Druckschrift 
Peregrinatio in terram sanctam : mit Widmungsvorrede des Autors an Berthold von Henneberg, Erzbischof von Mainz. Holzschnitte von Erhard Reuwich
Einzelbild herunterladen
 

et future claritatis gloriam in ſuo corpore diſcipulis reuelauit.De montelibano.Ibanus eſt mons phenicis altiſſimus. cuius ſepe meminerunt propheteſcripture. Dictus eſt autem libanus a thure vt dicit Iſidorꝰ. qd̓ ibi colligiturcuius pars ad orientem reſpiciens libanus appellatur. vt dicit Iſidorꝰ. Li-banus etiam id eſt candidatio vocatur. quia perpetuis niuibus ſemꝑ hyemeſcꝫ et eſtate candidatur. Nullo enī tempore ita nix totaliter eliqueſcit quin in aliqua ſuparte in eo valeat inueniri. Eſt autem libanus fluuiorum et fontium principiū et origoex eius enim radice oriuntur duo fontes ſcꝫ Ior et dan. qui ſimul iuncti iordanē effici-unt. Libanus igitur eſt mons redolentie et ſumme aromaticitatis. nam ibi herbe odo-rifere creſcunt. ibi etiam arbores thurifere coaleſcunt. quarū gummi electum olibanūa medicis nuncupantur. Item mons eſt ſufficientie fecunditatis. Nam propter rorisabundantiā et pluuiarum frequentiam herbis abundat. precipuus paſcuis vberrimiset fructibus optimis et maturis. Et ideo in monte libani nutriebantur animalia que oſferebantur in templo: et in ip̄ius paſcuis fouebantur. Item mons erat eminentie et ma-xime ſublimitatis. quoniā omnes alios montes illius regionis altitudinis ſitu libanusexcedebat. Et ideo venientibus tyrum per remota valde maris nauigia. ſe nauigantiūoculis offerebat. et quos deberent nauigantes petere portus: ſua altitudine oſtendebatItem mons crat indeficientis influentie et ſempiterne humiditatis. nam qͣꝫuis ſiccitatꝭpreferat in ſua ſuperficie. nobiliſſimis tamen abundat intrinſecus venis aque. vt paterin puteis aquarū viuentium. que iuxta Salomonis ſententiā in canticis ſolent cōtinuecum impetu de libano emanare. vt dicitur Canticoꝝ. iiij. quaſi puteus aquarum ⁊cͣ.Item mons ꝯfidentie et ſecuritatis. nam in libano quieſcentes tuti ſunt a venenoſis ſerpentibus quos ſua aromaticitate et virtute fugant tam herbe qͣꝫ arbores ibidem conti-nue cōcreſcentes. nam cedri ibi creſcentes ſuo odore fugant omnia venenoſa. et ibi venenoſa reptilia viuere permittunt. Item mons eſt pulchritudinis et amenitatis. Namcedrorum et aliaruꝫ virentium arborū mira proceritas graminū. et herbarum cōtinuaviriditas. auium ſilueſtrium ſonora ſuauitas. riuulorum et fontium multiplicitas liba-num amenum faciunt et iocundū. Item mons eſt medicine ſanitatis. ibi enim ſpeciesaromatice creſcunt. que ſunt contra morbos innumerabiles remedia et medele. Ibi ci-preſſi et oliue quorum liquores et reſine ſunt cōtra diuerſarum infirmitatū incōmoda.precipue medicine. Item mons leticie et iocunditatis. nam in collibus libani quond-creuit abundantia vini optimi. quod p̄cipue leticie et hilaritatis maxime eſt inductiuūItem mons honorificentie et dignitatis. nam inter omnes montes arabie phenicis etſyrie. mons libani in ſublimitate / in fecunditate / in amenitate/ et aeris ſalubritate obti-net principatum. vt dicit Hieronymus et Ioſephus.De monte Semeron.Emeron eſt mons de quo dicitur. ij. Paralippo. xiij. Mons in quo eſt modoſebaſte. vbi reliquie Iohannis baptiſte requieſcunt. In eodem quidem monte prius edificata eſt ſamaria a qua et tota regio poſtea ſamaria eſt vocata.Hec ciuitas ratione montis fuit fortiſſima. et ad expugnandum difficilima.vnde et reges aſſiriorum miris ſumptibus et bellorum maximis apparatibus eam tribꝰannis cōtinue obſederunt. Et vix propter anguſtiā cōtra ip̄am preualere viribus po-tuerunt. immo vt dicit Hieronymus et Iohan. nunqͣꝫ eam expugnaſſent ſi ip̄ius habi-tatores deum iſrael ad iracundiam prouocantes plenam fiduciam in eo habuiſſent. etip̄ius legem nullatenus reliquiſſent.