cōdemnauit. oſtendens manere in duabus naturis vnam dn̄i noſtri Ieſu chriſti ꝑſonā.Quarta ſynodus chalcedonenſis. dc. xxx. ſacerdotū ſub Marciano principe habita eſt. in qua Euticen cōſtantinopolitanū abbatem verbi dei et carnis vnam naturampronunciantē et eius defenſorē Dioſcorū quondam alexandrinū epiſcopū et rurſumNeſtoriū cum reliquis hereticis vna patrū ſententia predamnauit. p̄dicans eadē ſyno-dus chriſtum dn̄m de virgine ſic natum. vt in eo ſubſtantiā diuine et humane cōfitea-mur nature. He ſunt quattuor ſynodi principales. fidei doctrinā pleniſſime predican-tes. Uerum nō ſolū in iſtis ſed ⁊ in alijs multis ꝯcilijs temporū ſucceſſu. varijs in lociecelebratis. nō modo acerrime diſputatum fuit cōtra illos ſhereſum inuentores et ſecta-tores. De quibus infra ſuis dicetur locis. ſed et tremendis ac terribilibus ſententijs ergrauibus cenſuris in eos eſt fulminatū. Ergo his p̄miſſis et p̄ſuppoſitis tanqͣꝫ prius etabolim ſtudioſiſſime ventilatis animus eſt mihi dumtaxat eos quos inter luſtrandumterras illas et perſcrutandū incolarū mores et obſeruātias. cōperi errores. pura recita-re veritate et ſimplici ſtilo deſignare. Eo potiſſimū fine vt talibus cognitis erroribꝰ quibus ſancta illa fedatur terra. orthodoxoꝝ animi magis ac magis inardeſcant. cōciten-tur. cōfortenturqꝫ cōtra peſſimos et ꝓphanos locoꝝ illorū ſacrorū nō tam inhabitato-res qͣꝫ maculatores. Ita vt ſi vnqͣꝫ deo volente: ac ſancta diſponente eccleſia vlla arriſe-rit oportunitas. ꝑfidos illos exturbandi et exterminādi. ip̄i veri chriſti cultores. ac chriſtiane religionis zelatores. more fortiſſimoꝝ quondā et zeloſiſſimoꝝ machabeoꝝ. ꝓm-ptiores paratiores feruentioreſqꝫ inueniantur. ꝓ chriſto. proqꝫ eius vlciſcenda iniuria.pro fide deniqꝫ et ſacratiſſime terre illius expurgatione. animas ſuas ponendi. mortēoſuber itum honeſtam tum etiam ſanctam.Ceterū vt ordinatius in rem veniam. primū omnium de ſarracenis et corum legibꝰdiſſerere inſtituti mei eſt. Poſtac de aliorum varijs ſectis ex ordine dicturus. verū quoſarracenorum error et ꝓphana lex amplius eluceſcat fiatqꝫ cognitu euidentior. In pri-mis de ip̄oꝝ ſarracenorū maledicto ſeductore ſcilicet Mahumeto pauca duxi premittenda videlicet.Primoortu et origine ſiue natiuitate.Secundodeteſtabili vita et cōuerſatione.Tercio de eius ſecte peſtifere introductione.Quartomiſera et infelici morte.Quinto de articuloꝝ in alkorano ſiue lege eius cōtentorum enumeratione. et ip̄orumcōpendioſa improbatione ſiue ſugillatione ꝓpter rudes quoſqꝫ. ne fabulas illas. diuinaoracula putent. q̄ nil prorſus habent fundamenti.De ortu et origine Mahumeti.Primum capitulum.O tempore quo Bonifacius papa quartus eccleſie rhomane preſidebat.et focas imperiuꝫ adminiſtrabat. qui regnare cepit Anno dn̄i. dc. quintevt tradūt hiſtorie. quo videlicet tempore Coſdrōe rex perſarū. grauiſſimabella eccleſie mouens. multas rhomanorū ꝓuincias et ip̄am etiam Hic-roſolymam inuaſit: ac deſtruens eccleſias. ſacraqꝫ loca ꝓphanans. inter ce-tera que rapuit. etiam crucem ſanctam pro parte ibi ab Helena relictam aſportauit. natus fuit ille perditionis filius Mahumet. currente iam dominice incarnationis annodc̄. ſexto. ſub die viceſimatercia menſis Aprilis. Cuius natiuitatis exordium. vite quo-qꝫ et cōuerſationis mortiſqꝫ ſeriem omnē. libellus quidam qui in tranſmarinis partibꝰhabetur famoſus. ſed et Uincentiꝰ beluacen̄. in ſpeculo ſuo hiſtoriali. li. xxiij. ca. xxxix.et ſequentibus multis. diffuſe tradit ad modum et copioſe. ex quibus que ſequuntur cō-pendioſius ſunt extracta. atqꝫ in ordinē hiſtorie redacta. Fuit ſiquidē vir quidā in ara-bia. cui nomē abdimenech. ſarracenꝰ genere ſiue agarenus. Nā ſarraceni ꝓprie ſunt agareni. vtpote nō ex ſara legitima conſorte et cōthorali Abrae. ſed ex agar eius concubina