Druckschrift 
2 (1473)
Entstehung
Seite
56v
Einzelbild herunterladen
 

& ydolorum relicto fidem xp̄ianam ſubiret. ꝑ qͣmpolorum regnum adipiſci mereretur. Quid pluraApoſtolis p̄dicantibus. ilico rex & filius eiꝰ cummultis cetibꝰ ciuium babilonis ꝑ manus eorundeꝫapoſtolorum baptiſmatis gratia regenerant̉. Deniqꝫ conuerſa tota vrbe ad fidem dominicam. eccleſiam cum om̄ibus gradibus ſuis apoſtoli inſtituerunt. Et abdiam viꝝ fideliſſimum euangelicadoctrina imbutū quē ſecum a hieroſolimitanisoris adduxerant. antiſtitem ſuꝑ chriſtianaꝫ plebē.& eutropiū archidiaconum ordinauerūt. Et ꝓfecti ſūt in alijs vrbibus verbum dei p̄dicando. quicum nō poſt multos dies ꝑ martirij trium phū alibi p̄ſentem vitam conſūmaſſent. beatus eutropiꝰeoꝝ paſſionem caldaicis & grecis literis cōmendauit.. XXI.De legatione eius a beato petro ſuſcepta & eiuspaſſione.Vdita vero famā miraculoruꝫ & virtutum beati petri apoſtoloꝝ principis quitunc rome apoſtolatus officio fungebatur. ſeculo omnino abrenuncians. accepta ab ep̄olicentia patre ſuo ignorante romam adijt. Qui cūa beato petro diligenter eſſet receptus. dn̄icis p̄ceptis ab eo imbutꝰ. cū eo aliquātulum demoratꝰiuſſu et ꝯſilio eiꝰ regionem gallicam cū alijs fratribus p̄dicando aggredit̉. Cūqꝫ vrbem que ſanctonas dicit̉ intraſſet. ꝑ plateas & vicos eius ꝑgensverbū dei inſtanter predicabat. mox vt illū ciuesbarbarum virum eſſe cognouerūt. & inaudita ſibipredicantem audierunt. ilico indignantes extravrbem illum facibus adu̓ſtum. & ꝑticis immaniſſimis verberatū eiecerunt. Ille vero hanc ꝑſecutionem patienter ferens. qd̓dam tugurium ligneumiuxta vrbem in quodam monte fecit in quo diu cōmoratus eſt. Predicabat em̄ ꝑ diem ī vrbe. & nōcte vigilijs p̄cibuſqꝫ ac lacrimis in tugurio illo ꝑnoctabat. Cunqꝫ per longiſſimum tempus nō niſi raros ſua p̄dicatōe ad xp̄m conuertere potuiſſꝫ.romam denuo adijt. In qua paſſo beato petro incruce. a ſancto clemēte qui iam papa erat admonitus eſt vt ad prefatam vrbem rediret. & predicans dominica precepta martirij coronam ī ea expectaret. Deniqꝫ ab ipſo papa ordine ep̄ali ſuſcepto. vnacū beato dioniſio qui a grecie oris romaꝫaduenerat. ſimul cum ceteris fratribus quos ipſeclemens ad predicandum in galliam dirigebat autiſiodorum peruenit. Indeqꝫ diuine lectionis aniplexibus lacrimoſiſqꝫ ſalutatōnibus diſcedentes.dioniſius cū ſocijs ſuis ꝑiſicam vrbem adiit. et beatus eutropius rediēs ſanctonas fortiter animatus. vt tolerantiā paſſionis zelo chriſti plenus velut amens oportune. importune inſtans fidem dominicam p̄dicabat. Morabat̉ etiā nocte in p̄fatotugurio ſicut prius. Illo itaqꝫ predicante multi abeo baptizabant̉. Inter quos etiā eiuſdem vrbis regis filia noīe euſtella. Qd̓ ut pater eiꝰ agnouit abominatus eſt illam. & extra vrbem eiecit. Illa vero eiecta ꝓ noīe xp̄i cepit iuxta ſancti viri tugūrium cōmorari. Pater tamen nate ſue amore compunctus. miſit nuncios ſepe ad eam vt domū rediret. Illa vero reſpondit ſe malle extra vrbeꝫ ꝓchriſti fide cōmorari. ꝙͣ in vrbem redire & idoliscontaminari. At ipſiꝰ pater ira cōmotus cōuocatis ſibi totiꝰ vrbis carnificibus. cl. ſolidos impartiuit illis vt ſanctum eutropium ꝑimerent. virginemqꝫ ad patris thalamuꝫ ſecum adducerent. Illiaūt pridie kl̓. maii coadunatis ſibi multitudinibꝰgentilium venerunt ad prefatum tuguriū. ſanctiſſimumqꝫ dei virum pͥmitus lapidauerūt. Inde fuſtibus & corrigiis plumbatis nudum verberauerunt. demum ſecuribus & aſciis illilo capite peremerunt. Prefata v̓o puella vnacū quibuſdā chriſtianis nocte illum in tugurio ipſius ſepeliuit. acvigilijs & luminaribus. obſequiiſqꝫ diuinis obſeruauit indeſinenter quādiu vixit. Que cum ab hacvita fine ſacro migrauit. iuxta magiſtri ſarcophagum ī libero ſe predio iuſſit ſepeliri. Poſtea veroſuper beati eutropii corpus ingēs baſilica a chriſtianis miro ordine fabricatur. in qua cūctis morborum generibꝰ detenti crebro liberant̉. & cathene ferree. ac manice. ceteraqꝫ inſtrumēta ferrea diuerſa ē quibus beatus eutropiꝰ vinctos liberauitſuſpenduntur.. XXII. C.De vita ſanctorum ſanctini. & eutropii antonini.Ex geſtis eorum.Refatus quoqꝫ dioniſius ſanctinum ordinauit epiſcopum & carnotuꝫ miſit adpredicandum. vbi eum aliquādiu cōmorari diſpoſuit. Poſtea vero meldenſium vrbi epiſcopum eum eſſe conſtituit. eiuſqꝫ ſuffragio antoninum iuniorem adhibuit. Domicianus aūt ceſarmiſit lictores in gallias ad comp̄hendendum ſanctum dioniſium. cuiꝰ famam in deſtruendis idol̓& conuertendis ad xp̄m populis ꝑ multos audierat. Quos cum beatus dioniſius fines ꝑiſiorumapropinquare cōperit. ſanctinum & antoninū adſe accerſiuit. quibus precepit vt ſermones & agones ipſius ſolerter intenderent. & memorie commendarent. et quātotius romane ſedis pontifici& fidelibus quos ibidem inuenirent ꝑ ordinē nūciare ſtuderent. eoſqꝫ obnixe depoſcerēt ut athenienſiū ciuibus ea nota facerent. quatinus & xp̄odomino ꝓ curſu laborum eiꝰ impleto gratias agrent. & erga cultum eiꝰ bono animo fierent. Cōſūmato ſiquidē beato dioniſio ꝑ martirii palmaꝫ.ſanctinus & antoninus ſicut eis preceptum fuerat romam iter aggredi maturauerunt. Et veniētes in italiam antoninus valida febre correptuseſt. In cuius obſequio per aliquātos dies ſāctinꝰimmoratus. conſenſu eiuſdem antonini ne preceptio beati dioniſii. quacunqꝫ occaſione impedireturꝑagere ceptum iter diſpoſuit. Et ſufficienter exeniis & honeſtis lintheis principi domus ī qua iacebat antoninus cōmiſſis. petut & ꝑ dominuꝫ obte ſtatus eſt eum. vt ſi antonius conualeſcerꝫ. exinde illi abundantiſſime miniſtraret. Si etiā vitadecederet. honeſtiſſime illum ſepeliret. et ſic iterqd̓ ceꝑat ꝑagendum arripuit. Cunqꝫ ſanctinus fines romanorum iam attigit. antoninꝰ vita deceſſit. Quē princeps domus retentis om̄ibus que ſibi in obſequiis eius cōmendata fuerant. catabuliſui in quo animalia eius manebāt axes leuauit. etin foſſam vbi ſtercora & vrina animalium defluebant ꝓiecit. et deſuꝑ axes remiſit. que mox om̄iaſanctinus ꝑ ſpiritūſanctum cognouit. Et cū maxima feſtinatōe reuerſus ad domum in qua antoninum iacentem dimiſerat flens & dolens peruenit. et principem domus. interrogauit. Vbi eſt inquiens frater meus antoninus kariſſimus. Is aūtfictis gemitibꝰ & ſuſpiriis ſimulauit eſt meſticiā.mortuus eſt inquit. quē de michi a te cōmiſſis honeſtiſſime ſepeliui. Cui ſanctoninus. Mentiris inquit fili diaboli. in ſterquilinium ꝓieciſti eū viruꝫ