fabulam impoſuit. Non eſt autem agēdum hic utde te homines loquantur. ſed vt ip̄e tecum loquaris. Quid autem loqueris. Quod homines de alijſlibentiſſime faciunt. de te apud te male eſtima. &id maxime tracta. quod in te infirmiſſimum eſſe ſēties. ¶ Idem in ſexageſimanona. ¶ Frequens deloco ad locum migratio. inſtabilitas animi eſt. Vtanimum poſſis continere. primum tui corporis fugam ſiſte. Nihil facilius ꝙͣ amor retrudeſcit. Itaqꝫqui deponere vult deſideria rerum omnium. quaꝝcupiditate flagrauit. & oculos. & aures ab his q̄reliquit auertat. cito em̄ affectus quocunqꝫ ſe vertit rebellat Nullum ſine accoramento malum eſtauaricia pecuniam ꝓmittit. luxuria voluptatem.ambitio potentiam. Marcede te vitia ſollicitant.Vix effici a toto ſeculo poteſt. vt vitia longa licentia tumida ſubiugantur. & iugū accipiant.¶ Idem in ſeptuageſima. ¶ Vis aduerſus hoc corpus liber eſſe. tanꝙͣ migraturꝰ habita. Quomodoveniet in mēte finis ſuus omnia ſine fine cupiētibꝰ.nemo niſi vitio ſuo miſererit.¶ CXXXI.¶. Item de eodem. ¶. Idem ī ſeptuageſimaprima.¶ Deo peccamus quia de partibus vite omnes deliberamus. Nemo de tota deliberat. Eadem virtute. & mala fortuna vincitur. & bona ordinat̉. Virtutem intelligo animoſam et excelſam. quā incitatquidquid infeſtat. Non mirum eſt ī tranquillitatenon concuti. Illud mirare vbi omnes iacēt. aliquēſtare. imꝑfecta neceſſe eſt labent. & modo ꝓdeāt.& modo ſubcidant. ſed magna eſt pars profectusvelle proficere. id agamus vt oē tempus noſtꝝ ſitquod non erit niſi prius noſtrum eſſe ceperimus.¶ Idem in lxxii. ¶ Vidiſti aliquem caneꝫ miſſuꝫa domino fruſta panis. vel carnis aperto ore captantem. quidquid excepit protinus integrum deuorat. et ſemper ad ſpem futuri hiat. Idem euenitnobis Quidquid enim expectantibus fortuna ꝓiecit. id ſine vlla voluptate dimittimus. ſtatim adrapinam alterius erecti et attoniti. Hoc ſapiēti nōeuenit. plenus eſt. et ſi quid obuenit. ſecurus excipit ac reponit: impeditis autem ac rudibus nullꝰprecipitatōnis finis eſt. in epicureum chaos illuddecidunt. inane ſine termino eſt. ¶ Idem ī ſeptuageſimatercia. ¶ Quiſquis de accipiendo cogitat. oblitus eſt accepti. nec vllum maius maluꝫ cupiditas ꝙͣ ꝙ ingrata eſt. Ambitōſis non tam iocūdum eſt multos poſt ſe videre. ꝙͣ graue aliquē an̄ſe. nec ambitō tantum inſtabilis eſt. verum etiamomnis cupiditas. quia incipit ſemper a fine. Stulta auaricia mortalium ꝓprietateꝫ diſcernit. nec qͥcqͣm ſuum eſſe credit quod publicum eſt. At ſapiens nihil magis ſuum iudicat. ꝙͣ cuius illi cum hūano genere conſortium eſt. Docet philoſophia precipue bene debere. beneficia bene ſoluere. interdūautem ſolutō eſt ip̄a confeſſio. Miraris hominesad deos ire. deus ad homines venit. immo in homines. nulla em̄ bona mens ſine deo eſt. ¶ Idem in ſeptuageſimaquarta. ¶ Nulli etiam cui rapina feliciter ceſſit. gaudium rapti durauit in p oſterum.Aut iſta bona non ſunt que vocantur. aut homofelicior deo eſt. Quoniaꝫ que parata ſunt nobis deus non habet in vſu. neqꝫ em̄ opes. nec epularumleticia. nec quiſqͣm ex his hominem ineſcantibꝰ adeum pertinēt. Placeāt homini quecunqꝫ deo placent. ob hoc ip̄m ꝙ deo placet. Quandiu virtusſalua fuerit non ſenties quid abceſſerit. non affligitur ſapiens liberorum amiſſione. non amicorum.Eodem em̄ animo fert illorum mortem quo ſuamexpectat. ¶ Idem in ſeptuageſimaquinta. ¶ Concordet ſermo cum vita. ille ꝓmiſſum ſuum impleuit. qui & cum videas illum. & cum audias idē eſt.nec delectent verba noſtra. ſed ꝓſint.¶ CXXXII. ¶ Item de eodem ¶ Idem in ſepptuageſimaſ extaVid ſtultius eſt ꝙͣ quia non didicerisnon diſcere qͣmdiu viuas tamdiu diſcēdum eſt quemadmoduꝫ viuas. equo animo audienda ſunt imꝑitorū conuitia. & ad honeſta vadenti contemnendus eſt ip̄e contentꝰ. Optimum in homine ratō eſt. Nec antecedit anīmaliſequitur deum Amor. ira. cupiditas. ꝑicula depulerunt. Ꝙ ergo poteſt breuis obſtinatō animi aliquo ſtimulo excitata. qͣntomagis virtus que nonex impetu. nec ſubito. ſed equaliter valet cui ꝑpetuum robur eſt. Vnum bonum eſt virtus que īterhanc fortunam & illam ſuperba incedit. cum magno vtriuſqꝫ contentu. vir bonus quidquid ei acciderit equo animo ſuſtinebit. Sciet em̄ id accidiſſe lege diuina qua vniuerſa ꝓcedūt. Nemo ex illisquos purpuratos vides. felix eſt non magis ꝙͣ exillis quibus ſceptrum et clamidem in ſcena fabulaaſſignat. Cum populo preſenti elati inceſſerint. &concuruati ſimul exierint. excalciantur. & ad ſtaturam ſuam redeunt. nemo iſtoꝝ quos diuitie & honores in faſtigio ponunt magnus eſt. quare ergomagnus videtur. Cum baſi ſua illum mētire. Hoclaboramus errore. ꝙ neminem eſtimamus eo ꝙ eſtſed adiicimus illi & ea quibus adornatus eſt. ac qͥcunqꝫ voles veram hominis eſtimatōnem inire. inſpice nudum. ponat patrimoniū. ponat honores etalia fortune mendacia. Corpus etiam ip̄m exuat.animum intuere qualis ſit. & quātus. aliēo. an ſuomagnus. Precogitati mali mollis ictus venit. acſtultis & fortune credētibus. omnis vid̓tur nouarerum & inopinata facies. Magna autem pars ēapud imꝑitos mali nouitas. ideo ſapiens aſſueſcitſe malis futuris. & que alijdiu patiendo faciūt leuia. hic leuia facit diu cogitando. ¶ Idem in ſeptuageſimaſeptima. ¶ Vita non eſt imꝑfectaſi honeſta eſt. vbicūqꝫ deſines. ſi bene deſines tota eſt.nemo tam imperitus eſt vt neſciat qn̄qꝫ ſibi moriendum eſſe. & tamen cum ꝓpe acceſſerit tergiuerſatur. tremit ꝑlorat. nōne tibi videtur ſtultiſſimꝰqui fleuerit ꝙ ante mille annos non vixerit. Equeſtultus eſt qui flet. ꝙ poſt annos mille non viuet.Nec paria ſunt. non eris. non fuiſti. vtrumqꝫ tempus alienum eſt. quid fles ad hanc legem natus esquid noui eſt. hoc omnibus accidit. quomodo fabula ſic vitā. non ꝙͣdiu. ſedꝙͣ bene ſit acta refertquocunqꝫ voles d̓ſine. tātum bonā clauſulā īpone¶ CXXXIII ¶ Adhuc de eodem. ¶ Idem inſeptuageſimaoctaua.N remediū cedūt honeſta ſolacia. & quidquid animum erexerit etiam corpori prodeſt. Tria in omnimorbo grauia ſunt. metus mortis. dolor corporis.intermiſſio voluptatum. De morte ſatis dictumeſt. Dolere nemo poteſt valde & diu. Sic em̄ noſamātiſſima noſtri naturā diſpoſuit. vt dolorē auttolerabilē. aut breuem faceret̉. non eſt autem acerbum. carere eo quod cupere deſieris. Deniqꝫ tolerabil̓is eſt morbi patientia. ſi contēſeris id quod extremū minatur. noli mala tua tibiipſi facere grauiora. & te querelis onerare. leuis eſt dolor ſi nihil