METAPHXSICE.Voniā uero unū dt̄ ſicut ſubſtātia & ēa & ſubſtātia unius una & quoꝝ una numero: unū nūero palaꝫ: ꝗa necunū nec ens cōtingit ſubſtātiaꝝ eē reꝝ: ſicut nꝫ elemēto eē autpͥncipio. Sed q̄rimꝰ ꝗd̓ igit̉ principiū: ut ad notius reducamus:magis igit̉ hoꝝ ſubſtantia eſt ens: & unum ꝗͣ pͥncipium: & elementum & cā. Sed nec iſta ſi nec aliud cōe nihil ſubſtātia: nullius nāqꝫ ineſt ſubſtātia: ſꝫ huic & hn̄ti ipſam cuiꝰ eſt ſubſtātia-Ampliꝰ ꝗd unū apud multa non utiqꝫ erit ſimul: ꝗd auteꝫ cōe.ſimul apud multa exiſtit: quare palā ꝗa nullum uniuerſaliumexiſtit p̄ter ſingularia ſeparatiꝫ. Sed ſpes dicētes quidem dicūttecte ſeparātes eas: ſi ſubſtātie ſunt: illic aūt nō recte: quia unāin multis ſpeciē dicunt. Cauſa uero ꝗa non habēt que tales reddere q̄ tales ſubſtātie īcorruptibiles p̄ter ſingulares & ſēſibiles:ergo faciūt eandem ſpeciē corruptibilibꝰ: has. n. ſcimꝰ antohominē & antoequū: addentes ſēſibilibus uerbuꝫ ip̄m ꝗͣuis itaqꝫſi non uidemꝰ aſtra: non minꝰ exiſtimo forēt ſubſtātie ſempitne: pꝰ quas eas non uidemꝰ. Quare ſi non hēmus q̄ ſunt eē: tn̄quaſdē forſā eſt neceſſariū: ꝗͥd ꝗdē igr̄ neqꝫ uniuerſaliter dcōꝝnihil ſubſtātia: nec ē ſubſtantia neqꝫ una ex ſubſtātiis manifeſtum. Quid autē ordine & quale ꝗdem ſubſtantiā: iteruꝫ aliuduelut pͥncipiū faciētes dicamꝰ: forſā. niex his erit palaꝫ & de illa ſubſtātia q̄ eſt ſeparata a ſēſibilibꝰ ſubſtantiis. Quoniā ergoſubſtantia prīcipiū & cauſa quedā ē: huic ē ꝓcedendū. Quareautē ip̄m ꝑꝑ quid ſemꝑ fiti pꝑ quid aliud aliꝗd alij aliter inē:nā querere ꝑꝑ quid muſicꝰ homo: muſicꝰ homo ē aūt eſt quoddictum ē q̄rere ꝑꝑ quid homo muficꝰ ē: aut aliud: hoc quidemigit̉ ꝑꝑ quid ip̄m eſt: ip̄ꝫ nihil ē querere. Oportet .n. ip̄miquia& ipſum eē exiſtere māifeſta ētia. Dico āt ut quia luna patitureclipſim: ip̄ius autē quia ip̄m uina rō et una cauſa ī oībꝰ: ꝑꝑ qd̓homo hō aut muſicus muſicꝰ: niſi ꝗs dicat ꝗa indiuiſibile adip̄m unūquodqꝫ: hoc āt erat unum eē: ſed hoc cōe quia de oībꝰ& ꝗd breue. Querit̉ at aliquis ꝑp quid hō eſt animal tale: hocꝗdem igit̉ palam ꝗa non querit: quare qͥa eſt hō: homo ē: aliꝗdergo de aliquo querit ꝑꝑ quid exiſtit qa uero exiſtit: oꝫ manifeſtum eē. Nam ſi nō ita nihil q̄rit: ut ꝑꝑ quid tonat̉: ꝗa fit ſonitus ī nubibꝰ: aliud. n. ita de aliquo eſt: qd̓ queritur: & ꝑꝑ quidhoc puta lateres uel lapides domꝰ ſūt: palaꝫ igr̄qd querit cāꝫ:hoc āt eſt qdquidetateſſe: ut ē dicere logice ꝙ in ꝗbuſdā quideꝫ.