Druckschrift 
1 (1473)
Entstehung
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

epiphanis. vii. nenius comicꝰ vtice morit̉ pulſusroma factōne nobilium & maxime mētelli.LV. De plauto poeta cōmico. & diEtis eius.Odem āno plautꝰ ex vmbria arpinaſ. rome morit̉. qui ꝓpter annone difficultatēad molas manuarias piſtorē ſe locaueratibi quotiens ab opere uacaſſet ſcribere fabulas ſolitus erat ac vendere. Actor. Hic plautꝰ eloquētiſſimꝰ fuit. vnde hieronimꝰ in ligillatōne eloquentie cuiuſdā emuli ſui dicit. Nec eſt illa plautina eloquētia. hic lepoſ accitꝰ & muſarum vt dicūt eloqͥocōꝑandꝰ. de oībus aūt plauti cōmediis ex illa ſolaque dicit̉ aulularia paucas morales & breues ſētentias excerptas hic inſerui. Plautꝰ poeta comicꝰin aul̓. Pecunia rerū ac ſolicitudinuꝫ cauſa eſt &caput. ſibimet eſſe ſufficiētem primū bonū eſt. visne tibi honorē deferri inter miſeros viuito ſi ꝓ meritis reddendū nobis nō putamus ipſi noſmet fallimuſ Quidnā o ſtultē mirū ē ſi te qui nouit deſpicit. qui non nouit diligit. in amiciciā et fidē ſtultuꝫne receperis. inſipientiū atqꝫ improborū faciliꝰ ſuſtinetur odiū ꝙͣ collegiū. nemini te nimis ſodalemfeceris. res nimiū ſingularis ē homo. parē ferre nōpatiens. minores deſpicimus. maioribꝰ inuidemꝰab equalibus diſſentimus. Quid ſi neſcio quis ille ēalius em̄ eſt in corde alius ī vultu. Multuꝫ inquitadulatores ſe aliqui laudant. qui vel fugaces feraſvel pugnaces beſtias. aut veſtigiis inſequūtur. autcubilibꝰ dep̄hēdūt. aut caſu opprimunt Quāto mihi maius eſt ingeniū & lucꝝ qui hoīes venor publice & quos hoīes. potētes & diuites & lr̄atos maxime. Tres edaces domus vna non capit. qꝛ apudſe domini vigilias multā in noctem protrahunttm̄ em̄ ſeruis de vitā quantum de nocte auferunt.Cōuentꝰ & delectatōes & ioca friuola nō quero.q̄ vt amorē n̄ pariūt. vtinā nihil odioꝝ darēt. patiētia deſidie. acrimonia crudelitati aſſignat̉. ſic euertunt̉ oīa. nemo ad facultates. nemo ad cenſū reſpicit. ſemꝑ diues diligēs. ecōtra pauꝑ negligēs cēſoribꝫ hec reſerua q̄rule. tu neqꝫ diues neqꝫ pauꝑ es.hec ſi cognoſceres felix eras. da mihi aduocati gratiā. vende vocē. vēde linguā iras atqꝫ odium locain ſumma pauꝑ eſto & reporta penatibꝫ pecuniaꝝaliquid. ſed plus criminuꝫ. ſepe cōdita lupoꝝ fiuntrapine vulpiū. nemo ſibimet arbitret̉ dici qd̓ nospopulo dicimusLVI. De libertate grecoꝝ a romanis cōceſſa & iunio duce.Ano quōꝫ p̄notato roāni grecos liberoſeē iuſſerūt. & vniuerſa hybernia imꝑatafecit Eo tꝑe regnabat philippuſ apd̓ macedones. Valeriꝰ. Philippo rege macedonuꝫ ſuꝑato. cum romani om̄es grecie vrbes que ſub eiusditōne erāt libertate donaſſent. tm̄ celi clamorisalacritate cōpleuerunt. vt certe cōſtet aues que ſuꝑuolabāt attonitas pauēteſqꝫ decidiſſe. Eo temꝑematrone brutoꝝ domū auſe ſunt obſidere. quia legē opiam tolli cupiebāt. que his nec veſte varii coloris vti. nec auri plus ſemiunciam habere. nec iuncto vehiculo ꝓpius vrbē mille paſſus niſi ſacrificiigratia vehi ꝑmittebat. & quidē obtinuerunt vt iuſꝑ. xx. annos ſeruatuꝫ aboleret̉. Oroſius. Publio ſcipione africano & tito cōſulibꝰ apud mediolanum. x. milia galloꝝ ceſa ſunt. Sequēti autē prelio. xi. milia galloꝝ. roānoꝝ u̓o. v milia occiſa ſūtIuſtinus. Interim nunciat̉ antiocho iuniū romanoꝝ ducem cū. lxxx. roſtratis nauibꝰ in bellum nauale a ſenatu miſſum aduētare. que res ſpem illi reſtituēde fortune dedit. itaqꝫ priuſ ꝙͣ ſocie ciuitateſad hoſtes deficerēt. d̓cernere nauali prelio ſtatuiſꝑans cladem in grecia acceptā nouā poſſe victoria aboleri. tradita igit̉ hānibali claſſe preliū cōmittit̉. cuius duciſ ſolertia minor clades antiocho fuitLVII. De duobꝰ fratribꝰ ſcipionis.Oma nondum opmnio victorie venerat. Q & idcirco in cōſulibꝰ creādis ſuſpenſa ci Quitas erat. ſed aduerſus hānibalē quiſ meuiꝰ ꝙͣ africani frater crearetur cum vincere penosopus ſcipionū eēt. Creat̉ igit̉ cōſul lucius ſcipioeiqꝫ datur legatꝰ frater africanꝰ vt intelligeret antiochꝰ nō maiorē fiduciā ſe in hānibale victo ꝙͣ romanos in victore ſcipione habere. Hieronimuſſuꝑ danielē. Antiochꝰ ꝑ cleopatrā filiam ſuam dolum tēdēs ptholomeo epyphani egiptum obtinerenō potuit. quia ptholomeꝰ & duces eius ſcientesdolum eiꝰ cautiꝰ ſe egerunt. & cleopatra magiſ viri ꝑtes ꝙͣ ꝑentis fouit. vnde vertit ſe ad aſyaꝫ & nauali certamine aduerſum plurimas inſulas dimicīscepit rhodum & ſamū & colophō phoceas. & nl̓tas alias īſulas. ſed occurrit ei ſcipio naſica cū fratre ſuo publio ſcipioue africano qui hānibalē vicerat. Cum em̄ cōſul naſica africani frater hebetōriseēt ingenii. & cōtra regem potētiſſimū ſenatus einollet bellū credere. ſpōtaneā legatōeꝫ obtulit africanus pro fratris iniuria Valeriꝰ. Scipio naſicaadoleſcēs adhuc edilitatē curulē petens. manuꝫ cuiuſdā ruſtico oꝑe duratam more cādidatorū tenacius apprehēdēs ioci gratia interrogauit eum. nummanibꝫ ſolitꝰ ambulare eēt. quod dictū cauſam repulſe eideꝫ ſcipioni attulit cū ad populūmanaſſetoēs eī ruſtice tribꝰ pauꝑtatē ſibi ab eo exprobratāindicātes irā ſuam aduerſus cōtumelioſā vrbanitatē diſtrīxerūt Oroſius. Scipio africanꝰ īter alios legatos ad antiochū miſſus etiā cū hānibale colloquiū familiare habuit. ſed infecto pacis negocioab antiocho diſceſſit. tunc in vtraqꝫ hyſpania ꝑ flaminū fuluiūqꝫ p̄tores bella horrida cruetaqꝫ vtriſqꝫ populis geſta ſunt.LVIII. De ſeleucho philopatorē & helyodoro & tytoliuio. & quibuſdā p̄liis romanoꝝ.Alno ptholo mei epiphanis. xvii. regnauit ſyrie & aſye ſeleuchꝰ qui & philopator annis. xii. Comeſtor. Poſt antiochū magnum regnauit in ſiria filiꝰ eiꝰ ſeleuchꝰ peſſimꝰ. ſed iners pōtifex iudeoꝝ erat onas. nā ony.trāſeūte in egiptū. filiꝰ eius ſimō ſedit pro eo. cuiſucceſſit filius eius onias. ſub hoc miſit ſeleuchusnunciū eliodoꝝ in hieruſalē ad ſpoliādum cōmuneerarium tēpli. nō vaſa ſed donaria in vſus templiquo īgreſſo in tēplū ſurrexerūt duo iuuenes de latibulis & occiderunt eum. videt̉ tamē ioſephꝰ velle angl̓os fuiſſe in ſimilitudīe hoīm In libro machabeoꝝ legit̉ ꝙ apꝑuit terribilis ſeſſor equi & cōculcabat eum & cōfractus & cōminutꝰ ſed nō mortūus. timēſqꝫ onias indignatōem ſeleuchi. orauit addominū pro defūcto & ſurrexit. qui rediens ad regem ait Si habuit dominꝰ meus aliquos quoꝝ ſitiat ſanguinē. mittat eos in hieruſaleꝫ vt ſpolient tēplum. Euſebiꝰ in cronicis. Eo tēꝑe clarus habituſ eſt titus liuiꝰ tragediaꝝ ſcriptor qui ob īgenūtmeritū a liuio ſalinatorē. cuius liberos erudiebat.libertati donatꝰ eſt. Iuſtinus. Eo temꝑe etholqui romana bella antiochum cōpulerāt a romanitvicti ſunt. Oroſuis. In hiſpania vero vlteriore