Druckschrift 
1 (1473)
Entstehung
Seite
113v
Einzelbild herunterladen
 

etiam ca que laudanda ſunt obruit. Qui auteꝫ etiāoptime dicit̉. maxime dicendi difficultatē varioſqꝫeuētus orōnis expectatōemqꝫ hoīm ꝑtimeſcit. qd̓in multis aduertere ſoleo. & in meipſo etiaꝫ ſepiſſime experior. vt & exalbeſcā in principiis dicendi.& tota mēte atqꝫ artubꝰ om̄ibꝰ cōtremiſcā. Hiſtoria eſt tꝑum teſtis. lux veritatis. vitā memorie magiſtra vite. nūcia vetuſtatis. XIX Hloſiculi deparadoxis. IItem in libro de ꝑadoxts.On explet̉ vnꝙͣ n̄qꝫ ſatiat̉ ſitis cupiditatis. nec ſolum augedi que habēt libidinccruciant̉ hoīes. ſed etiā amittendi metu.Cum tibi deus vel mater oīm naturā dederit aīmquo nihil eſt p̄ſtantius. nihil diuinius. ſic teip̄e ꝓiicies atqꝫ proſternes. vt nihil inter te & quadrupedem intereſſe putes. Voluptas quo maior ē eo magis aīm a ſede ſua & ſtatu dimouet. Quid eſt igit̉queret aliquis bonum. Si quid recte ſit et honeſteet cum virtute. id benefieri dicit̉. Quod rectuꝫ &honeſtum et cū virtute eſt. id ſolum opinor bonūNihil eſt tā incredibile qd̓ non dicēdo fiat ꝓbabilenihil tam horridū & incultū qd̓ nō ſplēdeſcat orōne. O qui te beatū qui te florētem putas. te miſeriete erūne premūt. te tue libidīes torquēt. tu die noctūqꝫ cruciaris cui nec ſatis ē quod eſt. & idipſuꝫne nō diu futurū ſit times. te cōſciētie ſtimulāt maleficioꝝ tuoꝝ. te metus examināt iudicioꝝ atqꝫ legum. Sic̄ īprobo & ſtulto & inerti nunꝙͣ bene eēpoteſt. Sic bonus vir et ſapiēs & fortis miſer eēnō poteſt. Quidquid eſt laudabile idē & beatum& florens. et expetēdum videri debet. Non peccata reꝝ euētu. ſed vitiis hoīm metiēda ſunt. Nichilmeum vel cuiuſꝙͣ alteriꝰ eſt quod auferri uel amitti poteſt. Omnis ſapiēs liber. oīs ſtultus ſeruus.Cui libere imꝑabit. qui nō poteſt cupiditatibꝫ ſuiſimꝑare. refrenet primū libidines. ſpernat voluptates. iracūdiā teneat. auariciā coerceat. ceteros animi labes repellat. Tunc incipiat imꝑare. cum ipſeimprobilſimis dominis dedecori ac turpitudiniparere deſierit. quid eſt libertas. poteſtas viuendi vt velis. Quis autem viuit vt vult. qui recteviuit. qui gaudet officio. qui nec legibꝰ quidē ꝓptmetum parēt. ſed eas ſequit̉ & colit. qui nichil facit vel dicit vel cogitat niſi libēter ac libere. Soliigit̉ ſapiēti cōuenit vt nihil faciat inuitus. nihil dolens. nihil coactus. Cum ſeruitus ſit obediētia fracti animi atqꝫ abiecti & arbitrio ſuo carentis. qͥsneget om̄es leues. om̄s cupidos. om̄ſqꝫ improboſeē ſeruos. Nunquid ille liber eſt. cui mulier imꝑatcui leges imponit. p̄ſcribit. iubet. vetat quod ei videt̉. nec ille imꝑanti aliquid negare poteſt. vel audet recuſare. Poſcit dandum eſt. vocat veniendūeiicit abeūdū. minat̉ extimeſcendū. ergo iſtū nonmodo ſeruū. ſed etiā nequiſſimū ſeruū appellāduꝫputo. licet ampliſſima familia natus ſit. Non eſtimatione cenſus. ſed victu & cultu terminaturpecunie modus. non eſſe cupidum pecunie. contentumqꝫ ſuis rebꝰ eſſe. maxime ſunt atqꝫ certiſſime diuitie Si iſti callidi rerū eſtimatores. prata &areas quaſdā magni eſtimāt. ꝙ huic generi poſſeſſionū quaſi nocere n̄ poteſt. qꝛ neqꝫ naufragio neqꝫincēdio amitti poteſt. quāti eſtimāda eſt virtꝰ. quenec eripi nec ſubripi poteſt. que neqꝫ incēdio neqꝫnaufragio amittit̉. qua qui p̄diti ſunt. ſoli diuitesſunt. Soli em̄ poſſidēt res fructuoſas & ſempiternas. ſoliqꝫ quod eſt ꝓprium diuitiaꝝ rebus ſus cōtēti ſunt. Vors terribilis eſt hiſ quoꝝ cuꝫ vita oīaextinguūt̉. nō his quoꝝ laus emori nō poteſt Omnis animi debilitas & humilis & fracta timiditasſeruitus eſt. Animꝰ hominis nō arca diues appellaXX. Floſculi philippicaꝝ eiusri ſolet.Item in philippica primaOs nobiles magna quedā ſpectare decꝫO Pnō pecuniā quidē. non opes violētas. &mīme ferēda potētiā. ſed caritatē ciuium& gloriā cōcupiſſe. ⁊ Idem in ſecunda. Quod eſtalid̓ beneficiū latronū. niſi vt cōmemorare poſſinthis ſe dediſſe vitā quibus nō ademerint. quāuis homines in tͣbidis rebꝰ ſint. tam̄ ſi vere homīes ſuntinterdū animis relaxant̉. Nullū armatoꝝ eſt p̄ſidium. caritate & beniuolētia ciuium oportꝫ eē ſeptūnon armis. Male ꝑta male dilabunt̉. Nomē certepacis dulce ē. & ip̄a res ſalutaris. nec eſt aliud qͥtrāquilla libertas. Sic̄ quidā morbo aliquo ob ſtuporē ſenſus. ſuauitatē cibi non ſentiūt. ſic libidinoſi & auari vere laudiſ guſtum nō habent. Idemin quinta. Oīa alia incerta ſunt caduca et mobiliavirtꝰ eſt vna altiſſimis infixa radicibꝰ que nulla vilabefactari pōt. nec dimoueri loco. Idē ī ſeptīaPer oīa malum naſcens facile opprimit̉. īueteratuꝫplurimū fit robuſtiꝰ. Ideꝫ in octaua. Turpis fuga mortis om̄i morte peior eſt. Idem in nona.Maioris cōſilii eſt p̄uidere ne quid triſte accidat.ſed animi nō minoris fortiter ferre ſi euenerit. quomaior eſt ius animi ꝙͣ corꝑis. eo grauiora ſunt mala q̄ animo cōcipiunt̉ ꝙͣ q̄ corꝑe ferunt̉. miſerior ergo ē qui in ſe ſuſcipit ſcelus ꝙ qui alterius facinusſuſciꝑe cogit̉. Lex nihil aliud eſt ꝙͣ recta a muneredeoꝝ tracta rō. imꝑans honeſta. et prohibēs ꝯtraria. Idem in. xii. Cuiuſuis homīs eſt errare. nullius aūt niſi inſipientis ī errato ꝑſeuerare. Poſteriores em̄ cogitatōes (vt aiunt) ſolent eſſe ſapientōres. Optimus eſt portus ꝑeunti. mutatō conſilii. Idē in. xiii Id licere dicimus quod legibꝰ quodmore maioꝝ et inſtitutis concedit̉. neqꝫ eniꝫ quodquiſqꝫ poteſt id ei licꝫ. aut vero ſi nemo obſtat ꝓpterea ꝑmittit̉. Idem in. xiiii. Breuis a natura nobis data eſt vita. ſꝫ memoria bn̄ acte ſempit̓na. Ꝙſi non eſſꝫ lōgior ꝙͣ hec vita. quis eſſꝫ tam amēs qͥmaximis laboribꝫ et ꝑiculis ad ſummā laudem gloriamqꝫ contēderet. XXI. FFloſculi rethoricarum eius. Idem in prologo rethoricarum.Apientia ſine eloquentia parum prodeſteloquentia vero ſine ſapientia nunꝙͣ prodeſt. ſed plerūqꝫ nimium obeſt. Cum homines multis in rebus humiliores et inferiores ſint beſtiis. hac in re maxime in beſtijsp̄ſtare videntur ꝙ loqui poſſūt. quare preclarummihi quiddā videt̉ adeptꝰ. qui in ea re hominibusantecellit. qua in re hoīnes beſtiis p̄ſtāt Idem īrethorica prima. Partes orōnis rethorice ſunt ſexſcꝫ exordium narratō. ꝑtitō. cōfirmatō. rep̄henſiocōcluſio. Exordium eſt orō aīm auditoris ydoneead iliquā comꝑās diſtinctōem. quod eueniet ſi cūbeniuolum attentū docileꝫqꝫ fecerit. Beniuolētiaquattuor ex locis cōꝑatur. ſcꝫ a noſtra. ab aduerſarioꝝ. et a iudicum ꝑſona. et a cauſa ipſa vnde agit̉Attentos auditores facimꝰ. ſi ea que dicturi ſumꝰnoua et magna et vtilia eſſe demonſtramꝰ. et nosbreuiter cauſaꝫ noſtrā expoſituros pollicemur. Etnos breuiter docileſ eoſ facimꝰ. ſi aꝑte ac breuiterſummā cauſe exponimꝰ. Cunqꝫ docilem velis facere. ſimul et attentū facias oportꝫ. nam is maximedocilis eſt qͥ attentiſſime audire ꝑatꝰ eſt Narrato