl̓m vt intercederet ꝓ hijs ad dn̄m. Quibꝰ apoſtolus hoc dedit reſponſū. vt ꝑ triginta dies penitentiā deo offerrent. In quo ſpacio hoc maxime precarent̉. vtvirge auree & lapides ad ſuā naturam redirent.Qd̓ cū factū eſſet. flentibus & penitentibus illis& ꝓ eis intercedentibꝰ vniuerſis. dixit apoſtolusScire vos volo qꝛ dn̄s ſuſcepit penitentiā eorumAad illos aūt cōuerſos ait. Ite & reportate v̓gasad ſilua. & lapides ad harenā. Qd̓ cū feciſſent. receperūt etiā gratiam curationum quā amiſerant.. XLI. De conſcriptioneeuāgelij ioh̓is ꝯtra hereticos. Hugo vbi ſupraVm aūt fuiſſet iohānes in exilio. pululauerunt interea ꝑ aſiam hereticorū ſemīaquedā cherinthi .ſ. et hebionis vl̓ ceterorum qui negant xp̄m in carne veniſſe. Quos idētheologus in epiſtola ſua antixp̄os appellat. mundum ab angelis factū eſſe dicentes. et hieſum hominem tantūmodo fuiſſe nec ſurrexiſſe Irridebātquoqꝫ eccleſiaſtica dogmata. et reſurrexionē mortuorum nō credebant. Cū rediſſet ergo ab exilioiam dictus apoſtolꝰ. cōpulſus eſt ab aſie fratribꝰet multaꝝ legatōibꝰ eccleſiarum. de coeterna patris et chriſti diuinitate facere ſermonē Qui moxin ipſo ſui ſācti euāgelij exordio patenter oſtendit. ꝙ in pnͥcipio erat verbū. et verbū erat apuddeum. et deus erat verbum. Cuiꝰ ſermone p̄dictahereſis abdicat̉. ¶Euſebius in hiſtoria eccleſiaſtica. libro tercio. Iohānem tradunt vſqꝫ ad vltimum pene vite ſue tempꝰ. abſqꝫ vlliꝰ ſcriptureindicijs euāgeliū p̄dicaſſe. Sed cū triū euāgelioꝝetiā ad ipſum noticia ꝑueniſſet. ꝓbaſſe quidē dicitur fidem et veritatē dictorum. deeſſe tamen vidit aliqua. et ea maxime que pͥmo p̄dicationis ſuetꝑe dominus geſſerat deſcripſit.. Felinandꝰvbi ſupra. Sed priꝰ indixit ieiuniū om̄ibꝰ ut orarent ſe digna ſcripturum. Fert̉ aūt illum ꝓ illo loco ſecretiſſimo in quo diuina ſcripturꝰ ſeceſſeratoraſſe. ut nullas huic inſiſtēs oꝑi ventoꝝ ibi autimbriū iniurias pateretur. hancqꝫ eidē loco vſqꝫhodie reuerentiā elemēta ſeruare. Euſebiꝰvbi ſupra. Hireneꝰ in. iii. cōtra hereſim libro. Eccleſia inquit que eſt apud epheſum fundata eſt apaulo. a iohāne vero edificata. ¶Policrates. Nā thimotheꝰ ab eo pͥmus eiuſdē metropolepiſcopatū ſuſcepit. Qui poſtmodū de exilio rediens epheſum. et eundē ſanctū thimotheū ſecūdum ſupradictū modū finiſſe vitam inueniens. ꝑeoꝝ poſtulationē qui tunc inuenti ſūt ſacrorū deiprincipes. p̄ſulatū apl̓ici throni ſuſcepit et ꝑmanlit. illam magne metropolis ſedē ſacrā moderansvſqꝫ ad traiani imperiū.. XLII. EIDe filio eiꝰ ſpirituali quē a latrocinijs reuocauit Euſebius vbi ſupra.Lemens alexandrinꝰ. Audi inquit fabune apoſtolo et memorijs oīm cradicamlam. nō fabulā. ſed rem geſtam de iohāCū poſt tirāni obitum de pathmo inſula epheſūrediret. rogabat̉ etiam vicinas luſtrare ꝓuincias.quo vel eccleſias fundaret in quibꝰ non erant locis. vel in quibus erant ſacerdotibus ac miniſtrisinſtrueret ſcd̓m ꝙ ei de vnoquoqꝫ ſpirituſſanctꝰindicaſſet. Cū igit̉ veniſſꝫ ad quandā urbē haudlonge poſitam. omnibꝰ eccleſiaſticis ſolemnit̓ adimpletis. vidit iuuenē quendā validum corꝑe. etvultū elegantē. ſed animis acrem. quem ep̄o illiuſloci cōmendauit ſummo ſtudio ſub xp̄i et eccleſieteſtimonio. Et poſt hocepheſū redijt. Tūc p̄ſbiter pueꝝ ſuſceptum in domo ſua cum omni diligentia nutrit. Ad vltimū etiā ei baptiſmi gratiamtradidit. Poſt hoc velut cōfidēs gratie q̄ fueratcōmunitus. paulo indulgentiꝰ iuuenem habere cepit. Sed ille immatura libertate potitus. ꝑ equeuos quibꝰ luxus et deſidia cordi eſt. pͥmo quideꝫcōuiuiorū illecebris decipit̉. inde nocturnis eumfurtis ſocium ſibi ꝑticipemqꝫ cōciſcunt. Tandemex integro ꝑditioni ſe tradens. nulli inferior ī flagitijs eſſe patit̉. Deniqꝫ illos ipſos qui prius magiſtri criminum ei fuerant diſcipulos facit. et latronum ex hijs turmam quibus ipſe dux et princeps p̄eſſet inſtituit. ac cum eis omni crudelitategraſſatur. Tempore aūt elapſo cū rei popoſciſſetvtilitas. inuitat̉ iterum ad illam urbē iohānes. Etcum cetera ꝓ quibꝰ venerat ordinaſſet. age inqͥto ep̄e. depoſitum rep̄ſenta. qd̓ tibi ego et chriſtuscōmēdauimus. At ille obſtupuit. pecuniā putāsa ſe repoſci quā nō acceperat. Quē iohānes herētem videns. iuuenē illum inquit repeto a te et animam fratris. Tunc grauiter ſuſpirās ſenior et inlacrimas reſolutus. mortuꝰ eſt inquit Quomodoinquit uel quali morte. deo inquit mortuꝰ eſt. qꝛpeſſimus et flagicioſus euaſit. Et nunc montemquendā cū multa manu latronū occupauit. Hijs