¶ Euſebius in hiſtoria eccleſiaſtica libro ſecūdoIgitur nero vt aptum ſe hoſtem diuinitatis pietatiſqꝫ ꝓfeſſus eſt. ip̄orum prius apoſtolorum quippe. qͥ duces & ſigniferi erant in populo dei expetit neces. Et paulum quidē capite in ip̄a vrbe rōa.petrum uero crucis patibulo condemnat.¶XII ¶ De conflictu petri cum ſimone mago& morte illius. ¶ Ex paſſione ſancti petri apl̓iAm cum eſſent romē fidem predicanteseiuſdē neronis aīm ſimon magus diuerſis illuſionibꝰ demonū ſic obtinuerat. vteum ſalutis ſue p̄ſulē ac vite cuſtodē eē pro certoconfiderꝫ. Nam & bellorum victorias. & ſubiectionē gentium. & proſꝑitatē reꝝ ſe ꝑ eum in om̄ibꝰhabituruꝫ eē credebat. Sed petrus vniuerſas eiusvanitates & flagicia d̓texit. quippe qui iam in iudea ꝑ ip̄m petrum de his q̄ gerebat ſceleribus confutatus tranſmarinā aggreſſus fuerat fugā. Et qͥin alijs terraꝝ partibus erat exꝑtus potentiā. tam̄romam veniens iactare ſe auſus ē. ꝙ poſſꝫ mortuos ſuſcitare ¶ Ex paſſione pauli ¶ Cunqꝫ maximaꝑs populoꝝ credidiſſꝫ. ſimon in zelū excitatus dicebat petꝝ eſſe magum & ſeductorem Cui credebāt qui ſigna eius admirabant̉. Faciebat em̄ ſerpētem ereuꝫ ſe moue̓. & lapideas ſtatuas ride̓ & mouere. & ſeip̄m curre̓ ac ſubito videri in aere ¶ Expaſſione petri. ¶. Quodā aūt adoleſcēti nobili ꝓpinquo ceſaris defuncto. uocati ſunt ambo. Simōcōdictōꝫ ꝓpoſuit. vt ſi ip̄e mortuum ſuſcitaret. petrus occideret̉. qui tante poteſtati verbis audacibus irrogaſſꝫ iniuriā. Si aūt illo nihil agēte petrꝰmortuum ſuſcitaſſꝫ. magus ſentētie eidē ſubiace̓tAcquieuit petrus. Accedēs aūt magus ad lectulūdefuncti. incantare atqꝫ murmurare dira clā carmina cepit. viſuſqꝫ eſt circumſtantibus caput agitare defunctus. Clamor gentium attollit̉ ꝙ iā viueret. & cū ſimōe loq̄ret̉. Mira īdignatio oīꝫ ī petꝝeo ꝙ auſꝰ eſſꝫ tante poteſtati ſe conferre Tunc petrus poſtulato ſilentō ait. Fantaſma eſt non veritas quod cernitis. ſi viuit defunctus. ſurgat. ambulet. loquat̉. Deniqꝫ ſeꝑetur magꝰ a lectulo. & adplenū figme̓ta diaboli denude̓t̉. Abducitur itaqꝫ ſimon a lectulo. & ſine vlla ſpe vite d̓functus māetīmobilis. Petrus aūt a longe ſtetit. & intra ſe oratōi pauliſꝑ intētus ait eū magna voce. Adoleſcēsſurge. ſanet te dominus hieſus xp̄s. Qui ſtatī ſurrexit & locutꝰ ē. ambulauit. & cibum ſumpſit. Cūqꝫ populus vellet magū lapidare. ait petrus. ſatisē ad penā ſuā. ꝙ artes ſuas nil vale̓ cognoſcit. Viuat. ꝙ regnum chriſti vl̓ inuitꝰ creſce̓ videat Torq̄batur magus apoſtoli gloria. & cōgregās populum dicit ſe a galileis offēſum. ſeqꝫ vrbe quam tueri ſolebat relicturum. Diem ſtatuit in quo volatūpollicet̉. quo ſuꝑnis ſedibus inueheretur. cui quando vellꝫ celum paterꝫ. Statuto die mōtē capitolinum cōſcēdit. ac ſe d̓ rupe eijciēs volare cepit. Miratur populus ac venerat̉ qͣſi dei potentiam. nonhominē dicētes. pleriqꝫ nichil tale chriſtum feciſſeTunc petrus in medio ſtans ait. Domine oſtendeeis artes ſuas vanas eſſe. ne hac ſpe populus iſteqͦ crediturus eſt decipiat̉. Decidat domīe. ſic tamēvt nihil ſe potuiſſe uiuus recognoſcat. Et ſtatī ille īplicatis alarū remigijs quas ſumpſerat corruitnec exan matus ē. ſꝫ fracto ac d̓bilitato crure. areciā ſeceſſit. atqꝫ ibi mortuus ē. Quo comꝑto nerod̓ceptū ſe & deſtitutū Molēs tāti āici caſu. ſublatūqꝫ ſibi virū vtilē. & reipublice neceſſariū. indignatus p̄ceptū dedit vt comp̄hendetur petrus.XIII. ¶ Ꝙ petrus inſidias declinās albini a chriſto monitus redijt.Ed & albinus qͥdā ceſaris amiciſſimus cōſiliatus ē qͣtēꝰ vna cum agrippe in anu. qͣſi auē laq̄o apoſtolum petꝝ caꝑet. & vtſmaleficum peſſundarꝫ. Cuius ſcꝫ agrippe p̄fecti qͣtuor concubinas ab eius thoro libidinoſo idē apoſtolus p̄dicatōe ſua retraxerat. Hoꝝ igitur conſilium vxor albini cū ꝑ nunciū fidelē petro ac fratribus innotuiſſꝫ. p̄cabant̉ fratres eum ut ſecederet.Tunc petrus ait. Fugiendum ſuadetis. & iuuenuꝫinfirmorumqꝫ cordibus metū incutere paſſionis.fugiēdū putatis vt mortē declinemꝰ. quā multisſuſpirijs & gemitibꝰ diuturnis ut īgreſſū vite expetimꝰ. qua etiā ſecundū domī reuelatōꝫ eum clarificare debemꝰ. at illi cū magno fletu dixerūt Miſerere pat̓ miẜicors iuuenū & eorū q̄ ſūt ī fide rudes. ne nos & illos int̓ infideliuꝫ turbines deſtitutos relinquas. Vbi ſūt nūc verba qͥbus dicebas ꝙpro vita noſtra ꝑatus eēs morti ſuccūbere. & nūcipetͣre non poſſumus. vt pro ſalute noſtra doneccorroboremur patiaris aliquātulum viuere. Tand̓petrꝰ qͥ vltra humanū modū miſericors. lacrimasafflictoꝝ nunꝙͣ ſine lacrimis p̄terire poterat deuictꝰ. tantis fletibꝰ. proxima nocte celebrata oratōevaledicēs fratribꝰ profectus ē ſolus. Vt aūt portā ciuitatis voluit egredi. vidit ſibi chriſtuꝫ occurrere. & adorās eū ait. Domine quo vadis. Qui reſpondit. Romā vēio iterū crucifigi. cui petrꝰ. Domine iterū crucifigeris. at ille. etiam. Petrus veroDomine inquit r̓uertar & ſequar te. Nis dictis aſcēdit domīꝰ ad celū. & petrꝰ ſecutꝰ ē euꝫ multointuitu. & dulciſſimis lacrimis. Pꝰ hoc ī ſe rediēs.ītl̓lexit d̓ ſua paſſione dictum. ꝙ ī eo domīꝰ paſſurus eſſꝫ. conuerſuſqꝫ ī vrbē r̓dijt. & quod videratfratribus enarrauit. ¶ XIIII. ¶. Qualiter captꝰ ē & cruci affixus.Vnqꝫ multis verbis eoꝝ animos conſolaretur. & illi lacrimas tenere nō poſſēt.ſuꝑuēit ſacerdos deoꝝ cuꝫ qͣtuor apꝑitoribꝰ & alijs decē viris. Qui rapiētes eū de mediofratrum. ſtatuerunt vinctū corā p̄fecto agrippa.Qui arguēs eū d̓ crucifixi doctrīa. & deorū iiuria.iuſſit crucifigi. Et ecce īgēs concurſus ſubito factus ē diuerſe etatis & ſexꝰ clamātiū voce ſūmaVt quid occidit̉ petrꝰ. In quo leſit vrbē. Nonne timēdum ē ne tāti viri necē deꝰ vīdicꝫ. & nos om̄sꝑire p̄cipiat. Et ceꝑunt ī agrippā ſeuire. moliētesilleſū raꝑe & conẜuare petrū. & īconditis vocibꝰplebis īnumere confūdebatur roma. tūc petrꝰ aſcēdēs editiorē locū. nutuqꝫ ad ſilētiū prouocās populum ait. O viri fid̓les qͥ chriſto militatis. O omnes qui ī xp̄o ſꝑatis. ſi caritas veſtra ī me verae̓.& ītegͣ ī me viſcera pietatis oſtēditis. nolite īpedire ꝓperātē ad chriſtum. ſtate qͥeti & leti. & hoſtiam meam cum hilaritate domīo offeraꝫ. his dictisvix ſedata ē ſeditō & p̄fecti diſcriptō. Poterāt .n.et hianter optabant eum euertere. ſꝫ tīebant apoſtolum contriſtare. qui magiſtri ſui ſequebatur exemplum dicentis. Poſſum michi nunc ſi volo. xij.legiones an. e. Venerunt igitur ſimul adlocū naumachie vbi poſita erat crux. Accedens petrus etſtans cruci dixit. O crux que hominem deo coniunxiſti et a Lyaboli dominio magnifice ſegregaſti. Ocrux que quotidie carnes agni immaculati fidelibꝰpopulis diuidis. et ſerpentis dira venena poculo