ra gentiea lh

plantaſti eos et radicem miſerunt. proficiunt et faciunt fructum. Et Abacuc deum alloquens in primo capitulo dicit. Mundi ſunt oculi tui ne videas malum. et reſpicere adiniquitatem nō potes. Quare ergo nō reſpicis ſuper inique agentes et taces deuoranteimpio iuſtiorem ſe. Que verba ꝓprie poſſent applicari ad hoc ꝓpoſitum. Nam deus vi-detur tacere permittendo ꝙ populus iſte tantis erroribus et vicijs implicatus. populūiuſtiorē ſe deuorat ſcꝫ chriſtianū. et hoc per tam inſuetā durationis diuturnitatē. Namab initio illius ꝓphane ſecte vſqꝫ in hodiernū temptus currēte ſcꝫ Anno dn̄i. M.cccc.lxxxv. fluxerūt anni octingenti quinquaginta vel pauloplus. vt ptꝫ recte cōputāti. Nectamen adhuc apparent ſigna cōſummationis vel deſitionis ip̄ius. de quo nō ſolum multi mirantur tante durationis cauſam nō inuenientes. ſed etiam quidā alij in fide claudicant. murmurantes de dei ꝓuidentia et eius equiſſima iuſticia. Ad hanc queſtionē do-ctor quidā ex iudaiſmo ad chriſtianiſmū cōuerſus (cuius nomē ob reuerentiā ſilere malo qͣꝫ exprimere) ita putauit reſpondendū vt infra habetur. Aſſignans tres differētiasinter ſarracenos et alios paganos p̄cedentes. quas differētias fideliter hic recitabo primum. Deinde neceſſarijs rōnibus et maturis improbabo. dicit autē ſic. Quanqͣꝫ tā ſar-raceni qͣꝫ pagani eos p̄cedentes cōueniant in rōne infidelitatis. omnes enim tam iſti qͣꝫilli carent fide vera. Differunt tamē in multis et ſpecialiter in tribus que ad ꝓpoſitum faciunt. Quorum primū eſt. ꝙ hec fecta licet mala ⁊ peſſima vt dictū eſt. nō tn̄ eſt idolatrianec cultū idoloꝝ publice in ſuo dominio permittit ſicut alie ſecte precedentes cōmuni-ter faciebant vt eſt manifeſtū. Nam a tempore aſſyrioꝝ et chaldeorum vſqꝫ ad tempusCoſdroe incluſiue. cuius dominiū ꝓpinquum fuit ip̄o mahumēto ſemper viguit cultꝰidolorū inter gentes. qui populū dei vexabant. vt patet in veteri teſtamento. et in hiſto-rijs eccleſiaſticis. et legendis ſanctorū. Cōſtat autē ꝙ inter omnia peccata quibus deꝰoffenditur: peccatū idolatrie eſt potiſſimū. intantū ꝙ deus ſe oſtendit feruentius ſeu ar-dentius illud punire qͣꝫ alia peccata. vnde Exodi. xx. vbi ꝓhibetur idolatria dicit̉ deuszelotes dumtaxat. ⁊ nō alibi vbi alia ꝓhibentur peccata. Nam cum dixiſſet. Nō adorabis ea ſcꝫ idola nec coles. ſubdit. ego ſum dn̄s deus tuus fortis et zelotes. Et ibidē capitulo. xxxiiij. cum dixiſſet. Nō adorabis deum alienū. ſtatim ſubdit. quoniā dn̄s deus tuus dominus zelotes nomen eius ⁊cͣ. Et Deutro. xxix. loquens de homine idolatra dicitTunc qͣꝫ maxime furor eius .i. dei ſeuiet. et zelus cōtra hominē illuꝫ. et ſic in multis alijsſacre ſcripture locis. Cuius ratio eſt. Nam zelus importat intenſionē affectus ex quoquis vehementer querit excludere illud qd̓ ſibi repugnat ẜm Auguſtinū libro. lxxxiij.q. Et quia cultus idoloꝝ inter cetera peccata magis repugnat cultui diuino. ideo circahoc peccatū dicitur zelotes et zelare ſingularius qͣꝫ in alijs peccatis. vnde etiā nō tam-diu tolerat durationē eius ſicut aliorum peccatoꝝ. Eo modo quo viri dicuntur zelarevxores. ne per cōſortium alioꝝ impediatur ſingularitas quā in vxore querunt. vn̄ nontamdiu tolerat zelotipiā ſicut alia vicia que de vxoribus ſuſpicantur. Et quia iſta ſectanō incurrit peccatū idolatrie cōmittendo nec permittendo. Ideo non mirū ſi deus eamlongiori tempore tolerat qͣꝫ alias ſectas p̄cedentes. quarū plures publice idola colebāt.Si autē dicatur hic ꝙ idolatriā multo maiori tempore deus permiſit. Incepit enī ẜmquoſdam a tempore Enos qui fuit tercius ab Adam de quo Geneſis quarto. Scd̓mvero alios a tempore Nemroth. de quo Geneſis. x. Et quicquid ſit de hoc manifeſtumeſt. quia tempore Moiſi egiptij idola colebant. vnde Exodi. xi. In dijs egipti faciamiuſticiam. et tempore Dauid legitur in pͣs. Omnes dij gentium demonia ⁊cͣ. Unde ra-tio predicta nō videtur habere locum cum ſit manifeſtuꝫ ꝙ deus per multo maiora temporum ſpacia. idolatriam in gentibus permiſit. Ad hoc dicendum ꝙ idolatria eſt no-men generis. ſub quo cōtinentur multe et varie ſpecies idolorū et cultus eorū. Unde diuerſe gentes ſeu nationes diuerſa idola colebāt et ſub diuerſis ritibus. Unde Iudicumx. de filijs iſrael dicebat̉ ꝙ ſeruierūt dijs Aram et dijs Sydon et dijs moab et dijs a-mon et dijs philiſtijm et hmōi. Cū aūt aliqua gens aliā ſuperabat. deos illiꝰ gentis de-uicte deſtruebat et cultum eoꝝ. Un̄ Eſaie. xxxvi. Rabſaces noīe ſennacherib qui mul-tas gentes deuicerat dicebat. Ubi ſunt dij Amath et Arphat. et vbi ſunt dij Saphat