LIBEX PRIMVS.natū inuidete: & ī hoc contīgere maxīe ueriſimile & infortun-tos omnes ſuꝑfluos eē. Sed nec diuinū inuidū eē conueuit: ſedſcd̓m ꝓuerbium multa mētiunt̉ poete ec tali aliqueꝫ honorabiliorē oꝫ exiſtimare: nā maxīe diuina & maxīe honorāda. talitꝰāt duplicit̉ utiqꝫ erit ſolū: qm̄ eīꝫ maxīe deꝰ habet: dea ſcīatū ē.& utiqꝫ ſi qua ſit diuinoꝝ: ſola āt iſta ābo hec ſortita ē. Deus ātur̄ cauſarū oībus ęē & principiū quoddaꝫ d tale aūt ſolus maxime deus hꝫ. Neceſſariores quidē igr̄ omnes ip̄a dignior ueronulla Sed tamē oꝫ aliqͣliter cōſtituere ordinē ip̄iꝰ ad cōtrariumnobis earū q̄ a prīcipio queſtionū: incipiunt ꝗdem hoīes ut dximus ōes ab admirari: ſi ita hn̄t quēadmodū mirabiliū anthōͣnomata nondū ſpeculātibꝰ cām: aut circa ſolas cōuerſiones autdiametri nō cōmēſurationē. Mirū eīm ur̄ eſſe oībus: ſiquidē nōnurneroꝝ nūc mēſuratur:oꝫ autē in cōtrariū: & ad digniꝰ iuſtꝫꝓuerbium cōſumare: quēadmodū et in his cū didicerint nihileīm ita mirabit̉ uir geometricꝰ ꝗͣ ſi diametri cōmenſurabilis fiat. Que quidē igit̉ ſit natura ſcīe dictum eſt: et que ſit intētioquā oportet adipiſci q̄ſtionē et totam methodum.Voniā āt māifeſtū ē ꝙ earū que a prīcipio cārum oꝫ ſumere ſcīam: tūcin. ſcire dicimꝰ unūquodqꝫ quādo pͥmācauſā cognoſcere putamꝰ. Cauſe uero qͣdruplicit̓ dicūtur: quaꝝq̄dam unā cauſā dicimus eē ſubſtantiam: & ꝗdquiderat eē. Reducit̉ .n. ip̄m quar̄ primū ad rōnem ultimā. Cā autē & pͥncipiūip̄m quare pͥmū: unā uero materiā & ſubiectū: tertiā autē undepͥncipium motꝰ: quartā uero cām et oppoſitam & ꝗd ē cuiꝰ cā& bonū. Finis igit̉ guonis & motꝰ omnis hic ē: ſufficiēter ꝗdēigit̉ de his ſpeculatū eſt in his que de natura Accipiamꝰ tnanobis priores ad entiuꝫ ꝑſcrutatiōem uenientes: & de ueritatephiloſophātes: palam eīm quia dicūt illi pͥncipia q̄dam & cāsſuꝑueniētibus igit̉ erit aliꝗd pre oꝑe methodo: que/ nūc: aut inaliud aliꝗd cōe genꝰ inueniemꝰ: aut modo dictis magis credemus Primuꝫ igr̄ philoſophantiū plurimi ſola ea quę ī materieſpecie putauerūt oīm eē prīcipia: nā ex quo ſunt oīa ētia: et exquo fint primo: et ī qͥd cōrrūpunt̉ ultimo ſubſtātia quidē manente: in paſſionibꝰ uero mutata: hoc elemētum et id prīcipiūdicūt eſſe eoꝝ que ſūt. Etiam ꝑꝑ hoc nec gn̄ari nihil putāt neccorrūpii qͣſi tali nat̉a ſemꝑ cōſeruata: ſicut nec dicimꝰ Socrateꝫnec gn̄ari ſimpliciter: quādo fit bonꝰ aut muſicus: nec corrupi