aobis ẜuaui. nolite indignari. de meis viſceribuscibum vobis ꝑaui. Cōſedēte ocius menſam apponam. Nec dicens. recooꝑuit ambuſta membra &epulanda obtulit. cū adhortatōne hmōi. Hoc eſtprandium meum. hec veſtra portio. videte diligētius an vos fraudauerim. Ecce pueri manus vnaecce pes. ecce dimidium reliqui corporis. Et nealienum putetis. filius meus eſt. nunꝙͣ fuiſti michi dulcior fili. tibi debeo ꝙ adhuc viuo. Tua ſuauitas aīam meam tenuit. et ꝓduxit matri tue miſere diem mortis. Venerūt necaturi. ꝯuiue facteſunt. Habebunt & ipſi qd̓ tibi debeant. cū epulaſmeas ſumpſerunt. Sed quid r̓fertis gradum. qͥdexhorretis animo. cur nō epulamini qd̓ mater feci. Guſtate & videte qꝛ ſuauis eſt filius meꝰ. Nolite fieri molliores matre. infirmiores ml̓iere Egoquidem tales ꝑaui epulas. ſed vos ſic epulari matrem feciſtis. Et me quidē tenebat paſſio. ſed vicit neceſſitas. Repleuit ꝯtinuo totam vrbem tātiſceleris nephas. et vnuſqͥſqꝫ parricidalis cōuiuiiminiſterium exhorreſcebat.¶I. VI.De deſtructione templi & vrbis.Eruenit quoqꝫ ad romanos huius factiimmanitas. Naꝫ pleriqꝫ hoc horrore percerriti ad hoſtem ꝯfugerunt. Quo comperto ceſar execratus infelicis terre contagium.manus ad celum eleuans talia ꝓteſtabat̉. ad bellum quideꝫ venimus. ſed non cū hominibus. quinpotiꝰ aduerſus rabiem beluarum dimicamꝰ. Nā& fetus ſuos fere diligunt. quos etiā in fame nutriunt. et alienis paſcunt̉ corꝑibus. a ꝯſimiliū cadauerū abſtinent cadaueribꝰ. Hoc vltra omnemacerbitatem eſt. vt membra que genuit mater deuoraret. Aundꝰ ego ab hoc contagio. tibi me abſoluo quecunqꝫ es in celo poteſtas. Scis ſcis ꝓfecto. qꝛ intimo affectu pacem frequēter obtuli Etqd̓ nō pudet dicere victor rogaui. qꝛ parcere eisvolui. Sed quid facerem repugnantibus. qͥd adu̓ſus ſuos furentibus. Nam et ipſi nos ſepe de muris hortati ſūt dimicare. ne grauius a ſuis perirētEt ego poſitis plurimūqꝫ armis. qꝛ illi a ſuorū cedibus non deſinebant. in bellum redij vt liberarēobſeſſos non ꝑderem. Hijs dictis admoueri templo arietes iubet. Deniqꝫ fugientibus ſeditionuꝫauctoribus cum templum exureretur. romani ſigna poſuerunt intra circūitum eius. & cōtra portam orientalem ſacrificauerunt. imperatorē tituꝫſūmis vocibus p̄dicantes. Sacerdotes aūt quos& aque inopia & eſtus finitimi incendii cōmacerabat ſiti vitam rogauerūt. Quos titus iuſſit occidi degeneris animi eſſe reſpōdens. vt tēplo minimi cuperent ſuꝑuiuere. Iohanni quoqꝫ ac ſimoni & ceteris ſedicionum principibꝰ indulgentiaꝫpoſtulantibus reſpondit. Serum nequiſſimi tempus ad miſericordiam. cū iā quod reſeruet̉ nichilrelictum ſit. Pacem offerebam nō recepiſtis. parcere volebam non ſinebatis. p̄lia ſuſpendebam &vos irruebatis. Et nunc populus extinctus eſt.templum ardet. quid adhuc ſtatis armati. Ponite arma quaſi victi. viuere vob̓ donabo. & ſi nōmeremini. Titus ergo ꝙͣuis ad iracundiam excitatus ꝓpoſitum ſuum non ſoluit contuitu regal̓faſtigij. ſed confugiētes recepit ſolius pietatis intuitu. Nec romani multa iā cede feſſi. abnuebātvite indulgentiam. et ſtudio captiua mācipia vēdendi promptiores erant ad reſeruandam ſalutēPlurimi venales. ſꝫ pauci emptores. qꝛ et romanihabere iudeos ī ſeruitutem dedignabant̉. et neciudei ſuꝑerant qui ſuos redimerent. Octaua igit̉die gorpiei menſis. concremata eſt ciuitas. Ceſaaūt ꝑ omne tempus obſidionis aſſerūt decies cētena milia. Captiui quoqꝫ adducti ſunt iudeoruꝫad. xcvii. milia. ¶. Iugo floriacēſis. Feſſi deniqꝫ multa cede romani querebant quibus captiua mancipia venderent. Sed qꝛ plurimi venales.& pauci inueniebant̉ emptores. non defuere qui&. xxx. mancipia vno nūmiſmate mercarentur.¶ Euſebius in cronicis. Tunc regnum iudeoruꝫdefecit. Colligunt̉ aūt a ſecundo anno darij ſubquo rurſus templum edificatū eſt vſqꝫ ad huncſecundum annū veſpaſiani. in quo nouiſſime hieruſalem ſubuerſa eſt anni. d. xc. ¶. VIIDe paſſione ſancti appollinaris. ¶ Ex geſtis eiꝰA tempeſtate paſſus eſt ſanctus appollinaris martir. Qui quondam diſcipulꝰſancti petri apoſtoli iuſſu eiꝰ a romā adrauennam peruenit. et p̄dicans & miracula faciens tribunum ciuitatis cuiꝰ vxoreꝫ ſanauerat cuꝫmagna eiꝰ familia baptizauit. Cuius famam duxaudiens. eum ſibi quātotiꝰ ſiſti fecit. Et cū ſacerdotibus ydolorum ducens eum ad templū iouis.cum ille dixiſſet aurum et argentū illic appenſummelius dari pauꝑibus ꝙͣ ante demones ſic appendi. eijcit̉. et ſemiuiuus extra vrbem relinquit̉. & adiſcipulis ſuis in domo cuiuſdam vidue ſex menſibus refouet̉. Inde veniēs ad vrbem claſſem. dūmultos conuerteret. fuſtibꝰ cedit̉. & nudis pedibus ſuꝑ prunas ſtare compulſus. chriſtumqꝫ aniplius confitens. extra vrbem eijcit̉. Ruſfus autērauenne filiam ſuam defunctam lamentās appollinari venienti & eum conſolanti reſpondit. Vtinam huc non veniſſes. Dij em̄ irati ſunt. & filiammeam ſaluam facere noluerunt. Tu vero qͥd potes. Et videntibus cunctis ait appollinaris. Iurauichi ꝙ ꝑmittes puellam ſequi ſaluatorem ſuum.Ruffus dixit. Scio ꝙ mortua eſt puella. tamē ſi videro eam viuam: faciam qd̓ dicis. Statim cum app̄hendiſſet manum eius erexit eam ſanam. Et ipſacum matre & multa familia baptiſmuꝫ ſuſcepit. etvirgo ꝑmanſit. Ruffus vero timens ceſarem occl̓te diligebat eum. Qd̓ audiēs ceſar ſcripſit ad p̄fectum p̄torij vt appollinarem aut diis inclinaret.aut in exilium mitteret. Meſſalinus ergo p̄fectusappollinarem ſacrificare nolentem fuſtibus cedi.& in eculeo appenſum torqueri p̄cepit. Vbi dumadhuc dominum p̄dicaret. miniſtri aquā bulliēteꝫeius vulneribus immittūt. Et dum vellet p̄fectuſeum in exilium mittere. xp̄iani irruentes in paganos pluſꝙͣ. cc. ex eis occiderunt. Tūc timens ſibivicarius appollinarem cathenis onuſtū. & ligno offenſum iuſſit recludi. et vt ſic deficerꝫ nichil penitus miniſtrari. Quē quarto die cognoſcēs ab angelo confortatum. cathenatum naui impoſuit. &ſequentibus eum tribus clericis ī exilium deſtinauit. vbi cum clericis & duobus militibus ceteriſꝑeuntibus. ꝑiculum euadens. milites quidem baptizauit. & ī exilio p̄dicans a nemine receptus ſedgrauiter verberatus. poſt trienniū rauennam redijt. ſed a paganis iteꝝ verberatꝰ. ad templū appollinis ducit̉. ſed ſtatim facta oratōne templumcorruit. & tanto iudici p̄ſentatꝰ. & de multis inqͥſitus filium eiꝰ a natiuitate cecū ſanauit. Sicqꝫ ml̓tis credētibus a iudice leniter tractatus. in p̄dioeius ꝑ quattuor annos fuit. Cum ergo pontifices